Tag: Percentage Tax

  • Ang Pagbubuwis sa Transaksyon ng Stock ay Hindi Buwis sa Kita: Paglilinaw ng Korte Suprema

    Nilinaw ng Korte Suprema na ang buwis sa transaksyon ng stock (stock transaction tax) ay hindi maituturing na buwis sa kita. Ito ay isang uri ng buwis na porsyento (percentage tax) at hindi sakop ng mga exemption na ibinibigay para sa buwis sa kita. Ang desisyong ito ay mahalaga dahil nagtatakda ito ng malinaw na hangganan sa pagitan ng iba’t ibang uri ng buwis at kung paano dapat ipakahulugan ang mga exemption sa buwis, lalo na para sa mga dayuhang institusyong pampinansyal na nag-iinvest sa Pilipinas.

    Kapag ang Pagbebenta ng Stocks ay Nagdudulot ng Usapin sa Buwis

    Ang kasong ito ay nag-ugat sa petisyon ng IFC Capitalization (Equity) Fund, L.P., isang dayuhang institusyong pampinansyal, na humihiling ng refund sa binayarang buwis sa transaksyon ng stock. Iginiit ng IFC na sila ay exempt sa pagbabayad ng buwis na ito dahil sila ay isang institusyong pampinansyal na pag-aari, kontrolado, o tumatanggap ng refinancing mula sa mga dayuhang pamahalaan, at ang kita mula sa kanilang mga investment ay dapat na exempt sa ilalim ng Seksyon 32(B)(7)(a) ng National Internal Revenue Code (NIRC). Ang Seksyon na ito ay naglalaman ng mga income exclusion.

    Ang Court of Tax Appeals (CTA) Division ay unang pumabor sa IFC, ngunit ito ay binaliktad ng CTA En Banc. Nagdesisyon ang CTA En Banc na ang buwis sa transaksyon ng stock ay isang buwis na porsyento, na sakop ng Title V ng NIRC, at hindi isang buwis sa kita, na sakop ng Title II ng NIRC. Dahil dito, ang exemption sa ilalim ng Seksyon 32(B)(7)(a) ay hindi maaaring i-apply sa buwis sa transaksyon ng stock. Ayon sa CTA En Banc, ang batas ay malinaw sa pagbubukod lamang ng kita na nagmula sa mga bagay na nakalista doon mula sa gross income at pag-exempt dito mula sa pagbubuwis lamang sa ilalim ng Title II ng parehong batas.

    Umapela ang IFC sa Korte Suprema, iginiit na ang isyu kung ang buwis sa transaksyon ng stock ay buwis sa kita ay huli na upang talakayin at ang buwis sa transaksyon ng stock ay isang buwis sa kita na sakop ng exemption sa ilalim ng Seksyon 32(B)(7)(a) ng NIRC. Hindi sumang-ayon ang Korte Suprema sa argumento ng IFC.

    Ayon sa Korte Suprema, maaaring talakayin ng CTA En Banc ang isyu na iniharap sa unang pagkakataon sa apela. Tungkol sa argumento ng IFC, ang Seksyon 32(B)(7)(a) ng NIRC ay nagbibigay ng mga pagbubukod mula sa gross income, tulad nito:

    (B) Mga Pagbubukod mula sa Gross Income. – Ang mga sumusunod na bagay ay hindi dapat isama sa gross income at dapat na exempt mula sa pagbubuwis sa ilalim ng Titulong ito:

    x x x x

    (7) Sari-saring Bagay. –

    (a) Kita na Natamo ng Dayuhang Pamahalaan. – Kita na nagmula sa mga pamumuhunan sa Pilipinas sa mga pautang, stocks, bonds o iba pang mga domestic securities, o mula sa interes sa mga deposito sa mga bangko sa Pilipinas ng (i) mga dayuhang pamahalaan, (ii) mga institusyong pinansyal na pag-aari, kontrolado, o tumatanggap ng refinancing mula sa mga dayuhang pamahalaan, at (iii) mga internasyonal o rehiyonal na institusyong pinansyal na itinatag ng mga dayuhang pamahalaan.

    Ayon sa Korte Suprema, ang probisyong ito ay matatagpuan sa ilalim ng Title II sa Buwis sa Kita (Income Tax). Sa kabilang banda, ang buwis sa transaksyon ng stock ay matatagpuan sa ilalim ng Title V sa Iba pang Porsyentong Buwis (Other Percentage Taxes). Ang nilalaman ng Title V ay ang mga sumusunod:

    TITLE V
    IBA PANG PORSIYENTONG BUWIS

    x x x x

    Seksyon 127. Buwis sa Pagbebenta, Pagpapalit o Pagpapalitan ng mga Shares of Stock na Nakalista at Ipinagpalit sa pamamagitan ng Lokal na Stock Exchange o sa pamamagitan ng Initial Public Offering. –

    (A) Buwis sa Pagbebenta, Pagpapalit o Pagpapalitan ng mga Shares of Stock na Nakalista at Ipinagpalit sa pamamagitan ng Lokal na Stock Exchange. – Dapat ipataw, tasahin at kolektahin sa bawat pagbebenta, pagpapalit, pagpapalitan, o iba pang disposisyon ng mga shares of stock na nakalista at ipinagpalit sa pamamagitan ng lokal na stock exchange maliban sa pagbebenta ng isang dealer sa mga securities, isang buwis sa rate na kalahati ng isang porsyento (1/2 ng 1%) ng gross selling price o gross value sa pera ng mga shares of stock na ibinenta, ipinagpalit o kung hindi man ay itinakda na dapat bayaran ng nagbebenta o naglilipat.

    Ayon sa Korte Suprema, ang buwis na porsyento ay isang pambansang buwis na sinusukat sa pamamagitan ng isang tiyak na porsyento ng gross selling price o gross value sa pera ng mga panindang ibinenta, ipinagpalit o inangkat; o ng gross receipts o kinita na nagmula sa sinumang taong nakikibahagi sa pagbebenta ng mga serbisyo. Ang buwis sa kita, sa kabilang banda, ay isang pambansang buwis na ipinapataw sa net o gross income na natanto sa isang taxable year.

    Idinagdag pa ng Korte Suprema na ang exemption na ibinigay sa ilalim ng Seksyon 32(B)(7)(a) ay naaangkop lamang sa buwis sa kita sa ilalim ng Title II ng NIRC. Ang paglalapat nito ay hindi maaaring iunat sa Title V sa Iba pang Porsyentong Buwis. Ito ay isang madalas na inuulit na tuntunin na ang mga refund o kredito sa buwis – tulad ng mga exemption sa buwis – ay mahigpit na binibigyang-kahulugan laban sa mga nagbabayad ng buwis, kung saan ang huli ay may pasanin na patunayan ang mahigpit na pagsunod sa mga kondisyon para sa pagkakaloob ng refund o kredito sa buwis.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung ang buwis sa transaksyon ng stock ay isang buwis sa kita na sakop ng exemption sa ilalim ng Seksyon 32(B)(7)(a) ng NIRC. Nilinaw ng Korte Suprema na hindi ito sakop ng exemption.
    Ano ang stock transaction tax? Ito ay isang buwis na ipinapataw sa bawat pagbebenta, pagpapalit, o disposisyon ng mga shares of stock na nakalista sa stock exchange. Ito ay isang uri ng percentage tax.
    Ano ang Seksyon 32(B)(7)(a) ng NIRC? Ito ay probisyon sa NIRC na nagbibigay ng exemption sa buwis sa kita na nagmula sa mga investment sa Pilipinas ng ilang dayuhang entidad, kabilang ang mga institusyong pampinansyal na pag-aari ng mga dayuhang pamahalaan.
    Bakit hindi sakop ng exemption ang stock transaction tax? Dahil ang exemption sa Seksyon 32(B)(7)(a) ay partikular na para sa buwis sa kita (Title II ng NIRC), at ang stock transaction tax ay isang percentage tax (Title V ng NIRC).
    Ano ang pagkakaiba ng buwis sa kita at percentage tax? Ang buwis sa kita ay ipinapataw sa net o gross income, habang ang percentage tax ay ipinapataw batay sa isang porsyento ng gross selling price o halaga ng mga paninda o serbisyo.
    Sino ang nag-file ng kaso at ano ang kanilang argumento? Ang IFC Capitalization (Equity) Fund, L.P., isang dayuhang institusyong pampinansyal, ang nag-file ng kaso. Iginiit nila na sila ay exempt sa pagbabayad ng stock transaction tax.
    Ano ang naging desisyon ng Korte Suprema? Ipinawalang-bisa ng Korte Suprema ang petisyon ng IFC at kinatigan ang desisyon ng CTA En Banc. Ang stock transaction tax ay hindi isang income tax na sakop ng exemption sa ilalim ng Seksyon 32(B)(7)(a) ng NIRC.
    Ano ang ibig sabihin ng “strict construction against taxpayers”? Ibig sabihin, ang mga exemption sa buwis ay dapat ipakahulugan nang mahigpit laban sa mga naghahabol nito, at ang naghahabol ay dapat magpakita ng malinaw na katibayan na sila ay karapat-dapat sa exemption.

    Ang desisyong ito ng Korte Suprema ay nagbibigay linaw sa mga usapin ng pagbubuwis, lalo na para sa mga dayuhang kumpanyang nag-iinvest sa Pilipinas. Ang malinaw na pagtukoy sa mga uri ng buwis at ang sakop ng bawat exemption ay makakatulong upang maiwasan ang mga hindi pagkakaunawaan at matiyak ang tamang pagbabayad ng buwis.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: IFC CAPITALIZATION (EQUITY) FUND, L.P. VS. COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE, G.R. No. 256973, November 15, 2021

  • Basehan ng Buwis sa Kita ng International Airlines: Ano ang Sinasabi ng Korte Suprema?

    Alamin ang Tamang Basehan ng Buwis sa Kita ng International Airlines Ayon sa Korte Suprema

    G.R. No. 182045, September 19, 2012 – GULF AIR COMPANY, PHILIPPINE BRANCH (GF) VS. COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na bang magtaka kung paano kinakalkula ang buwis na binabayaran ng mga international airline companies sa Pilipinas? Mahalaga ito hindi lamang sa mga kumpanya ng airline kundi pati na rin sa ekonomiya ng bansa. Sa kaso ng Gulf Air Company v. Commissioner of Internal Revenue, nilinaw ng Korte Suprema ang basehan ng pagbubuwis sa kita ng mga international airlines na nag-ooperate sa Pilipinas. Ang desisyong ito ay nagbibigay linaw sa kung paano dapat kalkulahin ang “gross receipts” para sa layunin ng percentage tax, at nagtuturo ng mahalagang aral tungkol sa pagsunod sa regulasyon at ang interpretasyon ng batas.

    Ang pangunahing isyu sa kasong ito ay kung dapat bang isama sa “gross receipts” ang special commissions sa pasahero at kargamento, base sa fare na inaprubahan ng Civil Aeronautics Board (CAB). Nais ng Gulf Air na ang basehan ng buwis ay ang kanilang “net net” na kita, o ang aktwal na halaga na kanilang natanggap. Samantala, iginigiit ng Commissioner of Internal Revenue (CIR) na dapat sundin ang Revenue Regulations No. 6-66 (RR 6-66) na nagsasabing ang basehan ay ang fare na inaprubahan ng CAB.

    LEGAL NA KONTEKSTO

    Ang Section 118(A) ng National Internal Revenue Code (NIRC) ng 1997 ang nagtatakda ng 3% percentage tax sa “gross receipts” ng mga international air carriers na nagnegosyo sa Pilipinas. Ngunit, hindi tinukoy ng batas kung ano mismo ang ibig sabihin ng “gross receipts” para sa mga airlines. Dahil dito, nagkaroon ng iba’t ibang interpretasyon at regulasyon.

    Noong 1966, inilabas ang RR 6-66 na nagpapaliwanag kung paano dapat kalkulahin ang “gross receipts”. Ayon dito, ang basehan ay ang “cost of the single one way fare as approved by the Civil Aeronautics Board.” Ibig sabihin, hindi ang aktwal na natanggap na pera ang basehan, kundi ang fare na itinakda ng CAB.

    Makalipas ang ilang dekada, noong 2002, inilabas naman ang Revenue Regulations No. 15-2002 (RR 15-2002). Binago nito ang depinisyon ng “gross receipts” at sinabing dapat itong ibatay sa “actual amount derived for transportation services,” o ang aktwal na kita na nakuha ng airline. Tila pabor ito sa argumento ng Gulf Air.

    Mahalagang tandaan na ang mga regulasyon ay nilalabas para ipatupad ang batas. Ayon sa Section 244 ng NIRC, ang Secretary of Finance ang may awtoridad na maglabas ng mga regulasyon para ipatupad ang mga probisyon ng batas sa buwis. Ang mga regulasyong ito ay may bigat at respeto sa korte, maliban na lamang kung malinaw na salungat sa batas.

    PAGSUSURI SA KASO

    Nagsimula ang kaso nang mag-avail ang Gulf Air ng Voluntary Assessment Program (VAP) ng Bureau of Internal Revenue (BIR) para sa kanilang buwis noong 1999 at 2000. Kasabay nito, nag-claim din sila ng refund para sa percentage taxes na binayaran nila para sa unang, ikalawa, at ikaapat na quarter ng 2000. Dito na nagsimula ang imbestigasyon ng BIR.

    Matapos ang pagsusuri, nag-isyu ang BIR ng Preliminary Assessment Notice para sa deficiency percentage tax na nagkakahalaga ng P32,745,141.93. Kasabay nito, tinanggihan din ng BIR ang refund claim ng Gulf Air at pinagbayad sila ng deficiency tax.

    Hindi sumang-ayon ang Gulf Air at pormal silang nagprotesta sa BIR. Ngunit, ibinasura ng BIR ang kanilang protesta. Kaya naman, umakyat ang kaso sa Court of Tax Appeals (CTA).

    Sa CTA Division, natalo rin ang Gulf Air. Ipinasiya ng CTA Division na ang RR 6-66 ang dapat sundin, at tama ang BIR sa paggamit ng CAB-approved fares bilang basehan ng buwis. Hindi rin pinayagan ng CTA Division ang retroactive application ng RR 15-2002.

    Muling umapela ang Gulf Air sa CTA En Banc, ngunit muli silang natalo. Pinagtibay ng CTA En Banc ang desisyon ng CTA Division. Dahil dito, umakyat na ang kaso sa Korte Suprema.

    Sa Korte Suprema, iginiit ng Gulf Air na mali ang RR 6-66 at dapat ang “net net” na kita ang basehan ng buwis. Sinabi rin nila na ang RR 15-2002 ay nagpapatunay na tama ang kanilang interpretasyon. Ngunit, hindi kinampihan ng Korte Suprema ang Gulf Air.

    Ayon sa Korte Suprema, ang RR 6-66 ang siyang umiiral na regulasyon noong taxable period na sakop ng kaso. Bagama’t ang RR 15-2002 ay nagbago ng panuntunan, hindi ito maaaring i-apply retroactively. Binigyang-diin ng Korte Suprema ang kahalagahan ng pagbibigay respeto sa mga regulasyon na inilabas ng ahensya ng gobyerno na may awtoridad dito.

    “GF is reminded that rules and regulations interpreting the tax code and promulgated by the Secretary of Finance, who has been granted the authority to do so by Section 244 of the NIRC, ‘deserve to be given weight and respect by the courts in view of the rule-making authority given to those who formulate them and their specific expertise in their respective fields.’”

    Dagdag pa ng Korte Suprema, kahit na maaaring may ibang opinyon tungkol sa “wisdom” ng RR 6-66, tungkulin nilang ipatupad ang batas at regulasyon maliban kung ito ay malinaw na labag sa batas.

    “Regardless of our reservations as to the wisdom or the perceived ill-effects of a particular legislative enactment, the court is without authority to modify the same as it is the exclusive province of the law-making body to do so.”

    Binigyang-diin din ng Korte Suprema ang prinsipyo ng “legislative approval by re-enactment.” Ayon dito, kapag ang isang batas ay binigyan ng interpretasyon ng ahensya ng gobyerno at muling isinabatas ng Kongreso ang batas nang walang malaking pagbabago, nangangahulugan ito na kinumpirma ng Kongreso ang interpretasyon ng ahensya.

    Sa kasong ito, ang probisyon tungkol sa percentage tax sa common carriers ay paulit-ulit na isinasama sa NIRC mula pa noong 1939. Samakatuwid, ipinapalagay na alam ng Kongreso ang RR 6-66 at, sa pamamagitan ng muling pagsasabatas ng probisyon, ay kinilala nila ang interpretasyon ng regulasyon.

    Sa huli, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng CTA at pinanigan ang CIR. Dineklara ng Korte Suprema na dapat sundin ang RR 6-66 para sa taxable period na sakop ng kaso.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON

    Ang desisyong ito ay nagbibigay ng ilang mahahalagang aral:

    • Kahalagahan ng Pagsunod sa Regulasyon: Kahit na hindi paborable sa iyo ang isang regulasyon, mahalagang sundin ito hangga’t hindi ito pormal na binabago o pinapawalang-bisa. Hindi sapat na sabihin na ang regulasyon ay “mali” o “hindi makatarungan.”
    • Limitasyon ng Retroactive Application: Ang mga batas at regulasyon sa buwis ay karaniwang hindi retroactive maliban kung malinaw na sinasabi sa batas. Hindi maaaring asahan na ang bagong regulasyon ay magiging retroactive para makinabang ka dito.
    • Respeto sa Ekspertisya ng Ahensya: Ang mga korte ay nagbibigay ng respeto sa interpretasyon ng mga ahensya ng gobyerno na may espesyalisasyon sa kanilang larangan, lalo na sa mga usapin ng buwis.
    • Strict Construction ng Tax Refunds: Ang mga tax refunds ay itinuturing na tax exemptions at mahigpit na binibigyang-kahulugan laban sa taxpayer. Ang sinumang nagke-claim ng refund ay dapat magpakita ng malinaw na batayan para dito.

    SUSING ARAL

    • Sundin ang umiiral na regulasyon sa buwis, kahit hindi ito paborable.
    • Huwag umasa sa retroactive application ng bagong regulasyon maliban kung malinaw na pinapayagan.
    • Igalang ang ekspertisya ng ahensya ng gobyerno sa interpretasyon ng batas sa buwis.
    • Maging handa na magpakita ng malinaw na batayan kung magke-claim ng tax refund.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang percentage tax sa international air carriers?
    Sagot: Ito ay buwis na 3% ng kanilang quarterly gross receipts mula sa operasyon sa Pilipinas.

    Tanong 2: Ano ang “gross receipts” para sa international airlines?
    Sagot: Ayon sa RR 6-66 (na umiiral noong panahon ng kaso), ito ay ang cost of the single one way fare na inaprubahan ng CAB. Ayon sa RR 15-2002 (na inilabas kalaunan), ito ay ang actual amount derived for transportation services.

    Tanong 3: Aling regulasyon ang dapat sundin ngayon?
    Sagot: Sa kasalukuyan, ang RR 15-2002 ang umiiral. Ngunit, para sa mga taxable period bago ang October 26, 2002, ang RR 6-66 ang dapat sundin.

    Tanong 4: Maaari bang mag-claim ng tax refund kung sobra ang nabayaran na buwis base sa RR 6-66?
    Sagot: Oo, posible, ngunit kailangan mong ipakita na malinaw na sobra ang iyong nabayaran at sundin ang tamang proseso para sa tax refund.

    Tanong 5: Ano ang dapat gawin ng mga international airlines para masigurong tama ang kanilang pagbabayad ng buwis?
    Sagot: Dapat nilang pag-aralan ang umiiral na regulasyon, kumonsulta sa eksperto sa buwis, at panatilihing maayos ang kanilang records.

    Naging malinaw ba ang usapin ng buwis sa international airlines? Kung mayroon kang katanungan o nangangailangan ng legal na payo tungkol sa usapin ng buwis, huwag mag-atubiling kumonsulta sa ASG Law. Eksperto kami sa batas sa buwis at handang tumulong sa iyo. Mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)