Tag: final withholding tax

  • Pananagutan sa Pagbabayad ng Buwis: Kailan nga ba Talaga Dapat Magbayad?

    Sa isang desisyon ng Korte Suprema, pinagtibay na ang obligasyon na magbayad ng buwis ay nakabatay sa kung kailan ang pagbabayad ay dapat nang bayaran, hinihingi, o ayon sa batas. Ibig sabihin, hindi sapat na mayroong kontrata; ang mahalaga ay kung kailan aktuwal na dapat bayaran ang obligasyon. Ang desisyong ito ay mahalaga sa mga korporasyon at indibidwal dahil nagbibigay ito ng linaw kung kailan dapat magsimula ang pagbabayad ng buwis upang maiwasan ang anumang pagkakautang o multa.

    Utang na Loob o Utang sa Buwis? Kailan ang Takdang Araw?

    Ang kasong ito ay nagsimula nang kwestyunin ng Edison (Bataan) Cogeneration Corporation (EBCC) ang ipinataw na kakulangan sa buwis ng Commissioner of Internal Revenue (CIR) para sa taong 2000. Isa sa mga isyu ay may kinalaman sa final withholding tax (FWT) sa interes ng pautang mula sa Ogden Power International Holdings, Inc. (Ogden). Ang pangunahing argumento ng EBCC ay hindi pa dapat bayaran ang interes na ito noong taong 2000. Kaya ang tanong: Kailan ba talaga dapat magbayad ng buwis sa interes ng pautang?

    Ang Korte Suprema, sa pagpabor sa EBCC, ay nagbigay-diin sa Revenue Regulation (RR) No. 02-98, na nagsasaad na ang obligasyon na magbayad ng buwis ay nagsisimula lamang kapag ang kita ay binayaran o dapat bayaran, alinman ang mauna. Ayon sa regulasyon, ang terminong ‘dapat bayaran’ ay tumutukoy sa petsa kung kailan ang obligasyon ay dapat nang bayaran, hinihingi, o ayon sa batas. Sa madaling salita, kahit na mayroong kasunduan sa pautang, ang obligasyon na magbayad ng buwis ay hindi pa magsisimula hangga’t hindi pa aktuwal na dapat bayaran ang interes.

    Sa kasong ito, ang kasunduan ng EBCC sa Ogden ay nagsasaad na ang unang bayad ng interes ay dapat bayaran noong June 1, 2002. Dahil dito, kinatigan ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Tax Appeals (CTA) na walang obligasyon ang EBCC na magbayad ng FWT sa interes ng pautang noong taong 2000. Ang desisyong ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagtukoy kung kailan ang obligasyon ay ‘dapat bayaran’ upang malaman kung kailan magsisimula ang obligasyon na magbayad ng buwis.

    SEC. 2.57.4. Time of Withholding. – The obligation of the payor to deduct and withhold the tax under Section 2.57 of these regulations arises at the time an income is paid or payable, whichever comes first, the term ‘payable’ refers to the date the obligation becomes due, demandable or legally enforceable.

    Kaugnay naman sa argumento ng CIR na dapat ipatupad nang paatras (retroactive) ang RR No. 12-01, na nagbabago sa panuntunan kung kailan dapat magsimula ang pagbabayad ng buwis, tinanggihan ito ng Korte Suprema dahil hindi ito unang iniharap sa CTA. Ayon sa Korte, hindi maaaring baguhin ng isang partido ang kanyang argumento sa apela, dahil ito ay hindi patas sa kabilang partido at lumalabag sa mga panuntunan ng patas na paglalaro, hustisya, at nararapat na proseso.

    Bukod pa rito, binigyang-diin ng Korte Suprema na ang pagpapawalang-bisa sa pagtasa ng kakulangan sa buwis ay nararapat lamang kung mapatunayan ng nagbabayad ng buwis (taxpayer) na walang legal o factual na batayan ang pagtasa, o kaya ay nabayaran na niya ang kakulangan sa buwis. Sa madaling salita, ang burden of proof ay nasa taxpayer na kumukuwestyon sa validity ng assessment. Ito ay mahalagang prinsipyo na dapat tandaan ng bawat taxpayer na nagbabalak na kwestyunin ang isang tax assessment.

    Sa kabilang banda, kung ang CIR ay nag-aakusa ng pagtatago ng mga materyal na katotohanan o masamang intensyon, ito ay itinuturing na usapin ng katotohanan (question of fact) na hindi maaaring talakayin sa isang petisyon sa ilalim ng Rule 45 ng Rules of Court. Ang mga usapin ng katotohanan ay dapat talakayin sa mas mababang korte, kung saan maaaring suriin ang mga ebidensya at patunay.

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung kailan dapat magsimula ang obligasyon na magbayad ng final withholding tax (FWT) sa interes ng pautang, at kung dapat bang ipatupad nang paatras (retroactive) ang Revenue Regulation No. 12-01.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa kung kailan dapat magbayad ng buwis? Sinabi ng Korte Suprema na ang obligasyon na magbayad ng buwis ay nagsisimula lamang kapag ang kita ay binayaran o dapat bayaran, alinman ang mauna. Ang ‘dapat bayaran’ ay tumutukoy sa petsa kung kailan ang obligasyon ay dapat nang bayaran, hinihingi, o ayon sa batas.
    Ano ang Revenue Regulation No. 02-98? Ang Revenue Regulation No. 02-98 ay naglalaman ng mga panuntunan tungkol sa pagbabayad ng buwis. Itinatakda nito na ang obligasyon na magbayad ng buwis ay nagsisimula kapag ang kita ay binayaran o dapat bayaran, na ang ‘dapat bayaran’ ay nangangahulugang dapat nang bayaran, hinihingi, o ayon sa batas.
    Bakit tinanggihan ng Korte Suprema ang retroactive application ng RR No. 12-01? Tinanggihan ng Korte Suprema ang retroactive application ng RR No. 12-01 dahil hindi ito unang iniharap sa Court of Tax Appeals (CTA). Hindi maaaring baguhin ng isang partido ang kanyang argumento sa apela.
    Sino ang may burden of proof sa mga kaso ng tax assessment? Sa mga kaso ng tax assessment, ang burden of proof ay nasa taxpayer na kumukuwestyon sa validity ng assessment. Kailangan niyang patunayan na walang legal o factual na batayan ang pagtasa.
    Ano ang pagkakaiba ng usapin ng katotohanan (question of fact) at usapin ng batas (question of law)? Ang usapin ng katotohanan ay tumutukoy sa mga katanungan tungkol sa mga pangyayari at ebidensya sa kaso, habang ang usapin ng batas ay tumutukoy sa interpretasyon at paglalapat ng mga batas.
    Ano ang kahalagahan ng desisyong ito sa mga taxpayers? Nagbibigay ito ng linaw kung kailan dapat magsimula ang pagbabayad ng buwis upang maiwasan ang anumang pagkakautang o multa. Ang petsa kung kailan dapat bayaran, hinihingi, o ayon sa batas ang obligasyon ay ang susi sa pagtukoy kung kailan magsisimula ang pananagutan sa buwis.
    Ano ang epekto ng pag-avail ng Tax Amnesty Program? Sa kasong ito, ang pag-avail ng EBCC ng Tax Amnesty Program ay nagresulta sa pag-withdraw ng petisyon kaugnay ng kakulangan sa income tax at VAT.

    Sa kabuuan, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng CTA, na nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pagtukoy kung kailan ang isang obligasyon ay ‘dapat bayaran’ ayon sa batas, upang malaman kung kailan magsisimula ang obligasyon na magbayad ng buwis. Ang kasong ito ay nagpapakita na hindi sapat na mayroong kontrata; ang mahalaga ay kung kailan aktuwal na dapat bayaran ang obligasyon, at ito ay mahalaga para sa mga korporasyon at indibidwal upang maiwasan ang anumang pagkakautang o multa sa buwis.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Edison (Bataan) Cogeneration Corporation v. Commissioner of Internal Revenue, G.R. No. 201668, August 30, 2017

  • Huling Pagbabayad ng Buwis: Ang Pagkakamali sa Metrobank Refund at ang Kahalagahan ng Takdang Panahon

    Sa desisyon ng Korte Suprema sa kasong Metropolitan Bank & Trust Company v. Commissioner of Internal Revenue, idiniin na ang paghahabol ng refund sa buwis ay mayroong mahigpit na takdang panahon. Hindi maaaring ibase ang pagbibilang ng dalawang taong palugit sa paghahain ng refund mula sa petsa kung kailan natuklasan ang pagkakamali, lalo na kung ito ay may kinalaman sa final withholding tax. Ang takdang panahon ay nagsisimula sa araw na binayaran ang buwis. Kaya, kung lumipas na ang dalawang taon mula nang bayaran ang buwis, hindi na maaaring maghabol ng refund, kahit pa may pagkakamali.

    Ang Kwento ng Metrobank: Paano Nasayang ang Refund Dahil sa Takdang Panahon?

    Nagsimula ang kaso noong 1997 nang magpautang ang Solidbank Corporation sa Luzon Hydro Corporation (LHC). Ayon sa kasunduan, responsibilidad ng LHC na magbayad ng buwis na dapat ibawas sa interes ng pautang. Nang bilhin ng Metrobank ang Solidbank, nakuha rin nito ang responsibilidad sa kasunduan. Noong Marso at Oktubre 2001, nagbayad ang LHC ng interes sa Metrobank at ibinawas ang 10% na final tax, na kanilang binayaran sa Bureau of Internal Revenue (BIR).

    Ayon sa Metrobank, nagkamali sila at niremit din nila ang parehong halaga sa BIR, dahil naisama ito sa kanilang Monthly Remittance Returns. Dahil dito, humiling sila ng refund sa BIR noong Disyembre 27, 2002. Nang hindi ito agad naaksyunan, naghain sila ng petisyon sa Court of Tax Appeals (CTA) noong Setyembre 10, 2003. Ngunit ayon sa BIR, lampas na sa takdang panahon ang kanilang paghahabol.

    Ayon sa Section 204 ng National Internal Revenue Code, may awtoridad ang Commissioner of Internal Revenue na magbigay ng refund sa mga buwis na naibayad nang mali o labag sa batas. Ngunit, dapat ihain ang claim para sa refund sa loob ng dalawang taon mula nang bayaran ang buwis. Ito ay binigyang diin sa kaso na ito.

    Section 204. Authority of the Commissioner to Compromise, Abate and Refund or Credit Taxes. – The Commissioner may – x x x x (C) Credit or refund taxes erroneously or illegally received or penalties imposed without authority…No credit or refund of taxes or penalties shall be allowed unless the taxpayer files in writing with the Commissioner a claim for credit or refund within two (2) years after the payment of the tax or penalty:

    Ayon naman sa Section 229 ng parehong code, kailangan munang maghain ng administrative claim sa CIR bago maghain ng judicial claim sa CTA. Parehong dapat ihain ang mga ito sa loob ng dalawang taong palugit. Sa madaling salita, kahit hindi pa natutugunan ang administrative claim, dapat nang maghain ng judicial claim upang hindi mawala ang karapatang maghabol dahil sa takdang panahon.

    Sinabi ng Metrobank na hindi pa lampas sa takdang panahon ang kanilang paghahabol dahil binilang nila ito mula nang isampa nila ang kanilang Final Adjustment Return noong Abril 2002. Ibinase nila ito sa ilang kaso kung saan ang pagbibilang ng takdang panahon ay nagsisimula sa paghain ng Annual Income Tax Return.

    Ngunit hindi ito tinanggap ng Korte Suprema. Ayon sa kanila, ang mga kasong binanggit ng Metrobank ay may kinalaman sa corporate income taxes, kung saan ang pagbabayad ay ginagawa kada quarter at may adjustment sa dulo ng taon. Ibang usapan naman ang final withholding tax, na itinuturing na huling pagbabayad ng buwis at hindi na kailangang i-adjust pa.

    Section 2.57. Withholding of Tax at Source (A) Final Withholding Tax. – Under the final withholding tax system[,] the amount of income tax withheld by the withholding agent is constituted as a full and final payment of the income tax due from the payee on the said income. The liability for payment of the tax rests primarily on the payor as a withholding agent…The payee is not required to file an income tax return for the particular income.

    Sa kasong ito, binayaran ng Metrobank ang final withholding tax noong Abril 25, 2001. Dahil dito, mayroon lamang silang hanggang Abril 25, 2003 para maghain ng kanilang administrative at judicial claims. Bagamat naisampa nila ang administrative claim sa loob ng takdang panahon, ang judicial claim ay naisampa lamang noong Setyembre 10, 2003, kaya lampas na ito sa takdang panahon.

    Hindi rin kinatigan ng Korte Suprema ang argumento ng Metrobank na dapat sundin ang prinsipyo ng solutio indebiti (pagbabayad nang walang obligasyon). Ayon sa Korte, mayroong relasyon sa pagitan ng Metrobank at ng pamahalaan, kung saan ang Metrobank ay may obligasyon na magbayad ng buwis. Dagdag pa rito, mayroong espesyal na batas (Tax Code) na nagtatakda ng takdang panahon para sa paghahabol ng refund.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung lampas na sa takdang panahon ang paghahabol ng Metrobank para sa refund ng kanilang final withholding tax. Ito ay dahil sa pagkakaiba ng interpretasyon sa kung kailan dapat magsimula ang pagbibilang ng dalawang taong palugit.
    Paano binibilang ang takdang panahon para sa paghahabol ng refund? Sa kaso ng final withholding tax, ang takdang panahon ay nagsisimula sa araw na binayaran ang buwis, hindi sa araw na natuklasan ang pagkakamali o naisampa ang Annual Income Tax Return.
    Bakit mahalaga ang takdang panahon sa paghahabol ng refund? Mahalaga ito dahil kung lampas na sa takdang panahon ang paghahabol, mawawala na ang karapatan ng taxpayer na makuha ang refund, kahit pa may basehan ito.
    Ano ang pagkakaiba ng final withholding tax sa corporate income tax pagdating sa refund? Ang final withholding tax ay itinuturing na huling pagbabayad ng buwis, kaya ang takdang panahon ay binibilang mula sa araw ng pagbabayad. Sa corporate income tax, may quarterly payments at adjustment sa dulo ng taon, kaya ang takdang panahon ay binibilang mula sa paghain ng Annual Income Tax Return.
    Ano ang kahalagahan ng administrative at judicial claims sa paghahabol ng refund? Kinakailangan ang administrative claim upang ipaalam sa BIR ang intensyon ng taxpayer na maghabol ng refund. Ang judicial claim naman ay kailangan upang pormal na ihain ang kaso sa korte kung hindi maaksyunan ang administrative claim.
    Ano ang solutio indebiti at bakit hindi ito applicable sa kasong ito? Ang solutio indebiti ay ang pagbabayad nang walang obligasyon. Hindi ito applicable dahil mayroong legal na relasyon sa pagitan ng Metrobank bilang withholding agent at ng pamahalaan.
    Ano ang epekto ng desisyon na ito sa mga taxpayers? Ang desisyon na ito ay nagpapaalala sa mga taxpayers na maging maingat sa pagbabayad ng buwis at maghain ng refund sa loob ng takdang panahon upang hindi mawala ang kanilang karapatan.
    Ano ang dapat gawin kung nagkamali sa pagbabayad ng buwis? Agad na ipaalam sa BIR ang pagkakamali at maghain ng claim para sa refund sa lalong madaling panahon. Siguraduhing gawin ito sa loob ng dalawang taong palugit mula sa araw ng pagbabayad.

    Ang kasong ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagsunod sa takdang panahon sa paghahabol ng refund sa buwis. Mahalagang maging maingat at kumilos agad upang hindi mawala ang karapatan na mabawi ang buwis na naibayad nang mali.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Metropolitan Bank & Trust Company vs. The Commissioner of Internal Revenue, G.R. No. 182582, April 17, 2017

  • Ang Pagpapakahulugan sa ’20 o Higit pang Nagpapahiram’: Deposito Ba o Hindi?

    Nilinaw ng Korte Suprema ang interpretasyon ng terminong “publiko” sa konteksto ng mga deposit substitute at ang pagpapataw ng buwis dito. Ang desisyon ay naglalayong magbigay linaw sa mga transaksyon sa merkado ng pananalapi, partikular na sa mga government securities tulad ng PEACe Bonds. Ayon sa Korte, ang pagiging “publiko” ay nangangahulugang paghiram mula sa 20 o higit pang indibidwal o korporasyon sa anumang isang pagkakataon. Ito ay mahalaga sa pagtukoy kung ang isang instrumentong pautang ay maituturing na deposit substitute na sakop ng 20% final withholding tax. Ang desisyon ay may implikasyon sa mga bangko, non-bank financial intermediaries, at mga korporasyong naglalabas ng debt instruments upang makalikom ng pondo mula sa publiko. Ang pagpapataw ng buwis ay nakadepende kung ang securities ay naipamahagi sa 20 o higit pang mga nagpapahiram.

    PEACe Bonds: Buwis Ba Ito o Hindi?

    Sa kasong Banco de Oro, et al. vs. Republic of the Philippines, hinamon ang validity ng BIR Ruling Nos. 370-2011 at DA 378-2011 na nagdedeklarang ang PEACe Bonds ay deposit substitutes at sakop ng 20% final withholding tax. Ang pangunahing isyu ay kung ang PEACe Bonds, na inisyu ng Bureau of Treasury, ay maituturing na deposit substitutes batay sa Section 22(Y) ng National Internal Revenue Code (NIRC), na tumutukoy sa “publiko” bilang 20 o higit pang nagpapahiram sa anumang isang pagkakataon. Lumabas din na mahalaga na matiyak kung sino ang dapat magbayad ng buwis at ang pagkolekta ba ay napapanahon.

    Ang mga petisyoner, kabilang ang Banco de Oro at Rizal Commercial Banking Corporation (RCBC), ay nag-argue na ang PEACe Bonds ay hindi deposit substitutes dahil nilayon ng gobyerno na limitahan ang bilang ng nagpapahiram sa 19 o mas mababa. Binigyang diin nila na ang Section 22(Y) ng NIRC ay dapat sundin at ang aktwal na bilang ng nagpapahiram sa anumang isang pagkakataon ang dapat magdikta ng pagiging deposit substitute ng isang securities.

    Sa kabilang banda, kinontra ng mga respondent, kabilang ang Republic of the Philippines at Commissioner of Internal Revenue, na ang 20-lender rule ay hindi dapat istriktong ipatupad sa mga government debt instruments. Nagpaliwanag sila na ang mga government securities ay likas na paghiram mula sa publiko at ang intensyon na gawing malayang maipagbibili ang mga securities sa secondary market ay dapat isaalang-alang.

    Nilinaw ng Korte Suprema na ang pagpapakahulugan sa 20-lender rule sa Section 22(Y) ng NIRC ay dapat sundin. Binigyang diin ng Korte na ang depinisyon ng deposit substitutes ay nagmula sa Section 95 ng Republic Act No. 7653, o ang New Central Bank Act, at sinasalamin ang layuning pangasiwaan ang mga gawaing quasi-banking.

    SEC. 22.Definitions – When used in this Title:

    (Y) The term ‘deposit substitutes’ shall mean an alternative form of obtaining funds from the public (the term ‘public’ means borrowing from twenty (20) or more individual or corporate lenders at any one time), other than deposits, through the issuance, endorsement, or acceptance of debt instruments for the borrower’s own account, for the purpose of re-lending or purchasing of receivables and other obligations, or financing their own needs or the needs of their agent or dealer.

    Ang pagsusuri ay ipinakita na para sa mga layunin ng buwis sa panloob na kita, kahit na ang mga instrumentong pautang na inisyu at ibinebenta sa 20 o higit pang nagpapahiram/mamumuhunan ng mga komersyal o industriyal na kumpanya upang pondohan ang kanilang sariling mga pangangailangan ay itinuturing na mga substitute ng deposito, na maaaring patawan ng buwis tulad nito. Kung ibebenta ng isang bangko o isang financial intermediary ang mga debt instrument sa 20 o higit pang nagpapahiram/namumuhunan anumang oras, anuman ang mga halaga na nakabinbin, para sa layunin ng muling pagpapahiram o pagbili ng mga receivable o obligasyon, ito ay itinuturing na nagsasagawa ng quasi-banking function at samakatuwid ay napapailalim sa mga naaangkop na regulasyon ng Bangko Sentral Pilipinas (BSP). Ang Korte rin binigyang diin ang kahalagahan ng withholding system sa mga deposito para mabilis makakolekta ng buwis.

    Sa puntong iyon, sinabi rin ng Korte na sa secondary market trades, napunta sa nagbebenta ang cash at hindi sa issuer, ang mga trading gains sa instrument ay taxable din.

    Itinukoy ng Korte ang tungkulin ng Government Securities Eligible Dealers (GSEDs) bilang ahente ng Bureau of Treasury sa pamamahagi ng government securities. Kapag ipinamahagi ng GSED ang government securities sa 20 o higit pang mamumuhunan, ang government securities ay maituturing na deposit substitutes na dapat patawan ng buwis. Bukod dito, binanggit ng Korte na responsibilidad ng GSED na i-withhold ang 20% final withholding tax sa imputed interest sa securities. Pero dapat din tiyakin ang pagbayad nito at kung mayroon bang estoppel ang pamahalaan na mangolekta.

    Ang Korte Suprema ay nagbigay linaw tungkol sa mga rulings ng Bureau of Internal Revenue at kinilala ang pagtitiwala ng RCBC sa mga pahayag sa kasunduan ng underwriting na ang PEACe Bonds ay exempted sa mga buwis. Pagkatapos tingnan ang iba’t ibang alalahanin gaya ng bank secrecy law, itinindig ng hukuman ang depinisyon sa teksto ng batas. Kaya, ang desisyon ay dapat na mailapat nang prospektibo upang protektahan ang RCBC Capital dahil kung hindi, ang retroactive assessment ng buwis ay lumabag sa kanilang karapatan sa dahil proseso at ang constitutional proscription sa batas ex post facto.

    Sa pagtatapos, ang Korte Suprema ay nagbigay ng desisyon na nangangailangan sa Bureau of Treasury na agad na i-release ang halagang nakalaan para sa 20% final withholding tax sa PEACe Bonds. Dahil sa pagtanggi ng respondent na sumunod sa mga utos ng korte, ang Treasury ay may pananagutan na magbayad ng legal interest na 6% bawat taon sa halagang P4,966,207,796.41 mula pa noong ika-19 ng Oktubre 2011, hanggang sa buong pagbabayad. Ang pondong ito ay naitago dahil ang utos ay nakabinbin. Kaya, ang RCBC at CODE-NGO ay hindi dapat magbayad hanggang hindi pa maliwanag.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung ang PEACe Bonds ay maituturing na deposit substitutes ayon sa Section 22(Y) ng National Internal Revenue Code, at kung ang 20% final withholding tax ay dapat ipataw dito.
    Ano ang depinisyon ng “publiko” ayon sa batas? Ayon sa Section 22(Y) ng National Internal Revenue Code, ang terminong “publiko” ay nangangahulugang paghiram mula sa 20 o higit pang indibidwal o korporasyon sa anumang isang pagkakataon. Ito ay mahalaga sa pagtukoy kung ang isang instrumentong pautang ay maituturing na deposit substitute.
    Sino ang may responsibilidad na i-withhold at i-remit ang buwis sa deposit substitutes? Ayon sa Section 57 ng National Internal Revenue Code, ang payor-borrower ang may pangunahing tungkulin na i-withhold at i-remit ang 20% final tax sa interest income o yield mula sa deposit substitutes.
    Paano nakakaapekto ang desisyon na ito sa secondary market ng bonds? Sa secondary market, ang cash ay napupunta sa nagbebenta (investor) at hindi sa nag-isyu (issuer). Sa kabilang banda, sa trades sa secondary market, napunta sa investor at binigay ng korte ang buwis para magkaroon katiyakan dito.
    Ano ang papel ng Government Securities Eligible Dealers (GSEDs) sa paglabas ng government securities? Ang GSEDs ay naglilingkod bilang ahente ng Bureau of Treasury sa pamamahagi ng government securities. Kapag ipinamahagi ng GSED ang government securities sa 20 o higit pang mamumuhunan, ang government securities ay maituturing na deposit substitutes na dapat patawan ng buwis.
    Bakit ang desisyon ng Korte Suprema ay ipinapatupad nang prospektibo? Ang Korte Suprema ay nagbigay ng prospektibong aplikasyon sa desisyon upang protektahan ang RCBC dahil umaasa sila sa ruling ng BIR. Kung hindi, ang pagpapataw ng buwis nang retroactive ay labag sa kanilang karapatan sa due process.
    Ano ang resulta ng pagtanggi ng Bureau of Treasury na sumunod sa temporary restraining order ng Korte Suprema? Dahil sa hindi makatwirang pagtanggi ng Bureau of Treasury, sila ay pinagbayad ng legal interest na 6% per annum sa halagang nakalaan para sa 20% final withholding tax, mula pa noong ika-19 ng Oktubre 2011, hanggang sa buong pagbabayad.
    May pananagutan bang magbayad ng 20% final withholding tax ang RCBC at RCBC Capital? Hindi rin sila magbabayad dahil may prospektibo. Ang ibig sabihin ang magiging depenisyon ay hindi pa nakikitang malinaw kaya hindi nila naisip na dapat silang magbayad at siniguro nila na protektado din sila ng Underwriting Agreement.

    Para sa mga katanungan tungkol sa pag-apply ng ruling na ito sa mga partikular na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuring ito ay ibinigay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na patnubay na naaayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: BANCO DE ORO, BANK OF COMMERCE, CHINA BANKING CORPORATION, METROPOLITAN BANK & TRUST COMPANY, PHILIPPINE BANK OF COMMUNICATIONS, PHILIPPINE NATIONAL BANK, PHILIPPINE VETERANS BANK, AND PLANTERS DEVELOPMENT BANK, ET AL., G.R. No. 198756, August 16, 2016