Tag: Legal Easement

  • Pagkilala sa Karapatan sa Alluvion: Hindi Hadlang ang Daan para sa Pagpaparehistro ng Lupa

    Sa kasong ito, binigyang-diin ng Korte Suprema na ang pagtatayo ng isang daan sa isang bahagi ng lupa ay hindi nangangahulugang nawawala ang karapatan ng may-ari sa alluvial deposits o alluvion (dagdag-lupa) na nabuo sa katabing ilog. Pinayagan ng Korte na maipagpatuloy ang pagproseso ng survey plan para sa lupaing alluvial, na nagbibigay-daan sa may-ari na pormal na irehistro ang kanyang pagmamay-ari sa lupaing ito. Ang desisyong ito ay nagpapakita na ang karapatan sa alluvion ay nakahiwalay sa usapin ng expropriation, at dapat protektahan ang karapatan ng mga may-ari ng lupa sa mga alluvial deposits.

    Kapag Dumaan ang Daan: Pagpaparehistro ng Lupaing Alluvial, Mananatili ba ang Karapatan?

    Si Aquilino Manigbas ay ang rehistradong may-ari ng isang lote na katabi ng Ilog San Agustin. Sa paglipas ng panahon, nabuo ang lupaing alluvial sa tabi ng kanyang lote. Nang sinubukan ni Manigbas na irehistro ang lupaing ito, kinontra ito ng ibang partido, dahil daw sa may daan na itinayo sa isang bahagi ng lote ni Manigbas. Iginiit nila na ang pamahalaan, dahil sa daan, ang dapat makinabang sa lupaing alluvial. Ang legal na tanong: Hadlang ba ang daan sa karapatan ni Manigbas na irehistro ang lupaing alluvial bilang kanyang pag-aari?

    Pinanigan ng Korte Suprema si Manigbas. Ayon sa Korte, ang alluvion ay ang lupa na unti-unting nabubuo sa tabi ng ilog dahil sa natural na pagdaloy ng tubig. Ayon sa Artikulo 457 ng Civil Code, ang may-ari ng lupa na katabi ng ilog ang may karapatan sa lupaing ito. Upang maging ganap ang karapatan sa lupaing alluvial, kailangan itong irehistro sa pamamagitan ng land registration proceedings. Hindi binibigyan ng korte ng titulo ang may-ari; kinukumpirma lamang nito ang pagmamay-ari na ipinagkaloob na ng batas.

    Ang registration process na ito ay nagsisilbing kumpirmasyon ng pagmamay-ari na mayroon na ang may-ari ng lupa. Hindi ito nangangahulugan na nagbibigay ng bagong karapatan, kundi pinoprotektahan lamang ang karapatang dati nang tinatamasa. Mahalaga itong malaman dahil ang proseso ng pagpaparehistro ng lupa ay hindi dapat gamitin para pagkaitan ang isang tao ng karapatan na kanya nang pagmamay-ari.

    Bagama’t sinasabi na may daan na itinayo sa lupa ni Manigbas, hindi ito nangangahulugang nawawala ang kanyang karapatan sa lupaing alluvial. Ayon sa Korte, hindi pa naisasakatuparan ang ganap na pagbabayad para sa lupa na ginamit para sa daan. Samakatuwid, hindi pa ganap na naipapasa sa pamahalaan ang pagmamay-ari sa bahaging ito ng lupa. Bukod dito, dapat isaalang-alang ang legal easement o servidumbre.

    Ang legal easement ay limitasyon sa karapatan ng pagmamay-ari upang protektahan ang interes ng publiko. Ayon sa Water Code of the Philippines, mayroong tatlong metro sa urban areas at 20 metro sa agricultural areas na dapat iwan para sa easement of public use para sa recreation, navigation, floatage, fishing, at salvage. Kahit nairehistro ni Manigbas ang lupaing alluvial, hindi niya maaaring angkinin ang bahagi na sakop ng legal easement.

    Samakatuwid, ang Korte Suprema ay nagdesisyon na dapat ipagpatuloy ang pagproseso ng survey plan ni Manigbas. Ang pagpapatuloy ng survey plan ay hindi nangangahulugang kinikilala na si Manigbas bilang may-ari ng lupaing alluvial. Sa pamamagitan lamang ng land registration proceedings makukumpirma kung siya nga ang may karapatan dito. Hindi dapat maging hadlang ang pagtatayo ng daan sa kanyang karapatang magparehistro ng lupa.

    FAQs

    Ano ang alluvion? Ang alluvion ay ang lupa na unti-unting nabubuo sa tabi ng ilog dahil sa natural na pagdaloy ng tubig.
    Sino ang may karapatan sa lupaing alluvial? Ayon sa Civil Code, ang may-ari ng lupa na katabi ng ilog ang may karapatan sa lupaing alluvial.
    Ano ang land registration proceedings? Ito ay ang proseso ng pagpaparehistro ng lupa sa korte upang maging ganap ang karapatan sa lupaing alluvial.
    Ano ang legal easement? Ito ay ang limitasyon sa karapatan ng pagmamay-ari upang protektahan ang interes ng publiko.
    Ano ang easement of public use? Ito ay ang bahagi ng lupa na dapat iwan para sa recreation, navigation, floatage, fishing, at salvage.
    Hadlang ba ang daan sa karapatan sa alluvion? Hindi, ang pagtatayo ng daan ay hindi nangangahulugang nawawala ang karapatan ng may-ari sa lupaing alluvial.
    Kailan dapat bayaran ang lupaing expropriated? Dapat bayaran ang lupaing expropriated bago mailipat ang titulo nito sa pamahalaan.
    Ano ang naging desisyon ng Korte Suprema? Pinayagan ng Korte Suprema na maipagpatuloy ang pagproseso ng survey plan ni Manigbas para sa lupaing alluvial.

    Ang desisyong ito ng Korte Suprema ay nagbibigay-linaw sa karapatan ng mga may-ari ng lupa sa mga alluvial deposits at nagtatakda ng limitasyon sa kapangyarihan ng expropriation. Mahalaga na maunawaan ng lahat ang mga karapatang ito upang maprotektahan ang kanilang pagmamay-ari.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Aquilino Manigbas vs. Melo Abel, G.R. No. 222123, June 28, 2021

  • Easement: Sino ang May Karapatan sa Daan?

    Sa desisyong ito, ipinaliwanag ng Korte Suprema na ang voluntary easement o kusang-loob na pagpapahintulot sa daanan ay hindi basta-basta nawawala kahit may iba pang daan na maaaring gamitin. Ibig sabihin, kung may dating may-ari ng lupa na nagbigay ng pahintulot na gamitin ang isang daanan, hindi ito maaaring basta-basta bawiin ng mga sumunod na may-ari, lalo na kung ito ay nakasaad sa titulo ng lupa. Ang desisyong ito ay nagbibigay proteksyon sa mga taong umaasa sa mga daanan na ipinagkaloob noon pa man.

    Kusang-Loob na Easement: Sino ang May Karapatang Sumara ng Daan?

    Ang kaso ay tungkol sa mga mag-asawang Castro at Esperanza na nagtalo tungkol sa isang daanan o “foot path” sa Dipolog City. Iginiit ng mga Esperanza na ginagamit nila at ng kanilang mga kapitbahay ang daan na ito upang makapunta sa national highway. Ngunit, sinara ito ng mga Castro sa pamamagitan ng pagtatayo ng bakod. Kaya naman, nagsampa ng kaso ang mga Esperanza upang ipatanggal ang bakod at pigilan ang mga Castro na harangan ang daan.

    Ayon sa mga Castro, ang mga Esperanza ay mayroon namang ibang daan, ang isang “dry creek” o tuyong ilog, na maaari nilang gamitin. Dagdag pa nila, sila ang nagpagawa ng daanan at wala ni isang sentimo na naiambag ang mga Esperanza. Sinabi pa nila na ang foot path ay para lamang sa mga may-ari ng lote sa subdivision at hindi para sa mga Esperanza.

    Ang pangunahing tanong sa kasong ito: May karapatan ba ang mga Esperanza na gamitin ang foot path, at may karapatan ba silang ipatanggal ang bakod na itinayo ng mga Castro?

    Dito na nagbigay linaw ang Korte Suprema tungkol sa easement, o ang karapatan na gumamit ng lupa na pagmamay-ari ng iba. May dalawang uri ng easement: ang legal o compulsory easement, na kung saan ang batas ang nag-uutos na magbigay ng daan, at ang voluntary easement, na kusang-loob na ibinibigay ng may-ari ng lupa.

    Sa legal easement, may apat na kailangang patunayan: na ang lupa ay napapaligiran ng ibang lupa at walang sapat na daan palabas papunta sa highway; na nagbayad ng tamang bayad-pinsala; na ang pagiging isolated ng lupa ay hindi dahil sa sariling kagagawan; at na ang daan na hinihingi ay ang pinakamagaan sa pasanin sa lupa na pagdadaanan. Ngunit, ang mga rekisitos na ito ay para lamang sa legal easement. Hindi ito kailangan sa voluntary easement.

    Ayon sa Korte Suprema, ang foot path sa kasong ito ay isang voluntary easement na ibinigay ng dating may-ari ng lupa, si Nestor Reluya. Kahit na mayroon nang tuyong ilog na ginagawang daan, hindi nito binabago ang katotohanan na ang foot path ay isang voluntary easement. Walang ebidensya na binawi ng mga tagapagmana ni Reluya ang karapatang ito. Dahil dito, walang karapatan ang mga Castro na harangan ang daan at pagbawalan ang mga Esperanza at iba pang tao na gamitin ito.

    Binigyang-diin ng Korte Suprema ang kahalagahan ng pagrespeto sa voluntary easement, kahit na mayroon nang ibang daan. Sabi nga ng Korte, “the opening of an adequate outlet to a highway can extinguish only legal or compulsory easements, not voluntary easements. The fact that an easement by grant may have also qualified as an easement of necessity does not detract from its permanency as a property right, which survives the termination of the necessity.”

    Ngunit, binawi ng Korte Suprema ang pag-utos ng Court of Appeals na magbayad ng attorney’s fees ang mga Castro sa mga Esperanza. Ayon sa Korte, kailangan ng sapat na basehan para mag-utos ng bayad sa abugado, at walang sapat na ebidensya na nagpakita ng masamang intensyon ang mga Castro kaya hindi sila dapat magbayad ng attorney’s fees.

    Kaya naman, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals na tanggalin ng mga Castro ang bakod at huwag harangan ang foot path, ngunit binawi ang pag-utos na magbayad ng attorney’s fees.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung may karapatan ba ang mga Esperanza na gamitin ang foot path at ipatanggal ang bakod na itinayo ng mga Castro, sa konteksto ng voluntary easement.
    Ano ang easement? Ang easement ay isang karapatan na gumamit ng lupa na pagmamay-ari ng iba. Maaari itong legal (ayon sa batas) o voluntary (kusang-loob na ibinigay).
    Ano ang pagkakaiba ng legal at voluntary easement? Ang legal easement ay kailangan patunayan ang apat na rekisitos. Habang sa voluntary easement, ito ay nakadepende sa usapan ng mga partido.
    Ano ang mga kailangan para magkaroon ng legal easement? Kailangang patunayan na ang lupa ay walang sapat na daan palabas, nagbayad ng tamang bayad-pinsala, ang pagiging isolated ay hindi dahil sa sariling kagagawan, at ang daan na hinihingi ay ang pinakamagaan sa pasanin sa lupa na pagdadaanan.
    Bakit nanalo ang mga Esperanza sa kasong ito? Dahil napatunayan na ang foot path ay isang voluntary easement na ibinigay ng dating may-ari, at hindi ito binawi ng kanyang mga tagapagmana.
    May epekto ba kung may ibang daan na maaaring gamitin? Hindi, dahil ang pagbubukas ng ibang daan ay nagpapawalang-bisa lamang sa legal easement, hindi sa voluntary easement.
    Bakit binawi ng Korte Suprema ang pag-utos na magbayad ng attorney’s fees? Dahil walang sapat na ebidensya na nagpakita ng masamang intensyon ang mga Castro sa pagharang ng foot path.
    Ano ang kahalagahan ng desisyong ito? Pinoprotektahan nito ang mga taong umaasa sa mga daanan na kusang-loob na ipinagkaloob noon pa man.

    Ang desisyong ito ay nagpapakita na ang voluntary easement ay isang karapatan na dapat igalang. Hindi ito basta-basta maaaring bawiin ng mga bagong may-ari ng lupa, lalo na kung ito ay nakasaad sa titulo at walang malinaw na pagbawi. Kaya mahalaga na alamin at protektahan ang mga karapatan sa lupa upang maiwasan ang mga hindi pagkakaunawaan.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Spouses Jesus and Aida Castro vs. Spouses Felimon and Lorna Esperanza, G.R. No. 248763, March 11, 2020

  • Hanggang Saan Ang Iyong Karapatan sa Ari-arian? Pag-unawa sa Legal Easement sa Pilipinas

    Hanggang Saan Ang Iyong Karapatan sa Ari-arian? Pag-unawa sa Legal Easement sa Pilipinas

    G.R. No. 194336, March 11, 2013

    Naranasan mo na ba na may nagtayo ng istruktura sa lupa mo na hindi mo alam? O kaya naman, pinagbawalan kang magtayo sa sarili mong lupa dahil malapit ito sa ilog? Ang kasong Pilar Development Corporation v. Dumadag ay nagbibigay linaw sa limitasyon ng karapatan natin sa ating sariling ari-arian, lalo na pagdating sa usapin ng legal easement o servitude para sa kapakanan ng publiko.

    Sa kasong ito, tinalakay ng Korte Suprema kung may karapatan ba ang isang private developer na paalisin ang mga residente na nagtayo ng bahay sa 3-meter easement zone sa tabi ng ilog na nasa loob ng kanilang subdivision. Ang pangunahing tanong: Sino ba talaga ang may karapatan sa easement zone na ito – ang may-ari ng lupa, ang mga residente, o ang gobyerno?

    Ano ang Legal Easement at Bakit Ito Mahalaga?

    Bago natin talakayin ang detalye ng kaso, mahalagang maunawaan muna natin ang konsepto ng legal easement. Sa simpleng salita, ang easement o servitude ay isang restriksyon sa karapatan ng may-ari ng isang ari-arian para sa kapakanan ng ibang tao o ng publiko. Ito ay nakasaad sa Artikulo 613 at 614 ng Civil Code ng Pilipinas.

    Ayon sa Artikulo 635 ng Civil Code: “Lahat ng bagay tungkol sa easement na itinatag para sa pampubliko o komunal na gamit ay pamamahalaan ng mga espesyal na batas at regulasyon na may kaugnayan dito, at, sa kawalan nito, ng mga probisyon ng Titulong ito [Titulo VII sa Easement o Servitude].” Ibig sabihin, may mga batas at regulasyon na mas espesipiko pagdating sa easement para sa publiko kumpara sa pangkalahatang probisyon ng Civil Code.

    Isang halimbawa ng legal easement ay ang easement of right of way, kung saan kailangang pahintulutan ng may-ari ng isang lupa ang pagdaan ng ibang tao kung ito lamang ang tanging daan patungo sa kanilang sariling ari-arian. Ngunit sa kaso ng Pilar Development, ang pinag-uusapan ay ang easement para sa public use, partikular na ang 3-meter easement zone sa tabi ng ilog.

    Ang easement zone na ito ay hindi basta-basta imbensyon lamang. Ito ay nakasaad sa iba’t ibang batas tulad ng Presidential Decree (P.D.) No. 1067 o The Water Code of the Philippines at Department of Environment and Natural Resources (DENR) Administrative Order (A.O.) No. 99-21. Layunin ng mga batas na ito na protektahan ang ating mga ilog at iba pang waterways, at siguruhin na may espasyo para sa recreation, navigation, floatage, fishing and salvage.

    Ayon sa Artikulo 51 ng Water Code:

    “Art. 51. Ang mga pampang ng mga ilog at sapa at ang mga baybayin ng mga dagat at lawa sa kanilang buong haba at sa loob ng isang sona na tatlong (3) metro sa mga urban area, dalawampu (20) metro sa mga agricultural area at apatnapu (40) metro sa mga forest area, sa kahabaan ng kanilang mga margin, ay napapailalim sa easement ng pampublikong paggamit sa interes ng libangan, nabigasyon, floatage, pangingisda at salvage. Walang sinuman ang papayagang manatili sa sonang ito nang mas matagal kaysa sa kinakailangan para sa libangan, nabigasyon, floatage, pangingisda o salvage o magtayo ng mga istruktura ng anumang uri.”

    Malinaw dito na limitado ang karapatan ng may-ari ng lupa pagdating sa easement zone. Bagama’t may titulo sila sa lupa, hindi nila maaaring gamitin ang easement zone para sa pribadong layunin na sumasalungat sa public use.

    Ang Kwento ng Kaso: Pilar Development vs. Dumadag

    Ang Pilar Development Corporation (PDC) ay may-ari ng isang subdivision sa Las Piñas. Ayon sa kanilang titulo, ang isang bahagi ng kanilang ari-arian na katabi ng Mahabang Ilog Creek ay nakareserba para sa public easement purposes. Natuklasan ng PDC na may mga residente, ang mga respondents sa kaso, na nagtayo ng mga bahay sa loob ng 3-meter easement zone na ito.

    Kinasuhan ng PDC ang mga residente ng accion publiciana, isang aksyon para mabawi ang possession ng ari-arian, at humihingi rin ng danyos. Depensa naman ng mga residente, ang lokal na pamahalaan daw ang may hurisdiksyon sa kanila, hindi ang PDC. Iginiit din nila na matagal na silang nakatira doon.

    Ang Procedural Journey:

    1. Regional Trial Court (RTC): Ibinasura ng RTC ang kaso ng PDC. Ayon sa korte, ang easement zone ay public property at bahagi ng public dominion. Naniniwala ang RTC na mas may karapatan pa ang mga residente na manatili doon dahil public easement area ito.
    2. Court of Appeals (CA): Inapela ng PDC sa CA, ngunit muling ibinasura ang kanilang kaso. Kinatigan ng CA ang RTC, ngunit nilinaw na hindi ang Las Piñas City ang dapat magsampa ng kaso para mabawi ang possession, kundi ang Republika ng Pilipinas sa pamamagitan ng Office of the Solicitor General (OSG).
    3. Supreme Court (SC): Umakyat ang kaso sa Korte Suprema. Dito, kinatigan muli ang desisyon ng CA at RTC na ibasura ang kaso ng PDC.

    Ang Desisyon ng Korte Suprema:

    Sinabi ng Korte Suprema na bagama’t may titulo ang PDC sa lupa, limitado ang kanilang karapatan dahil sa legal easement. Ayon sa Korte, “Bagama’t ang Artikulo 630 ng Kodigo ay nagbibigay ng pangkalahatang tuntunin na ‘Ang may-ari ng servient estate ay nagpapanatili ng pagmamay-ari ng bahagi kung saan itinatag ang easement, at maaaring gamitin ang pareho sa paraang hindi makakaapekto sa paggamit ng easement,’ ang Artikulo 635 nito ay tiyak sa pagsasabi na ‘[l]ahat ng bagay tungkol sa mga easement na itinatag para sa pampubliko o komunal na paggamit ay pamamahalaan ng mga espesyal na batas at regulasyon na may kaugnayan dito….’”

    Binigyang-diin ng Korte Suprema ang DENR A.O. No. 99-21 at P.D. 1216 na nagtatakda ng 3-meter easement zone sa mga residential subdivision bilang bahagi ng open space requirement para sa public use. Sinabi rin ng Korte na ang easement zone ay public dominion at “beyond the commerce of men”, ibig sabihin, hindi ito maaaring ipagbili o gawing pribado.

    Gayunpaman, hindi rin kinatigan ng Korte Suprema ang opinyon ng RTC na mas may karapatan ang mga residente dahil nakatira sila sa easement zone. Ayon sa Korte, parehong walang karapatan ang PDC at ang mga residente sa easement zone dahil ito ay public land. Dagdag pa ng Korte, walang karapatan ang mga squatter sa lupa na kanilang inokupa.

    Sa usapin kung sino ang tamang partido na maaaring magsampa ng kaso, sinabi ng Korte Suprema na parehong ang Republika ng Pilipinas (sa pamamagitan ng OSG) at ang lokal na pamahalaan ng Las Piñas City ay maaaring magsampa ng aksyon, depende sa layunin. Ang OSG para sa reversion case, at ang lokal na pamahalaan para sa pagpapatupad ng Republic Act No. 7279 o Urban Development and Housing Act of 1992.

    Sa huli, bagama’t ibinasura ang kaso ng PDC, sinabi ng Korte Suprema na maaari silang magsampa ng mandamus para pilitin ang lokal na pamahalaan na paalisin ang mga residente sa easement zone alinsunod sa R.A. 7279.

    Ano ang Praktikal na Implikasyon ng Kasong Ito?

    Ang kasong Pilar Development v. Dumadag ay nagpapaalala sa atin na hindi absolute ang ating karapatan sa ari-arian. May mga limitasyon ito, lalo na kung may kinalaman sa kapakanan ng publiko. Narito ang ilang mahahalagang implikasyon:

    • Para sa mga Developers at May-ari ng Subdivision: Kailangan nilang tiyakin na sinusunod nila ang mga batas at regulasyon tungkol sa easement zones at open space requirements. Hindi nila maaaring gamitin ang easement zone para sa pribadong layunin, at hindi rin nila basta-basta mapapaalis ang mga residente kung ang problema ay nasa pagpapatupad ng batas ng lokal na pamahalaan.
    • Para sa mga Indibidwal na May-ari ng Lupa na Malapit sa Ilog o Creek: Mahalagang alamin kung may easement na nakapatong sa kanilang ari-arian. Hindi nila maaaring magtayo ng istruktura sa loob ng easement zone na makakasagabal sa public use.
    • Para sa mga Lokal na Pamahalaan: May responsibilidad silang ipatupad ang mga batas tungkol sa easement zones at siguruhin na walang nakatira sa mga lugar na bawal tulad ng riverbanks at waterways. Maaari silang sampahan ng mandamus kung hindi nila ginagampanan ang kanilang tungkulin.

    Mahahalagang Leksyon:

    • Alamin ang limitasyon ng iyong karapatan sa ari-arian. Hindi lahat ng nasa titulo mo ay absolute mong pag-aari. May mga batas at regulasyon na naglilimita nito para sa kapakanan ng publiko.
    • Ang easement zone ay para sa public use. Hindi ito maaaring gamitin para sa pribadong layunin na sumasalungat sa layunin nito.
    • Ang lokal na pamahalaan ang may pangunahing responsibilidad sa pagpapatupad ng batas sa easement zones. Maaaring mapilitan sila sa pamamagitan ng mandamus kung hindi sila kumikilos.

    Mga Madalas Itanong (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang eksaktong sukat ng easement zone?
    Sagot: Depende sa lokasyon. Sa urban areas, 3 metro mula sa pampang ng ilog o sapa. Sa agricultural areas, 20 metro, at sa forest areas, 40 metro.

    Tanong 2: Maaari ba akong magtanim sa easement zone?
    Sagot: Maaari, kung hindi ito makakasagabal sa public use tulad ng recreation, navigation, floatage, fishing and salvage. Ngunit hindi ka maaaring magtayo ng permanenteng istruktura.

    Tanong 3: Ano ang mangyayari kung nagtayo ako ng bahay sa easement zone?
    Sagot: Maaaring ipademolish ang iyong bahay. Ang lokal na pamahalaan ang may kapangyarihang magpaalis sa iyo.

    Tanong 4: May karapatan ba ang mga squatter sa easement zone?
    Sagot: Wala. Walang karapatan ang mga squatter sa public land tulad ng easement zone.

    Tanong 5: Ano ang mandamus?
    Sagot: Ito ay isang legal na aksyon para pilitin ang isang opisyal o ahensya ng gobyerno na gampanan ang kanilang tungkulin na naaayon sa batas.

    Tanong 6: Kung may problema ako sa easement sa aking ari-arian, kanino ako lalapit?
    Sagot: Maaari kang kumonsulta sa isang abogado para sa payo. Maaari mo ring lapitan ang lokal na pamahalaan o ang DENR.

    Nais mo bang mas maintindihan ang iyong mga karapatan at obligasyon pagdating sa ari-arian? Ang ASG Law ay may mga abogado na eksperto sa usapin ng real estate at property law. Kung may katanungan ka o nangangailangan ng legal na representasyon, huwag mag-atubiling makipag-ugnayan sa amin. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin kami dito para sa konsultasyon. Kami sa ASG Law ay handang tumulong sa iyo!



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)