Tag: Pagpapatalsik

  • Pagpapatalsik Base sa Pagpapahintulot: Kailan Ito Nararapat?

    Pinagtibay ng Korte Suprema na ang isang aksyon para sa pagpapatalsik (ejectment) ay nararapat kapag ang paninirahan sa lupa ay nagsimula sa pamamagitan lamang ng pagpapahintulot ng may-ari, at kalaunan ay tinanggihan ang umokupa na lisanin ang lupa matapos ang hiling. Ang desisyong ito ay nagbibigay linaw sa karapatan ng may-ari na bawiin ang kanyang ari-arian kapag ang pagpapahintulot sa paninirahan ay binawi na. Ang implikasyon nito ay mahalaga sa mga may-ari ng lupa na nagpapahintulot sa iba na manirahan sa kanilang ari-arian nang walang upa, at kalaunan ay nagpasya na bawiin ito.

    Pagpapahintulot ba ay Nagtatapos? Usapin ng Pagtira sa Lupa sa “Northbay Knitting, Inc.”

    Sa kasong ito, ang Northbay Knitting, Inc. (NKI) ay nagdemanda ng pagpapatalsik laban sa mga umuupa sa kanilang lupa dahil sa pagtanggi ng mga ito na lisanin ang ari-arian matapos ang pormal na kahilingan. Iginiit ng mga umuupa na sila ay may karapatan sa lupa dahil sa matagal na nilang paninirahan at dahil sa usapin ng kanilang “right of first refusal” nang bilhin ng NKI ang lupa mula sa National Housing Authority (NHA). Ang pangunahing tanong dito ay kung may hurisdiksyon ba ang Metropolitan Trial Court (MeTC) sa kaso ng pagpapatalsik, at kung ang usapin ng pagmamay-ari ay maaaring maging hadlang sa paglutas ng kaso.

    Ayon sa Korte Suprema, ang hurisdiksyon sa usapin ay nakabatay sa mga alegasyon sa reklamo. Sa mga kaso ng pagpapatalsik, dapat ipakita ng reklamo na ang kaso ay sakop ng mga batas na nagbibigay ng remedyo. Kabilang dito ang pagpapatunay na ang paninirahan ng nasasakdal sa ari-arian ay nagsimula sa pamamagitan ng kontrata o pagpapahintulot ng nagrereklamo, na ang pagpapahintulot na ito ay winakasan, at ang nasasakdal ay patuloy na naninirahan sa ari-arian, at ang reklamo ay isinampa sa loob ng isang taon mula sa huling demandang lisanin ang ari-arian.

    Sa kasong ito, ang NKI ay nagpakita ng sapat na alegasyon upang suportahan ang kaso ng pagpapatalsik. Ipinakita nila na sila ang nagmamay-ari ng lupa batay sa Transfer Certificate of Title (TCT), at ang mga umuupa ay naninirahan lamang sa lupa sa pamamagitan ng kanilang pagpapahintulot. Kahit na mayroong pending na kaso tungkol sa pagbenta ng lupa sa NKI, hindi ito maaaring gamitin bilang depensa sa kaso ng pagpapatalsik. Hindi maaaring kwestyunin ang titulo ng lupa sa isang collateral attack; kailangan itong gawin sa isang direktang aksyon.

    Binigyang-diin ng Korte Suprema na ang pangunahing isyu sa kaso ng pagpapatalsik ay ang pisikal na pagmamay-ari ng ari-arian, at hindi ang legal na pagmamay-ari. Bagaman maaaring talakayin ang isyu ng pagmamay-ari upang malaman kung sino ang may mas magandang karapatan sa pagmamay-ari, ang desisyon sa isyu ng pagmamay-ari ay pansamantala lamang at hindi nagbubuklod sa isang hiwalay na kaso tungkol sa titulo ng ari-arian. Kaya naman, ang Korte Suprema ay pinagtibay ang desisyon ng Court of Appeals na nagpapanumbalik sa desisyon ng Metropolitan Trial Court na nag-uutos sa mga umuupa na lisanin ang ari-arian.

    Ang desisyong ito ay nagpapakita na ang pagpapahintulot sa paninirahan sa lupa ay may limitasyon, at maaaring bawiin anumang oras. Kapag ang pagpapahintulot ay binawi na, at ang umuupa ay tumangging lisanin ang ari-arian, maaaring magsampa ng kaso ng pagpapatalsik upang bawiin ang pagmamay-ari. Ito ay nagbibigay ng proteksyon sa mga may-ari ng lupa at nagpapanatili sa kanilang karapatan na kontrolin ang kanilang ari-arian.

    Pinagtibay rin ng Korte na ang kaso ng pagpapatalsik ay isang summary proceeding at hindi maaaring hadlangan ng simpleng pag-aangkin ng pagmamay-ari sa ari-arian. Ito’y dahil sa usapin ng pagpapatalsik, ang korte ay may kapangyarihang pansamantalang resolbahin ang isyu ng pagmamay-ari para lamang matukoy kung sino ang may karapatang magmay-ari, subalit ang desisyong ito ay hindi nagtatali o nakakaapekto sa pagmamay-ari ng lupa.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung may hurisdiksyon ba ang MeTC sa kaso ng pagpapatalsik at kung maaaring hadlangan ng isyu ng pagmamay-ari ang paglutas ng kaso.
    Ano ang kailangan para maging matagumpay ang kaso ng pagpapatalsik? Kailangan patunayan na ang paninirahan ng nasasakdal ay nagsimula sa pagpapahintulot ng nagrereklamo, ang pagpapahintulot na ito ay winakasan, at ang nasasakdal ay patuloy na naninirahan sa ari-arian.
    Maaari bang gamitin ang isyu ng pagmamay-ari bilang depensa sa kaso ng pagpapatalsik? Hindi, hindi maaaring gamitin ang isyu ng pagmamay-ari bilang depensa sa kaso ng pagpapatalsik, maliban na lamang kung ang aksyon na kinukwestyon ang titulo ay naisampa bago ang kaso ng pagpapatalsik.
    Ano ang collateral attack sa titulo ng lupa? Ang collateral attack ay ang pagkuwestyon sa titulo ng lupa sa isang kaso kung saan hindi direktang isyu ang titulo.
    Ano ang sakop ng kaso ng pagpapatalsik? Ang sakop ng kaso ng pagpapatalsik ay ang pisikal na pagmamay-ari ng ari-arian, at hindi ang legal na pagmamay-ari.
    Ano ang implikasyon ng desisyong ito sa mga may-ari ng lupa? Ang desisyong ito ay nagbibigay linaw sa karapatan ng mga may-ari ng lupa na bawiin ang kanilang ari-arian kapag ang pagpapahintulot sa paninirahan ay binawi na.
    Ano ang dapat gawin ng may-ari ng lupa kung gusto niyang bawiin ang kanyang ari-arian na pinapayagan niyang tirhan ng iba? Dapat magpadala ng pormal na demand letter sa umuupa na lisanin ang ari-arian. Kung tumanggi ang umuupa, maaaring magsampa ng kaso ng pagpapatalsik.
    Mayroon bang remedyo ang mga umuupa sa kasong ito? Maaaring magsampa ng hiwalay na kaso upang kuwestyunin ang pagmamay-ari ng lupa, ngunit hindi nito mapipigilan ang pagpapatuloy ng kaso ng pagpapatalsik.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Spouses Erwin C. Santiago vs. Northbay Knitting, Inc., G.R. No. 217296, October 11, 2017

  • Walang Pagtakas sa Pananagutan: Pagsuspinde at Pagpapatalsik sa mga Sheriff Dahil sa Pagpapabaya at Pangingikil

    Ang kasong ito ay nagpapakita na ang mga sheriff, bilang mga lingkod-bayan, ay may mataas na antas ng responsibilidad. Sila ay inaasahang maging tapat, mahusay, at sumunod sa batas. Ang hindi pagtupad sa kanilang tungkulin, gaya ng hindi pagpapatupad ng utos ng hukuman, panghihingi ng pera, at pagsuway sa mga alituntunin, ay may kaakibat na parusa. Sa kasong ito, ang tatlong sheriff ay napatunayang nagkasala at pinarusahan ng pagpapatalsik sa serbisyo dahil sa kanilang mga paglabag.

    Sheriff na Nagpabaya, Hustisya’y Naglaho: Pera’y Napunta, Utos ay Nabigo?

    Nagsampa ng reklamo si Augusto V. Santos laban sa mga Sheriff na sina Antonio V. Leaño, Jr., Benjie E. Lacsina, at Alvin S. Pineda dahil sa diumano’y pagpapabaya sa tungkulin. Si Santos, bilang attorney-in-fact ng mga tagapagmana ni Lucio Gomez, ay naghain ng mga kasong pagpapaalis laban sa mga illegal settler. Matapos manalo sa kaso, nag-isyu ang hukuman ng Writ of Execution at Special Writ of Demolition, ngunit hindi umano ito naipatupad ng mga respondent Sheriff. Ayon kay Santos, humingi ng pera ang mga sheriff para sa mga gastusin sa demolisyon, ngunit hindi pa rin naisagawa ang demolisyon.

    Kahit binawi na ni Santos ang kanyang reklamo dahil sa diumano’y “hindi pagkakaunawaan,” hindi ito nangangahulugan na ligtas na ang mga sheriff sa pananagutan. Iginiit ng Korte Suprema na ang pagbawi ng reklamo ay hindi nag-aalis ng kapangyarihan ng hukuman na imbestigahan at parusahan ang mga nagkasalang opisyal. Ito ay dahil ang paglilingkod sa publiko ay isang tungkuling dapat gampanan nang tapat at mahusay. Ang anumang paglabag dito ay dapat suriin, hindi alintana ang personal na interes ng nagrereklamo.

    Ang mga sheriff ay itinuturing na “grassroots of our judicial machinery,” kaya’t inaasahan silang gampanan ang kanilang tungkulin nang may integridad at kahusayan. Kapag nag-isyu ang hukuman ng writ of execution, tungkulin ng sheriff na ipatupad ito nang walang pagtatangi atayon sa letra ng batas. Walang diskresyon ang sheriff na pumili kung ipatutupad o hindi ang utos ng hukuman. Sa kasong ito, lumabag ang mga respondent Sheriff sa kanilang tungkulin nang hindi nila naipatupad ang writ of demolition at nang humingi sila ng pera nang hindi sumusunod sa tamang proseso.

    Sinasabi sa Rule 39, Section 10(c) at (d) at Section 14 ng Rules of Court ang tungkulin ng Sheriff sa pagpapatupad ng Writ of Execution para sa pagbabalik ng Real Property:

    SEC 10. Execution of judgments for specific act. –
    ….

    (c) Delivery or restitution of real property. The officer shall demand of the person against whom the judgment for the delivery or restitution of real property is rendered and all persons claiming rights under him to peaceably vacate the property within three (3) working days, and restore possession thereof to the judgment obligee, otherwise, the officer shall oust and such persons therefrom with the assistance, if necessary, of appropriate peace officers, and employing such means as may be reasonably necessary to retake possession, and place the judgment obligee in possession of such property. Any costs, damages, rents or profits awarded by the judgment shall be satisfied in the same manner as a judgment for money.

    (d) Removal of improvements on property subject of execution. When the property subject of the execution contains improvements constructed or planted by the judgment obligor or his agent, the officer shall not destroy, demolish or remove said improvements except upon special order of the court, issued upon motion of the judgment obligee after due hearing and after the former has failed to remove the same within a reasonable time fixed by the court.
    ….

    SEC. 14. Return of writ of execution. – The writ of execution shall be returnable to the court issuing it immediately after the judgment has been satisfied in part or in full. If the judgment cannot be satisfied in full within thirty (30) days after his receipt of the writ, the officer shall report to the court and state the reason therefor. Such writ shall continue in effect during the period within which the judgment may be enforced by motion. The officer shall make a report to the court every thirty (30) days on the proceedings taken thereon until the judgment is satisfied in full, or its effectivity expires. The returns or periodic reports shall set forth the whole of the proceedings taken, and shall be filed with the court and copies thereof promptly furnished the parties.

    Ang ginawa ni Sheriff Ibarra na pagpasa kay Santos sa ibang sheriff ay hindi rin tama. Kung hindi niya kayang gampanan ang kanyang tungkulin dahil sa kanyang kalusugan, dapat sana ay ipinaalam niya ito sa hukuman. Dapat ding sundin ng mga sheriff ang Administrative Circular No. 12 na nagtatakda ng kanilang teritoryal na hurisdiksyon. Sa kasong ito, lumabag din ang mga respondent Sheriff nang tumanggap sila ng designation nang walang kaukulang utos mula sa hukuman.

    Sa ilalim ng Rule 141, Section 10 ng Rules of Court, ang mga gastos sa pagpapatupad ng writ ay dapat bayaran ng interesadong partido batay sa estimasyon ng sheriff at pagkatapos aprobahan ng hukuman. Dapat ideposito ang halaga sa clerk of court na siyang magbibigay nito sa sheriff. Dapat ding i-liquidate ng sheriff ang halaga sa loob ng parehong panahon ng pag-file ng return sa hukuman. Sa kasong ito, hindi sinunod ng mga sheriff ang tamang proseso nang humingi sila ng pera kay Santos at hindi sila nagbigay ng official receipt.

    Dahil sa mga paglabag na ito, napatunayang nagkasala ang mga respondent Sheriff ng gross neglect of duty, simple misconduct, at dishonesty o extortion. Binigyan sila ng pagkakataon na magpaliwanag, ngunit hindi sila tumugon. Dahil dito, nagpasya ang Korte Suprema na sila ay dapat patawan ng pinakamabigat na parusa, na pagpapatalsik sa serbisyo.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung dapat bang patawan ng parusa ang mga sheriff na nagpabaya sa kanilang tungkulin, humingi ng pera nang hindi sumusunod sa tamang proseso, at sumuway sa mga alituntunin.
    Bakit hindi naibasura ang kaso kahit binawi na ni Santos ang kanyang reklamo? Dahil ang administrative case ay hindi nakadepende sa kagustuhan ng nagrereklamo. Ang layunin ng administrative proceeding ay protektahan ang serbisyo publiko, kaya’t dapat itong ituloy kahit pa bawiin ng nagrereklamo ang kanyang reklamo.
    Ano ang tungkulin ng sheriff sa pagpapatupad ng writ of execution? Ang sheriff ay may tungkuling ipatupad ang utos ng hukuman nang walang pagtatangi at ayon sa letra ng batas. Wala siyang diskresyon na pumili kung ipatutupad o hindi ang utos.
    Anong mga paglabag ang ginawa ng mga respondent Sheriff? Hindi nila naipatupad ang writ of demolition, humingi sila ng pera kay Santos nang hindi sumusunod sa tamang proseso, at sumuway sila sa mga alituntunin.
    Ano ang parusa sa gross neglect of duty, simple misconduct, at dishonesty o extortion? Ang dishonesty at gross neglect of duty ay punishable ng dismissal mula sa serbisyo, habang ang simple misconduct ay punishable ng suspension ng isa (1) buwan at (1) araw hanggang anim (6) na buwan para sa unang offense.
    Bakit pinatawan ng pinakamabigat na parusa ang mga respondent Sheriff? Dahil sa dami ng kanilang paglabag at dahil hindi sila tumugon sa mga pagtatanong ng Office of the Court Administrator.
    Ano ang kahalagahan ng kasong ito? Nagpapakita ito na ang mga sheriff ay may mataas na antas ng responsibilidad at dapat silang gampanan ang kanilang tungkulin nang may integridad at kahusayan. Ang anumang paglabag dito ay may kaakibat na parusa.
    Ano ang mensahe ng kasong ito sa mga lingkod-bayan? Ang paglilingkod sa publiko ay isang tungkuling dapat gampanan nang tapat at mahusay. Ang anumang paglabag dito ay dapat suriin, hindi alintana ang personal na interes ng nagrereklamo.

    Sa huli, ang kasong ito ay nagsisilbing paalala sa lahat ng lingkod-bayan na ang tungkulin nila ay ipagtanggol ang interes ng publiko at hindi ang sariling kapakanan. Ang pagiging tapat, mahusay, at responsable ay mga katangiang dapat taglayin ng bawat isa sa kanila.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: AUGUSTO V. SANTOS VS. SHERIFF IV ANTONIO V. LEAÑO, JR., G.R No. 61816, February 23, 2016

  • Writ of Possession: Kailan Ministerial ang Utos ng Hukuman sa Pagpapatalsik?

    Ang Writ of Possession: Obligasyon ng Hukuman Kahit May Nakabinbing Kaso

    G.R. No. 183058, April 03, 2013

    Ang pagbili ng ari-arian sa pamamagitan ng extrajudicial foreclosure sale ay may karapatan sa writ of possession bilang isang bagay na ministerial matapos makonsolida ang pagmamay-ari dahil sa pagkabigo ng  mortgagor na tubusin ang ari-arian.[1] Ang mga eksepsiyon sa panuntunang ito ang sentro ng petisyon para sa certiorari sa ilalim ng Rule 45 ng Rules of Court, na pangunahing kumukuwestiyon sa Desisyon noong 31 Mayo 2007[2] na ipinalabas ng Nineteenth Division ng Court of Appeals (CA) sa CA-G.R. SP No. 00593,[3] na ang decretal portion ay nagsasaad:

    WHEREFORE, in view of all the foregoing premises, the Orders dated December 1, 2004, and January 31, 2005, issued by the Honorable public respondent are hereby ANNULLED and SET ASIDE, and a new one is issued granting the issuance of writ of possession in favor of petitioner UCPB for the properties now covered by TCT Nos. T-30403 and T-30404 and Tax Declaration Nos. ARP/TD No. 2054 (PIN 038-12-006-04-050) and ARP/TD No. 2056 (PIN 038-12-006-04-051).

    SO ORDERED.[4]

    Ang Mga Katotohanan

    Noong 7 Abril 1997, ang mga petisyoner na sina Spouses Montano at Merlinda Tolosa (Spouses Tolosa) ay pumasok sa isang Credit Agreement kasama ang respondent na United Coconut Planters Bank (UCPB) para sa layunin ng paggamit ng mga pasilidad sa kredito ng huli.[5] Upang masiguro ang kanilang mga credit availment, ang Spouses Tolosa ay nagpatupad ng mga deed of real estate mortgage sa apat na ari-arian sa Barangay Caticlan, Malay, Aklan, na nakarehistro at/o idineklara para sa mga layunin ng pagbubuwis sa kanilang mga pangalan sa ilalim ng sumusunod na mga sertipiko ng titulo at/o deklarasyon ng buwis, sa makatuwid: (a) Transfer Certificate of Title (TCT) Nos. T-23589; (b) Original Certificate of Title (OCT) No. P-14743; (c) Tax Declaration No. ARP-TD 1561 (038-12-006-04-051); at Tax Declaration No. ARP-TD 93-006-0362 (038-12-006-04-050).[6] Dahil sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na bayaran ang kanilang pangunahing obligasyon na umabot sa P13,300,000.00, hindi kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, inilipat ng UCPB ang mortgage sa nasabing mga realties at nagsampa ng petisyon para sa extra-judicial sale nito sa Office of the Clerk of Court at Ex-Officio Sheriff ng Kalibo, Aklan noong 22 Oktubre 1999.[7]

    Matapos ang nararapat na abiso at publikasyon, ang mga ari-ariang nakasanla ay ibinenta noong 4 Enero 2000 sa isang pampublikong auction kung saan nag-tender ang UCPB ng pinakamataas na bid na P17,240,000.00. Ang mga nalikom mula sa pagbebenta ay kinredito patungo sa bahagyang kasiyahan ng obligasyon sa mortgage ng Spouses Tolosa na, kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, ay tinatayang P24,253,847.64.[8] Ipinagkaloob ang kaukulang sertipiko ng pagbebenta,[9]  Ipinarehistro ng UCPB ang pareho sa Office of the Register of Deeds ng Aklan noong 5 Enero 2000.[10]  Dahil sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption sa loob ng iniresetang isang taong panahon, nagpatuloy ang UCPB upang mapagsama ang pagmamay-ari nito sa mga nasabing realties noong 22 Enero 2001.[11]  Sa pagkansela ng mga nasa pangalan ng Spouses Tolosa, ang sumusunod na mga sertipiko ng titulo at deklarasyon ng buwis ay kasunod na inisyu sa pangalan ng UCPB, sa makatuwid: (a) TCT No. T-30403; (b) TCT No. T-30404; (c) Tax Declaration No. ARP-TD 2054 (038-12-006-04-050); at (d) Tax Declaration No. ARP-TD 2056 (038-12-006-04-051).[12]

    Noong 2 Setyembre 2004, ang UCPB ay nagsampa ng ex-parte petisyon para sa pagpapalabas ng writ of possession sa cadastral case na nakatala bilang Cadastral Case No. 3028 sa harap ng Regional Trial Court (RTC), Branch 5, Kalibo Aklan.[13] Nang maabisuhan sa paghahain ng petisyon,[14] ang Spouses Tolosa ay nagsampa ng kanilang 8 Nobyembre 2004 na Pagsalungat, na tinatawag ang pansin ng RTC sa pagpapatuloy ng reklamo para sa deklarasyon ng nullity ng promissory notes, foreclosure ng mortgage at sertipiko ng pagbebenta pati na rin ang accounting at damages na kanilang isinampa laban sa UCPB. Nakatala bilang Civil Case No. 6180 sa harap ng Branch 8 ng RTC, ang reklamo ay nagsasaad na ang Spouses Tolosa ay nalinlang ng UCPB sa pagpirma sa Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na inihabla. Bukod sa hindi pagpapalabas ng buong halaga ng kanilang mga pautang, pinuna din ang UCPB dahil sa diumano’y pagkabigo na ibunyag ang aktwal na interes na sinisingil nito at para sa pagdudulot ng extrajudicial foreclosure ng mortgage sa kabila ng labis na pagbabayad ng Spouses Tolosa sa kanilang mga pautang.[15]  Sa pag-aangkin na mayroong prima facie na pagpapakita ng kawalang-bisa ng kanilang obligasyon sa mortgage, ang foreclosure ng mortgage at ang pagbebenta ng kanilang mga ari-arian, hiniling ng Spouses Tolosa na ang pagpapalabas ng writ of possession ay ipagpaliban at ang petisyon ng UCPB para dito ay pagsamahin sa Civil Case No. 6180.[16]

    Noong 1 Disyembre 2004, naglabas ang RTC ng isang utos, na humahawak sa abeyance sa pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Binabanggit ang equity at substantial justice bilang mga dahilan para sa disposisyon nito, pinasiyahan ng RTC na ang pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180 ay kinakailangan ang suspensyon ng pagbibigay ng petisyon ng UCPB dahil may posibilidad na ang foreclosure ng mortgage ng huli ay maaaring hatulan na lumalabag sa mga karapatan ng Spouses Tolosa bilang mga mortgagor. Habang kinikilala na ang pagpapalabas ng writ of possession ay ministerial bilang isang pangkalahatang tuntunin, pinasiyahan ng RTC na ang nasabing tungkulin ay tumitigil na maging ng nasabing kalikasan kung saan ang pagbibigay ng writ “ay makakasama sa isa pang nakabinbing kaso para sa nullification ng auction sale” at “maaaring magdulot ng kawalan ng katarungan at kawalan ng katarungan sa mga mortgagor.”[17]  Sa motion for reconsideration nito sa naunang utos[18] na karagdagang tinanggihan dahil sa kawalan ng merito sa Utos ng RTC na may petsang 31 Enero 2005,[19] nagsampa ang UCPB ng Rule 65 petisyon para sa certiorari na nakatala bilang CA-G.R. SP No. 00593 sa harap ng CA.[20]

    Noong 31 Mayo 2007, ipinalabas ng CA ang pinagtatalunang desisyon dito, na nagpapawalang-bisa sa 1 Disyembre 2004 na Desisyon ng RTC at nagbibigay ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Sa paghahanap na ang ministerial na kalikasan ng pagpapalabas ng writ of possession ay walang iniwan na diskresyon sa bahagi ng RTC hanggang sa pagbibigay ng aplikasyon ng UCPB, pinasiyahan ng CA na ang mga katanungan tungkol sa validity ng foreclosure sale pati na rin ang kaangkupan ng pagbibigay ng writ ay maaaring itaas ng Spouses Tolosa sa parehong paglilitis alinsunod sa Seksyon 8 ng Act 3135. Ang katotohanan na ang Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na isinagawa ng Spouses Tolosa ay hindi pa naideklara na invalid ay humantong din sa CA upang ipahayag na ang simpleng pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180 ay hindi maaaring talunin ang karapatan sa isang writ of possession na iginagawad ng batas sa UCPB bilang absolute at registered na mga may-ari ng mga nasabing realties.[21] Ang mga mosyon para sa reconsideration ng Spouses Tolosa[22] ng desisyong ito ay tinanggihan dahil sa kawalan ng merito sa pangalawang pinagtatalunang Resolusyon ng CA na may petsang 21 Mayo 2008,[23] kaya, ang petisyong ito.

    Ang Mga Isyu
    Hinahangad ng Spouses Tolosa ang pagbaliktad sa pinagtatalunang desisyon at resolusyon ng CA sa sumusunod na mga batayan, sa makatuwid:

    1. MALI ANG CA SA HINDI PAGHAHANAP NA ANG PRIMA FACIE NULLITY NG MORTGAGE OBLIGATION  AT  ANG  FORECLOSURE  SALE AY NAGBIGAY KATWIRAN SA UTOS NG RTC NA IPAGPALIBAN ANG PAGPAPALABAS NG WRIT OF POSSESSION NA HINAHANAP NG UCPB.
    2. MALI ANG CA SA PAG-UUTOS NG PAGBIBIGAY NG WRIT OF POSSESSION NA HINAHANAP NG UCPB KAHIT NA ANG TUNTUNAN NA ANG KALABISAN SA BID PRICE AY DAPAT MUNANG BAYARAN SA MORTGAGOR BAGO SIYA MAAARING MAAGAWAN NG POSSESSION NG PROPERTY MORTGAGED.[24]

    Ang Pasya ng Korte

    Walang merito ang petisyon.

    Ang writ of possession ay simpleng isang utos kung saan ang sheriff ay inuutusan ng korte na ilagay ang isang tao sa pag-aari ng isang real o personal na ari-arian.[25] Sa ilalim ng Seksyon 7 ng Act No. 3135, na sinusugan, ang writ of possession ay maaaring ibigay pabor sa isang bumibili sa isang foreclosure sale alinman sa (1) sa loob ng isang taong redemption period, sa paghahain ng isang bond; o (2) pagkatapos lumipas ang redemption period, nang hindi nangangailangan ng bond. Sa loob ng isang taong redemption period, ang bumibili ay maaaring mag-aplay para sa isang writ of possession sa pamamagitan ng paghahain ng isang petisyon sa anyo ng isang ex parte motion sa ilalim ng panunumpa,[26] sa mga paglilitis sa rehistro o cadastral ng rehistradong ari-arian.[27] Ang batas ay nangangailangan lamang na ang wastong mosyon ay isampa, ang bond ay inaprubahan at walang ikatlong tao na kasangkot.[28] Matapos ang pagsasama-sama ng titulo sa pangalan ng bumibili dahil sa pagkabigo ng mortgagor na tubusin ang ari-arian, ang karapatan sa writ of possession ay nagiging isang bagay ng karapatan.[29]  Sa huling kaso, ang karapatan sa possession ay nagiging absolute dahil ang batayan nito ay ang pagmamay-ari ng bumibili sa ari-arian.[30]

    Ang tuntunin ay nanatili rin na ang paglilitis sa isang petisyon para sa isang writ of possession ay ex-parte at summary sa kalikasan.[31] Bilang isa na dinala para sa kapakinabangan ng isang partido lamang at walang abiso ng korte sa sinumang tao na salungat sa interes, ito ay isang paglilitis sa hukuman kung saan ang kaluwagan ay ipinagkaloob nang hindi binibigyan ang taong laban sa kanino ang kaluwagan ay hinahangad ng isang pagkakataon na marinig.[32] Ang pagpapalabas ng writ of possession ay, bilang kapalit, isang ministerial na tungkulin sa paggamit kung saan ang mga trial court ay hindi binibigyan ng anumang diskresyon.[33]  Dahil ang hukom kung kanino ang aplikasyon para sa writ of possession ay isinampa ay hindi kailangang tingnan ang validity ng mortgage o ang paraan ng foreclosure nito,[34] pinasiyahan na ang ministerial na tungkulin ng trial court ay hindi nagiging discretionary sa paghahain ng isang reklamo na kumukuwestiyon sa mortgage.[35] Corollarily, anumang katanungan tungkol sa validity ng extrajudicial foreclosure sale at ang resultang pagkansela ng writ ay maaari ding matukoy sa isang kasunod na paglilitis gaya ng nakabalangkas sa Seksyon 8[36] ng Act No. 3135.[37]

    Sinukat mula sa mga naunang prinsipyo, natuklasan namin na ang CA ay hindi nakagawa ng reversible error sa pag-uutos ng pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Ipinapakita ng rekord na ang UCPB ay nagdulot ng extrajudicial foreclosure ng mortgage sa mga nasabing realties bilang resulta ng default ng Spouses Tolosa sa kanilang obligasyon sa mortgage. Bilang pinakamataas na bidder sa 4 Enero 2000 foreclosure sale, pinagsama ng UCPB ang pagmamay-ari nito noong 22 Enero 2001 o sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption sa loob ng isang taong panahon na inireseta para dito. Kasunod ng pagpapalabas ng mga sertipiko ng titulo at deklarasyon ng buwis sa parehong mga ari-arian sa pangalan nito, sumunod ang UCPB sa mga kinakailangan sa ilalim ng Act 3135 sa pamamagitan ng paghahain ng ex-parte petisyon para sa pagpapalabas ng isang writ of possession sa harap ng RTC noong 2 Setyembre 2004. Dahil ang UCPB ay naging absolute at registered na may-ari na ng nasabing mga ari-arian, tama ang pinasiyahan ng CA na ito ay ministerial na tungkulin ng RTC na mag-isyu ng writ of possession pabor sa nauna.

    Sa paghimok sa pagbaliktad ng pinagtatalunang desisyon at resolusyon, pinangatwiranan ng Spouses Tolosa na ang prima facie merito ng kanilang reklamo sa Civil Case No. 6180 ay nagbigay katwiran, kahit man lang, sa pagpapaliban ng pagpapalabas ng writ of possession. Para sa layuning ito, tinatawag nila ang aming pansin sa dapat na katotohanan na hindi lamang nabigo ang UCPB na ipalabas ang kabuuan ng mga nalikom mula sa kanilang mga pautang kundi lumabag din sa Republic Act No. 3765[38] sa pamamagitan ng hindi pagtukoy sa mga rate ng interes na sinisingil nito sa kanilang obligasyon sa mortgage. Sa pagpipilit na sila ay nalinlang ng UCPB sa pagpirma sa Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na kanilang tinutulan sa Civil Case No. 6180, inaangkin din ng Spouses Tolosa na, hindi isinasaalang-alang ang mga ilegal na interes at singil na ipinataw dito, ang kanilang obligasyon sa mortgage ay umabot lamang sa P14,041,000.00 at higit pa sa sapat na naibigay ng P17,240,000.00 na nalikom sa foreclosure sale.

    Dahil sa ministerial na kalikasan ng tungkulin ng RTC na mag-isyu ng writ of possession matapos na makonsolida ng bumibili ang pagmamay-ari nito, pinasiyahan din, bukod dito, na ang anumang katanungan tungkol sa regularity at validity ng mortgage o foreclosure nito ay hindi maaaring itaas bilang katwiran para sa pagsalungat sa pagpapalabas ng writ.[39] Higit pa rito, ang isang nakabinbing aksyon para sa pagpapawalang-bisa ng mortgage o foreclosure ay hindi nagpapahinto sa pagpapalabas ng isang writ of possession.[40] Hindi alintana ang pagpapatuloy ng nasabing suit, ang bumibili ay nananatiling may karapatan sa isang writ of possession, nang walang pagkiling, siyempre, sa kalaunan na kinalabasan ng nakabinbing annulment case.[41] Sa madaling salita, ang pagpapalabas ng writ of possession ay nananatiling ministerial na tungkulin ng RTC hanggang sa ang mga isyu na itinaas sa annulment case ay, minsan at para sa lahat, mapagpasyahan ng isang korte ng may kakayahang hurisdiksyon.[42]

    Para sigurado, ang naunang tuntunin ay umaamin ng ilang jurisprudential na eksepsiyon. Sa Cometa v. Intermediate Appellate Court,[43] ang judgment debtor ay nagsampa ng isang hiwalay na aksyon upang ipawalang-bisa ang auction sale ng mga ari-arian na tinatayang nagkakahalaga ng P500,000.00 para sa hindi pangkaraniwang mababang presyo na P57,396.85. Binabanggit ang equitable considerations, pinagtibay ng Korte na ito ang pagpapaliban ng pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng judgment creditor sa batayan na ang validity ng auction sale ay isang isyu na nangangailangan ng pre-emptive resolution upang maiwasan ang kawalan ng katarungan. Sa kaso ng Barican v. Intermediate Appellate Court,[44] sa kabilang banda, pinasiyahan ng Korte na ang tungkulin ay tumitigil na maging ministerial kung saan ang ari-arian na nakasanla ay, sa pansamantala, naibenta sa mga ikatlong partido na umako sa pagkakautang ng mortgagor at kumuha ng possession ng ari-arian. Sa Sulit v. Court of Appeals,[45] ang pagkabigo ng mortgagee na ihatid ang surplus mula sa mga nalikom mula sa foreclosure sale na katumbas ng hindi bababa sa 40% ng utang sa mortgage ay natagpuan din na sapat na katwiran para sa hindi pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad.

    Ang Spouses Tolosa ay nagpatawag sa pasya ng Korte sa Barican na hindi naman, gayunpaman, sa lahat ng apat na sulok sa kaso sa bangko. Bukod sa katotohanan na ang Spouses Tolosa ay tila nanatili sa possession ng mga nasabing realties, walang pagpapakita sa rekord na ang mga ari-ariang ito ay, sa pansamantala, nakuha o inilipat sa mga ikatlong tao na ang adverse possession at/o interes ay magbibigay katwiran sa hindi pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Wala ring pagpapakita na ang mga ari-ariang nakasanla ay naibenta sa isang hindi pangkaraniwang mababang presyo o na ang foreclosure sale ay dinaluhan ng mga iregularidad, ang pasya sa Cometa ay maliit din ang pakinabang sa layunin ng Spouses Tolosa. Sa kabila ng pagpipilit ng huli sa dapat na prima facie invalidity ng kanilang obligasyon sa mortgage at ang mga paglilitis sa foreclosure, natuklasan namin na tama ang CA na umiwas sa nasabing mga isyu dahil hindi pa sila definitively naresolba sa Case No. 6180.

    Ang Spouses Tolosa ay parehong wala sa sanga sa pag-asa sa Sulit na nakabatay sa pagkakaroon ng surplus mula sa mga nalikom na nalikom sa foreclosure sale. Dahil isinasaalang-alang na ang kanilang obligasyon sa mortgage ay kinompyut ng UCPB sa isang aggregate na P24,253,847.64, kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, ang P17,240,000.00 na nalikom sa foreclosure sale ng mga ari-ariang nakasanla ay malinaw na walang iniwang surplus na pag-usapan sa kaso. Ang Spouses Tolosa ay, siyempre, nais nating maniwala na, kung wala ang invalid na mga interes at singil na ipinataw ng UCPB, ang kanilang obligasyon ay umabot lamang sa P14,041,000.00 at mangangahulugan ng isang surplus na P3,199,000.00 mula sa mga nalikom na nalikom sa foreclosure sale.[46]  Tulad ng usapin ng invalidity ng kanilang obligasyon sa mortgage kung saan ito ay hindi maiiwasang nakaugnay, gayunpaman, ang isyung ito ay hindi pa naresolba sa Case No. 6180 at, para sa nasabing dahilan, ay hindi maaaring magbigay katwiran sa hindi pagpapalabas ng writ of possession pabor sa UCPB.

    Sa anumang rate, ang eksepsiyon na ginawa sa Sulit ay naging hindi naaangkop kung saan, tulad dito, ang panahon upang tubusin ay nag-expire na o kapag ang pagmamay-ari sa ari-arian ay napagsama na pabor sa mortgagee-purchaser.[47] Sa pagkakaroon ng consolidated na pagmamay-ari nito sa mga nasabing ari-arian matapos mabigo ang Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption, ang UCPB ay tama na natagpuan ng CA na may karapatan sa isang writ of possession. Dahil ang anumang katanungan tungkol sa validity ng mortgage o foreclosure nito ay hindi maaaring maging isang legal na batayan para sa pagtanggi sa isang writ of possession,[48] ang ministerial na tungkulin ng RIC na mag-isyu ng parehong writ ay hindi sa anumang paraan ginawang discretionary ng pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180. Habang mayroong, ipinagkaloob, mga eksepsiyon sa mga naunang tuntunin gaya ng tinalakay sa itaas, wala sa kanila ang sapat na naitatag sa petisyon ng Spouses Tolosa.

    WHEREFORE, premises considered, ang petisyon ay DENIED dahil sa kawalan ng merito. Alinsunod dito, ang pinagtatalunang 31 Mayo 2007 na Desisyon at 21 Mayo 2008 na Resolusyon ng CA ay AFFIRMED in toto.

    SO ORDERED.

    Carpio, (Chairperson), Velasco, Jr.,* Brion, at Del Castillo,  JJ., sumasang-ayon.


    * Per Special Order No. 1437 dated 25 March 2013.

    [1] Lam v. Metropolitan Bank and Trust Company, G.R. No. 178881, 18 February 2008, 546 SCRA 200, 206.

    [2] Penned by CA Associate Justice Stephen C. Cruz and concurred in by Associate Justices Isaias P. Dicdican and Antonio L Villamor.

    [3] CA rollo, 31 May 2007 Decision in CA-G.R. SP No. 00593, pp. 226-235.

    [4] Id. at 234.

    [5] Records, CAD Case No. 3028, Parties’ 7 April 1997 Credit Agreement, pp. 38-44.

    [6] Deeds of Real Estate Mortgage, id. at 57-67.

    [7] UCPB’s 9 August 1999 Petition for Sale Under Act No. 3135, As Amended, id. at 53-55.

    [8] Spouses Tolosa’s 16 June 2000 Letter, id. at 72.

    [9] 4 January 2000 Certificate of Sale, id. at 6-8.

    [10] Id. at 163.

    [11] UCPB’s 22 January 2001 Affidavit of Consolidation, id. at 163-164.

    [12] UCPB’s TCTs and Tax Declarations, id. at 9-12.

    [13] UCPB’s 30 July 2004 Ex-Parte Petition, id. at 2-5.

    [14] RTC’s 23 September 2004 Notice of hearing, id. at 16.

    [15] Spouses Tolosa’s 29 May 2002 Amended Complaint, id. at 24-34.

    [16] Spouses Tolosa’s 8 November 2004 Opposition, id. at 20-23.

    [17] RTC’s 1 December 2004 Order, id. at 75-76.

    [18] UCPB’s 28 December 2004 Motion for Reconsideration, id. at 84-87.

    [19] RTC’s 31 January 2005 Order, id. at 88.

    [20] CA rollo, CA-G.R. SP No. 00593, UCPB’s 14 April 2005 Petition for Certiorari, pp. 2-11.

    [21] CA’s 31 May 2007 Decision, id. at 226-235.

    [22] Spouses Tolosa’s 22 June 2007 Motions for Reconsideration, id. at 242-255; 280-297.

    [23] CA’s 21 May 2008 Resolution, id. at 343-345.

    [24] Rollo, Spouses Tolosa’s 21 July 2008 Petition for Review, pp. 20-21.

    [25] Motos v. Real Bank (A Thrift Bank), Inc., G.R. No. 171386, 17 July 2009, 593 SCRA 216, 224.

    [26] Sagarbarria v. Philippine Business Bank, G.R. No. 178330, 23 July 2009, 593 SCRA 645, 651-652.

    [27] Metropolitan Bank & Trust Company v. Santos, G.R. No. 157867, 15 December 2009, 608 SCRA 222, 233.

    [28] Motos v. Real Bank (A Thrift Bank), Inc., supra, note 25 at 225 citing Metropolitan Bank and Trust Company v. Tan, G.R. No. 159934, 26 June 2008, 555 SCRA 502, 512.

    [29] Spouses Alex and Julie Lam v. Metropolitan Bank & Trust Company, G.R. No. 178881, 18 February 2008, 546 SCRA 200, 206.

    [30] Torbela v. Rosario, G.R. No. 140528, 7 December 2011, 661 SCRA 633, 683.

    [31] Fernandez v. Espinoza, G.R. No. 156421, 14 April 2008, 551 SCRA 136, 150.

    [32] Oliveros v. The Hon. Presiding Judge, RTC, Branch 24, Biñan, Laguna, G.R. No. 165963, 3 September 2007, 532 SCRA 109, 119.

    [33] Esperidion v. Court of Appeals, 523 Phil. 664, 667-668.

    [34] Idolor v. Court of Appeals, 490 Phil. 808, 814 (2005).

    [35] Metropolitan Bank and Trust Company v. Tan, G.R. No. 159934, 26 June 2008, 555 SCRA 502, 512.

    [36] SECTION 8. The debtor may, in the proceedings in which possession was requested, but not later than thirty days after the purchaser was given possession, petition that the sale be set aside and the writ of possession cancelled, specifying the damages suffered by him, because the mortgage was not violated or the sale was not made in accordance with the provisions hereof, and the court shall take cognizance of this petition in accordance with the summary procedure provided for in section one hundred and twelve of Act Numbered Four hundred and ninety-six; and if it finds the complaint of the debtor justified, it shall dispose in his favor of all or part of the bond furnished by the person who obtained possession. Either of the parties may appeal from the order of the judge in accordance with section fourteen of Act Numbered Four hundred and ninety-six; but the order of possession shall continue in effect during the pendency of the appeal.

    [37] Cua Lai Chu v. Laqui, G.R. No. 169190, 11 February 2010, 612 SCRA 227, 235.

    [38] The Truth in Lending Act.

    [39] Fortaleza v. Lapitan, G.R. No. 178288, 15 August 2012, 678 SCRA 469, 484.

    [40] Spouses Rempson & Milagros Samson v. Judge Mauricio M. Rivera, G.R. No. 154355, 20 May 2004, 428 SCRA 759, 769.

    [41] Torbela v. Spouses Andres Rosario and Lena Duque-Rosario, supra, note 30.

    [42] Fortaleza v. Lapitan, supra, note 39 at 485.

    [43] 235 Phil. 569 (1987).

    [44] 245 Phil. 316 (1988).

    [45] 335 Phil. 914 (1997).

    [46] Rollo, pp. 38-39.

    [47] Metropolitan Bank & Trust Co. v. Lamb Construction Consortium Corporation, G.R. No. 170906, 27 November 2009, 606 SCRA 159, 171, citing Saguan v. Philippine Bank of Communications, G.R. No. 159882, 23 November 2007, 538 SCRA 390.

    [48] Torhela v. Spouses Rosario, supra note 30.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)