Tag: Holding Company

  • Pagbubuwis sa Dividends: Kailan Hindi Ka Dapat Magbayad ng Buwis sa Negosyo

    Ang kasong ito ay tungkol sa kung kailan dapat magbayad ng buwis ang isang kumpanya sa kita nito mula sa dividends. Ipinasiya ng Korte Suprema na ang Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI), bilang isang holding company na nagmamay-ari ng shares sa San Miguel Corporation (SMC), ay hindi dapat magbayad ng local business tax (LBT) sa dividends na natatanggap nito. Ito ay dahil ang RAVI ay hindi itinuturing na isang non-bank financial intermediary (NBFI) na siyang dapat magbayad ng ganitong buwis, dahil ang pangunahing layunin nito ay hindi ang magsagawa ng financial activities bilang isang negosyo.

    Pera ng Bayan o Puhunan ng Negosyo: Kailan Dapat Magbayad ng Buwis?

    Ang Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI) ay isa sa mga kumpanya ng Coconut Industry Investment Fund (CIIF) na itinatag upang humawak ng shares ng San Miguel Corporation (SMC). Sa isang desisyon ng Korte Suprema, idineklara na ang mga kumpanya ng CIIF, kasama ang RAVI, at ang CIIF block ng SMC shares ay “public funds” na pag-aari ng gobyerno. Kaya, naghain ang RAVI ng claim para sa refund ng local business tax (LBT) na binayaran nito, dahil inaakala nitong hindi ito dapat magbayad ng buwis bilang isang non-bank financial intermediary (NBFI). Ang City of Davao naman ay nanindigan na ang RAVI ay dapat magbayad ng buwis dahil sa mga aktibidad nito sa pagmamay-ari ng shares at pagtanggap ng dividends.

    Ayon sa Local Government Code, maaaring magpataw ng buwis sa mga bangko at iba pang financial institutions, kasama na ang mga non-bank financial intermediaries, sa kita nito mula sa interes, dividends, at iba pa. Kaya naman ang isyu dito ay kung ang RAVI ba ay maituturing na isang NBFI. Sinabi ng Korte Suprema na ang LBT ay ipinapataw sa mga negosyong aktibo sa isang lugar. Para masabing NBFI ang isang kumpanya, kailangan itong pahintulutan ng Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP), ang pangunahing gawain nito ay may kinalaman sa pagpapautang o pamumuhunan, at regular itong gumagawa ng mga transaksyon na may kinalaman sa pagtanggap at pagpapahiram ng pera.

    Sa kasong ito, hindi natutugunan ng RAVI ang mga rekisitos na ito. Ito ay dahil ang RAVI ay isang CIIF holding company, at ang SMC preferred shares na hawak nito ay itinuturing na pag-aari ng gobyerno para sa industriya ng niyog. Ang dividends mula sa mga shares na ito ay dapat gamitin lamang para sa kapakinabangan ng mga magsasaka ng niyog. Kaya, ang pamamahala ng RAVI sa dividends ay hindi maituturing na isang aktibidad ng pagnenegosyo bilang isang NBFI. May malaking pagkakaiba sa pagitan ng isang holding company at isang financial intermediary. Ang isang holding company ay nag-iinvest sa mga shares ng ibang kumpanya para kontrolin ang mga polisiya nito, habang ang isang financial intermediary ay nakikipagtransaksyon sa pera ng publiko at kinokontrol ng BSP. Sa madaling salita, ang pagiging holding company ng RAVI ay hindi nangangahulugang isa rin itong financial intermediary.

    Ang RAVI ay hindi isang aktibong investor o dealer ng securities. Ito ay dahil limitado lamang ito sa pamamahala ng dividends ng SMC preferred shares para sa gobyerno. Kaya, hindi ito maituturing na “doing business” bilang isang NBFI. Ang isa pang punto ay kahit malawak ang primary purpose ng RAVI sa articles of incorporation nito, hindi ito nangangahulugang nagagawa nito ang mga aktibidad na katulad ng isang NBFI. Ang karapatang bumili at magbenta ng ari-arian, kasama na ang shares, ay karaniwang probisyon sa lahat ng korporasyon. Ang mismong pamumuhunan ng RAVI ay hindi agad nagko-convert dito bilang isang NBFI. Kung hindi, wala nang pagkakaiba sa pagitan ng isang holding company at financial intermediaries. Dahil hindi NBFI ang RAVI, hindi ito dapat magbayad ng LBT.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung ang Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI) ba ay dapat magbayad ng local business tax (LBT) bilang isang non-bank financial intermediary (NBFI).
    Ano ang naging basehan ng City of Davao para singilin ang RAVI ng LBT? Ayon sa City of Davao, ang mga aktibidad ng RAVI sa pagmamay-ari ng shares at pagtanggap ng dividends ay maituturing na pagnenegosyo bilang isang NBFI.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa pagiging NBFI ng RAVI? Sinabi ng Korte Suprema na hindi maituturing na NBFI ang RAVI dahil hindi nito natutugunan ang mga rekisitos para maging isa, tulad ng pahintulot mula sa Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) at regular na paggawa ng mga transaksyon na may kinalaman sa pagpapautang o pamumuhunan.
    Ano ang pagkakaiba ng holding company at financial intermediary? Ang holding company ay nag-iinvest sa mga shares ng ibang kumpanya para kontrolin ang mga polisiya nito, habang ang financial intermediary ay nakikipagtransaksyon sa pera ng publiko at kinokontrol ng BSP.
    Ano ang epekto ng pagiging CIIF company ng RAVI sa kaso? Dahil ang RAVI ay isang CIIF holding company, ang SMC preferred shares na hawak nito ay itinuturing na pag-aari ng gobyerno para sa industriya ng niyog, at ang dividends mula sa mga shares na ito ay dapat gamitin lamang para sa kapakinabangan ng mga magsasaka ng niyog.
    Bakit hindi maituturing na “doing business” ang pamamahala ng RAVI sa dividends? Dahil limitado lamang ang RAVI sa pamamahala ng dividends ng SMC preferred shares para sa gobyerno, hindi ito maituturing na aktibidad ng pagnenegosyo para sa sariling tubo.
    Ano ang ibig sabihin ng primary purpose ng RAVI sa articles of incorporation nito? Kahit malawak ang primary purpose ng RAVI sa articles of incorporation nito, hindi ito nangangahulugang nagagawa nito ang mga aktibidad na katulad ng isang NBFI.
    May iba pa bang buwis na maaaring ipataw sa RAVI? Oo, maaaring magbayad ng iba pang buwis ang RAVI, local man o national, kung ito ay gagawa ng ibang aktibidad na nagbibigay ng tubo maliban sa pamamahala ng SMC preferred shares.

    Sa kabuuan, ang pagpapasya na ito ay nagbibigay-linaw sa mga sitwasyon kung kailan ang isang kumpanya ay hindi dapat magbayad ng local business tax (LBT) sa mga dividends na natatanggap nito. Mahalaga ito para sa mga kumpanya na may katulad na sitwasyon, upang hindi sila magbayad ng buwis na hindi naman talaga dapat.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: CITY OF DAVAO VS. RANDY ALLIED VENTURES, INC., G.R. No. 241697, July 29, 2019

  • Pagtalima sa Pananagutan sa Paggawa: Kailan Dapat Humarap ang Holding Company?

    Sa desisyon na ito, pinagtibay ng Korte Suprema na ang isang holding company ay maaaring managot sa mga obligasyon sa paggawa ng kanyang subsidiary company kung napatunayang ginamit ang pagkontrol para takasan ang obligasyon o magsagawa ng pandaraya. Ngunit, kailangan ng malinaw na ebidensya para balewalain ang pagiging hiwalay ng personalidad ng korporasyon. Ang desisyon na ito ay nagbibigay linaw sa mga pagkakataon kung kailan ang isang kumpanya na may hawak na interes sa ibang kumpanya (holding company) ay maaaring managot sa mga problemang pang-empleyado ng kanyang subsidiary. Para sa mga empleyado, ang kasong ito ay nagpapahiwatig na kailangan nilang magbigay ng matibay na patunay ng kontrol at pandaraya upang habulin ang mas malaking kumpanya para sa kanilang mga karapatan.

    Pagbabalatkayo ng Korporasyon: Sino ang Mananagot sa mga Manggagawa ng Maricalum?

    Ang kaso ay nagsimula sa pagtatalo sa pagitan ng Maricalum Mining Corporation (Maricalum Mining) at ilang mga dating empleyado nito, kasama ang mga complainant na sina Ely Florentino, at iba pa. Nagsampa ang mga empleyado ng reklamo laban sa G Holdings, Inc. (G Holdings), na siyang may-ari ng malaking bahagi ng Maricalum Mining. Siniwalat ng mga empleyado na hindi sila binayaran ng tamang sahod at iba pang benepisyo. Ayon sa kanila, dapat managot ang G Holdings dahil sa ginamit nito ang Maricalum Mining bilang instrumento upang takasan ang mga obligasyon sa paggawa.

    Ang mga empleyado ay nagsampa ng kaso sa Labor Arbiter (LA), na nagpasiya na ang G Holdings ay responsable sa mga paglabag sa paggawa. Nag-apela ang G Holdings sa National Labor Relations Commission (NLRC), na binaliktad ang desisyon ng LA. Sinabi ng NLRC na ang Maricalum Mining at G Holdings ay may hiwalay na personalidad ayon sa batas, kaya hindi maaaring managot ang G Holdings. Nang umakyat ang kaso sa Court of Appeals (CA), pinagtibay nito ang desisyon ng NLRC.

    Kaya’t dumulog ang mga empleyado sa Korte Suprema, na nagdesisyon sa kung nararapat bang balewalain ang pagiging hiwalay na personalidad ng korporasyon ng Maricalum Mining upang ipataw ang pananagutan sa G Holdings. Ang pangunahing legal na batayan para sa desisyon ay ang doktrina ng pagbalewala sa personalidad ng korporasyon. Ayon sa doktrinang ito, maaaring balewalain ang hiwalay na personalidad ng korporasyon kung ginagamit ito upang talikuran ang obligasyon, mangdaya, o gumawa ng masama.

    Gayunpaman, hindi basta-basta maaaring gamitin ang doktrinang ito. Kailangan munang patunayan na kontrolado ng isang kumpanya ang isa pa, at ginamit ang kontrol na iyon upang gumawa ng pandaraya o paglabag sa batas. Sa madaling salita, kailangan ang elementong ng kontrol, pandaraya, at pinsala. Sa kaso ng Maricalum Mining, bagamat may kontrol ang G Holdings sa operasyon ng minahan, hindi napatunayan na ginamit ang kontrol na ito upang sadyang dayain ang mga empleyado.

    Ayon sa Korte, hindi sapat na sabihing nagkaroon ng paglabag sa karapatan ng mga manggagawa. Kailangan din ng malinaw na ebidensya na ang G Holdings mismo ay nagpakana o nakipag-sabwatan upang dayain ang mga empleyado. Kung walang ganitong ebidensya, mananatili ang pagiging hiwalay na personalidad ng dalawang korporasyon. “Ang pananagutan sa mga manggagawa ay hindi maaaring basta-basta ilipat sa ibang kumpanya maliban kung malinaw na napatunayang mayroong pandaraya o pagtatangka na iwasan ang obligasyon.”

    Para sa Korte Suprema, ang paglilipat ng mga ari-arian ng Maricalum Mining sa G Holdings ay hindi maituturing na pandaraya dahil ginawa ito ayon sa isang legal na kontrata. Dagdag pa rito, ang mortgage sa ari-arian ay ipinasok bago pa man umiral ang mga labor claims. Bukod dito, binigyang-diin ng Korte Suprema ang kaso na may good faith sa pagkuha ng 90% of Maricalum Mining shares at financial claims in the form of company notes.

    Sa desisyon nito, nagbigay din ang Korte ng gabay sa kung paano dapat suriin ang mga ganitong kaso. Binigyang-diin na dapat tingnan ang buong konteksto ng pangyayari, at hindi lamang ang mga piling impormasyon. “Mahalagang tingnan ang buong transaksyon at layunin ng mga partido,” saad ng Korte Suprema. Kailangan ding suriin kung mayroong lehitimong dahilan para sa pagiging hiwalay ng dalawang korporasyon. Sa kaso ng G Holdings at Maricalum Mining, nakita ng Korte Suprema na may lehitimong dahilan para sa pagiging hiwalay nila, dahil ang G Holdings ay isang holding company na naglalayong mamuhunan sa iba’t ibang negosyo.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung ang G Holdings, bilang holding company, ay maaaring managot sa mga obligasyon sa paggawa ng Maricalum Mining.
    Ano ang doktrina ng pagbalewala sa personalidad ng korporasyon? Pinapayagan ang pagbalewala sa pagiging hiwalay na personalidad ng korporasyon kung ginagamit ito upang talikuran ang obligasyon, mangdaya, o gumawa ng masama.
    Anong mga elemento ang kailangan upang balewalain ang personalidad ng korporasyon? Kailangan ng kontrol ng isang kumpanya sa isa pa, paggamit ng kontrol na ito upang gumawa ng pandaraya o paglabag sa batas, at pagdulot ng pinsala sa isang partido.
    Ano ang kailangan upang mapatunayang nagkaroon ng pandaraya? Kailangan ng malinaw na ebidensya na ang kumpanya mismo ay nagpakana o nakipagsabwatan upang dayain ang mga empleyado o ibang partido.
    Sapat bang dahilan ang pagmamay-ari ng isang kumpanya sa isa pa upang balewalain ang personalidad ng korporasyon? Hindi. Kailangan ng karagdagang ebidensya na ginamit ang kontrol na ito upang gumawa ng pandaraya o iwasan ang obligasyon.
    Paano tinitimbang ng korte ang mga kaso ng pagbalewala sa personalidad ng korporasyon? Tinitingnan ng korte ang buong konteksto ng pangyayari, layunin ng mga partido, at kung may lehitimong dahilan para sa pagiging hiwalay ng dalawang korporasyon.
    Ano ang ibig sabihin ng ‘labor-only contracting’? Ito ay isang sitwasyon kung saan ang isang ahensiya ay nagbibigay lamang ng manggagawa, ngunit walang sapat na puhunan o kontrol sa mga ito, kaya’t ang principal employer ang tunay na responsable.
    Ano ang epekto ng desisyong ito sa mga manggagawa? Kailangan nilang magbigay ng mas matibay na ebidensya ng kontrol at pandaraya upang habulin ang holding company para sa kanilang mga karapatan.

    Sa huli, ang kaso ng Maricalum Mining ay nagpapaalala na ang batas ay dapat ipatupad nang may katarungan at pagtingin sa katotohanan. Kailangan ng malinaw na ebidensya upang balewalain ang mga legal na prinsipyo at protektahan ang karapatan ng bawat isa.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Maricalum Mining Corporation vs. Ely G. Florentino, G.R. No. 221813, July 23, 2018