Tag: Personal Liability

  • Pananagutan ng Opisyal sa Disallowance: Kailangan ang Malinaw na Katibayan ng Pagkakasala

    Sa desisyon na ito, pinawalang-sala ng Korte Suprema si dating ARMM Regional Governor Zaldy Uy Ampatuan sa pananagutan sa isang Notice of Disallowance (ND). Napatunayan ng Korte na walang sapat na batayan upang personal siyang papanagutin dahil walang ebidensya na nagpapakita ng kanyang pagkakasangkot o kapabayaan sa mga transaksyong pinag-uusapan. Ang desisyon na ito ay nagbibigay-diin na ang pananagutan sa disallowance ay hindi awtomatikong nakukuha ng pinuno ng ahensya ng gobyerno; kailangan ang malinaw na katibayan ng pagkakasala o kapabayaan upang mapanagot ang isang opisyal.

    Kapag Walang Pagkakasala, Walang Pananagutan: Ang Kuwento ni Ampatuan at ang COA

    Ang kasong ito ay umiikot sa Notice of Disallowance (ND) na inisyu ng Commission on Audit (COA) laban kay Zaldy Uy Ampatuan, dating Regional Governor ng Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM), dahil sa mga iregularidad sa paggastos ng pondo ng gobyerno. Ang COA ay nag-isyu ng ND dahil sa mga kwestyonableng cash advances at pagbili ng mga gamit sa isang supermarket, kung saan natuklasan ang mga paglabag sa mga regulasyon sa pagkuha at kawalan ng tamang dokumentasyon. Si Ampatuan, bilang Regional Governor, ay idinawit sa pananagutan dahil sa umano’y pagkabigo na bantayan ang mga aktibidad ng kanyang mga subordinate at tiyakin na ang mga pondo ng gobyerno ay ginagamit nang wasto. Ang pangunahing tanong sa kaso ay kung dapat bang personal na managot si Ampatuan sa mga disallowance, kahit na walang direktang ebidensya ng kanyang pagkakasangkot sa mga iregularidad.

    Idineklara ng Korte Suprema na walang legal at evidentiary na basehan para papanagutin si Ampatuan sa ND. Binigyang-diin ng Korte na ang pananagutan sa disallowance ay dapat nakabatay sa partisipasyon ng opisyal sa transaksyong pinag-uusapan at sa malinaw na pagpapakita ng masamang intensyon, malisya, o gross negligence. Sinabi pa ng Korte na ang posisyon ng isang opisyal bilang pinuno ng ahensya ay hindi sapat upang siya ay managot sa mga pagkakamali ng kanyang mga subordinate.

    Base sa mga dokumento, ang pananagutan ni Ampatuan ay nakabatay lamang sa kanyang posisyon bilang Regional Governor. Sa ilalim ng Seksyon 2 ng Presidential Decree (PD) No. 1445, ang pinuno ng ahensya ng gobyerno ang may responsibilidad na tiyakin na ang lahat ng pondo ay ginagamit nang naaayon sa batas. Gayunpaman, binigyang diin ng Korte na ang Section 103 ng PD No. 1445 ay naglilinaw na ang personal na pananagutan ay dapat ipataw sa opisyal o empleyado na direktang responsable sa paglabag sa batas.

    SEC. 2. Declaration of Policy. It is the declared policy of the State that all resources of the government shall be managed, expended or utilized in accordance with law and regulations, and safeguarded against loss or wastage through illegal or improper disposition, with a view to ensuring efficiency, economy and effectiveness in the operations of government. The responsibility to take care that such policy is faithfully adhered to rests directly with the chief or head of the government agency concerned.

    Bukod pa rito, ayon sa Section 38 ng Administrative Code of 1987, hindi dapat managot ang isang superyor na opisyal sa mga pagkakamali ng kanyang mga subordinate, maliban kung kanyang личноng inutusan ang ginawang pagkakamali. Ang COA Circular No. 2009-006 ay naglalaman din ng mga alituntunin para sa pagtukoy ng mga taong responsable sa mga disallowance, na nagbibigay diin sa kahalagahan ng pag-aaral ng tungkulin, responsibilidad, at lawak ng partisipasyon ng bawat opisyal sa pinag-uusapang transaksyon.

    Ipinunto ng Korte Suprema na walang katibayan na si Ampatuan ay may masamang intensyon, malisya, o gross negligence sa pagganap ng kanyang mga tungkulin. Walang ebidensya na siya ay may личноng kaalaman o partisipasyon sa mga pinag-uusapang disbursement. Sa katunayan, walang dokumento na may lagda ni Ampatuan na nagpapatunay sa kanyang pagsang-ayon sa mga transaksyon. Sa madaling salita, sinabi ng korte na “Liability depends upon the wrong committed and not solely by reason of being the head of a government agency.“

    Kaya, batay sa prinsipyo ng good faith at regularity sa pagganap ng official duty, ipinawalang-sala ng Korte Suprema si Ampatuan sa pananagutan sa ND, dahil walang malinaw na ebidensya ng kanyang paggawa ng mali. Ang pagpapawalang-sala ni Ampatuan ay nagpapahiwatig na ang COA ay dapat maging mas maingat sa pagtukoy ng pananagutan sa mga disallowance, at hindi dapat basta-basta ipataw ang pananagutan sa mga opisyal na walang direktang kinalaman sa mga iregularidad.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung dapat bang personal na managot si Zaldy Uy Ampatuan, bilang dating Regional Governor ng ARMM, sa Notice of Disallowance kahit walang direktang ebidensya ng kanyang personal na partisipasyon o gross negligence sa mga iregular na transaksyon.
    Ano ang Notice of Disallowance (ND)? Ang Notice of Disallowance ay isang dokumento na inilalabas ng COA na nagsasaad na mayroong ilegal o iregular na paggastos ng pondo ng gobyerno.
    Ano ang basehan ng COA sa pagpapataw ng pananagutan kay Ampatuan? Ang basehan ng COA ay ang posisyon ni Ampatuan bilang Regional Governor, kung saan siya ang may responsibilidad na tiyakin na ang mga pondo ng gobyerno ay ginagamit nang wasto.
    Ano ang naging argumento ni Ampatuan laban sa pananagutan? Ikinatwiran ni Ampatuan na wala siyang personal na kaalaman o partisipasyon sa mga iregular na transaksyon, at dapat siyang pawalang-sala dahil walang katibayan ng kanyang pagkakasala o kapabayaan.
    Ano ang desisyon ng Korte Suprema sa kaso? Pinawalang-sala ng Korte Suprema si Ampatuan sa pananagutan sa Notice of Disallowance.
    Ano ang basehan ng Korte Suprema sa pagpapawalang-sala kay Ampatuan? Binatay ng Korte Suprema ang desisyon sa kawalan ng direktang ebidensya na nagpapakita ng personal na partisipasyon, masamang intensyon, o gross negligence ni Ampatuan sa mga pinag-uusapang transaksyon.
    Anong mga batas at alituntunin ang binigyang-diin ng Korte Suprema sa desisyon? Binigyang-diin ng Korte Suprema ang Section 103 ng PD No. 1445, Section 38 ng Administrative Code of 1987, at COA Circular No. 2009-006.
    Ano ang implikasyon ng desisyon na ito sa mga opisyal ng gobyerno? Ang desisyon na ito ay nagpapahiwatig na hindi awtomatiko ang pananagutan sa disallowance, at kailangan ng malinaw na katibayan ng pagkakasala o kapabayaan bago papanagutin ang isang opisyal ng gobyerno.

    Ang desisyon na ito ay nagbibigay ng proteksyon sa mga opisyal ng gobyerno na walang direktang kinalaman sa mga iregularidad sa paggastos ng pondo. Mahalaga na malaman ang mga batayan at prinsipyo ng pananagutan sa disallowance upang maiwasan ang pagkakaroon ng личноng pananagutan sa mga pagkakamali ng iba.

    Para sa mga katanungan tungkol sa aplikasyon ng desisyong ito sa mga tiyak na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na iniayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang квалифициран na abogado.
    Pinagmulan: Ampatuan v. COA, G.R. No. 252007, December 07, 2021

  • Pananagutan sa Paglustay ng Pondo: Pagtukoy ng mga Dapat Managot sa Gastos sa Gobyerno

    Nilinaw ng Korte Suprema na hindi lahat ng opisyal na sangkot sa isang proyekto ay otomatikong mananagot sa paglustay ng pondo. Ang desisyong ito ay nagbibigay-diin na ang pananagutan ay nakabatay sa direktang responsibilidad sa paglabag sa mga regulasyon at batas, hindi lamang sa posisyon. Tinitiyak nito na ang mga opisyal na nagpapakita ng good faith at walang direktang kinalaman sa iregularidad ay protektado, habang nananagot naman ang mga napatunayang nagpabaya o nagkasala.

    Naging Mayor, Pwede Bang Mapanagot sa Lahat ng Pagkakamali sa Proyekto ng Bayan?

    Sa kasong Former Municipal Mayor Helen C. De Castro, et al. v. Commission on Audit (COA), hinamon ng mga petitioners ang desisyon ng COA na nagpapataw ng pananagutan sa kanila dahil sa mga iregularidad sa konstruksyon ng Bulan Integrated Bus Terminal (BIBT) at Slaughterhouse. Kabilang sa mga isyu ang kakulangan sa proyekto, sobrang paggastos, liquidated damages dahil sa pagkaantala, at hindi pag-post ng procurement opportunities sa PhilGEPS. Nais nilang mapawalang-bisa ang desisyon ng COA dahil umano sa grave abuse of discretion at paglabag sa kanilang karapatan sa due process.

    Napag-alaman ng Korte Suprema na bagamat may mga iregularidad, hindi lahat ng opisyal ay dapat managot. Binigyang-diin na ang pananagutan ay personal at nakabatay sa direktang partisipasyon sa mga paglabag sa batas at regulasyon. Sa ND No. 2008-06-27-002-101 (2009), tanging sina BAC Chairman Dino at Municipal Engineer Gonzales ang napatunayang responsable sa overestimation ng mga materyales at gastusin sa proyekto. Si Mayor De Castro, bilang approving authority, ay hindi itinuring na responsable dahil wala siyang direktang kinalaman sa paghahanda ng budget at walang sapat na indikasyon na dapat siyang maghinala sa mga iregularidad.

    Kaugnay naman ng ND No. 2008-06-27-003-101 (2009), binaliktad ng Korte Suprema ang pananagutan ni Mayor De Castro sa liquidated damages dahil sa pagkaantala. Ang Work Suspension Order na kanyang inilabas ay nakita bilang pagprotekta sa interes ng munisipyo, isang indikasyon ng good faith. Binigyang-diin na ang liquidated damages ay dapat ipataw sa kontraktor kung ito ay nagkulang sa kanyang obligasyon, hindi sa opisyal na may good faith.

    Tungkol sa ND No. 2008-06-27-004-101 (2009), pinawalang-bisa ang pananagutan ni Municipal Engineer Gonzales sa basehan ng misfeasance. Nakita na ang pagpapataw ng pananagutan ay hindi restitution ng pondo kundi isang parusa, na labas sa sakop ng COA. Idinagdag pa na ang dokumentaryong ebidensya ay nagpapakita na ang proyekto ay natapos sa loob ng kontrata, kaya walang batayan para sa pagdisallow.

    Sa huli, ang mga ND No. 2008-06-27-005-101 (2009) at ND No. 2008-06-27-006-101 (2009), na may kinalaman sa hindi pag-post sa PhilGEPS, ay pinagtibay na walang legal na basehan, ngunit hindi nito pinipigilan ang COA na magsampa ng kasong administratibo laban sa mga sangkot. Sa kabuuan, ang desisyon ng Korte Suprema ay nagbibigay-diin sa personal na pananagutan at good faith ng mga opisyal sa gobyerno, na naglalayong protektahan ang mga inosente habang pinapanagot ang mga nagkasala.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung sino ang mananagot sa mga iregularidad sa konstruksyon ng mga proyekto ng munisipyo at batay sa anong prinsipyo. Kabilang sa mga isyu ang labis na paggastos, pagkaantala, at hindi pagsunod sa mga procurement rules.
    Ano ang naging batayan ng COA sa pagpapataw ng pananagutan sa mga petitioners? Ipinataw ng COA ang pananagutan batay sa mga iregularidad na natuklasan sa audit, tulad ng sobrang paggastos at hindi pagsunod sa procurement rules. Kasama rin dito ang mga paratang ng misfeasance o pagpapabaya sa tungkulin.
    Bakit pinawalang-bisa ng Korte Suprema ang ilang bahagi ng desisyon ng COA? Pinawalang-bisa ng Korte Suprema ang ilang bahagi ng desisyon ng COA dahil nakita nito na hindi lahat ng opisyal ay direktang responsable sa mga iregularidad. Binigyang-diin na ang pananagutan ay nakabatay sa direktang partisipasyon at kawalan ng good faith.
    Ano ang ibig sabihin ng “grave abuse of discretion”? Ang “grave abuse of discretion” ay tumutukoy sa paggamit ng kapangyarihan na sobrang labag sa batas o arbitraryo, na nagpapakita ng kawalan ng pag-iisip at pagsasaalang-alang. Ito ay isang batayan para sa certiorari.
    Sino ang mananagot sa overestimation ng mga materyales sa proyekto? Natukoy ng Korte Suprema na sina BAC Chairman Dennis H. Dino at Municipal Engineer Toby C. Gonzales, Jr. ang mananagot sa disallowance dahil sa overestimation ng mga materyales at gastusin sa proyekto.
    Ano ang basehan para hindi managot si Mayor De Castro sa liquidated damages? Hindi nanagot si Mayor De Castro dahil ang Work Suspension Order na kanyang inilabas ay nakita bilang pagprotekta sa interes ng munisipyo, isang indikasyon ng good faith at walang malisyosong intensyon.
    Ano ang papel ng good faith sa pagtukoy ng pananagutan? Ang good faith ay mahalaga sa pagtukoy ng pananagutan. Kung ang isang opisyal ay nagpakita ng good faith at walang direktang kinalaman sa mga iregularidad, hindi sila mananagot.
    Ano ang kahalagahan ng desisyong ito para sa mga opisyal ng gobyerno? Ang desisyong ito ay nagbibigay-linaw na hindi lahat ng opisyal na sangkot sa isang proyekto ay otomatikong mananagot. Ito ay nagbibigay proteksyon sa mga opisyal na nagpapakita ng good faith at walang direktang kinalaman sa iregularidad.

    Sa pangkalahatan, binibigyang-diin ng kasong ito ang kahalagahan ng personal na pananagutan at good faith sa mga transaksyon ng gobyerno. Ito ay nagsisilbing gabay sa pagtukoy ng mga mananagot sa mga paglabag, habang pinoprotektahan ang mga opisyal na kumikilos nang tapat at walang malisyosong intensyon.

    Para sa mga katanungan ukol sa aplikasyon ng desisyong ito sa mga partikular na sitwasyon, maaari pong makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa email na frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay para sa layuning impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na naaangkop sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Pinagmulan: Former Municipal Mayor Helen C. De Castro, et al. v. Commission on Audit, G.R. No. 228595, September 22, 2020

  • Pananagutan ng Opisyal ng Gobyerno sa Pagbabayad ng Sahod sa Nasuspindeng Empleyado: Paglilinaw sa Prinsipyo ng ‘Good Faith’

    Nilinaw ng Korte Suprema na hindi dapat personal na managot ang isang opisyal ng gobyerno sa pagbabayad ng sahod at benepisyo ng isang empleyado na sinuspinde kung ang opisyal ay nagpakita ng ‘good faith’ o kawalang-malisya sa kanyang pagkilos. Sa madaling salita, kung ang opisyal ay walang kaalaman sa suspensyon at ginawa ang pagbabayad batay sa mga opisyal na dokumento na nagpapatunay na nagtrabaho ang empleyado, hindi siya dapat obligahin na personal na magbayad para sa mga nasabing disbursement. Ang desisyong ito ay nagbibigay proteksyon sa mga opisyal ng gobyerno na gumagawa ng kanilang tungkulin nang walang malisya, at nagtatakda ng limitasyon sa personal na pananagutan sa mga kaso ng disallowance ng COA.

    Sahod sa Nasuspindeng Empleyado: Kailan Dapat Managot ang Opisyal ng Gobyerno?

    Ang kasong ito ay tungkol sa personal na pananagutan ni Nini A. Lanto, isang dating direktor ng Philippine Overseas Employment Administration (POEA), sa pagbabayad ng sahod at benepisyo kay Leonel P. Labrador, isang empleyado na nasuspinde dahil sa kanyang pagkakasala sa Sandiganbayan. Nais ni Lanto na mapawalang-bisa ang desisyon ng Commission on Audit (COA) na nag-uutos sa kanya na personal na magbayad ng P1,740,124.08 dahil sa labis na pagtanggap ni Labrador ng sahod at benepisyo mula Agosto 1999 hanggang Marso 2004 matapos siyang masuspinde.

    Pinagtibay ng COA na si Lanto ay dapat personal na managot dahil sa kanyang papel sa pagpapatunay ng payroll ni Labrador sa panahon na dapat ay sinuspinde na siya. Iginiit naman ni Lanto na siya ay kumilos nang may ‘good faith’ at walang kaalaman sa suspensyon ni Labrador. Ang pangunahing tanong sa kasong ito ay kung nagpakita ba ng ‘grave abuse of discretion’ ang COA sa pagpataw ng personal na pananagutan kay Lanto.

    Upang maintindihan ang mga pangyayari, mahalagang balikan ang ilang detalye. Si Labrador ay sinentensiyahan ng Sandiganbayan noong Agosto 31, 1999. Sa kabila ng sentensiya, patuloy siyang nakatanggap ng sahod at benepisyo hanggang Marso 2004. Nang matuklasan ito, naglabas ang COA ng Notice of Disallowance na nagpapataw ng personal na pananagutan sa mga opisyal ng POEA na nag-apruba ng pagbabayad, kabilang si Lanto. Ngunit, sa desisyon ng Korte Suprema sa kasong Dimapilis-Baldoz v. Commission on Audit, pinawalang-bisa ang personal na pananagutan ni Dimapilis-Baldoz, ang dating Administrator ng POEA, dahil sa ‘good faith’.

    Ang batayan ng Korte Suprema sa pagpawalang-bisa ng personal na pananagutan kay Dimapilis-Baldoz ay ang kanyang ‘good faith’ o kawalang-malisya sa pagpapatupad ng kanyang tungkulin. Itinuro ng Korte na bawat opisyal ng publiko ay may karapatan sa presumption of good faith, at ang sinumang nag-aakusa ng masama ay dapat magpakita ng sapat na ebidensiya. Sa kaso ni Lanto, iginiit niya na wala siyang personal na kaalaman sa suspensyon ni Labrador at na pinatunayan niya ang payroll batay sa mga dokumentong nagpapatunay na nagtrabaho si Labrador.

    Ngunit, ang COA ay hindi nagpakita ng ebidensiya na nagpapatunay ng malisya o ‘bad faith’ kay Lanto. Samakatuwid, ibinasura ng Korte Suprema ang argumentong siya ay dapat personal na managot. Idinagdag pa ng Korte na ang COA ay dapat din sanang bigyan ng parehong pagtrato si Lanto katulad ng ginawa kay Dimapilis-Baldoz.

    Isa sa mga importanteng basehan ng Korte Suprema ay ang panahon na siya ay nasa labas ng bansa, sa foreign assignment, nang maganap ang mga desisyon ng COA. Binigyang diin ng Korte na siya ang dapat na magkaroon ng pagkakataong marinig dahil ang usapin ay tungkol sa kanyang personal na pananagutan, kaya’t hindi sapat na basta na lang naghain ang POEA ng motion for reconsideration sa kanyang ngalan.

    Kaya, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng COA, ngunit binago ito sa pamamagitan ng pag-aalis ng bahagi na nagpapataw ng personal na pananagutan kay Nini A. Lanto. Binigyang-diin ng Korte na ang isang void judgment ay walang legal na bisa at hindi maaaring maging batayan ng anumang karapatan o obligasyon. Ito’y tinuturing na walang bisa mula pa sa simula.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung nagpakita ba ng grave abuse of discretion ang COA sa pagpapataw ng personal na pananagutan kay Nini A. Lanto sa pagbabayad ng sahod kay Leonel P. Labrador matapos siyang masuspinde.
    Ano ang ibig sabihin ng ‘good faith’ sa konteksto ng kasong ito? Ang ‘good faith’ ay tumutukoy sa kawalan ng malisya, masamang intensyon, o pagtatago ng katotohanan sa pagtupad ng tungkulin ng isang opisyal ng gobyerno. Ito’y mahalaga upang maiwasan ang personal na pananagutan sa mga pagkakamali o disallowance.
    Bakit hindi pinanagot si Nini A. Lanto sa kasong ito? Hindi pinanagot si Lanto dahil napatunayan na kumilos siya nang may ‘good faith’ at walang kaalaman sa suspensyon ni Labrador, at batay sa mga opisyal na dokumento na nagpapatunay na nagtrabaho ang empleyado. Wala ring ebidensya na nagpapatunay na siya ay nagkaroon ng malisya o masamang intensyon.
    Ano ang ‘Notice of Disallowance’ at bakit ito mahalaga? Ang ‘Notice of Disallowance’ ay isang dokumento na inilalabas ng COA na nagpapahayag na ang isang partikular na transaksiyon ng gobyerno ay hindi naaayon sa batas o regulasyon, at nagpapataw ng pananagutan sa mga opisyal na sangkot dito.
    Ano ang kahalagahan ng desisyon ng Korte Suprema sa kasong ito? Mahalaga ang desisyong ito dahil nagbibigay ito ng proteksyon sa mga opisyal ng gobyerno na gumagawa ng kanilang tungkulin nang walang malisya, at nagtatakda ng limitasyon sa personal na pananagutan sa mga kaso ng disallowance ng COA.
    Mayroon bang mga pagkakataon kung kailan maaaring managot ang isang opisyal ng gobyerno sa ganitong sitwasyon? Oo, maaaring managot ang isang opisyal ng gobyerno kung napatunayan na kumilos siya nang may malisya, masamang intensyon, o may personal na pakinabang sa transaksiyon na naging sanhi ng disallowance.
    Paano makaaapekto ang desisyong ito sa mga susunod na kaso ng COA disallowance? Magiging batayan ang desisyong ito sa mga susunod na kaso ng COA disallowance kung saan ang ‘good faith’ ng isang opisyal ay pinag-uusapan. Kailangang magpakita ng sapat na ebidensiya ang COA upang patunayan ang malisya o masamang intensyon ng opisyal.
    Ano ang epekto ng pagiging nasa ‘foreign assignment’ sa kasong ito? Ang pagiging nasa ‘foreign assignment’ ni Lanto ay nakatulong upang mapatunayan na hindi siya nabigyan ng sapat na pagkakataon upang ipagtanggol ang kanyang sarili sa mga desisyon ng COA, dahil siya mismo ang dapat na marinig sa usaping personal na pananagutan.

    Ang kasong ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng ‘good faith’ sa pagtupad ng tungkulin ng mga opisyal ng gobyerno at nagbibigay linaw sa mga limitasyon ng personal na pananagutan sa mga kaso ng COA disallowance. Ito rin ay nagpapakita na dapat bigyan ng sapat na pagkakataon ang mga opisyal ng gobyerno upang ipagtanggol ang kanilang sarili, lalo na kung ang usapin ay tungkol sa kanilang personal na pananagutan.

    Para sa mga katanungan tungkol sa pag-aaplay ng desisyong ito sa mga partikular na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuring ito ay ibinibigay para sa layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa partikular na legal na gabay na iniayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: Lanto v. COA, G.R. No. 217189, April 18, 2017