Tag: mortgage

  • Pagpili ng Remedyo ng Nagpautang sa Mortgage: Ang Epekto ng Extrajudicial Foreclosure sa Claim para sa Deficiency

    Ang Pagpili ng Remedyo sa Mortgage at ang Pagkawala ng Karapatan sa Deficiency Claim

    G.R. No. 171206, September 23, 2013

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na ba na mawalan ng mahal sa buhay at mapamana ang kanilang mga pagkakautang? O ikaw ba ay isang nagpapautang na naghahabol ng utang mula sa isang yumao na may mortgage sa ari-arian? Ang kaso ng Heirs of the Late Spouses Flaviano Maglasang and Salud Adaza-Maglasang vs. Manila Banking Corporation ay nagbibigay linaw sa mahalagang aral tungkol sa mga remedyo ng isang nagpautang na may mortgage kapag ang umutang ay namatay na. Sa simpleng pananalita, tinatalakay nito kung ano ang mangyayari kapag pinili ng bangko na i-foreclose ang ari-arian sa labas ng korte (extrajudicial foreclosure) at kung maaari pa ba silang humabol para sa balanse ng utang na hindi nabayaran (deficiency). Ang pangunahing tanong dito ay kung pinili ba ng Manila Banking Corporation ang tamang paraan para mabawi ang kanilang pera mula sa mga tagapagmana ng mag-asawang Maglasang.

    KONTEKSTONG LEGAL: SEKSYON 7, RULE 86 NG RULES OF COURT

    Para maintindihan natin ang kasong ito, mahalagang alamin muna natin ang Seksyon 7, Rule 86 ng Rules of Court. Ito ay isang panuntunan na espesyal na ginawa para sa mga sitwasyon kung saan ang umutang ay namatay na at may pagkakautang na may kasamang mortgage o sangla. Ang layunin nito ay bigyan ng gabay ang nagpautang kung paano hahabulin ang kanilang utang sa estate ng yumao.

    Ayon sa Seksyon 7, Rule 86, may tatlong pagpipilian ang isang nagpautang na may mortgage:

    SEC. 7. Mortgage debt due from estate. – A creditor holding a claim against the deceased secured by a mortgage or other collateral security, may abandon the security and prosecute his claim in the manner provided in this rule, and share in the general distribution of the assets of the estate; or he may foreclose his mortgage or realize upon his security, by action in court, making the executor or administrator a party defendant, and if there is a judgment for a deficiency, after the sale of the mortgaged premises, or the property pledged, in the foreclosure or other proceeding to realize upon the security, he may claim his deficiency judgment in the manner provided in the preceding section; or he may rely upon his mortgage or other security alone, and foreclose the same at any time within the period of the statute of limitations, and in that event he shall not be admitted as a creditor, and shall receive no share in the distribution of the other assets of the estate; but nothing herein contained shall prohibit the executor or administrator from redeeming the property mortgaged or pledged, by paying the debt for which it is held as security, under the direction of the court, if the court shall adjudged it to be for the best interest of the estate that such redemption shall be made.

    Sa Tagalog, ang ibig sabihin nito ay:

    1. Isuko ang mortgage at habulin ang buong utang bilang ordinaryong claim sa estate. Parang sinasabi mo na, “Okay, kalimutan ko na yung mortgage, basta gusto ko mabayaran ako sa lahat ng pag-aari ng yumao.” Sa paraang ito, makakasama ka sa lahat ng ibang nagpapautang na ordinaryo lang ang claim.
    2. I-foreclose ang mortgage sa korte (judicial foreclosure) at humabol para sa deficiency. Dito, idadaan mo sa korte ang foreclosure. Kung pagkatapos maibenta ang ari-arian ay may kulang pa rin sa utang, pwede ka pang humabol sa estate para sa kulang na yun.
    3. Umasa lamang sa mortgage at i-foreclose ito (judicial o extrajudicial foreclosure). Ito ang pinakamahalagang punto para sa kaso natin. Kung ito ang pipiliin mo, foreclosure lang ang habol mo. Kung kulang ang mapagbentahan ng ari-arian, wala ka nang karapatang humabol para sa deficiency. Parang sinasabi mo na, “Sige, foreclosure lang ako. Kung magkano lang ang makuha ko sa benta, yun na yun.”

    Mahalagang tandaan na ang tatlong remedyong ito ay alternatibo at eksklusibo. Ibig sabihin, kapag pumili ka ng isa, hindi mo na pwedeng gawin yung iba. Parang buffet yan, isang ulam lang ang pwede mong piliin, hindi pwede lahat.

    PAGSUSURI SA KASO NG MAGLASANG VS. MANILA BANKING CORPORATION

    Balikan natin ang kwento ng pamilya Maglasang. Noong 1975, umutang ang mag-asawang Flaviano at Salud Maglasang sa Manila Banking Corporation at ginawang sangla ang kanilang pitong ari-arian. Namatay si Flaviano noong 1977. Pagkatapos, nag-file ang mga tagapagmana niya ng kaso sa korte para sa settlement ng estate niya. Nag-file din ang Manila Banking ng claim sa korte para mabayaran sila sa utang ng mag-asawang Maglasang.

    Ang nakakalito dito, kahit may kaso sa korte para sa estate, pinili pa rin ng Manila Banking na i-foreclose ang ari-arian ng mag-asawang Maglasang sa labas ng korte (extrajudicial foreclosure). Pagkatapos ng foreclosure, hindi pa rin nabayaran ang buong utang. Kaya, nag-file ulit ang Manila Banking ng kaso sa korte para habulin ang kulang na bayad, yung tinatawag na deficiency.

    Umabot ang kaso sa Korte Suprema. Ang sabi ng Korte Suprema, mali ang ginawa ng Manila Banking. Pinili nila ang ikatlong remedyo sa Seksyon 7, Rule 86, ang extrajudicial foreclosure. Sa pagpili nila nito, isinuko na nila ang karapatan nilang humabol para sa deficiency.

    Ayon sa Korte Suprema:

    The plain result of adopting the last mode of foreclosure is that the creditor waives his right to recover any deficiency from the estate. Following the Perez ruling that the third mode includes extrajudicial foreclosure sales, the result of extrajudicial foreclosure is that the creditor waives any further deficiency claim.

    Ibig sabihin, dahil extrajudicial foreclosure ang pinili ng Manila Banking, dapat sana ay kuntento na sila sa kung ano lang ang nakuha nila sa benta ng ari-arian. Hindi na sila dapat humabol pa para sa deficiency. Kaya, pinaboran ng Korte Suprema ang mga tagapagmana ng mag-asawang Maglasang at sinabing hindi na sila dapat magbayad ng deficiency.

    Sinabi rin ng Korte Suprema na hindi tama ang argumento ng Manila Banking na ang Seksyon 7, Rule 86 ay para lang sa mortgage na ginawa ng administrator ng estate. Ayon sa Korte Suprema, sakop ng Seksyon 7, Rule 86 ang lahat ng secured claims, kasama na ang mortgage na ginawa mismo ng yumao.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON

    Ano ang aral na makukuha natin dito? Para sa mga bangko at iba pang nagpapautang, kailangan nilang maging maingat sa pagpili ng remedyo kapag namatay ang umutang na may mortgage. Kung gusto nilang humabol para sa deficiency, dapat judicial foreclosure ang piliin nila. Kung extrajudicial foreclosure ang pipiliin nila, dapat tanggapin na nila na baka hindi nila mabawi ang buong utang.

    Para naman sa mga tagapagmana, mahalagang alamin nila ang mga karapatan nila kung may pagkakautang na may mortgage ang kanilang namatay na mahal sa buhay. Kung extrajudicial foreclosure ang ginawa ng nagpautang, maaari nilang idepensa na wala na silang obligasyon na bayaran ang deficiency.

    MGA MAHAHALAGANG ARAL MULA SA KASO NG MAGLASANG:

    • Tatlong Remedyo sa Seksyon 7, Rule 86: May tatlong pagpipilian ang nagpautang na may mortgage kapag namatay ang umutang: (1) isuko ang mortgage at ordinaryong claim; (2) judicial foreclosure at deficiency claim; (3) foreclosure lamang.
    • Alternatibo at Eksklusibo: Ang pagpili ng isang remedyo ay nangangahulugan ng pagsuko sa iba pang remedyo.
    • Extrajudicial Foreclosure = Walang Deficiency Claim: Kung extrajudicial foreclosure ang pinili, wala nang karapatang humabol para sa deficiency.
    • Saklaw ng Seksyon 7, Rule 86: Saklaw nito ang lahat ng secured claims, hindi lang mortgage na ginawa ng administrator.

    MGA KARANIWANG TANONG (FREQUENTLY ASKED QUESTIONS)

    Tanong 1: Ano ang pagkakaiba ng judicial at extrajudicial foreclosure?
    Sagot: Ang judicial foreclosure ay idinadaan sa korte, kung saan kailangan mag-file ng kaso. Ang extrajudicial foreclosure naman ay ginagawa sa labas ng korte, sa tulong ng sheriff, base sa kontrata ng mortgage at Act No. 3135.

    Tanong 2: Kung judicial foreclosure ang pinili, sigurado bang makukuha pa rin ang deficiency?
    Sagot: Hindi sigurado. Pagkatapos ng judicial foreclosure, kailangan pang patunayan sa korte na may deficiency pa nga at karapat-dapat itong bayaran ng estate. Depende pa rin sa korte kung papayagan ang deficiency claim.

    Tanong 3: Pwede bang magbago ng isip ang nagpautang pagkatapos pumili ng remedyo?
    Sagot: Hindi na. Kapag nakapili na ng remedyo, hindi na pwedeng baguhin ito dahil eksklusibo ang mga remedyo sa Seksyon 7, Rule 86.

    Tanong 4: Paano kung hindi sapat ang halaga ng ari-arian na naka-mortgage para bayaran ang buong utang?
    Sagot: Kung extrajudicial foreclosure ang pinili, at hindi sapat ang halaga ng ari-arian, ang nagpautang ang magbabata ng lugi. Kung judicial foreclosure naman, at may deficiency claim na inaprubahan ng korte, pwede pa rin nilang habulin ang ibang ari-arian ng estate para mabayaran ang deficiency.

    Tanong 5: Ano ang dapat gawin kung may problema sa mortgage claim laban sa estate ng yumao?
    Sagot: Pinakamainam na kumunsulta agad sa abogado. Ang ASG Law ay may mga abogado na eksperto sa mga usaping estate, mortgage, at foreclosure. Kung kailangan mo ng tulong legal, huwag mag-atubiling makipag-ugnayan sa amin. Maaari kang mag-email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming contact page dito para sa karagdagang impormasyon.

    Disclaimer: Ang artikulong ito ay para sa pangkalahatang impormasyon lamang at hindi dapat ituring na legal advice. Kumonsulta sa abogado para sa legal advice batay sa iyong partikular na sitwasyon.

  • Proteksyon sa Foreclosure: Bakit Hindi Sagot ang Nakabinbing Kaso sa Writ of Possession

    Bakit Hindi Hadlang ang Nakabinbing Kaso sa Pagpapalabas ng Writ of Possession sa Foreclosure

    G.R. No. 172504, July 31, 2013 – DONNA C. NAGTALON, PETITIONER, VS. UNITED COCONUT PLANTERS BANK, RESPONDENT.

    Ang pagkakautang at pagkawala ng ari-arian dahil sa foreclosure ay realidad na kinakaharap ng maraming Pilipino. Kapag hindi nakabayad sa utang na ginarantiyahan ng ari-arian, maaaring ma-foreclose ito at mabenta sa public auction. Ngunit paano kung may nakabinbing kaso tungkol sa validity ng loan o mortgage? Mapipigilan ba nito ang pagpapalabas ng writ of possession para mapalayas ang dating may-ari?

    Ang Legal na Konteksto ng Writ of Possession

    Ang writ of possession ay isang kautusan ng korte na nag-uutos sa sheriff na ilipat ang possession ng ari-arian sa isang tao, karaniwan ay sa bumili nito sa foreclosure sale. Ito ay batay sa Act No. 3135, o “An Act to Regulate the Sale of Property Under Special Powers Inserted in or Annexed to Real-Estate Mortgages,” na nagtatakda ng proseso para sa extrajudicial foreclosure. Ibig sabihin, ang foreclosure ay ginagawa sa labas ng korte, sa pamamagitan ng sheriff, batay sa kontrata ng mortgage.

    Ayon sa Section 7 ng Act 3135, pagkatapos ng foreclosure sale at kung hindi na-redeem ang ari-arian sa loob ng isang taon, ang bumili (karaniwan ay ang bangko) ay may karapatang humingi ng writ of possession. Sinasabi ng batas na ang pag-isyu ng writ of possession ay isang ministerial duty ng korte. Ito ay nangangahulugang obligado ang korte na i-isyu ito basta’t nasunod ang mga legal na proseso. Hindi na kailangan pang busisiin ng korte kung tama ba ang foreclosure mismo.

    Sabi nga ng Korte Suprema sa maraming pagkakataon, “the court, acting on an application for its issuance, should issue the writ as a matter of course and without any delay.” Ito ay dahil pagkatapos ng redemption period, ang bumili na ang itinuturing na ganap na may-ari ng ari-arian.

    Ang Kwento ng Kaso ni Nagtalon vs. UCPB

    Sa kaso ni Donna Nagtalon laban sa United Coconut Planters Bank (UCPB), umutang ang mag-asawang Nagtalon sa UCPB at ginawang collateral ang kanilang mga ari-arian sa Aklan. Nang hindi sila nakabayad, pina-foreclose ng UCPB ang mga ari-arian. Ang UCPB din ang nanalo sa public auction bilang pinakamataas na bidder.

    Pagkatapos ng isang taon na redemption period, at dahil hindi nakapag-redeem si Nagtalon, kinonsolida ng UCPB ang pagmamay-ari sa mga ari-arian at nagpalabas ng bagong titulo sa pangalan nito. Kalaunan, nag-file ang UCPB ng ex parte petition sa korte para sa writ of possession. Ibig sabihin, humiling sila sa korte na palayasin si Nagtalon nang hindi na kailangang magkaroon ng pagdinig kung saan maririnig ang panig ni Nagtalon.

    Tumutol si Nagtalon. Sabi niya, may nakabinbing kaso siya laban sa UCPB (Civil Case No. 6602) kung saan kinukuwestiyon niya ang validity ng loan agreement at foreclosure. Iginiit niya na dahil dito, hindi na ministerial duty ng korte ang pag-isyu ng writ of possession.

    Ang Desisyon ng RTC at CA

    Pumabor ang Regional Trial Court (RTC) kay Nagtalon. Sinabi ng RTC na dahil may nakabinbing kaso, hindi muna sila maglalabas ng writ of possession. Ngunit, umapela ang UCPB sa Court of Appeals (CA). Binaliktad ng CA ang desisyon ng RTC. Sinabi ng CA na ministerial duty pa rin ng korte ang pag-isyu ng writ of possession at walang sapat na basehan para ipagpaliban ito.

    Ang Pagtungo sa Korte Suprema

    Hindi sumuko si Nagtalon at umakyat siya sa Korte Suprema. Sinabi niya na nagkamali ang CA. Iginiit niya na may “equitable circumstances” o makatarungang dahilan para ipagpaliban ang writ of possession dahil nga kinukuwestiyon niya ang validity ng foreclosure sa nakabinbing kaso. Dagdag pa niya, nilabag daw ang kanyang karapatan sa due process dahil mapapalayas siya nang walang sapat na pagdinig.

    Ang Desisyon ng Korte Suprema: Ministerial Duty Pa Rin

    Ngunit, hindi kinampihan ng Korte Suprema si Nagtalon. Pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng CA. Ayon sa Korte Suprema, ministerial duty talaga ng korte ang pag-isyu ng writ of possession pagkatapos ng redemption period. Hindi hadlang dito ang nakabinbing kaso na kumukuwestiyon sa validity ng mortgage o foreclosure.

    Binigyang-diin ng Korte Suprema na “any question regarding the validity of the mortgage or its foreclosure is not a legal ground for refusing the issuance of a writ of execution/writ of possession.” Ito ay dahil ang writ of possession ay bahagi lamang ng proseso ng foreclosure, at hindi ito ang tamang forum para resolbahin ang validity ng mortgage.

    Ayon pa sa Korte Suprema, “That the issuance of a writ of possession remains a ministerial duty of the court until the issues raised in the civil case for annulment of mortgage and/or foreclosure are decided by a court of competent jurisdiction has long been settled.” Ibig sabihin, kahit may nakabinbing kaso, kailangan pa ring i-isyu ang writ of possession. Sa ibang korte na dapat idaan ang pagkuwestiyon sa validity ng mortgage.

    Mga Limitadong Eksepsyon sa Ministerial Duty

    Bagama’t ministerial duty ang pag-isyu ng writ of possession, kinilala ng Korte Suprema na may limitadong eksepsyon dito. Ito ay sa mga sitwasyon kung saan may “peculiar circumstances” o kakaibang pangyayari na nagbibigay-daan para ipagpaliban ang writ of possession. Binanggit ng Korte Suprema ang ilang halimbawa:

    • Sobrang babang presyo ng pagkakabili sa auction (Gross inadequacy of purchase price): Kung ang presyo ng pagkakabili ay napakababa kumpara sa tunay na halaga ng ari-arian, maaaring ipagpaliban ang writ of possession para maiwasan ang injustice.
    • May third party na umaangkin sa ari-arian (Third party claiming right adverse to debtor/mortgagor): Kung may ibang tao na nagke-claim ng karapatan sa ari-arian at ito ay nasa possession niya, kailangan munang dinggin ang panig ng third party bago i-isyu ang writ of possession.
    • Hindi pagbayad ng surplus sa mortgagor (Failure to pay the surplus proceeds of the sale to mortgagor): Kung may sobrang pera mula sa foreclosure sale at hindi ito naibalik sa mortgagor, maaaring ipagpaliban ang writ of possession.

    Ngunit, sinabi ng Korte Suprema na hindi pasok ang kaso ni Nagtalon sa alinman sa mga eksepsyon na ito. Ang kanyang argumento ay tungkol lamang sa validity ng mortgage, na hindi sapat na dahilan para pigilan ang writ of possession.

    Praktikal na Implikasyon: Ano ang Dapat Tandaan?

    Ang desisyon sa kaso ni Nagtalon ay nagpapakita ng malinaw na panuntunan: hindi hadlang ang nakabinbing kaso sa pagpapalabas ng writ of possession sa extrajudicial foreclosure. Ministerial duty ng korte na i-isyu ito. Kaya, ano ang dapat tandaan?

    Para sa mga borrower:

    • Seryosohin ang obligasyon sa utang. Kung hindi makabayad, harapin agad ang problema at makipag-usap sa bangko para sa restructuring o iba pang solusyon.
    • Kung kinukuwestiyon ang validity ng loan o mortgage, magsampa ng kaso agad. Ngunit tandaan, hindi ito awtomatikong pipigil sa foreclosure o writ of possession.
    • Maghanda para sa posibilidad ng foreclosure at writ of possession. Alamin ang iyong mga karapatan, kabilang ang redemption period.

    Para sa mga bangko at financial institutions:

    • Sundin ang tamang proseso ng foreclosure. Siguraduhing nasusunod ang lahat ng requirements ng Act 3135 para maiwasan ang problema sa pagpapalabas ng writ of possession.
    • Maging handa sa mga kaso na isasampa ng borrower. Ngunit alalahanin, hindi ito hadlang sa ministerial duty ng korte na mag-isyu ng writ of possession.

    Mahahalagang Aral Mula sa Kaso Nagtalon vs. UCPB

    • Ministerial Duty ang Writ of Possession: Kailangan i-isyu ng korte ang writ of possession pagkatapos ng redemption period, kahit may nakabinbing kaso.
    • Hindi Hadlang ang Nakabinbing Kaso: Ang kaso na kumukuwestiyon sa validity ng mortgage ay hindi legal na basehan para pigilan ang writ of possession.
    • Limitadong Eksepsyon: May mga kakaibang sitwasyon kung saan maaaring ipagpaliban ang writ of possession, ngunit mahirap itong patunayan.
    • Due Process sa Foreclosure: Hindi nilalabag ang due process sa ex parte petition para sa writ of possession dahil may remedy pa rin ang mortgagor na magsampa ng kaso para kuwestiyunin ang foreclosure.

    Mga Madalas Itanong (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang ibig sabihin ng “ministerial duty” pagdating sa writ of possession?

    Sagot: Ibig sabihin, obligado ang korte na i-isyu ang writ of possession basta’t nasunod ang legal na proseso. Wala na itong discretion o pagpapasya kung dapat ba o hindi dapat i-isyu. Basta’t kumpleto ang requirements, kailangan itong i-isyu.

    Tanong 2: Mapipigilan ba talaga ang writ of possession kung may nakabinbing kaso ako na kumukuwestiyon sa mortgage?

    Sagot: Hindi po. Ayon sa Korte Suprema sa kaso Nagtalon vs. UCPB, hindi ito hadlang. Kailangan pa ring i-isyu ang writ of possession. Ang nakabinbing kaso ay hiwalay na usapin at dapat dinggin sa ibang korte.

    Tanong 3: Ano ang remedyo ko kung sa tingin ko ay mali ang foreclosure at gusto kong mapigilan ang writ of possession?

    Sagot: Maaari kayong magsampa ng hiwalay na kaso sa korte para kuwestiyunin ang validity ng foreclosure. Maaari rin kayong humingi ng temporary restraining order (TRO) o preliminary injunction para mapigilan pansamantala ang writ of possession habang dinidinig ang kaso ninyo. Ngunit, mahirap makakuha ng TRO o injunction dahil ministerial duty ang writ of possession.

    Tanong 4: Ano ang “redemption period”?

    Sagot: Ito ang panahon na ibinibigay sa dating may-ari para tubusin ang ari-arian pagkatapos ma-foreclose. Sa extrajudicial foreclosure, karaniwan itong isang taon mula sa petsa ng foreclosure sale.

    Tanong 5: Ano ang mangyayari kung hindi ako umalis sa ari-arian pagkatapos ma-isyu ang writ of possession?

    Sagot: Maaaring pilitin kayong palayasin ng sheriff, kasama ang tulong ng pulis kung kinakailangan. Mas makabubuti na sumunod na lamang sa writ of possession para maiwasan ang mas malaking problema.

    Tanong 6: May mga pagkakataon ba na hindi na-iisyu ang writ of possession kahit tapos na ang redemption period?

    Sagot: Oo, may limitadong eksepsyon tulad ng sobrang babang presyo ng pagkakabili, third party claim, o hindi pagbayad ng surplus. Ngunit, mahirap itong patunayan at kailangan ng matibay na ebidensya.

    Para sa karagdagang impormasyon tungkol sa foreclosure at writ of possession, o kung kailangan ninyo ng legal na payo sa inyong sitwasyon, ang ASG Law ay eksperto sa mga usaping real estate at foreclosure. Huwag mag-atubiling kumonsulta sa amin. Maaari kayong mag-email sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito para sa konsultasyon.




    Source: Supreme Court E-Library

    This page was dynamically generated

    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Bilateral na Kasunduan sa Mortgage: Kailangan ba ang Personal na Abiso sa Pag-foreclose?

    Kahalagahan ng Kontrata: Personal na Abiso sa Pag-foreclose, Dapat Sundin!

    G.R. No. 177050, July 01, 2013


    Sa mundo ng pautang at mortgage, madalas na nagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan pagdating sa proseso ng foreclosure. Marami ang nagtatanong, lalo na kapag pinag-uusapan ang extrajudicial foreclosure, kung kailangan ba talagang personal na abisuhan ang umuutang bago isagawa ang pag-foreclose ng kanyang ari-arian. Ang kaso ng Carlos Lim, et al. vs. Development Bank of the Philippines ay nagbibigay linaw sa usaping ito, at nagtuturo ng mahalagang aral tungkol sa kahalagahan ng mga nakasulat sa kontrata, lalo na pagdating sa usapin ng abiso sa foreclosure.

    Introduksyon

    Isipin na lamang ang sitwasyon ni Juan na nangutang sa bangko at ginawang collateral ang kanyang lupa. Sa paglipas ng panahon, hindi niya nakayanan ang bayarin sa utang. Bigla na lamang siyang nakatanggap ng balita na ipo-foreclose na ang kanyang lupa. Ang tanong, tama ba ang ginawa ng bangko kung hindi siya personal na inabisuhan, kahit na nakasaad sa kontrata ng mortgage na kailangan siyang abisuhan? Ito ang sentro ng usapin sa kaso ng Lim vs. DBP. Ang pamilya Lim ay umutang sa Development Bank of the Philippines (DBP) at ginawang mortgage ang kanilang mga ari-arian. Nang hindi sila nakabayad, ipina-foreclose ng DBP ang mga ari-arian. Ang pangunahing argumento ng pamilya Lim ay hindi sila nabigyan ng personal na abiso tungkol sa foreclosure sale, kahit na mayroong probisyon sa kontrata ng mortgage na nagsasaad na dapat silang abisuhan.

    Legal na Konteksto: Batas at Kontrata ang Sandigan

    Sa Pilipinas, ang extrajudicial foreclosure ay pinamamahalaan ng Act No. 3135, na may pamagat na “An Act to Regulate the Sale of Property Under Special Powers Inserted In or Annexed To Real-Estate Mortgages.” Ayon sa Section 3 ng Act No. 3135, ang kailangan lamang para sa abiso ng sale ay ang pagpoposte ng mga abiso sa tatlong pampublikong lugar at paglalathala nito sa isang pahayagan na may general circulation. Hindi kinakailangan ang personal na abiso sa umuutang maliban kung ito ay espesipikong nakasaad sa kontrata ng mortgage. Ang probisyong ito ng batas ay naglalayong mapabilis ang proseso ng foreclosure, ngunit hindi nito inaalis ang karapatan ng mga partido na magkasundo sa mas mahigpit na mga rekisito pagdating sa abiso.

    Mahalaga ring banggitin ang prinsipyo ng kontrata bilang batas sa pagitan ng mga partido. Ito ay isang pundamental na konsepto sa batas sibil na nakasaad sa Artikulo 1159 ng Civil Code, na nagsasabing “Obligations arising from contracts have the force of law between the contracting parties and should be complied with in good faith.” Kapag ang dalawang partido ay pumasok sa isang kontrata, sila ay obligado na sundin ang mga termino nito. Ang korte ay may tungkuling ipatupad ang kontrata ayon sa mga literal na termino nito, maliban kung ito ay labag sa batas, moralidad, o pampublikong polisiya.

    Sa kaso ng Metropolitan Bank and Trust Company v. Wong, na binanggit din sa kaso ng Lim vs. DBP, idineklara ng Korte Suprema na bagama’t hindi kailangan ng Act 3135 ang personal na abiso, maaaring magtakda ang mga partido sa kontrata ng karagdagang rekisito, tulad ng personal na abiso. Sa madaling salita, kung nakasulat sa kontrata ng mortgage na dapat bigyan ng personal na abiso ang umuutang, dapat itong sundin ng nagpapautang. Ang pagkabigong sumunod sa nakasaad sa kontrata ay sapat na dahilan upang mapawalang-bisa ang foreclosure sale.

    Pagbusisi sa Kaso: Lim vs. DBP

    Nagsimula ang usapin noong 1969 at 1970 nang umutang ang pamilya Lim sa DBP ng dalawang magkahiwalay na loan. Bilang seguridad, nag-mortgage sila ng ilang ari-arian. Dahil sa kaguluhan sa Mindanao noong dekada 70, bumagsak ang kanilang negosyo at hindi sila nakabayad sa utang. Noong 1978, nakapagbayad sila ng bahagi ng utang, ngunit hindi pa rin sapat para mabayaran ang buong obligasyon.

    Mula 1989 hanggang 1994, sinubukan ng pamilya Lim na makipag-ayos sa DBP para ma-restructure ang kanilang utang. Nagbayad pa sila ng downpayment para sa restructuring agreement. Ngunit, hindi natuloy ang restructuring agreement dahil sa hindi pagkakasundo sa mga termino. Kalaunan, ipina-foreclose ng DBP ang mga ari-arian ng pamilya Lim noong 1994.

    Dito na nagsampa ng kaso ang pamilya Lim sa Regional Trial Court (RTC), humihiling na mapawalang-bisa ang foreclosure. Ipinanalo nila ang kaso sa RTC. Ayon sa RTC, bukod sa iba pang mga dahilan, nagkulang ang DBP sa pagbibigay ng sapat na abiso sa pamilya Lim tungkol sa foreclosure sale at nagpataw ng mga interes at penalty na hindi nakasaad sa promissory notes.

    Hindi sumang-ayon ang Court of Appeals (CA) sa desisyon ng RTC at binaliktad ito. Ayon sa CA, valid ang foreclosure. Dahil dito, umakyat ang kaso sa Korte Suprema.

    Sa Korte Suprema, sinuri nila ang kontrata ng mortgage. Napansin nila ang probisyon sa kontrata na nagsasabing:

    “11. All correspondence relative to this mortgage, including demand letters, summons, subpoenas, or notification of any judicial or extra-judicial action shall be sent to the Mortgagor at xxx or at the address that may hereafter be given in writing by the Mortgagor or the Mortgagee;”

    Base sa probisyong ito, malinaw na nagkasundo ang DBP at pamilya Lim na dapat bigyan ng abiso ang pamilya Lim tungkol sa anumang extrajudicial action, kabilang na ang foreclosure. Kinatigan ng Korte Suprema ang argumento ng pamilya Lim. Ayon sa Korte Suprema:

    “When petitioner failed to send the notice of foreclosure sale to respondent, he committed a contractual breach sufficient to render the foreclosure sale on November 23, 1981 null and void.”

    Dahil dito, ibinalik ng Korte Suprema ang desisyon ng RTC na nagdedeklarang void ab initio ang foreclosure sale. Gayunpaman, hindi ibinasura ng Korte Suprema ang obligasyon ng pamilya Lim na bayaran ang utang. Ipinag-utos ng Korte Suprema na ibalik ang kaso sa RTC para muling kalkulahin ang tamang halaga ng utang base lamang sa mga interes at penalty na nakasaad sa promissory notes, at hindi kasama ang mga unilateral na ipinataw ng DBP.

    Praktikal na Implikasyon: Basahin at Unawain ang Kontrata!

    Ang kasong Lim vs. DBP ay nagbibigay diin sa napakahalagang aral: ang kontrata ay batas sa pagitan ng mga partido, at dapat itong sundin sa titik ng batas. Para sa mga umuutang at nagpapautang, napakahalaga na basahin at unawain ang lahat ng termino at kondisyon ng kontrata ng mortgage. Huwag basta pumirma nang hindi naiintindihan ang mga nakasulat. Lalo na pagdating sa usapin ng abiso sa foreclosure, siguraduhing malinaw kung ano ang nakasaad sa kontrata.

    Para sa mga umuutang, siguraduhing:

    • Basahin at unawain ang kontrata ng mortgage bago pumirma.
    • Alamin kung may probisyon tungkol sa personal na abiso sa foreclosure.
    • Itago ang kopya ng kontrata at iba pang importanteng dokumento.
    • Makipag-ugnayan agad sa bangko kung nahihirapan nang magbayad para humanap ng solusyon.

    Para sa mga nagpapautang (bangko at iba pang financial institutions), siguraduhing:

    • Sundin ang lahat ng nakasaad sa kontrata ng mortgage, lalo na pagdating sa abiso sa foreclosure.
    • Magbigay ng malinaw at kumpletong impormasyon sa umuutang tungkol sa kanilang obligasyon.
    • Maging bukas sa pakikipag-ayos sa mga umuutang na nahihirapan nang magbayad.

    Mga Pangunahing Aral

    • Kontrata ang Batas: Ang kontrata ng mortgage ay siyang batas sa pagitan ng nagpapautang at umuutang. Dapat itong sundin nang tapat.
    • Personal na Abiso: Kung nakasaad sa kontrata na kailangan ang personal na abiso sa foreclosure, dapat itong sundin, kahit hindi ito hinihingi ng Act 3135.
    • Unilateral na Interes at Penalty: Hindi maaaring magpataw ng nagpapautang ng mga interes at penalty na hindi nakasulat sa kontrata at pinagkasunduan ng umuutang.
    • Kahalagahan ng Komunikasyon: Mahalaga ang maayos na komunikasyon sa pagitan ng nagpapautang at umuutang para maiwasan ang hindi pagkakaunawaan at maprotektahan ang karapatan ng bawat isa.

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    Tanong 1: Kailangan ba talaga ng personal na abiso sa extrajudicial foreclosure?
    Sagot: Hindi kinakailangan sa ilalim ng Act 3135, maliban na lamang kung ito ay espesipikong nakasaad sa kontrata ng mortgage.

    Tanong 2: Ano ang mangyayari kung hindi ako nabigyan ng personal na abiso kahit nakasaad sa kontrata?
    Sagot: Maaaring mapawalang-bisa ang foreclosure sale dahil sa paglabag sa kontrata.

    Tanong 3: Maaari bang magpataw ang bangko ng interes at penalty na hindi nakasulat sa kontrata?
    Sagot: Hindi. Ayon sa Artikulo 1956 ng Civil Code, walang interes na dapat bayaran maliban kung ito ay nakasulat at pinagkasunduan.

    Tanong 4: Ano ang dapat kong gawin kung hindi ko na kayang bayaran ang utang ko?
    Sagot: Makipag-ugnayan agad sa bangko para makipag-ayos at humanap ng paraan para ma-restructure ang utang o iba pang solusyon.

    Tanong 5: Paano kung mali ang pagkalkula ng bangko sa utang ko?
    Sagot: May karapatan kang magtanong at magpa-recompute ng iyong account. Kung may hindi pagkakasundo, maaaring kumonsulta sa abogado.

    Tanong 6: Ano ang void ab initio?
    Sagot: Ito ay nangangahulugang walang bisa mula pa sa simula. Kung dineklara ng korte na void ab initio ang isang foreclosure sale, parang hindi ito nangyari.

    Tanong 7: May karapatan ba akong mag-redeem ng ari-arian ko pagkatapos ma-foreclose?
    Sagot: Oo, mayroon kang redemption period na karaniwang isang taon mula sa petsa ng foreclosure sale. Sa loob ng panahong ito, maaari mong tubusin ang ari-arian sa pamamagitan ng pagbabayad ng redemption price.

    Naranasan mo ba ang ganitong sitwasyon o may katanungan ka pa tungkol sa foreclosure? Huwag mag-atubiling kumonsulta sa mga eksperto ng ASG Law. Kami sa ASG Law ay may malawak na karanasan sa mga usaping real estate at foreclosure. Para sa konsultasyon, maaari kang mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito.




    Source: Supreme Court E-Library

    This page was dynamically generated

    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Pagmamay-ari ng Renta vs. Mortgage: Sino ang May Karapatan sa Upa?

    Pagmamay-ari ng Renta vs. Mortgage: Sino ang May Karapatan sa Upa?

    Philippine National Bank v. Spouses Marañon, G.R. No. 189316, Hulyo 1, 2013

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na ba na magbayad ng upa sa isang ari-arian na hindi pala sa iyo nakarehistro? O kaya naman, ikaw ba ay isang bangko na nagpahiram ng pera batay sa titulo ng lupa, ngunit kalaunan ay lumabas na peke pala ito? Ang ganitong sitwasyon ay maaaring magdulot ng kalituhan, lalo na pagdating sa karapatan sa renta o upa ng ari-arian. Sa kasong Philippine National Bank v. Spouses Marañon, nilinaw ng Korte Suprema kung sino ang may mas karapatan sa renta ng isang ari-arian kung saan mayroong isyu ng pekeng titulo at mortgage.

    Ang kasong ito ay umiikot sa isang lote na nakasangla sa Philippine National Bank (PNB) ngunit kalaunan ay napag-alaman na ang titulo na ginamit sa pag-mortgage ay peke. Ang pangunahing tanong dito: Sino ang may karapatan sa renta ng gusali na nakatayo sa lote na ito – ang PNB bilang mortgagee o ang tunay na may-ari ng lupa, ang Spouses Marañon?

    KONTEKSTONG LEGAL

    Upang lubos na maunawaan ang kasong ito, mahalagang alamin ang ilang mahahalagang konsepto sa batas. Una, ang konsepto ng mortgage o sangla. Ito ay isang kontrata kung saan ginagawang seguridad ang isang ari-arian para sa isang utang. Kung hindi makabayad ang umuutang, maaaring ipa-foreclose o ipagbili ng nagpautang ang ari-arian upang mabawi ang kanyang pera.

    Pangalawa, ang doktrina ng mortgagee in good faith. Ito ay tumutukoy sa isang nagpautang (tulad ng bangko) na nagbigay ng pautang batay sa titulo ng ari-arian, nang walang kaalaman na mayroong depekto o problema sa titulo na iyon. Ayon sa batas, protektado ang isang mortgagee in good faith at ang kanyang lien o karapatan sa ari-arian ay dapat igalang.

    Pangatlo, ang konsepto ng accession. Ayon sa Artikulo 440 ng Civil Code ng Pilipinas: “The ownership of property gives the right of accession to everything which is produced thereby, or which is incorporated or attached thereto, either naturally or artificially.” Ibig sabihin, ang may-ari ng isang bagay ay may karapatan din sa lahat ng bunga nito o mga bagay na nakakabit dito.

    Kaugnay nito, ang renta o upa ay itinuturing na civil fruit o bungang sibil. Ayon sa Artikulo 442 ng Civil Code: “Civil fruits are the rent of buildings, the price of leases of lands and other property, and the amount of perpetual or life annuities or other similar income.” Samakatuwid, ang renta ay bunga ng ari-arian at karaniwang napupunta sa may-ari nito.

    Pang-apat, ang doktrina ng immutability of judgments. Kapag ang isang desisyon ng korte ay pinal at executory na, hindi na ito maaaring baguhin pa, kahit na may pagkakamali sa paghusga. Layunin nito na magkaroon ng katapusan ang mga usapin sa korte at magbigay ng katiyakan sa mga karapatan at obligasyon ng mga partido.

    Sa kaso ng Philippine Banking Corporation v. Dy, sinabi ng Korte Suprema tungkol sa mortgagee in good faith: “The rationale for the rule is to protect innocent parties who rely on theClean Certificate of Title appearing on its face and thus preventerosion of public confidence in the Torrens system of registration.” Ipinapakita nito ang kahalagahan ng sistema ng Torrens sa pagpaparehistro ng lupa at ang proteksyon na ibinibigay nito sa mga nagtitiwala sa titulo.

    PAGHIMAY SA KASO

    Nagsimula ang kuwento nang ang Spouses Rodolfo at Emilie Montealegre (Spouses Montealegre) ay nagsangla ng ilang ari-arian sa PNB bilang seguridad sa kanilang utang. Kabilang dito ang isang lote sa Bacolod City na may gusali na inuupahan. Ginamit ng Spouses Montealegre ang isang Transfer Certificate of Title (TCT) na nagpapakita na si Emilie ang may-ari ng lote.

    Dahil hindi nakabayad ang Spouses Montealegre, ipina-foreclose ng PNB ang mga ari-arian, kasama na ang lote. Sa public auction, ang PNB ang nanalo at nakakuha ng Certificate of Sale.

    Bago pa man matapos ang redemption period, naghain ng kaso ang Spouses Bernard at Cresencia Marañon (Spouses Marañon) laban sa Spouses Montealegre, PNB, at Register of Deeds. Sinasabi ng Spouses Marañon na sila ang tunay na may-ari ng lote at peke ang titulo na ginamit ni Emilie Montealegre sa pag-sangla sa PNB. Ayon sa kanila, pineke ang kanilang pirma sa Deed of Sale na ginamit ni Emilie upang makuha ang titulo sa kanyang pangalan.

    Sa desisyon ng Regional Trial Court (RTC), pinaboran nito ang Spouses Marañon. Napag-alaman na peke nga ang pirma ng Spouses Marañon sa Deed of Sale. Kaya, ipinahayag ng RTC na walang bisa ang titulo ni Emilie Montealegre at dapat ibalik ang titulo sa Spouses Marañon. Gayunpaman, kinilala ng RTC ang PNB bilang mortgagee in good faith at sinabing dapat igalang ang kanilang mortgage lien.

    Hindi umapela ang sinuman sa desisyon ng RTC, kaya naging pinal ito. Ang sumunod na naging problema ay ang renta ng gusali na nakatayo sa lote. May isang umuupa sa gusali, si Paterio Tolete, na nagdeposito ng kanyang renta sa korte. Nais ng Spouses Marañon na makuha ang rentang ito dahil sila na nga ang tunay na may-ari ng lupa.

    Nag-mosyon ang Spouses Marañon sa RTC para makuha ang renta. Pinayagan ito ng RTC at nag-utos na ibigay sa Spouses Marañon ang renta. Hindi sumang-ayon ang PNB. Sinabi nila na dahil nag-expire na ang redemption period, sila na ang may-ari ng lote at dapat sa kanila mapunta ang renta. Umapela ang PNB sa Court of Appeals (CA), ngunit kinatigan ng CA ang desisyon ng RTC.

    Ayon sa CA, hindi maaaring madamay ang Spouses Marañon sa transaksyon ng mortgage dahil hindi naman sila partido dito. Dagdag pa ng CA, hindi rin daw maituturing na mortgagee in good faith ang PNB dahil bilang isang bangko, dapat masusing suriin nito ang mga dokumento at sitwasyon bago magpautang.

    Hindi rin nagustuhan ng PNB ang desisyon ng CA kaya umakyat sila sa Korte Suprema. Ang pangunahing argumento ng PNB: pinal na ang desisyon ng RTC na mortgagee in good faith sila, kaya hindi na ito dapat binago pa ng CA. Sabi pa nila, dahil sila na ang may-ari ng lote matapos mag-expire ang redemption period, dapat sa kanila ang renta.

    DESISYON NG KORTE SUPREMA

    Hindi pumabor ang Korte Suprema sa PNB. Ayon sa Korte, tama ang RTC na mortgagee in good faith ang PNB at dapat igalang ang kanilang lien sa lupa. Pinal na rin ang desisyong ito dahil hindi na umapela ang sinuman.

    Ngunit pagdating sa renta, sinabi ng Korte Suprema na mas may karapatan dito ang Spouses Marañon bilang tunay na may-ari ng lupa. Binigyang-diin ng Korte na ang renta ay civil fruit na napupunta sa may-ari ng ari-arian. Dahil napag-alaman na peke ang titulo ni Emilie Montealegre, hindi siya kailanman naging tunay na may-ari ng lupa. Samakatuwid, hindi rin siya maaaring mag-mortgage ng ari-arian na hindi kanya.

    Sinabi ng Korte Suprema: “Rent, as an accessory follow the principal. In fact, when the principal property is mortgaged, the mortgage shall include all natural or civil fruits and improvements found thereon when the secured obligation becomes due as provided in Article 2127 of the Civil Code…” Ngunit, ayon sa Korte, hindi ito nangangahulugan na kasama na rin sa mortgage ang gusali at ang renta nito kung hindi naman pala ang mortgagor ang tunay na may-ari.

    Dagdag pa ng Korte: “It is beyond question that PNB’s mortgagors, Spouses Montealegre, are not the true owners of the subject lot much less of the building which produced the disputed rent. The foreclosure proceedings on August 16, 1991 caused by PNB could not have, thus, included the building found on the subject lot and the rent it yields. PNB’s lien as a mortgagee in good faith pertains to the subject lot alone because the rule that improvements shall follow the principal in a mortgage under Article 2127 of the Civil Code does not apply under the premises. Accordingly, since the building was not foreclosed, it remains a property of Spouses Marañon; it is not affected by non-redemption and is excluded from any consolidation of title made by PNB over the subject lot. Thus, PNB’s claim for the rent paid by Tolete has no basis.”

    Kaya, kahit mortgagee in good faith ang PNB, ang kanilang karapatan ay limitado lamang sa lupa. Hindi kasama ang gusali at ang renta nito, lalo na kung napatunayan na ang mortgagor ay hindi tunay na may-ari ng lupa.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON

    Ano ang mga aral na mapupulot natin sa kasong ito? Una, para sa mga bangko at iba pang financial institutions, napakahalaga ng due diligence bago magpautang at tumanggap ng ari-arian bilang seguridad. Hindi sapat na tingnan lang ang titulo. Kailangan suriin ang kasaysayan ng titulo, magsagawa ng inspeksyon sa ari-arian, at alamin ang lahat ng posibleng depekto o problema.

    Pangalawa, para sa mga may-ari ng lupa, laging siguraduhin na secure ang inyong mga titulo at dokumento. Kung may kahina-hinalang aktibidad, agad na kumonsulta sa abogado at maghain ng kaukulang aksyon sa korte upang maprotektahan ang inyong karapatan.

    Pangatlo, para sa mga umuupa, alamin kung sino talaga ang tunay na may-ari ng ari-arian bago magbayad ng upa. Kung may usapin sa pagmamay-ari, maaaring magdeposito ng renta sa korte upang hindi mapahamak.

    Mga Aral Mula sa Kaso:

    • Due Diligence para sa Bangko: Hindi sapat ang pagtingin lang sa titulo. Magmasid at magsuri nang mas malalim.
    • Proteksyon ng Titulo para sa May-ari: Ingatan ang titulo at kumilos agad kung may problema.
    • Pag-iingat para sa Umuupa: Alamin ang tunay na may-ari at magdeposito sa korte kung may duda.

    FREQUENTLY ASKED QUESTIONS (FAQs)

    Tanong 1: Ano ang ibig sabihin ng

  • Estoppel sa Redemption ng Foreclosed Property: Ano ang Sabi ng Korte Suprema?

    n

    Huwag Magpaloko sa Pangako: Estoppel at Redemption sa Foreclosure

    n

    G.R. No. 193453, June 05, 2013

    n

    n

    n

    Naranasan mo na bang mapangakuan pero napako? Sa mundo ng batas, lalo na pagdating sa foreclosure ng ari-arian, mahalagang maging maingat sa mga pangako at representasyon. Ang kaso ng Spouses Hojas vs. Philippine Amanah Bank ay nagtuturo sa atin ng mahalagang aral tungkol sa estoppel at kung paano ito mailalapat sa karapatan ng redemption. Sa madaling salita, hindi ka basta-basta maaasahan sa isang pangako kung walang sapat na basehan, lalo na kung ito ay taliwas sa nakasulat sa batas. Ang kasong ito ay nagpapakita kung gaano kahalaga ang aktuwal na pagbabayad o tender of payment sa loob ng takdang panahon ng redemption, at kung paano hindi sapat ang simpleng intensyon o pangako ng extension ng panahon.

    n

    n

    n

    n

    n

    Ang Legal na Konteksto: Redemption at Estoppel

    n

    Bago natin talakayin ang detalye ng kaso, mahalagang maunawaan muna ang mga legal na konsepto na nakapaloob dito. Una, ano ba ang extrajudicial foreclosure? Ito ay isang proseso kung saan ang isang nagpautang (tulad ng bangko) ay maaaring mabawi ang ari-arian na isinangla kung hindi nakabayad ang umutang. Ito ay extrajudicial dahil hindi na kailangan dumaan sa korte para maisagawa ang foreclosure, basta’t nasunod ang mga legal na proseso na nakasaad sa batas at sa kontrata ng mortgage.

    n

    Pagkatapos ng foreclosure sale, may karapatan pa rin ang dating may-ari na bawiin ang kanyang ari-arian. Ito ang tinatawag na right of redemption o karapatan sa pagbawi. Ayon sa batas, partikular sa Act No. 3135, na siyang batas na namamahala sa extrajudicial foreclosure, ang dating may-ari ay may isang taon mula sa petsa ng foreclosure sale para bawiin ang ari-arian. Upang magawa ito, kailangan niyang bayaran ang bumili sa foreclosure sale (kadalasang ang bangko mismo) ng halaga na kanilang binayad, kasama ang interes at iba pang gastos.

    n

    Ngayon, ano naman ang estoppel? Sa ilalim ng Artikulo 1431 ng Civil Code, ang estoppel ay nangyayari kapag ang isang tao, sa pamamagitan ng kanyang gawa, representasyon, o pananahimik, ay nagdulot sa ibang tao na maniwala sa isang partikular na katotohanan at kumilos batay dito. Kung mangyari ito, hindi na maaaring bawiin ng unang tao ang kanyang representasyon kung ito ay makakasama sa ikalawang tao na naniwala at umasa sa kanya. Sa madaling salita, kung ikaw ay nangako o nagbigay ng representasyon, at may umasa dito at nagbago ang posisyon dahil dito, hindi mo na basta-basta mababawi ang iyong salita.

    n

    Sa konteksto ng redemption, maaaring magkaroon ng estoppel kung ang bangko, sa pamamagitan ng kanyang mga aksyon o pahayag, ay nagmukhang pinalawig nito ang panahon ng redemption, at ang dating may-ari ay naniwala at umasa dito. Ngunit, mahalagang tandaan na ang estoppel ay hindi basta-basta umiiral. Kailangan itong mapatunayan nang malinaw at sapat.

    n

    n

    n

    n

    n

    Ang Kwento ng Kaso: Spouses Hojas vs. PAB

    n

    Sa kasong Spouses Hojas vs. Philippine Amanah Bank (PAB), ang mag-asawang Rubin at Portia Hojas ay umutang sa PAB ng P450,000.00 noong 1980. Bilang seguridad, isinangla nila ang kanilang mga ari-arian. Nakapagbayad naman sila ng iba’t ibang halaga sa paglipas ng panahon, ngunit nagkaroon ng problema sa pag-kredito ng mga bayad na ito. Ayon sa mga Hojas, hindi umano kinilala ng PAB ang lahat ng kanilang bayad.

    n

    Dahil sa hindi umano pagbabayad, kinasuhan ng PAB ng extrajudicial foreclosure ang mga ari-arian ng mga Hojas. Naisagawa ang foreclosure sale, at nabili ng PAB ang ari-arian. Ang isang taong redemption period ay matatapos sana noong April 21, 1988.

    n

    Ngunit, dito na pumapasok ang komplikasyon. Noong March 9, 1988, sumulat ang OIC-President ng PAB kay Roberto Hojas, anak ng mag-asawa, na nagsasabing bagama’t matatapos ang redemption period sa April 21, 1988, may incentive scheme ang bangko kung saan maaaring mapalawig ang panahon hanggang December 31, 1988. Ito ang susing bahagi ng liham na pinanghawakan ng mga Hojas:

    n

    n

  • Huwag Magpadala sa Teknikalidad: Ang Mahalagang Aral sa Pagharap sa Ekstrahudisyal na Pag-foreclose

    Huwag Magpadala sa Teknikalidad: Ang Mahalagang Aral sa Pagharap sa Ekstrahudisyal na Pag-foreclose

    G.R. No. 141809, 147186, 173641 – JOSEFINA F. INGLES, ET AL. VS. HON. ESTRELLA T. ESTRADA, ET AL.

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na bang mawalan ng ari-arian dahil sa hindi inaasahang pangyayari? Marami ang nakakaranas nito, lalo na pagdating sa usapin ng pagkakautang at pag-foreclose. Madalas, sa gitna ng kaguluhan at pagkabahala, maaaring mapunta ang atensyon sa mga teknikalidad ng proseso, umaasang dito makakaligtas. Ngunit, tulad ng kaso ng Ingles vs. Estrada, ipinapakita na hindi laging sapat ang teknikalidad para manalo sa labanang legal, lalo na sa ekstrahudisyal na pag-foreclose.

    Sa tatlong pinagsamang petisyon na ito sa Korte Suprema, hinamon ng pamilya Ingles ang pag-foreclose ng kanilang ari-arian. Ang sentro ng argumento nila? Mga teknikal na pagkakamali sa dokumento ng mortgage at mga procedural na isyu sa korte. Ngunit, sa huli, nanaig ang prinsipyo na ang hustisya ay hindi dapat maligaw dahil lamang sa mga teknikalidad. Alamin natin ang kwento sa likod ng kasong ito at kung anong mahalagang aral ang mapupulot natin.

    KONTEKSTONG LEGAL: ANG BATAS SA EKSTRAHUDISYAL NA PAG-FORECLOSE

    Ang ekstrahudisyal na pag-foreclose ay isang proseso kung saan ang nagpautang (mortgagee) ay maaaring ipagbili sa publiko ang ari-arian na ginawang kolateral (mortgaged property) upang mabawi ang kanyang ipinautang, nang hindi na kailangang dumaan sa mahabang proseso ng korte. Ito ay pinapayagan sa ilalim ng Act No. 3135, na siyang batas na nagtatakda ng mga patakaran dito.

    Ano ang Act No. 3135? Ito ang batas na nagbibigay-daan sa ekstrahudisyal na pag-foreclose ng real estate mortgage. Mahalaga itong malaman dahil dito nakasaad ang mga hakbang at kondisyon para maisagawa ang foreclosure nang legal.

    Ayon sa Act No. 3135, kailangan ang sumusunod para sa valid na ekstrahudisyal na pag-foreclose:

    • May probisyon sa Deed of Mortgage: Dapat nakasaad sa kontrata ng mortgage na maaaring gawin ang ekstrahudisyal na foreclosure.
    • Paglabas ng Notice of Sale: Kailangang ilathala sa pahayagan at ipaskil sa mga pampublikong lugar ang Notice of Sale ng ari-arian.
    • Public Auction: Isasagawa ang public auction kung saan maaaring bumili ang sinuman, kabilang ang mortgagee, sa pinakamataas na bid.

    Ang Papel ng Executive Judge: Bagama’t ekstrahudisyal, may papel pa rin ang korte. Ang executive judge ng Regional Trial Court (RTC) ang nag-aatas sa Clerk of Court na magsagawa ng public auction. Ang papel niya ay administratibo, tinitiyak lang na nasusunod ang proseso, hindi siya naghuhusga sa merito ng kaso.

    Writ of Possession: Pagkatapos ng public auction at kung walang redemption sa loob ng takdang panahon, ang bumili (madalas ang mortgagee mismo) ay may karapatang mag-apply para sa Writ of Possession. Ito ay utos ng korte para mapaalis ang dating may-ari at maipasa ang possession sa bagong may-ari.

    Sa kasong ito, mahalagang tandaan ang mga teknikalidad na binanggit ng pamilya Ingles: ang pagkakamali sa numero ng titulo sa Deed of Mortgage at ang alegasyon na hindi sila pumayag sa ekstrahudisyal na foreclosure. Tatalakayin natin kung paano ito tinugunan ng Korte Suprema.

    PAGLALAHAD NG KASO: INGLES VS. ESTRADA

    Nagsimula ang lahat nang mangutang sina Jose Ingles, Sr. at Josefina Ingles kay Charles Esteban ng P6.2 milyon noong 1993. Bilang kolateral, isinangla nila ang kanilang lupa sa Quezon City. May Promissory Note at Deed of Real Estate Mortgage na pinirmahan.

    Ang Problema sa Titulo: May mali sa Deed of Mortgage. Imbes na TCT No. 125341 PR-17485, nakasulat TCT No. 125141 PR-17485. Pero, tama naman ang technical description ng lupa sa deed.

    Pagkabigo sa Pagbabayad at Kamatayan ni Jose Sr.: Nag-isyu ng tseke ang mga Ingles pero bumaliktad. Namatay si Jose Sr. noong Oktubre 1993. Nagpadala ng demand letter si Esteban kay Josefina para bayaran ang utang, ngunit hindi nakabayad.

    Ekstrahudisyal na Pag-foreclose: Noong 1997, nag-petisyon si Esteban sa Executive Judge Estrella Estrada para sa ekstrahudisyal na pag-foreclose. Pinayagan ito ni Judge Estrada. Nag-file ng motion for reconsideration ang mga Ingles pero denied.

    Legal na Laban ng mga Ingles:

    • Annulment of Mortgage (Civil Case No. Q-98-33277): Nag-file ng kaso ang mga Ingles para mapawalang-bisa ang Deed of Mortgage, sinasabing niloko sila ni Esteban at blankong dokumento ang pinapirmahan.
    • Petisyon para sa Writ of Possession (LRC Case No. Q-10766 (98)): Nag-file naman si Esteban ng petisyon para makuha ang possession ng ari-arian.
    • Consolidation: Ipinag-utos na pagsamahin ang dalawang kaso sa Branch 225 ng RTC.
    • Annulment of Final Orders sa Court of Appeals (CA-G.R. SP No. 56292): Hinamon ng mga Ingles ang orders ni Executive Judge Estrada, sinasabing walang jurisdiction dahil sa mali sa titulo at hindi sila pumayag sa ekstrahudisyal na foreclosure. Dismissed ng CA dahil walang jurisdiction ang CA sa annulment ng orders ng executive judge sa ekstrahudisyal na foreclosure.
    • Certiorari sa Court of Appeals (CA-G.R. SP No. 58790): Kinontesta ng mga Ingles ang order ng RTC na payagan si Esteban na mag-presenta ng ex-parte evidence para sa writ of possession. Dismissed din dahil sa technicality (defective verification and certification against forum shopping).
    • Mandamus sa Court of Appeals (CA-G.R. SP No. 84738): Nag-file si Esteban ng mandamus para utusan ang RTC na resolbahin ang mga motions ng mga Ingles na nakabinbin. Granted ng CA.

    Desisyon ng Korte Suprema: Dineklara ng Korte Suprema na walang merito ang lahat ng petisyon ng mga Ingles. Binigyang-diin ng Korte na:

    “Verily, the Orders dated 8 October 1997, 20 November 1997 and 27 July 1998 of Executive Judge Estrada cannot be the subject of a petition for annulment before the Court of Appeals. Such orders, issued as they were by an executive judge in connection with a proceeding for the extrajudicial foreclosure of a mortgage, evidently do not fall within the type of issuances so carefully identified under Section 1 of Rule 47.”

    Ipinaliwanag ng Korte na ang orders ng executive judge sa ekstrahudisyal na foreclosure ay hindi “final orders in a ‘civil action’ of ‘Regional Trial Courts’” na maaaring i-annul sa Court of Appeals. Administratibo lamang ang papel ng executive judge.

    Tungkol naman sa technicality sa verification at certification against forum shopping sa CA-G.R. SP No. 58790, sinabi ng Korte Suprema na:

    “The Court of Appeals ought to have given due course to the certiorari petition because there was, in this case, substantial compliance with the said requirements by the Ingleses.”

    Bagama’t may technical error ang CA, idiniretso na rin ng Korte Suprema ang pagresolba sa merito ng kaso para maiwasan ang pagkaantala. Sa huli, pinaboran pa rin si Esteban at inutusan ang RTC na mag-isyu ng Writ of Possession.

    PRAKTICAL NA IMPLIKASYON: ARAL PARA SA MANGUNGUTANG AT NAGPAPAUTANG

    Ang kasong Ingles vs. Estrada ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na sa mga sangkot sa usapin ng real estate mortgage at foreclosure:

    1. Teknikalidad vs. Substantibo: Hindi laging panalo ang teknikalidad. Mas binibigyang-halaga ng korte ang substantibo – ang tunay na intensyon at kasunduan ng mga partido. Sa kasong ito, kahit may mali sa numero ng titulo, malinaw naman sa technical description na ang lupa ng mga Ingles ang isinangla.
    2. Administratibong Papel ng Executive Judge: Limitado ang kapangyarihan ng executive judge sa ekstrahudisyal na foreclosure. Hindi siya naghuhusga sa merito ng kaso. Kaya, ang pag-apela sa kanyang orders sa Court of Appeals para sa annulment ay hindi tamang remedyo.
    3. Substantial Compliance: Sa procedural rules, pinapayagan ang substantial compliance, lalo na kung walang malaking prejudice na idinudulot. Pinakita ito sa usapin ng verification at certification against forum shopping.
    4. Kahalagahan ng Aksyon: Hindi sapat ang magreklamo lang. Kailangang kumilos nang tama at sa tamang panahon. Kung may problema sa mortgage, dapat agad itong tugunan. Kung na-foreclose na, sundin ang tamang legal na proseso.

    SUSING ARAL:

    • Alamin ang Proseso: Unawain ang batas sa ekstrahudisyal na foreclosure (Act No. 3135).
    • Kumilos Nang Mabilis: Huwag patagalin ang problema. Agad kumonsulta sa abogado kung may legal na isyu.
    • Huwag Umasa sa Teknikalidad: Maghanda ng matibay na argumento na nakabatay sa merito ng kaso, hindi lang sa teknikalidad.
    • Magkonsulta sa Abogado: Mahalaga ang legal advice para malaman ang tamang hakbang at estratehiya.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Ano ba talaga ang ekstrahudisyal na pag-foreclose?
    Sagot: Ito ay paraan ng pag-foreclose ng mortgage sa labas ng korte. Mas mabilis ito kumpara sa judicial foreclosure dahil hindi na kailangan ng mahabang litigation sa korte.

    Tanong 2: Ano ang papel ng Executive Judge sa ekstrahudisyal na pag-foreclose?
    Sagot: Ang papel niya ay administratibo lang. Tinitiyak niya na nasusunod ang mga requirements ng batas para sa public auction.

    Tanong 3: Ano ang Writ of Possession at bakit ito mahalaga?
    Sagot: Ito ay utos ng korte para mapaalis ang dating may-ari at maibigay ang possession ng ari-arian sa bumili sa foreclosure sale. Mahalaga ito para makuha na ng bumili ang ari-arian.

    Tanong 4: Maaari bang maantala o mapigilan ang ekstrahudisyal na foreclosure dahil lang sa teknikalidad?
    Sagot: Hindi laging sapat ang teknikalidad. Mas tinitingnan ng korte ang substantibo. Kung malinaw naman ang intensyon at walang malaking prejudice, maaaring hindi paboran ang technical arguments.

    Tanong 5: Ano ang dapat kong gawin kung na-foreclose ang ari-arian ko nang ekstrahudisyal?
    Sagot: Agad kumonsulta sa abogado. Alamin ang iyong mga karapatan, lalo na ang right of redemption. Kung may basehan, maaaring magsampa ng kaso sa korte, pero huwag umasa lang sa teknikalidad.

    Tanong 6: Ano ang ibig sabihin ng

  • Writ of Possession: Kailan Ministerial ang Utos ng Hukuman sa Pagpapatalsik?

    Ang Writ of Possession: Obligasyon ng Hukuman Kahit May Nakabinbing Kaso

    G.R. No. 183058, April 03, 2013

    Ang pagbili ng ari-arian sa pamamagitan ng extrajudicial foreclosure sale ay may karapatan sa writ of possession bilang isang bagay na ministerial matapos makonsolida ang pagmamay-ari dahil sa pagkabigo ng  mortgagor na tubusin ang ari-arian.[1] Ang mga eksepsiyon sa panuntunang ito ang sentro ng petisyon para sa certiorari sa ilalim ng Rule 45 ng Rules of Court, na pangunahing kumukuwestiyon sa Desisyon noong 31 Mayo 2007[2] na ipinalabas ng Nineteenth Division ng Court of Appeals (CA) sa CA-G.R. SP No. 00593,[3] na ang decretal portion ay nagsasaad:

    WHEREFORE, in view of all the foregoing premises, the Orders dated December 1, 2004, and January 31, 2005, issued by the Honorable public respondent are hereby ANNULLED and SET ASIDE, and a new one is issued granting the issuance of writ of possession in favor of petitioner UCPB for the properties now covered by TCT Nos. T-30403 and T-30404 and Tax Declaration Nos. ARP/TD No. 2054 (PIN 038-12-006-04-050) and ARP/TD No. 2056 (PIN 038-12-006-04-051).

    SO ORDERED.[4]

    Ang Mga Katotohanan

    Noong 7 Abril 1997, ang mga petisyoner na sina Spouses Montano at Merlinda Tolosa (Spouses Tolosa) ay pumasok sa isang Credit Agreement kasama ang respondent na United Coconut Planters Bank (UCPB) para sa layunin ng paggamit ng mga pasilidad sa kredito ng huli.[5] Upang masiguro ang kanilang mga credit availment, ang Spouses Tolosa ay nagpatupad ng mga deed of real estate mortgage sa apat na ari-arian sa Barangay Caticlan, Malay, Aklan, na nakarehistro at/o idineklara para sa mga layunin ng pagbubuwis sa kanilang mga pangalan sa ilalim ng sumusunod na mga sertipiko ng titulo at/o deklarasyon ng buwis, sa makatuwid: (a) Transfer Certificate of Title (TCT) Nos. T-23589; (b) Original Certificate of Title (OCT) No. P-14743; (c) Tax Declaration No. ARP-TD 1561 (038-12-006-04-051); at Tax Declaration No. ARP-TD 93-006-0362 (038-12-006-04-050).[6] Dahil sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na bayaran ang kanilang pangunahing obligasyon na umabot sa P13,300,000.00, hindi kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, inilipat ng UCPB ang mortgage sa nasabing mga realties at nagsampa ng petisyon para sa extra-judicial sale nito sa Office of the Clerk of Court at Ex-Officio Sheriff ng Kalibo, Aklan noong 22 Oktubre 1999.[7]

    Matapos ang nararapat na abiso at publikasyon, ang mga ari-ariang nakasanla ay ibinenta noong 4 Enero 2000 sa isang pampublikong auction kung saan nag-tender ang UCPB ng pinakamataas na bid na P17,240,000.00. Ang mga nalikom mula sa pagbebenta ay kinredito patungo sa bahagyang kasiyahan ng obligasyon sa mortgage ng Spouses Tolosa na, kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, ay tinatayang P24,253,847.64.[8] Ipinagkaloob ang kaukulang sertipiko ng pagbebenta,[9]  Ipinarehistro ng UCPB ang pareho sa Office of the Register of Deeds ng Aklan noong 5 Enero 2000.[10]  Dahil sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption sa loob ng iniresetang isang taong panahon, nagpatuloy ang UCPB upang mapagsama ang pagmamay-ari nito sa mga nasabing realties noong 22 Enero 2001.[11]  Sa pagkansela ng mga nasa pangalan ng Spouses Tolosa, ang sumusunod na mga sertipiko ng titulo at deklarasyon ng buwis ay kasunod na inisyu sa pangalan ng UCPB, sa makatuwid: (a) TCT No. T-30403; (b) TCT No. T-30404; (c) Tax Declaration No. ARP-TD 2054 (038-12-006-04-050); at (d) Tax Declaration No. ARP-TD 2056 (038-12-006-04-051).[12]

    Noong 2 Setyembre 2004, ang UCPB ay nagsampa ng ex-parte petisyon para sa pagpapalabas ng writ of possession sa cadastral case na nakatala bilang Cadastral Case No. 3028 sa harap ng Regional Trial Court (RTC), Branch 5, Kalibo Aklan.[13] Nang maabisuhan sa paghahain ng petisyon,[14] ang Spouses Tolosa ay nagsampa ng kanilang 8 Nobyembre 2004 na Pagsalungat, na tinatawag ang pansin ng RTC sa pagpapatuloy ng reklamo para sa deklarasyon ng nullity ng promissory notes, foreclosure ng mortgage at sertipiko ng pagbebenta pati na rin ang accounting at damages na kanilang isinampa laban sa UCPB. Nakatala bilang Civil Case No. 6180 sa harap ng Branch 8 ng RTC, ang reklamo ay nagsasaad na ang Spouses Tolosa ay nalinlang ng UCPB sa pagpirma sa Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na inihabla. Bukod sa hindi pagpapalabas ng buong halaga ng kanilang mga pautang, pinuna din ang UCPB dahil sa diumano’y pagkabigo na ibunyag ang aktwal na interes na sinisingil nito at para sa pagdudulot ng extrajudicial foreclosure ng mortgage sa kabila ng labis na pagbabayad ng Spouses Tolosa sa kanilang mga pautang.[15]  Sa pag-aangkin na mayroong prima facie na pagpapakita ng kawalang-bisa ng kanilang obligasyon sa mortgage, ang foreclosure ng mortgage at ang pagbebenta ng kanilang mga ari-arian, hiniling ng Spouses Tolosa na ang pagpapalabas ng writ of possession ay ipagpaliban at ang petisyon ng UCPB para dito ay pagsamahin sa Civil Case No. 6180.[16]

    Noong 1 Disyembre 2004, naglabas ang RTC ng isang utos, na humahawak sa abeyance sa pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Binabanggit ang equity at substantial justice bilang mga dahilan para sa disposisyon nito, pinasiyahan ng RTC na ang pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180 ay kinakailangan ang suspensyon ng pagbibigay ng petisyon ng UCPB dahil may posibilidad na ang foreclosure ng mortgage ng huli ay maaaring hatulan na lumalabag sa mga karapatan ng Spouses Tolosa bilang mga mortgagor. Habang kinikilala na ang pagpapalabas ng writ of possession ay ministerial bilang isang pangkalahatang tuntunin, pinasiyahan ng RTC na ang nasabing tungkulin ay tumitigil na maging ng nasabing kalikasan kung saan ang pagbibigay ng writ “ay makakasama sa isa pang nakabinbing kaso para sa nullification ng auction sale” at “maaaring magdulot ng kawalan ng katarungan at kawalan ng katarungan sa mga mortgagor.”[17]  Sa motion for reconsideration nito sa naunang utos[18] na karagdagang tinanggihan dahil sa kawalan ng merito sa Utos ng RTC na may petsang 31 Enero 2005,[19] nagsampa ang UCPB ng Rule 65 petisyon para sa certiorari na nakatala bilang CA-G.R. SP No. 00593 sa harap ng CA.[20]

    Noong 31 Mayo 2007, ipinalabas ng CA ang pinagtatalunang desisyon dito, na nagpapawalang-bisa sa 1 Disyembre 2004 na Desisyon ng RTC at nagbibigay ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Sa paghahanap na ang ministerial na kalikasan ng pagpapalabas ng writ of possession ay walang iniwan na diskresyon sa bahagi ng RTC hanggang sa pagbibigay ng aplikasyon ng UCPB, pinasiyahan ng CA na ang mga katanungan tungkol sa validity ng foreclosure sale pati na rin ang kaangkupan ng pagbibigay ng writ ay maaaring itaas ng Spouses Tolosa sa parehong paglilitis alinsunod sa Seksyon 8 ng Act 3135. Ang katotohanan na ang Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na isinagawa ng Spouses Tolosa ay hindi pa naideklara na invalid ay humantong din sa CA upang ipahayag na ang simpleng pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180 ay hindi maaaring talunin ang karapatan sa isang writ of possession na iginagawad ng batas sa UCPB bilang absolute at registered na mga may-ari ng mga nasabing realties.[21] Ang mga mosyon para sa reconsideration ng Spouses Tolosa[22] ng desisyong ito ay tinanggihan dahil sa kawalan ng merito sa pangalawang pinagtatalunang Resolusyon ng CA na may petsang 21 Mayo 2008,[23] kaya, ang petisyong ito.

    Ang Mga Isyu
    Hinahangad ng Spouses Tolosa ang pagbaliktad sa pinagtatalunang desisyon at resolusyon ng CA sa sumusunod na mga batayan, sa makatuwid:

    1. MALI ANG CA SA HINDI PAGHAHANAP NA ANG PRIMA FACIE NULLITY NG MORTGAGE OBLIGATION  AT  ANG  FORECLOSURE  SALE AY NAGBIGAY KATWIRAN SA UTOS NG RTC NA IPAGPALIBAN ANG PAGPAPALABAS NG WRIT OF POSSESSION NA HINAHANAP NG UCPB.
    2. MALI ANG CA SA PAG-UUTOS NG PAGBIBIGAY NG WRIT OF POSSESSION NA HINAHANAP NG UCPB KAHIT NA ANG TUNTUNAN NA ANG KALABISAN SA BID PRICE AY DAPAT MUNANG BAYARAN SA MORTGAGOR BAGO SIYA MAAARING MAAGAWAN NG POSSESSION NG PROPERTY MORTGAGED.[24]

    Ang Pasya ng Korte

    Walang merito ang petisyon.

    Ang writ of possession ay simpleng isang utos kung saan ang sheriff ay inuutusan ng korte na ilagay ang isang tao sa pag-aari ng isang real o personal na ari-arian.[25] Sa ilalim ng Seksyon 7 ng Act No. 3135, na sinusugan, ang writ of possession ay maaaring ibigay pabor sa isang bumibili sa isang foreclosure sale alinman sa (1) sa loob ng isang taong redemption period, sa paghahain ng isang bond; o (2) pagkatapos lumipas ang redemption period, nang hindi nangangailangan ng bond. Sa loob ng isang taong redemption period, ang bumibili ay maaaring mag-aplay para sa isang writ of possession sa pamamagitan ng paghahain ng isang petisyon sa anyo ng isang ex parte motion sa ilalim ng panunumpa,[26] sa mga paglilitis sa rehistro o cadastral ng rehistradong ari-arian.[27] Ang batas ay nangangailangan lamang na ang wastong mosyon ay isampa, ang bond ay inaprubahan at walang ikatlong tao na kasangkot.[28] Matapos ang pagsasama-sama ng titulo sa pangalan ng bumibili dahil sa pagkabigo ng mortgagor na tubusin ang ari-arian, ang karapatan sa writ of possession ay nagiging isang bagay ng karapatan.[29]  Sa huling kaso, ang karapatan sa possession ay nagiging absolute dahil ang batayan nito ay ang pagmamay-ari ng bumibili sa ari-arian.[30]

    Ang tuntunin ay nanatili rin na ang paglilitis sa isang petisyon para sa isang writ of possession ay ex-parte at summary sa kalikasan.[31] Bilang isa na dinala para sa kapakinabangan ng isang partido lamang at walang abiso ng korte sa sinumang tao na salungat sa interes, ito ay isang paglilitis sa hukuman kung saan ang kaluwagan ay ipinagkaloob nang hindi binibigyan ang taong laban sa kanino ang kaluwagan ay hinahangad ng isang pagkakataon na marinig.[32] Ang pagpapalabas ng writ of possession ay, bilang kapalit, isang ministerial na tungkulin sa paggamit kung saan ang mga trial court ay hindi binibigyan ng anumang diskresyon.[33]  Dahil ang hukom kung kanino ang aplikasyon para sa writ of possession ay isinampa ay hindi kailangang tingnan ang validity ng mortgage o ang paraan ng foreclosure nito,[34] pinasiyahan na ang ministerial na tungkulin ng trial court ay hindi nagiging discretionary sa paghahain ng isang reklamo na kumukuwestiyon sa mortgage.[35] Corollarily, anumang katanungan tungkol sa validity ng extrajudicial foreclosure sale at ang resultang pagkansela ng writ ay maaari ding matukoy sa isang kasunod na paglilitis gaya ng nakabalangkas sa Seksyon 8[36] ng Act No. 3135.[37]

    Sinukat mula sa mga naunang prinsipyo, natuklasan namin na ang CA ay hindi nakagawa ng reversible error sa pag-uutos ng pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Ipinapakita ng rekord na ang UCPB ay nagdulot ng extrajudicial foreclosure ng mortgage sa mga nasabing realties bilang resulta ng default ng Spouses Tolosa sa kanilang obligasyon sa mortgage. Bilang pinakamataas na bidder sa 4 Enero 2000 foreclosure sale, pinagsama ng UCPB ang pagmamay-ari nito noong 22 Enero 2001 o sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption sa loob ng isang taong panahon na inireseta para dito. Kasunod ng pagpapalabas ng mga sertipiko ng titulo at deklarasyon ng buwis sa parehong mga ari-arian sa pangalan nito, sumunod ang UCPB sa mga kinakailangan sa ilalim ng Act 3135 sa pamamagitan ng paghahain ng ex-parte petisyon para sa pagpapalabas ng isang writ of possession sa harap ng RTC noong 2 Setyembre 2004. Dahil ang UCPB ay naging absolute at registered na may-ari na ng nasabing mga ari-arian, tama ang pinasiyahan ng CA na ito ay ministerial na tungkulin ng RTC na mag-isyu ng writ of possession pabor sa nauna.

    Sa paghimok sa pagbaliktad ng pinagtatalunang desisyon at resolusyon, pinangatwiranan ng Spouses Tolosa na ang prima facie merito ng kanilang reklamo sa Civil Case No. 6180 ay nagbigay katwiran, kahit man lang, sa pagpapaliban ng pagpapalabas ng writ of possession. Para sa layuning ito, tinatawag nila ang aming pansin sa dapat na katotohanan na hindi lamang nabigo ang UCPB na ipalabas ang kabuuan ng mga nalikom mula sa kanilang mga pautang kundi lumabag din sa Republic Act No. 3765[38] sa pamamagitan ng hindi pagtukoy sa mga rate ng interes na sinisingil nito sa kanilang obligasyon sa mortgage. Sa pagpipilit na sila ay nalinlang ng UCPB sa pagpirma sa Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na kanilang tinutulan sa Civil Case No. 6180, inaangkin din ng Spouses Tolosa na, hindi isinasaalang-alang ang mga ilegal na interes at singil na ipinataw dito, ang kanilang obligasyon sa mortgage ay umabot lamang sa P14,041,000.00 at higit pa sa sapat na naibigay ng P17,240,000.00 na nalikom sa foreclosure sale.

    Dahil sa ministerial na kalikasan ng tungkulin ng RTC na mag-isyu ng writ of possession matapos na makonsolida ng bumibili ang pagmamay-ari nito, pinasiyahan din, bukod dito, na ang anumang katanungan tungkol sa regularity at validity ng mortgage o foreclosure nito ay hindi maaaring itaas bilang katwiran para sa pagsalungat sa pagpapalabas ng writ.[39] Higit pa rito, ang isang nakabinbing aksyon para sa pagpapawalang-bisa ng mortgage o foreclosure ay hindi nagpapahinto sa pagpapalabas ng isang writ of possession.[40] Hindi alintana ang pagpapatuloy ng nasabing suit, ang bumibili ay nananatiling may karapatan sa isang writ of possession, nang walang pagkiling, siyempre, sa kalaunan na kinalabasan ng nakabinbing annulment case.[41] Sa madaling salita, ang pagpapalabas ng writ of possession ay nananatiling ministerial na tungkulin ng RTC hanggang sa ang mga isyu na itinaas sa annulment case ay, minsan at para sa lahat, mapagpasyahan ng isang korte ng may kakayahang hurisdiksyon.[42]

    Para sigurado, ang naunang tuntunin ay umaamin ng ilang jurisprudential na eksepsiyon. Sa Cometa v. Intermediate Appellate Court,[43] ang judgment debtor ay nagsampa ng isang hiwalay na aksyon upang ipawalang-bisa ang auction sale ng mga ari-arian na tinatayang nagkakahalaga ng P500,000.00 para sa hindi pangkaraniwang mababang presyo na P57,396.85. Binabanggit ang equitable considerations, pinagtibay ng Korte na ito ang pagpapaliban ng pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng judgment creditor sa batayan na ang validity ng auction sale ay isang isyu na nangangailangan ng pre-emptive resolution upang maiwasan ang kawalan ng katarungan. Sa kaso ng Barican v. Intermediate Appellate Court,[44] sa kabilang banda, pinasiyahan ng Korte na ang tungkulin ay tumitigil na maging ministerial kung saan ang ari-arian na nakasanla ay, sa pansamantala, naibenta sa mga ikatlong partido na umako sa pagkakautang ng mortgagor at kumuha ng possession ng ari-arian. Sa Sulit v. Court of Appeals,[45] ang pagkabigo ng mortgagee na ihatid ang surplus mula sa mga nalikom mula sa foreclosure sale na katumbas ng hindi bababa sa 40% ng utang sa mortgage ay natagpuan din na sapat na katwiran para sa hindi pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad.

    Ang Spouses Tolosa ay nagpatawag sa pasya ng Korte sa Barican na hindi naman, gayunpaman, sa lahat ng apat na sulok sa kaso sa bangko. Bukod sa katotohanan na ang Spouses Tolosa ay tila nanatili sa possession ng mga nasabing realties, walang pagpapakita sa rekord na ang mga ari-ariang ito ay, sa pansamantala, nakuha o inilipat sa mga ikatlong tao na ang adverse possession at/o interes ay magbibigay katwiran sa hindi pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Wala ring pagpapakita na ang mga ari-ariang nakasanla ay naibenta sa isang hindi pangkaraniwang mababang presyo o na ang foreclosure sale ay dinaluhan ng mga iregularidad, ang pasya sa Cometa ay maliit din ang pakinabang sa layunin ng Spouses Tolosa. Sa kabila ng pagpipilit ng huli sa dapat na prima facie invalidity ng kanilang obligasyon sa mortgage at ang mga paglilitis sa foreclosure, natuklasan namin na tama ang CA na umiwas sa nasabing mga isyu dahil hindi pa sila definitively naresolba sa Case No. 6180.

    Ang Spouses Tolosa ay parehong wala sa sanga sa pag-asa sa Sulit na nakabatay sa pagkakaroon ng surplus mula sa mga nalikom na nalikom sa foreclosure sale. Dahil isinasaalang-alang na ang kanilang obligasyon sa mortgage ay kinompyut ng UCPB sa isang aggregate na P24,253,847.64, kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, ang P17,240,000.00 na nalikom sa foreclosure sale ng mga ari-ariang nakasanla ay malinaw na walang iniwang surplus na pag-usapan sa kaso. Ang Spouses Tolosa ay, siyempre, nais nating maniwala na, kung wala ang invalid na mga interes at singil na ipinataw ng UCPB, ang kanilang obligasyon ay umabot lamang sa P14,041,000.00 at mangangahulugan ng isang surplus na P3,199,000.00 mula sa mga nalikom na nalikom sa foreclosure sale.[46]  Tulad ng usapin ng invalidity ng kanilang obligasyon sa mortgage kung saan ito ay hindi maiiwasang nakaugnay, gayunpaman, ang isyung ito ay hindi pa naresolba sa Case No. 6180 at, para sa nasabing dahilan, ay hindi maaaring magbigay katwiran sa hindi pagpapalabas ng writ of possession pabor sa UCPB.

    Sa anumang rate, ang eksepsiyon na ginawa sa Sulit ay naging hindi naaangkop kung saan, tulad dito, ang panahon upang tubusin ay nag-expire na o kapag ang pagmamay-ari sa ari-arian ay napagsama na pabor sa mortgagee-purchaser.[47] Sa pagkakaroon ng consolidated na pagmamay-ari nito sa mga nasabing ari-arian matapos mabigo ang Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption, ang UCPB ay tama na natagpuan ng CA na may karapatan sa isang writ of possession. Dahil ang anumang katanungan tungkol sa validity ng mortgage o foreclosure nito ay hindi maaaring maging isang legal na batayan para sa pagtanggi sa isang writ of possession,[48] ang ministerial na tungkulin ng RIC na mag-isyu ng parehong writ ay hindi sa anumang paraan ginawang discretionary ng pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180. Habang mayroong, ipinagkaloob, mga eksepsiyon sa mga naunang tuntunin gaya ng tinalakay sa itaas, wala sa kanila ang sapat na naitatag sa petisyon ng Spouses Tolosa.

    WHEREFORE, premises considered, ang petisyon ay DENIED dahil sa kawalan ng merito. Alinsunod dito, ang pinagtatalunang 31 Mayo 2007 na Desisyon at 21 Mayo 2008 na Resolusyon ng CA ay AFFIRMED in toto.

    SO ORDERED.

    Carpio, (Chairperson), Velasco, Jr.,* Brion, at Del Castillo,  JJ., sumasang-ayon.


    * Per Special Order No. 1437 dated 25 March 2013.

    [1] Lam v. Metropolitan Bank and Trust Company, G.R. No. 178881, 18 February 2008, 546 SCRA 200, 206.

    [2] Penned by CA Associate Justice Stephen C. Cruz and concurred in by Associate Justices Isaias P. Dicdican and Antonio L Villamor.

    [3] CA rollo, 31 May 2007 Decision in CA-G.R. SP No. 00593, pp. 226-235.

    [4] Id. at 234.

    [5] Records, CAD Case No. 3028, Parties’ 7 April 1997 Credit Agreement, pp. 38-44.

    [6] Deeds of Real Estate Mortgage, id. at 57-67.

    [7] UCPB’s 9 August 1999 Petition for Sale Under Act No. 3135, As Amended, id. at 53-55.

    [8] Spouses Tolosa’s 16 June 2000 Letter, id. at 72.

    [9] 4 January 2000 Certificate of Sale, id. at 6-8.

    [10] Id. at 163.

    [11] UCPB’s 22 January 2001 Affidavit of Consolidation, id. at 163-164.

    [12] UCPB’s TCTs and Tax Declarations, id. at 9-12.

    [13] UCPB’s 30 July 2004 Ex-Parte Petition, id. at 2-5.

    [14] RTC’s 23 September 2004 Notice of hearing, id. at 16.

    [15] Spouses Tolosa’s 29 May 2002 Amended Complaint, id. at 24-34.

    [16] Spouses Tolosa’s 8 November 2004 Opposition, id. at 20-23.

    [17] RTC’s 1 December 2004 Order, id. at 75-76.

    [18] UCPB’s 28 December 2004 Motion for Reconsideration, id. at 84-87.

    [19] RTC’s 31 January 2005 Order, id. at 88.

    [20] CA rollo, CA-G.R. SP No. 00593, UCPB’s 14 April 2005 Petition for Certiorari, pp. 2-11.

    [21] CA’s 31 May 2007 Decision, id. at 226-235.

    [22] Spouses Tolosa’s 22 June 2007 Motions for Reconsideration, id. at 242-255; 280-297.

    [23] CA’s 21 May 2008 Resolution, id. at 343-345.

    [24] Rollo, Spouses Tolosa’s 21 July 2008 Petition for Review, pp. 20-21.

    [25] Motos v. Real Bank (A Thrift Bank), Inc., G.R. No. 171386, 17 July 2009, 593 SCRA 216, 224.

    [26] Sagarbarria v. Philippine Business Bank, G.R. No. 178330, 23 July 2009, 593 SCRA 645, 651-652.

    [27] Metropolitan Bank & Trust Company v. Santos, G.R. No. 157867, 15 December 2009, 608 SCRA 222, 233.

    [28] Motos v. Real Bank (A Thrift Bank), Inc., supra, note 25 at 225 citing Metropolitan Bank and Trust Company v. Tan, G.R. No. 159934, 26 June 2008, 555 SCRA 502, 512.

    [29] Spouses Alex and Julie Lam v. Metropolitan Bank & Trust Company, G.R. No. 178881, 18 February 2008, 546 SCRA 200, 206.

    [30] Torbela v. Rosario, G.R. No. 140528, 7 December 2011, 661 SCRA 633, 683.

    [31] Fernandez v. Espinoza, G.R. No. 156421, 14 April 2008, 551 SCRA 136, 150.

    [32] Oliveros v. The Hon. Presiding Judge, RTC, Branch 24, Biñan, Laguna, G.R. No. 165963, 3 September 2007, 532 SCRA 109, 119.

    [33] Esperidion v. Court of Appeals, 523 Phil. 664, 667-668.

    [34] Idolor v. Court of Appeals, 490 Phil. 808, 814 (2005).

    [35] Metropolitan Bank and Trust Company v. Tan, G.R. No. 159934, 26 June 2008, 555 SCRA 502, 512.

    [36] SECTION 8. The debtor may, in the proceedings in which possession was requested, but not later than thirty days after the purchaser was given possession, petition that the sale be set aside and the writ of possession cancelled, specifying the damages suffered by him, because the mortgage was not violated or the sale was not made in accordance with the provisions hereof, and the court shall take cognizance of this petition in accordance with the summary procedure provided for in section one hundred and twelve of Act Numbered Four hundred and ninety-six; and if it finds the complaint of the debtor justified, it shall dispose in his favor of all or part of the bond furnished by the person who obtained possession. Either of the parties may appeal from the order of the judge in accordance with section fourteen of Act Numbered Four hundred and ninety-six; but the order of possession shall continue in effect during the pendency of the appeal.

    [37] Cua Lai Chu v. Laqui, G.R. No. 169190, 11 February 2010, 612 SCRA 227, 235.

    [38] The Truth in Lending Act.

    [39] Fortaleza v. Lapitan, G.R. No. 178288, 15 August 2012, 678 SCRA 469, 484.

    [40] Spouses Rempson & Milagros Samson v. Judge Mauricio M. Rivera, G.R. No. 154355, 20 May 2004, 428 SCRA 759, 769.

    [41] Torbela v. Spouses Andres Rosario and Lena Duque-Rosario, supra, note 30.

    [42] Fortaleza v. Lapitan, supra, note 39 at 485.

    [43] 235 Phil. 569 (1987).

    [44] 245 Phil. 316 (1988).

    [45] 335 Phil. 914 (1997).

    [46] Rollo, pp. 38-39.

    [47] Metropolitan Bank & Trust Co. v. Lamb Construction Consortium Corporation, G.R. No. 170906, 27 November 2009, 606 SCRA 159, 171, citing Saguan v. Philippine Bank of Communications, G.R. No. 159882, 23 November 2007, 538 SCRA 390.

    [48] Torhela v. Spouses Rosario, supra note 30.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Kailan Itinuturing na Real Property ang Makinarya? Paglilinaw Mula sa Kaso ng Korte Suprema

    Makinarya Ba o Real Property? Alamin ang Batas Para Maiwasan ang Problema sa Mortgage

    G.R. No. 169211, March 06, 2013

    Naranasan mo na bang malito kung ang isang bagay ay dapat bang ituring na personal property o real property? Hindi lamang ito usaping pang-akademiko; malaki ang epekto nito sa mga transaksyon tulad ng mortgage. Sa kaso ng STAR TWO (SPV-AMC), INC. VS. PAPER CITY CORPORATION OF THE PHILIPPINES, nilinaw ng Korte Suprema ang importanteng pagkakaiba na ito, lalo na pagdating sa mga makinarya na ginagamit sa negosyo. Ang sentro ng usapin: kasama ba sa foreclosure ng real estate mortgage ang mga makinarya at kagamitan ng Paper City Corporation?

    Ang Legal na Basehan: Real Property vs. Personal Property

    Para maintindihan ang desisyon, mahalagang alamin muna ang batayan sa batas. Ayon sa Artikulo 415 ng Civil Code of the Philippines, may limang kategorya ang immovable or real property, kabilang na ang:

    (5) Machinery, receptacles, instruments or implements intended by the owner of the tenement for an industry or works which may be carried on in a building or on a piece of land, and which tend directly to meet the needs of the said industry or works;

    Ibig sabihin, kahit movable o personal property ang isang makina sa simula, maaari itong maging real property kung ito ay:

    • Inilaan ng may-ari para sa isang industriya o negosyo.
    • Matatagpuan sa isang building o lupa.
    • Direktang nakakatulong sa pangangailangan ng industriya o negosyong iyon.

    Ang prinsipyong ito ay nagmula pa sa mga naunang kaso. Sa Bischoff v. Pomar and Cia. General de Tabacos (1909), sinabi ng Korte Suprema na kahit hindi tahasang binanggit sa mortgage, ang mga chattel na permanenteng nakalagay sa isang building at ginagamit sa industriya ay itinuturing na kasama sa mortgage ng real estate. Sinundan din ito sa Cu Unjieng e Hijos v. Mabalacat Sugar Co. (1933), kung saan kinilala ang mga makinarya sa isang sugar central bilang integral na bahagi nito, kaya kasama sa mortgage.

    Mahalaga ring tandaan na ayon sa Article 2127 ng Civil Code, sakop ng mortgage hindi lamang ang lupa kundi pati na rin ang mga improvements dito, maliban kung mayroong espesyal na stipulasyon na nagsasabing hindi kasama ang improvements.

    Art. 2127. The mortgage extends to the natural accessions, to the improvements, growing fruits, and the rents or income not yet received when the obligation becomes due…

    Sa madaling salita, default rule na kasama ang improvements sa real estate mortgage maliban kung iba ang napagkasunduan.

    Ang Kwento ng Kaso: Mula Chattel Mortgage Hanggang Real Estate Mortgage

    Nagsimula ang lahat sa pag-utang ng Paper City Corporation sa Rizal Commercial Banking Corporation (RCBC) at iba pang bangko. Para masiguro ang utang, naglagay ang Paper City ng chattel mortgage sa kanilang mga makinarya at kagamitan. Ito ay ginawa sa pamamagitan ng apat na Deeds of Continuing Chattel Mortgages noong 1990 at 1991.

    Ngunit kalaunan, noong 1992, nagbago ang sitwasyon. Pumasok ang Paper City at ang mga bangko sa isang Mortgage Trust Indenture (MTI). Sa MTI na ito, hindi lamang lupa at gusali ang ginawang collateral kundi pati na rin ang mga makinarya at kagamitan. Ito ay malinaw na nakasaad sa Annex “B” ng MTI.

    Lumipas ang mga taon, at hindi nakabayad ang Paper City sa kanilang utang dahil sa krisis pang-ekonomiya. Dahil dito, nag-file ang RCBC ng Petition for Extrajudicial Foreclosure Under Act No. 3135, para iforeclose ang real estate mortgage ng Paper City. Ang pinagforeclose ay ang walong parsela ng lupa kasama ang lahat ng improvements dito.

    Nang maiforeclose na ang lupa, sinubukan ng Paper City na bawiin ang kanilang mga makinarya, sinasabing hindi raw ito kasama sa foreclosure dahil personal property daw ang mga ito. Nag-file sila ng Manifestation with Motion to Remove and/or Dispose Machinery sa korte.

    Sa unang desisyon ng trial court, sinabi nitong kasama sa foreclosure ang makinarya. Ngunit sa motion for reconsideration ng Paper City, binawi ng trial court ang naunang desisyon, pabor sa Paper City, sinasabing chattel mortgage pa rin daw ang umiiral. Umapela ang RCBC sa Court of Appeals, ngunit kinatigan ng CA ang desisyon ng trial court. Kaya naman, umakyat ang kaso sa Korte Suprema.

    Sa Korte Suprema, binaliktad ang desisyon ng Court of Appeals. Ayon sa Korte Suprema, malinaw sa mga kontrata, partikular na sa MTI at mga amendments nito, na kasama ang mga makinarya at kagamitan sa mortgage. Binigyang diin ng Korte Suprema ang “Granting Clause” ng MTI na nagsasabing:

    “…ASSIGNS, TRANSFERRED and CONVEYED by way of a registered first mortgage unto [RCBC] x x x the various parcels of land covered by several Transfer Certificates of Title issued by the Registry of Deeds, including the buildings and existing improvements thereon, as well as of the machinery and equipment more particularly described and listed that is to say, the real and personal properties listed in Annexes “A” and “B” hereof…”

    Dagdag pa rito, sinabi ng Korte Suprema na kahit hindi tahasang nakasaad, sakop pa rin ng mortgage ang improvements sa real estate, base sa Article 2127 ng Civil Code. Dahil ang mga makinarya ay nakatayo sa lupa at ginagamit sa negosyo ng Paper City, itinuring itong improvements na kasama sa foreclosure.

    Kaya naman, pinal na desisyon ng Korte Suprema: kasama sa extrajudicial foreclosure sale ang mga makinarya at kagamitan ng Paper City Corporation.

    Praktikal na Implikasyon: Ano ang Dapat Mong Malaman?

    Ang kasong ito ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na sa mga negosyante at sa mga pumapasok sa loan agreements na may collateral:

    • Maging Malinaw sa Kontrata: Napakahalaga na malinaw at walang duda ang mga nakasulat sa kontrata. Kung kasama ang makinarya sa mortgage, dapat itong tahasang nakasaad. Sa kasong ito, bagamat may pagtatalo, nananaig pa rin ang malinaw na intensyon ng mga partido na isama ang makinarya sa mortgage sa pamamagitan ng MTI at mga annexes nito.
    • Real Property vs. Personal Property: Huwag basta-basta balewalain ang klasipikasyon ng property. Kahit personal property ang makinarya, maaari itong ituring na real property kung ito ay nakakabit sa lupa o gusali at ginagamit sa negosyo. Ito ay mahalaga lalo na sa konteksto ng mortgage.
    • Subsequent Agreements Supersede Prior Agreements: Bagamat may naunang chattel mortgage sa makinarya, ang mas huling MTI na naglalaman ng real estate mortgage kasama ang makinarya ang nanaig. Ang mga partido ay malayang magbago ng kanilang kasunduan.
    • Improvements Follow the Principal: Alalahanin ang prinsipyong accessory follows the principal. Kung ang lupa at gusali ay mortgaged, karaniwan nang kasama rin ang improvements dito, maliban kung iba ang napagkasunduan. Ang makinarya sa kasong ito ay itinuring na improvements.

    Mga Madalas Itanong (FAQ)

    Tanong 1: Kung chattel mortgage ang unang ginawa sa makinarya, bakit naging real property pa rin ito sa huli?

    Sagot: Dahil sa kasunod na Mortgage Trust Indenture (MTI). Ang MTI ay isang bagong kasunduan na nagpalit sa chattel mortgage. Sa MTI, malinaw na isinama ang makinarya bilang bahagi ng real estate mortgage. Ang mga kontrata ay maaaring baguhin o palitan ng kasunod na kasunduan ng mga partido.

    Tanong 2: Ano ang epekto ng “Annexes A” at “B” sa kaso?

    Sagot: Napakalaki ng epekto. Sa Annexes A at B ng MTI nakalista ang mga properties na kasama sa mortgage, kabilang na ang mga makinarya at kagamitan. Ito ang nagpatunay na intensyon ng Paper City at ng mga bangko na isama ang makinarya sa real estate mortgage.

    Tanong 3: Maaari bang hindi isama ang improvements sa real estate mortgage?

    Sagot: Oo, maaari. Ngunit kailangan itong tahasang nakasaad sa kontrata ng mortgage. Kung walang malinaw na exclusion, default rule na kasama ang improvements.

    Tanong 4: Paano maiiwasan ang ganitong problema sa hinaharap?

    Sagot: Maging maingat at malinaw sa paggawa ng kontrata. Konsultahin ang abogado para masiguro na naiintindihan ang lahat ng terms at conditions, lalo na pagdating sa property classification at scope ng mortgage.

    Tanong 5: Ano ang kahalagahan ng kasong ito sa mga negosyante?

    Sagot: Nagpapaalala ito sa mga negosyante na maging mapanuri sa mga kontrata, lalo na sa mga loan agreements. Dapat nilang tiyakin na malinaw ang pagkakaklasipika ng kanilang mga ari-arian at ang sakop ng mortgage, para maiwasan ang hindi inaasahang foreclosure.

    Tanong 6: Kung may pagdududa, kanino dapat kumonsulta?

    Sagot: Pinakamainam na kumonsulta sa isang abogado na eksperto sa property law at banking law. Sila ang makakapagbigay ng tamang payo at makakatulong sa pag-intindi ng mga legal na dokumento.

    Nalilito pa rin ba sa usaping legal tungkol sa property at mortgage? Huwag mag-atubiling kumonsulta sa ASG Law. Kami ay eksperto sa mga usaping tulad nito at handang tumulong sa iyo. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito para sa konsultasyon.

  • Proteksyon ng Mamimili: Bakit Kailangan ang HLURB Approval sa Mortgage Bago Itayo ang Condominium?

    Proteksyon ng Mamimili: Bakit Kailangan ang HLURB Approval sa Mortgage Bago Itayo ang Condominium?

    Philippine Bank of Communications v. Pridisons Realty Corporation, G.R. No. 155113, Enero 9, 2013

    INTRODUKSYON

    Isipin mo na bumili ka ng condominium unit sa pre-selling. Buong puso kang naghulog buwan-buwan, nag-ipon para sa pangarap mong tahanan. Ngunit sa kasamaang palad, nalaman mo na lang na nakamortis pala ang buong property sa bangko, at dahil hindi nakabayad ang developer, posibleng mawala ang unit mo. Nakakatakot, di ba? Ito ang realidad na gustong iwasan ng batas para sa mga mamimili ng condominium at subdivision.

    Sa kaso ng Philippine Bank of Communications v. Pridisons Realty Corporation, tinalakay ng Korte Suprema kung balido ba ang isang mortgage na ginawa sa lupa bago pa man magsimula ang development ng condominium, at kung kailangan ba dito ang approval ng Housing and Land Use Regulatory Board (HLURB). Ang sentrong tanong: Maaari bang basta na lang ipagwalang-bahala ang proteksyon na binibigay ng batas sa mga mamimili dahil lang nauna ang mortgage kaysa sa development?

    LEGAL NA KONTEKSTO: PD 957 AT ANG PROTEKSYON SA MAMIMILI

    Ang kasong ito ay umiikot sa Presidential Decree No. 957, o mas kilala bilang “The Subdivision and Condominium Buyers’ Protective Decree.” Nilayon ng batas na ito na protektahan ang mga mamimili ng subdivision lot at condominium unit laban sa mga mapagsamantalang developer. Alam natin na madalas, mas mahina ang posisyon ng mamimili kumpara sa malalaking kumpanya ng real estate at mga bangko.

    Isa sa mga pangunahing probisyon ng PD 957 ay ang Section 18, na nagsasaad:

    “Section 18. Mortgages. No mortgage on any unit or lot shall be made by the owner or developer without prior written approval of the Authority. Such approval shall not be granted unless it is shown that the proceeds of the mortgage loan shall be used for the development of the condominium or subdivision project and effective measures have been provided to ensure such utilization.”

    Ibig sabihin, hindi basta-basta makakapag-mortgage ang developer ng unit o lote nang walang pahintulot mula sa HLURB (dating National Housing Authority o NHA). Ang approval na ito ay ibinibigay lamang kung mapatunayan na ang pondo mula sa mortgage ay gagamitin para sa development ng proyekto, at may sapat na paraan para masiguro na magagamit nga ito doon.

    Mayroon ding Section 4 ang PD 957 na nagsasaad:

    “Section 4. Registration of Projects. …Provided, however, that in case any subdivision lot or condominium unit is mortgaged, it is sufficient if the instrument of mortgage contains a stipulation that the mortgagee shall release the mortgage on any subdivision lot or condominium unit as soon as the full purchase price for the same is paid by the buyer.”

    Dito naman, sinasabi na kung ang lote o unit ay nakamortis na, kailangan na may probisyon sa mortgage agreement na ire-release ang mortgage pagkatapos mabayaran ng mamimili ang buong presyo. Ang layunin nito ay para matiyak na makukuha ng mamimili ang malinis na titulo pagkatapos niyang magbayad.

    Ang HLURB naman, sa pamamagitan ng PD 1344, ay may eksklusibong hurisdiksyon na dinggin at desisyunan ang mga kaso tungkol sa “unsound real estate business practices” at mga “claims” ng mamimili laban sa developer. Kabilang dito ang mga kaso para sa specific performance (gawin ang obligasyon) at pagpapawalang-bisa ng mortgage.

    Sa madaling sabi, nilalayon ng PD 957 at PD 1344 na bigyan ng proteksyon ang mga mamimili sa real estate, at siguraduhin na hindi sila mapapahamak dahil sa kapabayaan o panloloko ng mga developer at iba pang sangkot sa industriya.

    PAGHIMAY SA KASO: PBCOM v. PRIDISONS REALTY

    Ang Pridisons Realty Corporation ang may-ari ng lupa sa New Manila, Quezon City. Noong 1989, nag-loan sila sa Philippine Bank of Communications (PBComm) at ginawang collateral ang lupa. Nirehistro ang mortgage na ito.

    Pagkatapos nito, inilipat ng Pridisons ang karapatan sa lupa sa sister company nito, ang Ivory Crest Realty. Nag-apply ang Ivory Crest sa HLURB para magtayo at magbenta ng condominium units sa lupa na iyon. Binigyan sila ng lisensya noong 1991.

    Bumili ng units ang mga respondents na sina Bormacheco, Inc., Nazario Santos, at iba pa. Ngunit hindi nakabayad ng loan ang Pridisons sa PBComm, kaya sinubukan ng bangko na i-foreclose ang lupa.

    Pinigilan ito ng HLURB dahil nag-file ng kaso ang mga bumili ng unit. Iginiit nila na dapat ibigay sa kanila ang titulo ng units na nabayaran na nila, nang walang mortgage. Sinabi ng PBComm na mas matanda ang mortgage nila kaya mas matimbang ito kaysa sa karapatan ng mga bumibili. Kinuwestiyon din ng PBComm ang hurisdiksyon ng HLURB dahil hindi naman daw sila developer.

    Narito ang naging procedural journey ng kaso:

    • HLURB Arbiter: Nagpabor sa mga bumibili. Pinawalang-bisa ang mortgage dahil walang HLURB approval.
    • HLURB en banc: Kinumpirma ang desisyon ng Arbiter. Sinabing may hurisdiksyon sila sa mortgagee banks at kailangan talaga ang HLURB approval kahit raw land pa ang mortgage.
    • Office of the President (OP): Umapela ang PBComm, ngunit sinang-ayunan ng OP ang HLURB.
    • Court of Appeals (CA): Umapela ulit ang PBComm sa CA. Dineklara ng CA na malawak ang kapangyarihan ng HLURB at kinumpirma ang pagpapawalang-bisa sa mortgage. Sinabi ng CA na kahit nauna ang mortgage, alam naman ng PBComm na condominium ang itatayo, kaya dapat sumunod sa Section 18.
    • Korte Suprema: Umapela ang PBComm sa Korte Suprema.

    Sa Korte Suprema, iginiit ng PBComm na hindi sila sakop ng hurisdiksyon ng HLURB dahil hindi sila developer. Sinabi rin nila na hindi dapat i-apply ang Section 18 dahil raw land pa ang lupa noong ginawa ang mortgage. Dapat daw Section 4 ang i-apply, na nangangailangan lang ng stipulation sa mortgage agreement.

    Ngunit hindi kinatigan ng Korte Suprema ang PBComm. Ayon sa Korte:

    “Jurisprudence consistently recognizes the rationale behind the enactment of PD No. 957 – to protect innocent lot buyers from scheming developers. For this reason, the Court has broadly construed the jurisdiction of the HLURB to include complaints for annulment of mortgages of condominium or subdivision units.”

    Kinilala ng Korte Suprema na kahit na limitahan ng PD 957 ang hurisdiksyon sa pagitan ng buyer at developer, sakop pa rin ng HLURB ang “unsound real estate business practices,” na pwedeng umabot sa third parties tulad ng bangko. Para sa Korte, ang pagpapawalang-bisa ng mortgage ay sakop ng hurisdiksyon ng HLURB.

    Tungkol naman sa validity ng mortgage, sinabi ng Korte Suprema na tama ang CA at HLURB na i-apply ang Section 18. Kahit na raw land pa ang lupa noong ginawa ang mortgage, nakita ng Korte Suprema na alam naman ng PBComm na condominium ang itatayo. Binigyang diin ng Korte ang “standard industry practice” ng mga bangko na alamin ang purpose ng loan at mag-require ng project feasibility studies. Ayon sa Korte:

    “…we presume that the standard banking and industry practice and procedures were observed prior to the execution of the mortgage contract, and that there was due disclosure of loan purpose and submission of plans to the bank.”

    Bukod pa rito, napansin ng Korte Suprema ang “progressive releases” ng loan para sa development ng proyekto, at ang katotohanan na hindi ma-issue ang master deed at condominium titles kung hindi ni-release ng PBComm ang titulo ng lupa. Mula dito, nakumbinsi ang Korte na may “actual knowledge” ang PBComm tungkol sa condominium project, at sinadya lang na unahan ang mortgage para iwasan ang Section 18.

    Kaya naman, pinagtibay ng Korte Suprema ang pagpapawalang-bisa sa mortgage at pinanigan ang karapatan ng mga bumibili ng condominium units.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON: ANO ANG ARAL DITO?

    Ang desisyon na ito ay nagpapakita ng importansya ng proteksyon na binibigay ng PD 957 sa mga mamimili ng condominium at subdivision. Hindi basta-basta mapapawalang-saysay ang batas na ito dahil lang sa teknikalidad o dahil nauna ang ibang transaksyon.

    Para sa mga bangko at iba pang nagpapautang, dapat nilang siguraduhin na sumusunod sila sa PD 957 kapag nagpapautang sa mga developer. Kailangan nilang alamin kung may plano bang mag-develop ng subdivision o condominium ang borrower, at kung meron, kailangan nilang siguraduhin na may HLURB approval ang mortgage. Hindi sapat na sabihin na raw land pa lang ang collateral kaya hindi na kailangan ng approval.

    Para sa mga developer, kailangan nilang sumunod sa lahat ng regulasyon ng HLURB, kasama na ang pagkuha ng approval para sa mortgage. Hindi nila pwedeng iwasan ang Section 18 sa pamamagitan ng paggawa ng mortgage bago pa mag-apply ng lisensya sa HLURB.

    Para sa mga mamimili, dapat silang maging maingat at alamin ang status ng property bago bumili. Tanungin kung may mortgage ba ito, at kung meron, siguraduhin na may HLURB approval ito. Ang PD 957 ay batas para protektahan sila, kaya dapat nilang gamitin ito.

    SUSING ARAL:

    • HLURB Approval ay Mahalaga: Kahit raw land pa ang lupa, kailangan pa rin ng HLURB approval para sa mortgage kung plano itayo ang condominium o subdivision, lalo na kung alam ito ng mortgagee.
    • Proteksyon sa Mamimili ang Pangunahin: Ang PD 957 ay batas para protektahan ang mga mamimili, at bibigyan ito ng malawak na interpretasyon para maabot ang layuning ito.
    • Due Diligence para sa Bangko: Dapat mag-conduct ng due diligence ang mga bangko at alamin ang purpose ng loan at development plans ng borrower.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Kailangan ba talaga ng HLURB approval para sa mortgage?
    Sagot: Oo, ayon sa Section 18 ng PD 957, kailangan ng prior written approval ng HLURB para sa mortgage ng condominium unit o subdivision lot.

    Tanong 2: Paano kung raw land pa lang ang lupa noong ginawa ang mortgage?
    Sagot: Kahit raw land pa, kung alam ng mortgagee na plano itayo ang condominium o subdivision, kailangan pa rin ang HLURB approval. Ang Section 18 ay pwedeng i-apply kahit sa raw land kung may development plan.

    Tanong 3: Ano ang mangyayari kung walang HLURB approval ang mortgage?
    Sagot: Maaaring mapawalang-bisa ang mortgage, tulad ng nangyari sa kasong ito. Ngunit, mananatili itong ebidensya ng pagkakautang.

    Tanong 4: Ano ang proteksyon ng mamimili sa ganitong sitwasyon?
    Sagot: Pinoprotektahan ng PD 957 ang mga mamimili. Maaari silang mag-file ng kaso sa HLURB para mapawalang-bisa ang mortgage at maipatupad ang kanilang karapatan sa unit.

    Tanong 5: Ano ang dapat gawin ng bangko para masiguro na valid ang mortgage nila?
    Sagot: Dapat siguraduhin ng bangko na may HLURB approval ang mortgage kung ang collateral ay condominium o subdivision project, o planong gawing project. Mag-conduct din sila ng due diligence.

    Para sa karagdagang impormasyon tungkol sa real estate law at proteksyon ng mamimili, huwag mag-atubiling kumonsulta sa ASG Law. Eksperto kami sa mga usaping tulad nito at handang tumulong sa iyo. Bisitahin ang aming website dito o mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com para sa konsultasyon.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Pagpigil sa Foreclosure: Kailan Puwede at Hindi Puwede? – TML Gasket Industries vs. BPI Family Savings Bank

    Pagpigil sa Foreclosure: Kailan Puwede at Hindi Puwede?

    G.R. No. 188768, January 07, 2013

    Kailan ka pwedeng humingi ng tulong sa korte para pigilan ang foreclosure ng iyong ari-arian? Sa desisyon ng Korte Suprema sa kasong TML Gasket Industries, Inc. vs. BPI Family Savings Bank, Inc., nilinaw ang mga batayan kung kailan maaaring magpalabas ng preliminary injunction para mapigilan ang extrajudicial foreclosure. Mahalaga itong malaman lalo na kung ikaw ay may negosyo o ari-arian na nakasangla.

    nn

    Introduksyon: Ang Bangungot ng Foreclosure

    n

    Para sa maraming negosyante at indibidwal, ang posibilidad na ma-foreclose ang ari-arian ay isang malaking bangungot. Ito ay lalong nakakatakot kapag pakiramdam mo ay hindi makatarungan ang proseso. Sa ganitong sitwasyon, maaaring sumagi sa isip mo ang paghingi ng injunction sa korte para mapigilan ang foreclosure habang nilulutas ang problema. Ngunit, kailan ba talaga maaaring pumagitna ang korte at magpalabas ng preliminary injunction?

    n

    Ang kaso ng TML Gasket Industries at BPI Family Savings Bank ay nagbibigay linaw sa tanong na ito. Ang TML ay umutang sa BPI at nag-sangla ng kanilang mga ari-arian. Nang hindi sila nakabayad, sinimulan ng BPI ang extrajudicial foreclosure. Nag-file ang TML ng kaso sa korte para pigilan ito, ngunit hindi sila pinagbigyan ng preliminary injunction sa bandang huli. Bakit kaya?

    nn

    Ang Batas at ang Preliminary Injunction

    n

    Ang preliminary injunction ay isang utos ng korte na pansamantalang nagbabawal sa isang tao o grupo na gawin ang isang aksyon habang dinidinig pa ang kaso. Layunin nito na protektahan ang karapatan ng isang partido para hindi ito mapinsala habang nasa korte pa ang usapin. Nakasaad sa Seksyon 3, Rule 58 ng Rules of Court ang mga batayan para sa pagpapalabas ng preliminary injunction:

    n

    SEC. 3. Grounds for issuance of preliminary injunction. – A preliminary injunction may be granted when it is established:
    n
    n(a) That the applicant is entitled to the relief demanded, and the whole or part of such relief consists in restraining the commission or continuance of the act or acts complained of, or in requiring the performance of an act or acts, either for a limited period or perpetually;
    n
    n(b) That the commission, continuance or non-performance of the act or acts complained of during the litigation would probably work injustice to the applicant; or
    n
    n(c) That a party, court, agency or a person doing, threatening, or is attempting to do, or is procuring or suffering to be done, some act or acts probably in violation of the rights of the applicant respecting the subject of the action or proceeding, and tending to render the judgment ineffectual.

    n

    Ibig sabihin, kailangan mo munang mapatunayan sa korte na mayroon kang malinaw na karapatan na dapat protektahan, at nanganganib itong malabag kung hindi maglalabas ng injunction. Hindi basta-basta nagpapalabas ng injunction ang korte. Mahalagang maipakita mo na may matibay kang basehan.

    n

    Sa konteksto ng foreclosure, ang preliminary injunction ay maaaring gamitin para pigilan ang pagbebenta ng ari-arian habang pinagdedebatehan pa sa korte kung tama ba ang foreclosure. Ngunit, kailangan mong mapatunayan na mayroon kang “clear and unmistakable right” na dapat protektahan. Ano nga ba ang ibig sabihin nito?

    nn

    Ang Kwento ng Kaso: TML vs. BPI

    n

    Nagsimula ang lahat nang umutang ang TML Gasket Industries sa Bank of Southeast Asia (BSA) noong 1996, na kalaunan ay naging DBS Bank Phils. at pagkatapos ay nag-merge sa BPI Family Savings Bank. Bilang seguridad, isinangla ng TML ang kanilang mga ari-arian sa Parañaque. Umabot sa P85 milyon ang credit facility na nakuha ng TML.

    n

    Sa mga promissory note na pinirmahan ng TML, nakasaad na maituturing silang in default o hindi nakabayad kapag hindi sila nakapagbayad sa takdang oras, kahit bahagi lang ng utang. Nakasaad din dito na maaaring magbago ang interes depende sa ilang kondisyon, tulad ng pagbabago sa batas o ekonomiya.

    n

    Nang hindi nakabayad ang TML sa kanilang utang, sinimulan ng BPI ang extrajudicial foreclosure. Umabot na sa P71.8 milyon ang utang ng TML noong 2002, hindi pa kasama ang mga penalties at iba pang bayarin.

    n

    Nag-file ng kaso ang TML sa korte para pigilan ang foreclosure, humihingi ng preliminary injunction. Sabi nila, hindi malinaw ang halaga ng utang nila dahil sa diumano’y unilateral na pagtaas ng interes ng BPI. Iginiit din nila na hindi sila pwedeng ituring na in default dahil hindi pa tiyak ang halaga ng kanilang obligasyon.

    n

    Sa simula, tinanggihan ng trial court ang hiling ng TML para sa injunction. Ngunit, sa motion for reconsideration, nagbago ang isip ng korte at pinagbigyan ang TML, basta maglagak sila ng bond na P300,000. Sabi ng korte, malaki ang pinsala na aabutin ng TML kung matuloy ang foreclosure at manalo man sila sa kaso sa huli, mawawala na ang kanilang ari-arian.

    n

    Hindi sumang-ayon ang BPI at umakyat sila sa Court of Appeals. Binaliktad ng Court of Appeals ang desisyon ng trial court. Sabi ng Court of Appeals, nagkamali ang trial court sa pagpapalabas ng injunction dahil:

    n

      n

    1. Nilagdaan mismo ng TML ang mga promissory note na nagsasaad na in default sila kapag hindi nakabayad.
    2. n

    3. Nakasaad din sa real estate mortgage na maaaring i-foreclose agad ang ari-arian kapag in default ang TML.
    4. n

    5. Inamin mismo ng TML sa kanilang reklamo na hindi sila nakabayad.
    6. n

    7. Kaya, may karapatan ang BPI na mag-foreclose.
    8. n

    9. Hindi napatunayan ng TML na may malinaw silang karapatan na dapat protektahan.
    10. n

    n

    Umakyat ang kaso sa Korte Suprema. Sumang-ayon ang Korte Suprema sa Court of Appeals. Ayon sa Korte Suprema, nagkamali ang trial court sa pagpapalabas ng injunction dahil hindi napatunayan ng TML na mayroon silang malinaw na karapatan na dapat protektahan. Inamin mismo ng TML na may utang sila at hindi sila nakabayad. Kaya, walang basehan para pigilan ang foreclosure.

    n

    Ayon sa Korte Suprema:

    n

    “The issuance of a preliminary injunction rests entirely within the discretion of the court taking cognizance of the case and is generally not interfered with except in cases of manifest abuse. For the issuance of the writ of preliminary injunction to be proper, it must be shown that the invasion of the right sought to be protected is material and substantial, that the right of complainant is clear and unmistakable and that there is an urgent and paramount necessity for the writ to prevent serious damage. In the absence of a clear legal right, the issuance of a writ of injunction constitutes grave abuse of discretion.”

    n

    Binigyang diin din ng Korte Suprema na kahit hindi pa tiyak ang eksaktong halaga ng utang, maituturing pa rin itong liquidated o tiyak kung ito ay determinable o maaaring malaman sa pamamagitan ng mga dokumento tulad ng promissory note at credit agreement.

    n

    Dagdag pa ng Korte Suprema:

    n

    “A debt is liquidated when the amount is known or is determinable by inspection of the terms and conditions of the relevant promissory notes and related documentation. Failure to furnish a debtor a detailed statement of account does not ipso facto result in an unliquidated obligation.”

    nn

    Praktikal na Implikasyon: Ano ang Dapat Mong Malaman?

    n

    Ang desisyon sa kasong TML Gasket Industries vs. BPI Family Savings Bank ay nagpapaalala sa atin ng ilang mahahalagang aral:

    n

      n

    • Basahin at unawain ang kontrata: Mahalagang basahin at unawain ang lahat ng nakasaad sa kontrata bago pumirma, lalo na sa mga usapin ng utang at sangla. Kasama na rito ang mga kondisyon kung kailan ka maituturing na in default at kung ano ang mga karapatan ng nagpautang kung hindi ka makabayad.
    • n

    • Hindi sapat ang “posibilidad” ng pinsala: Hindi porke’t masasaktan ka kung matuloy ang foreclosure ay awtomatiko ka nang mapagbibigyan ng injunction. Kailangan mong mapatunayan na may malinaw kang karapatan na dapat protektahan.
    • n

    • Ang pag-amin sa utang ay mahalaga: Kung inamin mo na may utang ka at hindi ka nakabayad, mahihirapan kang humingi ng injunction para pigilan ang foreclosure, maliban na lang kung may iba pang malalim na legal na basehan.
    • n

    • Tiyakin ang halaga ng utang: Kahit hindi ka nakatanggap ng statement of account, hindi nangangahulugan na hindi tiyak ang halaga ng utang mo. Kung ito ay determinable mula sa mga dokumento, maituturing pa rin itong liquidated.
    • n

    • May karapatan ka pa ring mag-redeem: Kahit ma-foreclose ang ari-arian mo, mayroon ka pa ring karapatang bawiin ito sa loob ng isang taon mula sa petsa ng foreclosure sale, sa pamamagitan ng pagbabayad ng utang kasama ang interes at iba pang gastos.
    • n

    nn

    Mahahalagang Aral

    n

      n

    • Para magtagumpay sa paghingi ng preliminary injunction laban sa foreclosure, kailangan mong mapatunayan na may malinaw at hindi mapag-aalinlanganang karapatan kang dapat protektahan.
    • n

    • Hindi sapat na sabihin lang na malaki ang pinsalang aabutin mo kung matuloy ang foreclosure.
    • n

    • Ang pag-amin sa pagkakaroon ng utang at pagiging in default ay makakapagpahina sa iyong hiling para sa injunction.
    • n

    nn

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    nn

    Tanong 1: Ano ang extrajudicial foreclosure?
    nSagot: Ito ay ang foreclosure na isinasagawa sa labas ng korte, karaniwan ay sa pamamagitan ng sheriff, batay sa kontrata ng mortgage.

    nn

    Tanong 2: Ano ang preliminary injunction?
    nSagot: Ito ay utos ng korte na pansamantalang nagbabawal sa isang aksyon habang dinidinig pa ang kaso.

    nn

    Tanong 3: Kailan ako maituturing na in default sa utang?
    nSagot: Depende sa kontrata, ngunit karaniwan ay kapag hindi ka nakabayad sa takdang oras, kahit bahagi lang ng utang.

    nn

    Tanong 4: May karapatan ba akong pigilan ang foreclosure kung hindi ako nakabayad?
    nSagot: Maaari kang humingi ng injunction, ngunit kailangan mong mapatunayan na may malinaw kang legal na basehan para pigilan ito, hindi sapat ang hindi lang pagbabayad.

    nn

    Tanong 5: Ano ang redemption period?
    nSagot: Ito ang panahon kung kailan maaari mong bawiin ang ari-arian mo matapos itong ma-foreclose, karaniwan ay isang taon.

    nn

    Tanong 6: Paano kung hindi ako sigurado sa halaga ng utang ko?
    nSagot: Maaari kang humingi ng accounting sa nagpautang, ngunit hindi ito awtomatikong magiging basehan para mapigilan ang foreclosure kung ang halaga ay determinable mula sa mga dokumento.

    nn

    Tanong 7: Kailangan ko ba ng abogado para sa usaping ito?
    nSagot: Oo, lalo na kung gusto mong humingi ng preliminary injunction o kung mayroon kang legal na basehan para pigilan ang foreclosure. Mahalagang magpakonsulta sa abogado.

    nn

    Kung nahaharap ka sa problema ng foreclosure, o may katanungan tungkol sa preliminary injunction, huwag mag-atubiling kumonsulta sa eksperto. Ang ASG Law ay may mga abogado na dalubhasa sa ganitong usapin at handang tumulong sa iyo. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito para sa konsultasyon. Kami sa ASG Law ay handang tumulong sa iyo sa iyong mga problemang legal.

    nn