Tag: Revised Corporation Code

  • Kawalan ng Hurisdiksyon: Hindi Maaaring Makialam ang RTC sa mga Utos ng SEC

    Ipinahayag ng Korte Suprema na ang mga Regional Trial Court (RTC) ay walang hurisdiksyon na makialam sa mga utos na ipinapalabas ng Securities and Exchange Commission (SEC). Sa desisyong ito, pinatibay ng Korte Suprema ang prinsipyo ng paggalang sa pagitan ng mga korte at ahensya na may parehong antas, na nagbibigay-diin sa limitasyon ng kapangyarihan ng RTC na humatol sa mga usaping eksklusibo sa SEC. Ipinapakita nito na dapat igalang ng mga korte ang mga desisyon ng SEC sa mga bagay na may kinalaman sa securities regulation at hindi basta-basta makialam sa mga ito. Sa madaling salita, ang hatol na ito ay nagbibigay-diin sa kailanganing paghihiwalay at paggalang sa mga kapangyarihan ng bawat sangay ng pamahalaan.

    Paglabag sa Kapangyarihan: Kung Paano Nagdulot ng Administratibong Pananagutan ang TRO ng RTC sa SEC Order

    Ang kasong ito ay nag-ugat sa reklamo ng Securities and Exchange Commission (SEC) laban kay Hon. Oscar P. Noel, Jr., Presiding Judge ng Regional Trial Court (RTC) ng General Santos City, South Cotabato, Branch 35. Ang reklamo ay nag-ugat sa diumano’y Gross Ignorance of the Law ni Judge Noel kaugnay ng Special Civil Case No. 19-806, “Kapa-Community Ministry International, Inc., represented by Pastor Joel A. Apolinario v. Securities and Exchange Commission”.

    Nagsimula ang lahat nang maglabas ang SEC ng Cease and Desist Order (CDO) laban sa Kapa-Community Ministry International, Inc. (KAPA) dahil sa pagbebenta nito ng mga securities sa anyo ng investment contracts, na labag sa Republic Act No. (RA) 8799, o “The Securities Regulation Code”. Sa halip na sumunod sa tamang proseso ng pag-apela sa SEC, dumiretso ang KAPA sa RTC upang maghain ng injunction laban sa CDO. Iginigiit ng KAPA na nilabag ng CDO ang kanilang karapatan sa kalayaan sa relihiyon. Dito na nagkaroon ng problema dahil sa ginawang pag-isyu ni Judge Noel ng Temporary Restraining Order (TRO) at Writ of Preliminary Injunction (WPI) laban sa CDO ng SEC. Ang pangunahing argumento ng SEC ay hindi dapat nakialam ang RTC sa utos ng SEC dahil kapwa ahensya sila ng gobyerno na may kanya-kanyang hurisdiksyon.

    Sa kanyang depensa, iginiit ni Judge Noel na may hurisdiksyon ang RTC dahil usapin ng kalayaan sa relihiyon ang isinampa ng KAPA, hindi tungkol sa securities trading. Dagdag pa niya, kasalanan ng SEC kung hindi nila ipinagtanggol ang kanilang posisyon sa korte. Sa report ng Office of the Court Administrator (OCA), nirekomenda na managot si Judge Noel sa administratibong kaso dahil sa Gross Ignorance of the Law. Ayon sa OCA, nilabag ni Judge Noel ang Section 179 ng Revised Corporation Code (RCC) na nagbabawal sa mga korte na makialam sa mga kapangyarihan at tungkulin ng SEC.

    SECTION 179. Retroactive Effect. — All the foregoing provisions shall be applied to all pending and future administrative cases involving the discipline of Members, officials, employees, and personnel of the Judiciary, without prejudice to the internal rules of the Committee on Ethics and Ethical Standards of the Supreme Court insofar as complaints against Members of the Supreme Court are concerned.

    Sinabi ng Korte Suprema na bagamat may hurisdiksyon ang RTC sa mga usaping sibil na hindi matutumbasan ng pera, hindi ito nangangahulugan na maaari silang humatol sa mga usaping sakop ng espesyal na hurisdiksyon ng ibang korte o ahensya. Idinagdag pa ng Korte na ang SEC, sa pag-isyu nito ng CDO, ay itinuturing na ka-level ng RTC. Kaya naman, hindi maaaring makialam o baliktarin ng RTC ang mga utos ng SEC. Ito ay alinsunod sa prinsipyo ng judicial stability o non-interference sa mga utos ng isang kapwa korte o ahensya. Ayon pa sa Korte, nilabag din ni Judge Noel ang doctrine on primary jurisdiction, na nagsasaad na hindi maaaring magdesisyon ang mga korte sa mga usaping sakop ng hurisdiksyon ng isang administrative tribunal hangga’t hindi pa ito nareresolba ng nasabing tribunal.

    Samakatuwid, nagkasala si Judge Noel ng Gross Ignorance of the Law sa pag-isyu niya ng TRO at WPI laban sa CDO ng SEC. Dahil dito, sinuspinde ng Korte Suprema si Judge Noel sa loob ng dalawang taon nang walang sweldo at iba pang benepisyo, at binalaan na mas mabigat na parusa ang ipapataw kung mauulit ang kanyang pagkakamali.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung maaaring makialam ang Regional Trial Court (RTC) sa mga utos na ipinapalabas ng Securities and Exchange Commission (SEC).
    Bakit sinampa ang kaso laban kay Judge Noel? Dahil nag-isyu siya ng Temporary Restraining Order (TRO) at Writ of Preliminary Injunction (WPI) laban sa Cease and Desist Order (CDO) na ipinalabas ng SEC laban sa KAPA-Community Ministry International, Inc.
    Ano ang Gross Ignorance of the Law? Ito ay ang pagbalewala sa mga batayang batas at mga desisyon ng Korte Suprema. Maaari ring managot ang isang hukom kung siya ay nagpakita ng masamang intensyon, pandaraya, o korapsyon sa pagbalewala sa mga batas at jurisprudence.
    Ano ang doctrine of primary jurisdiction? Sinasabi nito na hindi maaaring magdesisyon ang mga korte sa mga usaping sakop ng hurisdiksyon ng isang administrative tribunal hangga’t hindi pa ito nareresolba ng nasabing tribunal.
    Ano ang Section 179 ng Revised Corporation Code (RCC)? Ipinagbabawal nito sa mga korte na mas mababa sa Court of Appeals na mag-isyu ng restraining order o injunction na makakaapekto sa kapangyarihan at tungkulin ng SEC.
    Ano ang parusa kay Judge Noel? Sinuspinde siya ng Korte Suprema sa loob ng dalawang taon nang walang sweldo at iba pang benepisyo, at binalaan na mas mabigat na parusa ang ipapataw kung mauulit ang kanyang pagkakamali.
    Ano ang ibig sabihin ng judicial stability o non-interference? Ito ay ang prinsipyo na hindi maaaring makialam ang isang korte sa mga utos o desisyon ng ibang korte na may parehong antas.
    Ano ang epekto ng desisyong ito sa ibang mga kaso? Nagpapatibay ito sa limitasyon ng kapangyarihan ng RTC na humatol sa mga usaping eksklusibo sa SEC at nagbibigay-diin sa kailanganing paghihiwalay at paggalang sa mga kapangyarihan ng bawat sangay ng pamahalaan.

    Sa kabuuan, ang kasong ito ay nagpapaalala sa mga hukom na dapat nilang igalang ang hurisdiksyon ng iba’t ibang ahensya ng gobyerno at sundin ang mga batas at jurisprudence. Ang pagkabigong gawin ito ay maaaring magdulot ng seryosong administratibong pananagutan.

    Para sa mga katanungan ukol sa paggamit ng desisyong ito sa mga partikular na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuring ito ay ibinibigay para sa layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na naaangkop sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: SECURITIES AND EXCHANGE COMMISSION VS. HON. OSCAR P. NOEL, JR., A.M. No. RTJ-23-029, January 23, 2023

  • Makatarungang Bayad: Limitasyon sa Pagpapataw ng SEC ng mga Bayarin sa Pagpapahaba ng Termino ng Korporasyon

    Pinagtibay ng Korte Suprema na may awtoridad ang Securities and Exchange Commission (SEC) na magtakda ng mga bayarin para sa mga usaping pang-korporasyon. Gayunpaman, binigyang-diin nito na dapat makatwiran ang halagang ipinapataw. Sa kasong ito, pinawalang-bisa ng Korte ang ipinataw ng SEC na P24 milyon bilang bayad sa pagpapahaba ng termino ng korporasyon ng First Philippine Holdings Corporation, dahil itinuring itong labis at hindi makatarungan. Ang desisyong ito ay nagtatakda ng limitasyon sa awtoridad ng SEC sa pagpapataw ng mga bayarin, na naglalayong protektahan ang mga korporasyon mula sa mga bayaring hindi makatwiran.

    Bayarin sa Pagpapahaba ng Korporasyon: Makatuwiran Ba ang Halaga?

    Ang kaso ay umiikot sa pagpapahaba ng First Philippine Holdings Corporation (FPHC) sa termino ng kanilang korporasyon. Nagulat ang FPHC nang patawan sila ng SEC ng P24 milyon bilang filing fee para sa pag-amyenda ng kanilang mga articles of incorporation. Ito ay batay sa SEC Memorandum Circular No. 9, Series of 2004 (SEC M.C. No. 9, S. 2004), na nagtatakda ng bayad na 1/5 ng 1% ng authorized capital stock. Iginiit ng FPHC na ang nasabing halaga ay hindi makatwiran at labis, lalo na kung ikukumpara sa dating bayad na P200 lamang.

    Ang SEC, sa kabilang banda, ay nagpaliwanag na ang bayad ay hindi lamang para sa pagproseso ng aplikasyon, kundi para rin sa pagpapatuloy ng kanilang regulatory functions sa loob ng 50 taon. Binigyang-diin ng SEC na bilang isang public company, kailangan nilang subaybayan ang FPHC upang protektahan ang mga mamumuhunan. Dagdag pa nila, ang Republic Act No. 3531 (R.A. 3531) ay nagbibigay sa kanila ng awtoridad na maningil ng parehong bayad sa pagpapahaba ng termino ng korporasyon, tulad ng sa pag-file ng articles of incorporation. Ang labis na pagpapataw ay humantong sa paglilitis.

    Sa paglilitis, kinwestyon ng FPHC ang legalidad ng nasabing bayad, na iginiit na walang basehan ang SEC para ipataw ang halagang P24 milyon. Ikinatwiran nila na ang SEC ay walang kapangyarihang magtakda ng mga bayarin nang walang batayan sa batas. Sinabi rin nila na ang bayad ay maituturing na isang buwis, na wala namang kapangyarihan ang SEC na ipataw. Sa madaling salita, ang mga katanungan kung may kapangyarihan ba ang SEC na magtakda ng mga regulatory fee, at kung labis o unreasonable ba ang nasabing fee, ang sentro ng usapin.

    Ang Korte Suprema ay sumang-ayon sa SEC na may awtoridad itong magpatupad ng mga panuntunan at regulasyon para sa pagtatakda ng mga bayarin. Ito ay batay sa Corporation Code at sa Securities Regulation Code (SRC), na nagbibigay sa SEC ng kapangyarihang magsagawa ng mga panuntunan na kinakailangan upang maisagawa ang kanilang mga tungkulin. Ipinunto ng Korte na ang awtoridad na ito ay kinabibilangan ng pagtatakda ng mga bayarin na kailangan para matustusan ng SEC ang kanilang mga gawain at mandato. Ito rin ay naaayon sa layunin na bigyan ang SEC ng kapangyarihan para sa epektibong pangangasiwa ng sektor ng korporasyon.

    Ngunit, kahit may kapangyarihan ang SEC, binigyang-diin ng Korte na dapat itong gamitin nang may pagkamakatarungan. Kahit pa nga raw na ang bayad ay hindi lang para sa pagproseso, kundi isa ring “license fee” para sa pagbibigay ng bagong termino sa korporasyon, maituturing pa rin itong labis at unreasonable. Kung ikukumpara sa kaso ng Securities and Exchange Commission v. GMA Network, Inc., kung saan ang filing fee na P1,212,200.00 ay itinuring nang unreasonable, lalong masasabing napakalaki ng P24 milyon.

    Upang maituring na license fee, dapat ang ipinapatong na bayad ay may kaugnayan sa isang okupasyon o aktibidad na nakakaapekto sa interes ng publiko sa kalusugan, moralidad, kaligtasan, at pag-unlad, na nangangailangan ng regulasyon upang maprotektahan ang interes ng publiko. Dapat din itong may makatwirang relasyon sa mga posibleng gastos sa regulasyon, kasama na ang direktang gastos at ang mga incidental consequences nito.

    Sinabi pa ng Korte na ang SEC ay umamin na ang bayad ay hindi nakabatay sa posibleng gastos ng pag-isyu ng lisensya, o sa gastos ng inspeksyon, kundi sa kakayahang magbayad ng korporasyon. Dagdag pa rito, ang pagpasa ng Revised Corporation Code of the Philippines (R.A. 11232) na nagbibigay sa mga korporasyon ng perpetual existence ay nag-aalis ng basehan para sa paniningil ng license fee para sa pagpapahaba ng termino.

    Sa huli, nagdesisyon ang Korte Suprema na labis at hindi makatarungan ang ipinataw na bayad ng SEC. Inutusan ng Korte ang SEC na ibalik ang P24.1 milyon sa FPHC, na maaaring gamitin para sa mga future fees. Ang kasong ito ay nagbibigay linaw sa limitasyon ng kapangyarihan ng SEC sa pagtatakda ng mga bayarin, at nagbibigay proteksyon sa mga korporasyon mula sa mga bayaring hindi makatwiran.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung makatwiran ba ang filing fee na P24 milyon na ipinataw ng SEC sa FPHC para sa pagpapahaba ng termino ng korporasyon nito.
    Ano ang basehan ng SEC sa pagpapataw ng nasabing bayad? Ang SEC Memorandum Circular No. 9, Series of 2004 (SEC M.C. No. 9, S. 2004), na nagtatakda ng bayad na 1/5 ng 1% ng authorized capital stock.
    Ano ang naging desisyon ng Korte Suprema? Ipinawalang-bisa ng Korte Suprema ang bayad na P24 milyon at inutusan ang SEC na ibalik ang P24.1 milyon sa FPHC.
    Ano ang basehan ng Korte Suprema sa pagpawalang-bisa ng bayad? Itinuring ng Korte Suprema na labis at hindi makatarungan ang bayad, lalo na kung ikukumpara sa dating bayad at sa mga gastos sa regulasyon.
    May kapangyarihan ba ang SEC na magtakda ng mga bayarin? Oo, batay sa Corporation Code at Securities Regulation Code (SRC), ngunit dapat itong gamitin nang may pagkamakatarungan.
    Ano ang implikasyon ng desisyon sa ibang mga korporasyon? Nagbibigay ito ng proteksyon sa mga korporasyon mula sa mga bayaring hindi makatwiran at labis na ipinapataw ng SEC.
    Paano makakaapekto ang Revised Corporation Code sa usaping ito? Dahil sa R.A. 11232 na nagbibigay ng perpetual existence sa mga korporasyon, nawawalan na ng basehan ang pagpapataw ng license fee para sa pagpapahaba ng termino.
    Ano ang dapat gawin ng mga korporasyon kung naniningil ang SEC ng labis na bayad? Maaari silang maghain ng apela at maglaban sa korte kung kinakailangan, batay sa desisyon ng Korte Suprema.

    Ang desisyong ito ng Korte Suprema ay nagbibigay ng mahalagang proteksyon sa mga korporasyon sa Pilipinas laban sa mga posibleng pang-aabuso sa paniningil ng mga regulatory fee. Ang pagpapahalaga sa pagiging makatwiran sa mga bayarin ay nagtataguyod ng mas patas at balanseng sistema ng regulasyon.

    Para sa mga katanungan ukol sa pag-aaplay ng ruling na ito sa mga tiyak na sitwasyon, maaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa email na frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay para lamang sa impormasyon at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na angkop sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: First Philippine Holdings Corporation vs. Securities and Exchange Commission, G.R. No. 206673, July 28, 2020

  • Tabing ng Korporasyon: Kailan Hahawiin? Pag-aanalisa sa Pananagutan sa Utang ng Korporasyon

    Hindi Basta-Basta Hahawiin ang Tabing ng Korporasyon: Kailangan ng Sapat na Katibayan

    G.R. No. 186433, November 27, 2013

    INTRODUKSYON

    Isipin ang isang negosyante na nagtayo ng korporasyon para protektahan ang kanyang personal na ari-arian mula sa mga utang ng negosyo. Ngunit paano kung ang negosyong ito ay hindi umunlad at magkaroon ng malaking utang? Maaari bang balewalain ng korte ang pagiging hiwalay ng korporasyon at personal na panagutan ng may-ari nito para sa utang ng korporasyon? Ito ang mahalagang tanong na sinagot ng Korte Suprema sa kasong Nuccio Saverio and NS International, Inc. vs. Alfonso G. Puyat.

    Sa kasong ito, inutang ng korporasyong NS International, Inc. (NSI), na kinakatawan ni Nuccio Saverio, kay Alfonso G. Puyat ang halagang P300,000.00 para sa negosyong fertilizer processing plant. Nabigo ang negosyo at hindi nabayaran ang utang. Sinubukan ni Puyat na habulin hindi lamang ang NSI kundi pati na rin si Nuccio Saverio mismo, sa paniniwalang sila ay iisa lamang. Ang pangunahing isyu dito ay kung dapat bang hawiin ang tabing ng korporasyon upang personal na panagutin si Nuccio sa utang ng NSI, at kung napatunayan ba nang tama ang halaga ng utang.

    KONTEKSTONG LEGAL

    Ang prinsipyo ng “tabing ng korporasyon” (corporate veil) ay isang pundasyon ng batas korporasyon. Ayon dito, ang isang korporasyon ay may sariling personalidad na hiwalay at iba sa mga taong bumubuo nito, ang mga stockholder o shareholder. Ibig sabihin, ang korporasyon mismo ang may pananagutan sa sarili nitong mga obligasyon at hindi ang personal na ari-arian ng mga may-ari nito ang dapat gamitin para bayaran ang mga utang na iyon. Ito ay nakasaad sa ating Revised Corporation Code of the Philippines.

    Ang Seksyon 2 ng Revised Corporation Code ay nagsasaad:

    “SEC. 2. Corporation as a Person. — A corporation is an artificial being created by operation of law, having the right of succession and the powers, attributes, and properties expressly authorized by law or incidental to its existence.”

    Dahil sa prinsipyong ito, hindi basta-basta mananagot ang isang stockholder para sa utang ng korporasyon. Gayunpaman, may mga pagkakataon na pinapayagan ng batas na “hawiin ang tabing ng korporasyon” (piercing the corporate veil). Ibig sabihin, babalewalain ng korte ang pagiging hiwalay ng korporasyon at mananagot ang mga stockholder o maging ang kontroladong indibidwal para sa mga obligasyon ng korporasyon. Ginagawa ito upang maiwasan ang pang-aabuso sa paggamit ng korporasyon bilang instrumento ng pandaraya o pag-iwas sa legal na obligasyon.

    Ang doktrina ng piercing the corporate veil ay maaari lamang gamitin kung napatunayan ang mga sumusunod:

    • Na kontrolado ng stockholder o grupo ng stockholders ang korporasyon, at wala itong sariling isip at gawi maliban sa kagustuhan ng mga ito.
    • Ginamit ang kontrol na ito para gumawa ng pandaraya o isang maling gawain.
    • Ang pandaraya o maling gawaing ito ang naging sanhi ng pinsala sa nagrereklamo.

    Sa madaling salita, kailangang mapatunayan na ang korporasyon ay ginamit lamang bilang “alter ego” o kapirasong katauhan ng stockholder para makapanloko o makaiwas sa obligasyon. Hindi sapat na stockholder lamang ang isang tao o may kontrol siya sa korporasyon. Kailangan din na mapatunayan na ginamit niya ang korporasyon para gumawa ng mali.

    PAGLALAHAD NG KASO

    Nagsimula ang kaso nang magpautang si Alfonso Puyat sa NS International, Inc. (NSI), na kinatawan ni Nuccio Saverio, noong 1996. Ayon sa Memorandum of Agreement at Promissory Note (MOA), magpapautang si Puyat ng hanggang P500,000.00 na may interes na 17% kada taon, o 25% kung lalampas sa 30 araw ang pagbabayad. Nakakuha ang NSI ng P300,000.00 at ilang makinarya para sa kanilang negosyong fertilizer processing plant. Ngunit sa kasamaang palad, hindi natuloy ang negosyo.

    Nagbayad si Nuccio ng P600,000.00 sa iba’t ibang pagkakataon. Gayunpaman, sinasabi ni Puyat na may balanse pa rin silang P460,505.86 noong Disyembre 16, 1999. Dahil hindi nagbayad ang mga petisyoner, nagsampa si Puyat ng kasong koleksyon sa Regional Trial Court (RTC) ng Makati, sinasabing may utang pa rin sila para sa halaga ng makinarya base sa “Breakdown of Account” na kanyang iprinisenta.

    Depensa naman ng mga petisyoner, bayad na ang utang nila dahil sa P600,000.00 na resibo. Kung mayroon man silang obligasyon para sa makinarya, matagal na raw itong nabura dahil hindi natuloy ang negosyo. Sabi pa nila, kung may utang man sila, hindi tama ang halagang sinisingil at masyadong mataas ang interes at penalty. Kailangan daw ng maayos na accounting para malaman ang tunay na halaga ng utang.

    Desisyon ng RTC

    Pinanigan ng RTC si Puyat. Ayon sa korte, hindi lang cash loan ang obligasyon ng mga petisyoner, kundi pati na rin ang halaga ng makinarya. Hindi rin daw totoo ang sinasabi nilang partnership. Sinabi ng RTC na hindi sapat ang P600,000.00 na bayad para mabura ang buong utang.

    Ginamit din ng RTC ang doktrina ng piercing the corporate veil. Base sa pag-amin ni Nuccio na ang “NS” sa pangalan ng NSI ay “Nuccio Saverio” at sa pagkuha niya ng loan para sa negosyo ng NSI, sinabi ng RTC na tama lang na balewalain ang pagiging hiwalay ng korporasyon.

    Sinabi rin ng RTC na hindi usurious ang interes na napagkasunduan at may karapatan si Puyat sa attorney’s fees dahil sa paglabag ng mga petisyoner sa kanilang obligasyon. Gamit ang “Breakdown of Account” ni Puyat, inutusan ng RTC ang mga petisyoner na magbayad ng P460,505.86 na balanse, kasama ang 12% interes at 25% attorney’s fees.

    Desisyon ng Court of Appeals (CA)

    Umapela ang mga petisyoner sa CA. Sinabi nila na hindi napatunayan ang eksaktong halaga ng utang dahil walang maayos na accounting at hindi nasuportahan ni Puyat ang kanyang mga claims. Giit din ni Nuccio na hindi siya dapat personal na managot kasama ng NSI dahil hiwalay ang personalidad ng korporasyon.

    Ngunit pinagtibay ng CA ang desisyon ng RTC. Sinabi ng CA na dahil hindi kinwestyon ng mga petisyoner ang pagdeliver ng makinarya at ang halaga nito, nananatiling hindi napabulaanan ang obligasyon nilang bayaran ang P460,505.86 base sa “Breakdown of Account”.

    Sumang-ayon din ang CA sa RTC na dapat hawiin ang tabing ng korporasyon dahil: (1) 40% ang share ni Nuccio sa NSI; (2) walang board resolution na nagpapahintulot kay Nuccio na kumuha ng loan; (3) iisa ang abogado ng mga petisyoner; (4) hindi umangal ang NSI sa ginawa ni Nuccio, na nagpapakita ng kontrol niya sa korporasyon; at (5) ginamit ni Nuccio ang kontrol niya sa NSI para gumawa ng mali o pandaraya. Pinagtibay din ng CA ang award ng attorney’s fees.

    Punto ng Petisyon sa Korte Suprema

    Dinala ng mga petisyoner ang kaso sa Korte Suprema. Sabi nila, nagkamali ang CA sa pagsasabing hindi kailangan ng maayos na accounting. Hearsay daw ang “Breakdown of Account” dahil hindi pinakita sa korte ang naghanda nito para patotohanan ito. Wala rin daw computation sa desisyon ng RTC kung paano nakuha ang halaga ng utang. Kaya kailangan daw ng accounting para malaman ang tunay na utang.

    Kinuwestyon din nila ang solidary liability. Sabi nila, hindi sapat na basehan ang 40% share ni Nuccio para hawiin ang tabing ng korporasyon. Kailangan daw mapatunayan na ginamit ang korporasyon para talunin ang interes publiko, magjustify ng mali, magprotekta ng pandaraya, o kung alter ego lang talaga ang korporasyon ni Nuccio.

    ARGUMENTO NG RESPONDENT

    Depensa naman ni Puyat, puro factual issues lang daw ang binabato ng mga petisyoner. Hindi na raw dapat ito repasuhin ng Korte Suprema dahil Rule 45 petition ito na limitado lamang sa questions of law. Sinabi niya na dumaan na ito sa RTC at CA at pinagdesisyunan na.

    ISYU

    Ang pangunahing isyu sa Korte Suprema ay kung nagkamali ba ang CA sa pagpapatibay ng desisyon ng RTC na pinapanagot ang mga petisyoner nang jointly and severally para sa halagang sinisingil.

    DESISYON NG KORTE SUPREMA

    Pinagbigyan ng Korte Suprema ang petisyon. Ipinabalik ang kaso sa RTC para sa maayos na accounting at pagdetermina ng tunay na halaga ng utang ng mga petisyoner.

    Hindi dapat repasuhin ang factual questions sa Rule 45, ngunit may exceptions.

    Sumang-ayon ang Korte Suprema sa mga petisyoner na kailangan ng maayos na accounting. Bagama’t normally hindi na nirerepaso ng Korte Suprema ang factual findings ng CA sa Rule 45 petition, may mga exception daw dito. Isa na rito kung ang findings ay walang sapat na basehan o gawa-gawa lamang, o kung hindi sinuportahan ng ebidensya.

    Sa kasong ito, nakita ng Korte Suprema na ang “Breakdown of Account” ni Puyat ang pangunahing basehan ng RTC sa pag-award ng P460,505.86. Ngunit walang sapat na ebidensya na sumusuporta sa mga entries sa breakdown na ito. Hindi rin ipinaliwanag ng RTC kung paano kinompute ang halaga at interes. Basta sinabi lang daw na may utang ang mga petisyoner at ginamit ang breakdown ni Puyat.

    Sinabi ng Korte Suprema na hindi katanggap-tanggap na basta na lang sabihin ng RTC na hindi nabura ang utang kahit nakapagbayad na ng P600,000.00, o kung bakit eksaktong P460,505.86 pa ang balanse nang walang paliwanag kung paano ito nakuha. Incomplete daw ang desisyon ng RTC pagdating sa pagdetermina ng tunay na utang.

    Hindi justified ang piercing the veil. Hindi iisa ang mga petisyoner.

    Hindi rin sumang-ayon ang Korte Suprema sa CA at RTC sa pag-pierce ng corporate veil. Sinabi ng korte na hindi sapat ang mga basehan ng RTC para balewalain ang pagiging hiwalay ng NSI kay Nuccio.

    Ang mga dahilan daw ng RTC ay: (1) walang board resolution; (2) iisa ang abogado; (3) hindi umangal ang NSI; (4) ginamit ang kontrol para gumawa ng mali; at (5) pag-amin ni Nuccio na “NS” ay “Nuccio Saverio”.

    Ayon sa Korte Suprema, hindi sapat ang mga ito para mapatunayan na alter ego lang si Nuccio ng NSI. Hindi napatunayan na kontrolado ni Nuccio ang finances ng NSI. Hindi sapat na basehan ang pagpirma ni Nuccio sa MOA at ang kawalan ng board resolution. Kailangan pa ng mas matibay na ebidensya para hawiin ang tabing ng korporasyon.

    Dahil dito, sinabi ng Korte Suprema na hindi dapat personal na managot si Nuccio sa utang ng NSI.

    Attorney’s Fees

    Tungkol naman sa attorney’s fees, sinabi ng Korte Suprema na justified ang award nito dahil napilitan si Puyat na magsampa ng kaso para mabawi ang kanyang pera. Ngunit binawasan ng korte ang attorney’s fees mula 25% patungong 10% dahil nakapagbayad na ang mga petisyoner ng P600,000.00. Pinanatili naman ang award ng appearance fee na P3,000.00 at litigation cost na P10,000.00.

    KINALABASAN

    PINAGBIGYAN ang petisyon. BINALEWALA AT ISINANTABI ang desisyon ng CA. IPINABALIK ang kaso sa RTC Makati para sa maayos na accounting at pagtanggap ng karagdagang ebidensya para madetermina ang tunay na halaga ng utang ng NS International, Inc., at para ma-adjudicate ang claims ni Alfonso G. Puyat base sa ebidensya.

    KUNG KAYA, IPINAG-UUTOS.

    <span style=