Tag: Financial Intermediary

  • Pagpapawalang-bisa sa Pagbabayad ng Land Bank sa mga Bayarin ng Komisyoner sa mga Usapin ng Repormang Agraryo

    Sa isang mahalagang desisyon, pinawalang-bisa ng Korte Suprema ang pananagutan ng Land Bank of the Philippines (LBP) na magbayad ng mga bayarin ng komisyoner sa mga kaso ng repormang agraryo. Ipinasiya ng korte na ang LBP, sa pagganap nito ng mga tungkuling pampamahalaan bilang tagapamagitan sa pananalapi ng programa sa repormang agraryo ng pamahalaan, ay exempt sa pagbabayad ng mga bayarin na ito. Ang desisyon na ito ay may malaking implikasyon para sa pamamahala ng mga pondo ng repormang agraryo at nagbibigay-linaw sa papel ng LBP sa proseso.

    Kung Paano Nagiging Balakid ang mga Bayarin: Ang Exemption ng LBP sa mga Usapin ng Repormang Agraryo

    Nagsimula ang kaso nang isailalim ng Department of Agrarian Reform (DAR) ang isang parsela ng lupa na pag-aari ng Heirs of Bartolome J. Sanchez (Heirs of Sanchez) sa Comprehensive Agrarian Reform Law. Hindi sumang-ayon ang Heirs of Sanchez sa halaga ng lupa na P623,725.35, kaya’t nagsampa sila ng reklamo sa Regional Trial Court (RTC) upang matukoy ang nararapat na kabayaran. Sa panahon ng pre-trial, nagkasundo ang mga partido na humirang ng mga komisyoner para sa pagtasa ng halaga ng lupa.

    Ngunit humiling ang mga komisyoner ng buong bayad na P120,000.00. Nag-utos ang RTC na magbayad ang Land Bank of the Philippines (LBP) para sa bayarin ng mga komisyoner. Kinuwestiyon ito ng LBP, iginiit na sila ay exempt sa pagbabayad ng legal fees dahil sa kanilang tungkulin bilang financial intermediary sa ilalim ng agrarian reform program. Ang Court of Appeals (CA) ay nagpasiya na kailangang bayaran ng LBP ang bayarin ng komisyoner ngunit inutusan ang RTC na kalkulahin ang eksaktong halaga batay sa aktuwal na oras na ginugol ng mga komisyoner. Dinala ng LBP ang usapin sa Korte Suprema, kung saan pinawalang-bisa ang desisyon ng CA.

    Ang pangunahing isyu sa kasong ito ay nakatuon sa papel ng LBP at ang saklaw ng kanilang pagiging exempt sa pagbabayad ng mga legal fees. Iginiit ng LBP na ginagampanan nila ang isang tungkuling pampamahalaan at samakatuwid, exempt sa mga bayarin. Ang Korte Suprema ay sumang-ayon, na nagpapatibay na ang LBP ay tunay na nagsasagawa ng isang tungkuling pampamahalaan sa pamamagitan ng pagiging financial intermediary sa mga paglilitis sa repormang agraryo. Binigyang-diin ng Korte ang naunang mga desisyon, tulad ng Land Bank of the Philippines v. Gonzales at Land Bank of the Philippines v. Ibarra, kung saan ipinasiya nito ang exemption ng LBP sa ilalim ng Section 1, Rule 142 ng Rules of Court dahil sa paggamit nito ng pondo ng publiko sa tungkuling pampamahalaan.

    “The fees of the commissioners shall be taxed as a part of the costs of the proceedings. All costs, except those of rival claimants litigating their claims, shall be paid by the plaintiff, unless an appeal is taken by the owner of the property and the judgment is affirmed, in which event the costs of the appeal shall be paid by the owner.” Ito ang nakasaad sa Seksyon 12, Rule 67 ng Rules of Court tungkol sa pagbabayad ng mga bayarin sa komisyon.

    Pinabulaanan ng Korte Suprema ang interpretasyon ng Court of Appeals na ang DAR, sa pamamagitan ng LBP, ang dapat ituring na “plaintiff” na dapat magbayad ng mga gastos. Sinabi ng Korte na sa mga kaso ng pagkuha ng lupa para sa repormang agraryo, ang Republic of the Philippines ang siyang “plaintiff”, sapagkat ito ang nagpapasimula ng mga reklamo para sa eminent domain. Idinagdag pa nila na sa kasong ito, ang mga Heirs of Sanchez, na naghain ng reklamo para sa pagtukoy ng makatarungang kabayaran, ang mga nagpasimula ng kaso.

    Sa pagtalakay sa pagiging makatwiran ng P120,000.00 na bayarin ng komisyoner, itinuring ng Korte Suprema na premature ang halagang ito. Ayon sa Section 16, Rule 141 ng Rules of Court, ang bayad sa mga komisyoner ay dapat ibatay sa aktwal na oras na kanilang ginugol sa pagtupad ng kanilang mga tungkulin at sa paggawa ng kanilang ulat sa korte. Ang pagpapasya sa tamang halaga ng bayarin ay dapat maganap kapag naisumite na ng mga komisyoner ang kanilang ulat, at ang bayarin na ito ay dapat bayaran ng Heirs of Sanchez.

    Sec. 16. Fees of commissioners in eminent domain proceedings. – The commissioners appointed to appraise land sought to be condemned for public uses in accordance with these rules shall each receive a compensation to be fixed by the court of NOT LESS THAN [THREE HUNDRED] (P300.00) [PESOS] per day for the time actually and necessarily employed in the performance of their duties and in making their report to the court, which fees shall be taxed as a part of the costs of the proceedings.

    Sa kabuuan, pinawalang-bisa ng Korte Suprema ang pananagutan ng LBP na magbayad ng bayarin ng komisyoner, na ipinahayag na dapat bayaran ng mga Heirs of Sanchez ang nasabing bayarin. Inutusan din ng Korte ang RTC na kalkulahin ang bayarin ng komisyoner batay sa aktwal na oras na ginugol sa pagtupad ng kanilang mga tungkulin. Ang desisyong ito ay mahalaga dahil binibigyang-diin nito ang limitadong pananagutan ng LBP sa mga kaso ng repormang agraryo at binibigyang-diin ang kahalagahan ng pagtukoy ng mga bayarin batay sa aktwal na serbisyong ibinigay.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung dapat bang magbayad ang Land Bank of the Philippines (LBP) ng bayarin ng komisyoner sa mga kaso ng repormang agraryo, na isinasaalang-alang ang papel nito bilang financial intermediary ng pamahalaan. Ipinasiya ng Korte Suprema na exempt ang LBP sa mga bayarin na ito.
    Sino ang naghain ng kaso sa RTC? Ang mga Heirs of Bartolome J. Sanchez ang naghain ng kaso sa Regional Trial Court (RTC) matapos hindi sumang-ayon sa pagtasa ng Department of Agrarian Reform (DAR) sa halaga ng kanilang lupa.
    Bakit kailangang magbayad ang LBP para sa mga bayarin sa paglilitis sa korte? Ayon sa Court of Appeals, tungkulin ng LBP na magbayad dahil sila ang “plaintiff” sa kaso, na kumakatawan sa pamahalaan. Gayunpaman, tinanggihan ng Korte Suprema ang pananaw na ito.
    Ano ang batayan para kalkulahin ang bayarin ng komisyoner? Ayon sa Section 16, Rule 141 ng Rules of Court, ang bayarin ng mga komisyoner ay dapat ibatay sa aktwal na oras na kanilang ginugol sa pagtupad ng kanilang mga tungkulin at sa paggawa ng kanilang ulat sa korte.
    Sino ang kailangang magbayad ng bayarin sa komisyoner ayon sa desisyon ng Korte Suprema? Ayon sa desisyon ng Korte Suprema, ang mga Heirs of Bartolome J. Sanchez ang dapat magbayad ng bayarin ng komisyoner.
    Ano ang papel ng LBP sa mga paglilitis sa repormang agraryo? Ginagampanan ng LBP ang papel ng financial intermediary, na responsable sa pagtasa ng halaga ng lupa at pagbabayad ng mga kompensasyon sa mga may-ari ng lupa ayon sa programa ng pamahalaan sa repormang agraryo.
    Anong legal na prinsipyo ang batayan ng desisyon? Ang desisyon ay batay sa legal na prinsipyo na ang mga ahensya ng pamahalaan na gumaganap ng mga tungkuling pampamahalaan ay exempt sa pagbabayad ng mga legal fees.
    Ano ang naging hatol ng Court of Appeals tungkol sa bagay na ito? Pinagtibay ng Court of Appeals ang pag-uutos sa LBP na magbayad ng bayarin ng komisyoner ngunit inutusan ang RTC na kalkulahin ang bayarin batay sa aktwal na oras na ginugol ng mga komisyoner.

    Sa buod, ipinapahiwatig ng desisyon ng Korte Suprema na ang mga responsibilidad sa pananalapi ng LBP sa mga usapin ng repormang agraryo ay limitado, na nagbibigay-diin sa kahalagahan ng makatarungang pagtasa ng mga legal na bayarin at kahalagahan ng batayang regulasyon para sa saklaw ng exemption. Sa paglipat sa iba pang legal na pagsisikap, ang kaalamang ito ay maaaring makatulong na gabayan ang mga entidad ng pamahalaan tungo sa napapanatiling fiscal management.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: LAND BANK OF THE PHILIPPINES VS. HEIRS OF BARTOLOME J. SANCHEZ, G.R. No. 214902, January 22, 2020

  • Pagbubuwis sa Dividends: Kailan Hindi Ka Dapat Magbayad ng Buwis sa Negosyo

    Ang kasong ito ay tungkol sa kung kailan dapat magbayad ng buwis ang isang kumpanya sa kita nito mula sa dividends. Ipinasiya ng Korte Suprema na ang Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI), bilang isang holding company na nagmamay-ari ng shares sa San Miguel Corporation (SMC), ay hindi dapat magbayad ng local business tax (LBT) sa dividends na natatanggap nito. Ito ay dahil ang RAVI ay hindi itinuturing na isang non-bank financial intermediary (NBFI) na siyang dapat magbayad ng ganitong buwis, dahil ang pangunahing layunin nito ay hindi ang magsagawa ng financial activities bilang isang negosyo.

    Pera ng Bayan o Puhunan ng Negosyo: Kailan Dapat Magbayad ng Buwis?

    Ang Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI) ay isa sa mga kumpanya ng Coconut Industry Investment Fund (CIIF) na itinatag upang humawak ng shares ng San Miguel Corporation (SMC). Sa isang desisyon ng Korte Suprema, idineklara na ang mga kumpanya ng CIIF, kasama ang RAVI, at ang CIIF block ng SMC shares ay “public funds” na pag-aari ng gobyerno. Kaya, naghain ang RAVI ng claim para sa refund ng local business tax (LBT) na binayaran nito, dahil inaakala nitong hindi ito dapat magbayad ng buwis bilang isang non-bank financial intermediary (NBFI). Ang City of Davao naman ay nanindigan na ang RAVI ay dapat magbayad ng buwis dahil sa mga aktibidad nito sa pagmamay-ari ng shares at pagtanggap ng dividends.

    Ayon sa Local Government Code, maaaring magpataw ng buwis sa mga bangko at iba pang financial institutions, kasama na ang mga non-bank financial intermediaries, sa kita nito mula sa interes, dividends, at iba pa. Kaya naman ang isyu dito ay kung ang RAVI ba ay maituturing na isang NBFI. Sinabi ng Korte Suprema na ang LBT ay ipinapataw sa mga negosyong aktibo sa isang lugar. Para masabing NBFI ang isang kumpanya, kailangan itong pahintulutan ng Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP), ang pangunahing gawain nito ay may kinalaman sa pagpapautang o pamumuhunan, at regular itong gumagawa ng mga transaksyon na may kinalaman sa pagtanggap at pagpapahiram ng pera.

    Sa kasong ito, hindi natutugunan ng RAVI ang mga rekisitos na ito. Ito ay dahil ang RAVI ay isang CIIF holding company, at ang SMC preferred shares na hawak nito ay itinuturing na pag-aari ng gobyerno para sa industriya ng niyog. Ang dividends mula sa mga shares na ito ay dapat gamitin lamang para sa kapakinabangan ng mga magsasaka ng niyog. Kaya, ang pamamahala ng RAVI sa dividends ay hindi maituturing na isang aktibidad ng pagnenegosyo bilang isang NBFI. May malaking pagkakaiba sa pagitan ng isang holding company at isang financial intermediary. Ang isang holding company ay nag-iinvest sa mga shares ng ibang kumpanya para kontrolin ang mga polisiya nito, habang ang isang financial intermediary ay nakikipagtransaksyon sa pera ng publiko at kinokontrol ng BSP. Sa madaling salita, ang pagiging holding company ng RAVI ay hindi nangangahulugang isa rin itong financial intermediary.

    Ang RAVI ay hindi isang aktibong investor o dealer ng securities. Ito ay dahil limitado lamang ito sa pamamahala ng dividends ng SMC preferred shares para sa gobyerno. Kaya, hindi ito maituturing na “doing business” bilang isang NBFI. Ang isa pang punto ay kahit malawak ang primary purpose ng RAVI sa articles of incorporation nito, hindi ito nangangahulugang nagagawa nito ang mga aktibidad na katulad ng isang NBFI. Ang karapatang bumili at magbenta ng ari-arian, kasama na ang shares, ay karaniwang probisyon sa lahat ng korporasyon. Ang mismong pamumuhunan ng RAVI ay hindi agad nagko-convert dito bilang isang NBFI. Kung hindi, wala nang pagkakaiba sa pagitan ng isang holding company at financial intermediaries. Dahil hindi NBFI ang RAVI, hindi ito dapat magbayad ng LBT.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung ang Randy Allied Ventures, Inc. (RAVI) ba ay dapat magbayad ng local business tax (LBT) bilang isang non-bank financial intermediary (NBFI).
    Ano ang naging basehan ng City of Davao para singilin ang RAVI ng LBT? Ayon sa City of Davao, ang mga aktibidad ng RAVI sa pagmamay-ari ng shares at pagtanggap ng dividends ay maituturing na pagnenegosyo bilang isang NBFI.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa pagiging NBFI ng RAVI? Sinabi ng Korte Suprema na hindi maituturing na NBFI ang RAVI dahil hindi nito natutugunan ang mga rekisitos para maging isa, tulad ng pahintulot mula sa Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) at regular na paggawa ng mga transaksyon na may kinalaman sa pagpapautang o pamumuhunan.
    Ano ang pagkakaiba ng holding company at financial intermediary? Ang holding company ay nag-iinvest sa mga shares ng ibang kumpanya para kontrolin ang mga polisiya nito, habang ang financial intermediary ay nakikipagtransaksyon sa pera ng publiko at kinokontrol ng BSP.
    Ano ang epekto ng pagiging CIIF company ng RAVI sa kaso? Dahil ang RAVI ay isang CIIF holding company, ang SMC preferred shares na hawak nito ay itinuturing na pag-aari ng gobyerno para sa industriya ng niyog, at ang dividends mula sa mga shares na ito ay dapat gamitin lamang para sa kapakinabangan ng mga magsasaka ng niyog.
    Bakit hindi maituturing na “doing business” ang pamamahala ng RAVI sa dividends? Dahil limitado lamang ang RAVI sa pamamahala ng dividends ng SMC preferred shares para sa gobyerno, hindi ito maituturing na aktibidad ng pagnenegosyo para sa sariling tubo.
    Ano ang ibig sabihin ng primary purpose ng RAVI sa articles of incorporation nito? Kahit malawak ang primary purpose ng RAVI sa articles of incorporation nito, hindi ito nangangahulugang nagagawa nito ang mga aktibidad na katulad ng isang NBFI.
    May iba pa bang buwis na maaaring ipataw sa RAVI? Oo, maaaring magbayad ng iba pang buwis ang RAVI, local man o national, kung ito ay gagawa ng ibang aktibidad na nagbibigay ng tubo maliban sa pamamahala ng SMC preferred shares.

    Sa kabuuan, ang pagpapasya na ito ay nagbibigay-linaw sa mga sitwasyon kung kailan ang isang kumpanya ay hindi dapat magbayad ng local business tax (LBT) sa mga dividends na natatanggap nito. Mahalaga ito para sa mga kumpanya na may katulad na sitwasyon, upang hindi sila magbayad ng buwis na hindi naman talaga dapat.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: CITY OF DAVAO VS. RANDY ALLIED VENTURES, INC., G.R. No. 241697, July 29, 2019