Tag: Government Assets

  • Pagbubuwis sa Dividend ng CIIF Holding Companies: Proteksyon sa Pondo ng mga Magsasaka ng Niyog

    Sa desisyong ito, ipinagtanggol ng Korte Suprema ang mga pondo ng mga magsasaka ng niyog. Pinawalang-bisa ng Korte ang pagpapataw ng buwis ng Lungsod ng Davao sa AP Holdings, Inc. (APHI), isang kumpanya na itinatag para pangalagaan ang mga shares sa San Miguel Corporation (SMC) na pag-aari ng Coconut Industry Investment Fund (CIIF). Dahil ang APHI ay itinuturing na nagtataglay ng mga pondo ng gobyerno na nakalaan para sa kapakinabangan ng industriya ng niyog, hindi ito maaaring patawan ng lokal na buwis sa negosyo. Ang desisyon na ito ay nagpapatibay sa proteksyon ng mga pondong inilaan para sa mga magsasaka ng niyog at nagtatakda ng limitasyon sa kapangyarihan ng mga lokal na pamahalaan na buwisan ang mga ari-arian ng gobyerno na may tiyak na layunin.

    Ari-arian ba ng Bayan?: Hamon sa Pagbubuwis sa Dividend ng mga Holding Companies ng CIIF

    Ang kasong ito ay umiikot sa isyu kung ang Lungsod ng Davao ay may karapatang magpataw ng buwis sa negosyo sa APHI para sa kinita nitong dividends mula sa SMC preferred shares at interes mula sa money market placements. Ang APHI, bilang isang holding company na itinatag sa ilalim ng CIIF, ay nagtanggol na ang pagbubuwis sa kanila ay direktang pagbubuwis sa ari-arian ng gobyerno, na labag sa Local Government Code (LGC). Iginiit ng Lungsod ng Davao na ang APHI ay gumagana bilang isang financial intermediary, na nagpapahintulot sa kanila na buwisan ang kita nito alinsunod sa kanilang Revenue Code.

    Pinagtibay ng Korte Suprema na ang APHI, bilang isang CIIF holding company, ay hindi maaaring patawan ng lokal na buwis sa negosyo sa mga dividend na kinita nito mula sa SMC preferred shares. Ang batayan ng desisyong ito ay nakasalalay sa katotohanang ang mga shares ng SMC na hawak ng APHI ay kinikilala bilang pag-aari ng gobyerno na inilaan para sa kapakinabangan ng industriya ng niyog at ng mga magsasaka ng niyog. Ang deklarasyong ito ay nagmula sa naunang desisyon ng Korte Suprema sa Philippine Coconut Producers Federation, Inc. v. Republic of the Philippines (G.R. Nos. 177857-58), kung saan kinilala ang mga kumpanya ng CIIF at ang kanilang mga ari-arian bilang pag-aari ng bayan.

    Building on this principle, itinuro ng Korte na ang pagpapataw ng buwis sa APHI ay katumbas ng hindi direktang pagbubuwis sa pambansang pamahalaan, na ipinagbabawal sa ilalim ng Seksiyon 133(o) ng LGC. Ang seksyong ito ay nagbabawal sa mga lokal na pamahalaan na buwisan ang pambansang pamahalaan, mga ahensya nito, at mga instrumentalidad. Higit pa rito, natukoy ng Korte na ang APHI ay hindi isang non-bank financial intermediary (NBFI) dahil ang pamumuhunan at paglalagay nito ng mga pondo ay hindi ginagawa sa isang regular o paulit-ulit na paraan para sa layunin ng pagkamit ng tubo. Sa halip, ang pamamahala nito sa mga dividend mula sa mga shares ng SMC ay para lamang sa pagsulong ng layunin nito bilang isang CIIF holding company para sa kapakinabangan ng Republika.

    Bilang karagdagan, sinuri ng Korte ang pangunahing layunin ng APHI gaya ng nakasaad sa Amended Articles of Incorporation nito. Bagama’t ang layunin ng APHI ay kinabibilangan ng pagbili, pag-subscribe, o kung hindi man ay pagkuha at pagmamay-ari ng mga personal na ari-arian, kasama ang mga shares ng stock, ipinagbabawal din nito ang APHI na kumilos bilang isang investment company o isang securities broker at/o dealer. Ang pagbabawal na ito ay nagpapahiwatig na ang APHI ay hindi nilayon na gumana bilang isang NBFI.

    Upang ituring na isang NBFI, dapat matugunan ang ilang pamantayan. Kabilang dito ang pahintulot mula sa Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) upang magsagawa ng quasi-banking functions; ang pangunahing tungkulin na kasama ang pagpapautang, pamumuhunan, o paglalagay ng mga pondo; at pagsasagawa ng mga tungkuling ito sa isang regular at paulit-ulit na batayan. Sa kasong ito, natagpuan ng Korte na hindi natutugunan ng APHI ang mga pamantayang ito, na pinatitibay na hindi ito isang NBFI.

    The High Court used the pronouncement in the case of City of Davao, et al. v. Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI) na ang ganitong uri ng CIIF Holding Company ay hindi isang financial institution kaya’t hindi mapapatawan ng local business taxes. Itoy’ dahil nakita na ang RAVI at ang SMC shares ay government assets na pag-aari ng National Government. Kaya hindi saklaw sa pagpapatakbo ng isang negosyo kahit na ang paglalagay ng SMC Shares sa isang trust account na kumikita ng interes, isa itong gawain na mahalaga sa katangian nito bilang isang CIIF holding company.

    Sa kabuuan, ang desisyon ng Korte Suprema sa kasong ito ay nagpapatibay sa proteksyon ng mga pondo ng CIIF na inilaan para sa mga magsasaka ng niyog. Sa pagkilala na ang APHI ay humahawak ng mga ari-arian ng gobyerno, pinigil ng Korte ang Lungsod ng Davao na buwisan ang kita ng APHI. Ang precedent na ito ay nagtatakda ng limitasyon sa kapangyarihan ng mga lokal na pamahalaan na buwisan ang mga ari-arian ng gobyerno na mayroong nakalaang layunin at tinitiyak na ang mga pondong inilaan para sa tiyak na mga layunin ay maprotektahan mula sa hindi nararapat na pagbubuwis.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung ang Lungsod ng Davao ay maaaring magpataw ng buwis sa negosyo sa APHI para sa kita nito mula sa SMC preferred shares, na itinuturing na ari-arian ng gobyerno na nakalaan para sa mga magsasaka ng niyog.
    Sino ang AP Holdings, Inc.? Ang APHI ay isang holding company na itinatag sa ilalim ng Coconut Industry Investment Fund (CIIF) upang humawak ng mga shares sa San Miguel Corporation (SMC) para sa kapakinabangan ng industriya ng niyog.
    Ano ang CIIF? Ang CIIF ay isang pondo na nagmula sa levy na ipinataw sa paunang pagbebenta ng mga magsasaka ng niyog ng copra at iba pang mga produktong niyog, na inilaan para sa pagpapaunlad ng industriya ng niyog.
    Bakit nagtalo ang APHI na hindi ito dapat patawan ng buwis? Nagtalo ang APHI na ang pagbubuwis sa kanila ay katumbas ng direktang pagbubuwis sa ari-arian ng gobyerno, na ipinagbabawal sa ilalim ng Local Government Code, at hindi ito isang non-bank financial intermediary.
    Ano ang posisyon ng Lungsod ng Davao? Iginiit ng Lungsod ng Davao na ang APHI ay gumagana bilang isang financial intermediary at, samakatuwid, ay dapat buwisan alinsunod sa kanilang Revenue Code.
    Ano ang pinagkaiba ng isang holding company at isang financial intermediary? Ang holding company ay pangunahing humahawak ng mga ari-arian, tulad ng mga stock, habang ang isang financial intermediary ay nakikibahagi sa pagpapautang, pamumuhunan, o paglalagay ng mga pondo sa isang regular na batayan upang makakuha ng kita.
    Anong seksyon ng Local Government Code ang may kaugnayan sa kasong ito? Seksiyon 133(o) ng LGC, na nagbabawal sa mga lokal na pamahalaan na buwisan ang pambansang pamahalaan, mga ahensya nito, at mga instrumentalidad.
    Ano ang implikasyon ng desisyon ng Korte Suprema? Pinoprotektahan ng desisyon ang mga pondo ng CIIF na inilaan para sa mga magsasaka ng niyog mula sa hindi nararapat na pagbubuwis at nagtatakda ng precedent na nililimitahan ang kapangyarihan ng mga lokal na pamahalaan na buwisan ang mga ari-arian ng gobyerno na may tiyak na layunin.

    Ang pasyang ito ay nagbibigay linaw sa mga usapin ng pagbubuwis sa kinita ng ari-arian ng gobyerno na hawak ng pribadong korporasyon. Mahalaga itong tandaan upang maprotektahan ang kapakanan ng mga sektor ng lipunan na dapat makinabang mula sa nasabing ari-arian.

    Para sa mga katanungan tungkol sa pagkakapit ng desisyong ito sa mga tiyak na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay ibinigay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa partikular na legal na gabay na iniakma sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: City of Davao v. AP Holdings, Inc., G.R. No. 245887, January 22, 2020

  • Pagbebenta ng mga Asset ng Pamahalaan: Kailan Hindi Ito Sakop ng VAT

    Pinagtibay ng Korte Suprema na ang pagbebenta ng mga planta ng kuryente ng Power Sector Assets and Liabilities Management Corporation (PSALM) ay hindi sakop ng Value-Added Tax (VAT). Ito ay dahil ang PSALM ay nagbebenta ng mga asset bilang bahagi ng mandato nito na isaayos ang pagbebenta ng mga asset ng National Power Corporation (NPC), at hindi bilang isang regular na negosyo. Ang desisyong ito ay nagbibigay linaw sa kung kailan ang pagbebenta ng mga asset ng pamahalaan ay hindi itinuturing na komersyal na aktibidad at hindi sakop ng VAT.

    Pagbebenta Para sa Bayan: Kailan Hindi VAT ang Privatization?

    Ang kasong ito ay nag-ugat sa pagtatanong kung ang pagbebenta ng Pantabangan-Masiway at Magat Hydroelectric Power Plants ay dapat bang patawan ng VAT. Ang PSALM, bilang korporasyong pag-aari ng gobyerno, ay nagpetisyon sa Department of Justice (DOJ) upang linawin ang isyu. Ayon sa Bureau of Internal Revenue (BIR), ang pagbebenta ay dapat patawan ng VAT dahil ito ay isang transaksyon na ginagawa sa ordinaryong kurso ng negosyo. Ito ang nagtulak sa PSALM na maghain ng petisyon sa DOJ upang ipawalang-bisa ang VAT assessment na nagkakahalaga ng P3,813,080,472.

    Ayon sa DOJ, ang mandato ng PSALM ay upang pamahalaan ang maayos na pagbebenta, paglilipat, at pribatisasyon ng mga ari-arian ng National Power Corporation (NPC) at hindi para magsagawa ng ordinaryong negosyo. Kaya naman, ang pagbebenta ng mga planta ay hindi dapat patawan ng VAT. Dahil dito, naghain ng petisyon ang BIR sa Court of Appeals, na nagpawalang-bisa sa desisyon ng DOJ dahil umano sa kawalan ng hurisdiksyon.

    Dito na nagsimula ang legal na labanang ito. Ang pangunahing tanong ay: May hurisdiksyon ba ang DOJ na resolbahin ang kasong ito? Para sagutin ang tanong na ito, kailangang tingnan ang Presidential Decree No. 242 (PD 242), na nagbibigay sa Secretary of Justice ng kapangyarihang ayusin ang mga hindi pagkakasundo sa pagitan ng mga ahensya at korporasyon ng gobyerno. Bukod pa rito, ang batas ay malinaw na sumasaklaw sa “lahat ng mga pagtatalo, paghahabol, at kontrobersya na eksklusibong sa pagitan ng mga departamento, kawanihan, tanggapan, ahensya, at instrumento ng Pambansang Pamahalaan. Ang ibig sabihin nito ay lahat, walang eksepsiyon.

    Idinagdag pa ng Korte na,

    Section 1. Provisions of law to the contrary notwithstanding, all disputes, claims and controversies solely between or among the departments, bureaus, offices, agencies and instrumentalities of the National Government, including constitutional offices or agencies, arising from the interpretation and application of statutes, contracts or agreements, shall henceforth be administratively settled or adjudicated as provided hereinafter: Provided, That, this shall not apply to cases already pending in court at the time of the effectivity of this decree.

    Bagamat ang BIR ang may orihinal na hurisdiksyon sa pag-isyu ng mga tax assessment, ang kasong ito ay lumipat sa hurisdiksyon ng DOJ nang magkaroon ng pagtatalo sa pagitan ng dalawang ahensya ng gobyerno. Upang maiwasan ang pagkaantala ng disposisyon ng kasong ito, nagdesisyon ang Korte Suprema na pagpasyahan ang substantive issue na iniharap sa petisyon. Ngunit ang mas mahalaga, nakita ng Korte na hindi nararapat na patawan ng Value Added Tax (VAT) ang transaksiyon.

    Tinalakay ng Korte ang kahulugan ng “in the course of trade or business” na ayon sa Section 105 ng NIRC:

    SEC 105. Persons Liable. – Any person who, in the course of trade or business, sells, barters, exchanges, leases goods or properties, renders services, and any person who imports goods shall be subject to the value-added tax (VAT) imposed in Sections 106 to 108 of this Code.

    Ayon sa Korte, hindi isang komersyal na aktibidad ang pagbebenta ng PSALM ng mga asset ng NPC, sa halip, ito ay isang governmental function na inutos ng batas upang isapribado ang mga ari-arian ng NPC. Sa madaling salita, ang pagbebenta ay hindi ginawa sa ordinaryong kurso ng negosyo. Dahil dito, ibinasura ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals at ibinalik ang desisyon ng DOJ na nagpapawalang-bisa sa VAT assessment.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung ang pagbebenta ng Pantabangan-Masiway at Magat Hydroelectric Power Plants ng PSALM ay sakop ng Value-Added Tax (VAT).
    Ano ang naging batayan ng Korte Suprema sa pagpabor sa PSALM? Hindi komersyal na aktibidad ang pagbebenta ng PSALM ng mga asset ng NPC. Bagkus, ito ay isang governmental function. Hindi ito dapat patawan ng VAT.
    Ano ang kahalagahan ng Presidential Decree No. 242 (PD 242) sa kasong ito? Ang PD 242 ang nagbigay hurisdiksyon sa Secretary of Justice para ayusin ang hindi pagkakasundo sa pagitan ng mga ahensya at korporasyon ng gobyerno.
    Bakit hindi maaaring iapela ng CIR sa Court of Appeals ang desisyon ng Office of the President? Dahil ang Court of Appeals ay walang hurisdiksyon sa tax cases; ito ay eksklusibong nasa ilalim ng Court of Tax Appeals.
    Ano ang ibig sabihin ng “in the course of trade or business” ayon sa National Internal Revenue Code (NIRC)? Tumutukoy ito sa regular na pagsasagawa ng isang komersyal o ekonomikong aktibidad. Kasama ang mga transaksyon na kaugnay nito.
    Paano nakaapekto ang desisyong ito sa mandato ng PSALM? Nilinaw nito na ang PSALM ay nagbebenta ng mga asset upang maisakatuparan ang mandato nito na isaayos ang pagbebenta ng mga ari-arian ng NPC. Hindi para magsagawa ng ordinaryong negosyo.
    Mayroon bang anumang remedyo ang BIR upang tutulan ang desisyon? Maaaring iapela ng BIR ang desisyon sa Office of the President, ngunit hindi sa Court of Appeals dahil ang huli ay walang hurisdiksyon sa usapin ng buwis.
    Ano ang praktikal na implikasyon ng desisyong ito para sa ibang ahensya ng gobyerno? Nagtatakda ito ng precedent na ang mga paglilipat ng pag-aari para sa isang tiyak na tungkulin ng pamahalaan. Kung itoy hindi naganap sa regular na kurso ng pangangalakal o komersyo, ay maaaring hindi mapatawan ng VAT.

    Sa kabuuan, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon na ang pagbebenta ng mga planta ng kuryente ay hindi sakop ng VAT dahil ito ay bahagi ng mandato ng PSALM na isaayos ang mga asset ng NPC at hindi bilang isang komersyal na aktibidad. Ang kasong ito ay nagbigay linaw sa pagitan ng pagbebenta ng mga asset bilang bahagi ng mandato ng pamahalaan at ang pagbebenta bilang isang regular na negosyo.

    Para sa mga katanungan tungkol sa aplikasyon ng desisyong ito sa mga tiyak na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay para lamang sa layuning pang-impormasyon at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na angkop sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Pinagkunan: Power Sector Assets and Liabilities Management Corporation v. Commissioner of Internal Revenue, G.R. No. 198146, August 08, 2017