Tag: Depektibong Produkto

  • Pananagutan ng Nagtitinda sa mga Sirang Produkto: Pagtitiyak sa Karapatan ng mga Mamimili

    Nilinaw ng Korte Suprema na maaaring managot ang isang tindahan sa pagbebenta ng mga produktong may depekto o sira, kahit na walang resibo ang mamimili. Ang desisyong ito ay nagbibigay-diin sa proteksiyon ng mga mamimili at nagtatakda ng pamantayan para sa pananagutan ng mga nagtitinda sa Pilipinas. Sa madaling salita, kahit walang resibo, kung mapapatunayan na ang produkto ay binili sa tindahan at ito’y may depekto, maaaring maghabla ang mamimili.

    Mabahong Tsokolate, Walang Resibo: Kailan Dapat Magbayad ang Gaisano?

    Ang kaso ay nagsimula nang bumili ang mag-asawang Rhedey ng mga Cadbury chocolate bar sa Gaisano Superstore sa Valencia City. Nadiskubre nila na ang mga tsokolate ay puno ng mga uod, itlog ng uod, at sapot. Matapos ang insidente, nagsampa sila ng reklamo laban sa Gaisano, ngunit hindi nila naipakita ang resibo bilang patunay ng pagbili. Ang pangunahing tanong sa kasong ito ay: Maaari bang managot ang Gaisano sa mga pinsala kahit na walang resibo na nagpapatunay ng pagbili ng mga tsokolate sa kanilang tindahan?

    Ang Gaisano ay nagtanggol sa sarili sa pamamagitan ng pagpapahayag na walang sanhi ng aksyon ang mga Rhedey laban sa kanila dahil umano sa pagiging huli na ng reklamo at kawalan ng patunay ng pagbili. Ayon sa Gaisano, dapat na may resibo upang mapatunayan ang pagbili ng produkto sa kanilang tindahan. Ngunit, hindi sumang-ayon dito ang Korte Suprema.

    Ayon sa Korte Suprema, ang kawalan ng resibo ay hindi hadlang upang mapatunayan ang pagbili ng produkto. Maaaring gamitin ang iba pang ebidensya, tulad ng testimonya ng mamimili at iba pang circumstantial evidence, upang patunayan ang pagbili. Sa kasong ito, pinanigan ng Korte Suprema ang testimonya ni Frank Rhedey na nagdetalye kung paano at kailan nila binili ang mga tsokolate sa Gaisano.

    Bukod pa rito, binigyang-diin ng Korte Suprema na ang Gaisano, bilang isang negosyong nagbebenta ng mga produkto, ay may tungkuling mag-ingat at tiyakin na ang kanilang mga produkto ay ligtas para sa mga mamimili. Ito ay nakasaad sa Republic Act No. 7394, o ang Consumer Act of the Philippines, na nagpoprotekta sa mga karapatan ng mga mamimili laban sa mapanganib o substandard na mga produkto.

    ARTIKULO 2176. Sinuman sa pamamagitan ng pagkilos o pagkukulang ay nagdudulot ng pinsala sa iba, na may pagkakamali o kapabayaan, ay obligadong magbayad para sa pinsalang nagawa. Ang gayong pagkakamali o kapabayaan, kung walang paunang umiiral na ugnayan sa kontrata sa pagitan ng mga partido, ay tinatawag na quasi-delict at pinamamahalaan ng mga probisyon ng Kabanatang ito.

    Dahil sa kapabayaan ng Gaisano sa pagbebenta ng mga sirang tsokolate, ipinag-utos ng Korte Suprema na magbayad sila ng temperate damages na P50,000.00 at attorney’s fees na P10,000.00. Ang temperate damages ay ibinibigay kapag may napatunayang pinsala, ngunit hindi matiyak ang eksaktong halaga nito.

    Ang kasong ito ay nagpapakita na ang Consumer Act of the Philippines ay may malaking papel sa pagprotekta sa mga mamimili. Layunin ng batas na ito na tiyakin na ang mga negosyo ay nananagot sa kalidad ng kanilang mga produkto at serbisyo.

    Dagdag pa, ang desisyong ito ay nagpapaalala sa mga negosyo na maging maingat at responsable sa kanilang mga operasyon. Hindi sapat na magbenta lamang ng produkto; dapat tiyakin na ito ay ligtas at walang depekto. Kung hindi, maaaring managot ang negosyo sa mga pinsalang dulot nito sa mga mamimili.

    Sa kabilang banda, hinihikayat din nito ang mga mamimili na maging mapanuri at alisto sa mga produktong kanilang binibili. Bagaman hindi laging kailangan ang resibo, mahalaga pa rin na panatilihin ang anumang patunay ng pagbili at maging handa na magbigay ng testimonya kung kinakailangan.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung maaaring managot ang isang tindahan sa pagbebenta ng mga produktong may depekto kahit walang resibo ang mamimili. Ang isyu ay nakasentro sa patunay ng pagbili at ang pananagutan ng tindahan sa ilalim ng Consumer Act.
    Bakit hindi nakapagpakita ng resibo ang mga Rhedey? Hindi binanggit sa desisyon kung bakit hindi nakapagpakita ng resibo ang mga Rhedey. Gayunpaman, binigyang-diin ng Korte Suprema na hindi ito hadlang sa pagpapatunay ng pagbili sa pamamagitan ng ibang ebidensya.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa resibo? Ayon sa Korte Suprema, ang resibo ay hindi eksklusibo o konklusibong ebidensya ng pagbili. Maaaring patunayan ang pagbili sa pamamagitan ng ibang ebidensya tulad ng testimonya at iba pang circumstantial evidence.
    Ano ang temperate damages? Ang temperate damages ay ibinibigay kapag may napatunayang pinsala, ngunit hindi matiyak ang eksaktong halaga nito. Ito ay mas mataas kaysa nominal damages ngunit mas mababa kaysa compensatory damages.
    Anong batas ang binanggit sa kaso na nagpoprotekta sa mga mamimili? Binanggit sa kaso ang Republic Act No. 7394, o ang Consumer Act of the Philippines, na nagpoprotekta sa mga karapatan ng mga mamimili laban sa mapanganib o substandard na mga produkto.
    Magkano ang ipinag-utos ng Korte Suprema na bayaran ng Gaisano? Ipinag-utos ng Korte Suprema na magbayad ang Gaisano ng P50,000.00 bilang temperate damages at P10,000.00 bilang attorney’s fees, parehong may legal interest na 6% kada taon mula sa pagiging pinal ng desisyon.
    Paano nakaapekto ang testimonya ni Frank Rhedey sa desisyon ng korte? Binigyang-diin ng Korte Suprema ang testimonya ni Frank Rhedey bilang mahalagang ebidensya ng pagbili. Nagbigay siya ng malinaw at detalyadong salaysay tungkol sa pagbili ng mga tsokolate sa Gaisano.
    Ano ang tungkulin ng mga negosyo sa pagbebenta ng mga produkto? Ang mga negosyo ay may tungkuling mag-ingat at tiyakin na ang kanilang mga produkto ay ligtas at walang depekto. Dapat nilang tiyakin na ang kanilang mga produkto ay hindi makakasama sa mga mamimili.

    Sa kabuuan, ang kasong ito ay nagbibigay-diin sa karapatan ng mga mamimili at ang responsibilidad ng mga negosyo na maging maingat at responsable sa kanilang mga produkto. Ito ay nagpapaalala sa lahat na ang proteksiyon ng mga mamimili ay isang mahalagang aspeto ng hustisya at katarungan.

    Para sa mga katanungan tungkol sa pag-aaplay ng desisyong ito sa mga partikular na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuring ito ay ibinigay para sa layuning impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa partikular na legal na gabay na akma sa iyong sitwasyon, mangyaring kumonsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: Gaisano Superstore, Inc. vs. Spouses Frank Rhedey and Jocelyn Rhedey, G.R. No. 253825, July 06, 2022

  • Pananagutan ng Dealer sa Sirang Sasakyan: Proteksyon sa mga Mamimili ayon sa Consumer Act

    Ipinahayag ng Korte Suprema na dapat ibalik ng Toyota Shaw, Inc. (TSI) kay Carolina Valdecañas ang halaga ng kanyang biniling sasakyan dahil napatunayang may depekto ito. Nilinaw din na dapat bayaran ng TSI ang multang ipinataw ng Department of Trade and Industry (DTI) dahil sa paglabag sa Consumer Act of the Philippines. Pinoprotektahan ng desisyong ito ang mga mamimili laban sa mga produktong may depekto at nagbibigay-diin sa pananagutan ng mga dealer sa kalidad ng kanilang mga ibinebentang produkto.

    Depektibong Rav 4: Sino ang Mananagot?

    Bumili si Carolina Valdecañas ng isang Toyota Rav 4 sa TSI, ngunit ilang araw pa lamang ang nakalipas, nakaranas na siya ng mga problema tulad ng kalansing sa center console at paggana ng seatbelt indicator kahit hindi ginagamit. Paulit-ulit niyang ipinaayos ang sasakyan sa TSI, ngunit hindi nalutas ang problema. Kaya, nagreklamo si Carolina sa DTI, na nagpasyang dapat ibalik sa kanya ng TSI ang halaga ng sasakyan at magbayad ng multa. Umapela ang TSI sa Court of Appeals (CA), na nagpabor pa rin kay Carolina, ngunit binawi ang multa. Ang pangunahing tanong sa kasong ito ay kung dapat bang managot ang TSI sa depekto ng sasakyan at kung tama ba ang pagpapataw ng multa.

    Pinanigan ng Korte Suprema si Carolina, na nagpapatibay sa desisyon ng DTI at bahagyang binawi ang desisyon ng CA. Ayon sa Korte, hindi naipakitang nilabag ng DTI ang karapatan ng TSI sa due process. Nabigyan ng pagkakataon ang TSI na ipagtanggol ang sarili, ngunit hindi ito nagsumite ng posisyon papel. Dahil dito, hindi maaaring sabihin ng TSI na hindi ito nabigyan ng pagkakataong marinig ang panig nito. Pinagtibay rin ng Korte na napatunayang may depekto ang sasakyan ni Carolina. Ayon sa Republic Act No. 7394 (Consumer Act of the Philippines), may pananagutan ang mga manufacturer at supplier sa mga produktong may depekto.

    ARTICLE 97. Liability for the Defective Products. — Any Filipino or foreign manufacturer, producer, and any importer, shall be liable for redress, independently of fault, for damages caused to consumers by defects resulting from design, manufacture, construction, assembly and erection, formulas and handling and making up, presentation or packing of their products, as well as for the insufficient or inadequate information on the use and hazards thereof.

    Ang RA 7394 ay naglalayong protektahan ang mga mamimili sa mga produktong may depekto at tiyaking may pananagutan ang mga negosyo sa kalidad ng kanilang mga produkto. Sa kasong ito, malinaw na hindi natugunan ng sasakyan ang inaasahang pamantayan ng kaligtasan at pagganap. Ipinakita sa mga repair order ang paulit-ulit na pagtatangka na ayusin ang kalansing at seatbelt indicator, ngunit hindi ito nalutas. Dahil dito, may karapatan si Carolina na humiling ng refund ayon sa batas.

    Mahalaga ring linawin ang tungkulin ng DTI sa pagpapatupad ng Consumer Act. Ayon sa Article 164 ng RA 7394, may kapangyarihan ang DTI na magpataw ng administrative fines sa mga negosyong lumalabag sa batas. Sinabi ng Korte na tama ang DTI sa pagpataw ng multa sa TSI, kahit hindi ito hiniling ni Carolina sa kanyang reklamo. Ang pagpapataw ng multa ay isang paraan upang maparusahan ang mga negosyong hindi sumusunod sa batas at upang magsilbing babala sa iba pang mga negosyo.

    Article 164. Sanctions. — After investigation, any of the following administrative penalties may be imposed even if not prayed for in the complaint:

    x x x

    e) the imposition of administrative fines in such amount as deemed reasonable by the Secretary, which shall in no case be less than Five hundred pesos (P500.00) nor more than Three hundred thousand pesos (P300,000.00) depending on the gravity of the offense, and an additional fine of not more than One thousand pesos (P1,000.00) or each day of continuing violation.

    Sa madaling salita, dapat managot ang TSI sa depekto ng sasakyan at dapat nitong ibalik kay Carolina ang halaga nito. Dapat rin nitong bayaran ang multa na ipinataw ng DTI. Ipinapakita ng desisyong ito ang kahalagahan ng Consumer Act sa pagprotekta sa mga mamimili at pagtiyak na may pananagutan ang mga negosyo sa kalidad ng kanilang mga produkto. Tandaan na kahit na nakabili ka ng produkto sa murang halaga, dapat pa rin itong sumunod sa safety standards. Ang desisyong ito ay nagsisilbing paalala sa lahat ng mga negosyo na unahin ang kaligtasan ng mga produkto nila.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung dapat bang managot ang Toyota Shaw, Inc. (TSI) sa depekto ng sasakyan na binili ni Carolina Valdecañas at kung tama ba ang pagpapataw ng multa ng DTI.
    Ano ang desisyon ng Korte Suprema? Pinanigan ng Korte Suprema si Carolina, na nagpapatibay na dapat ibalik ng TSI ang halaga ng sasakyan at magbayad ng multa.
    Anong batas ang pinagbasehan ng desisyon? Ang desisyon ay nakabase sa Republic Act No. 7394, o ang Consumer Act of the Philippines.
    Bakit napatawan ng multa ang TSI? Napatawan ng multa ang TSI dahil sa paglabag sa Consumer Act, partikular ang pagbebenta ng produktong may depekto.
    Ano ang tungkulin ng DTI sa mga ganitong kaso? May tungkulin ang DTI na protektahan ang mga mamimili laban sa mga produktong may depekto at siguraduhing may pananagutan ang mga negosyo.
    Ano ang karapatan ng mamimili pagdating sa mga produktong may depekto? Ayon sa Consumer Act, maaaring humiling ang mamimili ng pagpapalit ng produkto, refund, o proportionate price reduction kung may depekto ang binili.
    Ano ang dapat gawin kung nakabili ng produktong may depekto? Dapat agad ipaalam sa nagbebenta ang depekto at kung hindi ito maayos, maaaring magreklamo sa DTI.
    May pananagutan ba ang manufacturer at dealer sa produktong may depekto? Oo, parehong may pananagutan ang manufacturer at dealer sa produktong may depekto.

    Ang desisyong ito ay nagbibigay-diin sa proteksyon ng mga mamimili at pananagutan ng mga negosyo sa kalidad ng kanilang mga produkto. Hinihikayat ang mga mamimili na maging mapanuri at ipaglaban ang kanilang mga karapatan.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Toyota Shaw, Inc. vs. Carolina Valdecañas, G.R. No. 249660, October 06, 2021

  • Sino ang Dapat Mapanagot? Pananagutan ng Korporasyon at mga Opisyal Nito sa Paglabag sa Garantiya

    Sa isang kaso kung saan nabigo ang mga makina ng isang barko, ang Korte Suprema ay nagbigay linaw sa pananagutan ng korporasyon at ng mga opisyal nito. Sa pasyang ito, pinanagot ng Korte Suprema ang Golden Ram Engineering Supplies & Equipment Corporation (GRESEC) at ang presidente nito na si Bartolome Torres dahil sa pagbebenta ng mga sirang makina. Ipinakita ng Korte na may pananagutan si Torres dahil sa kanyang masamang intensyon at kapabayaan sa pagbebenta ng mga depektibong produkto, na nagdulot ng perwisyo sa mamimili. Ang kasong ito ay nagpapakita na hindi lamang ang korporasyon ang maaaring managot, kundi pati na rin ang mga opisyal nito kung sila ay nagpakita ng maling intensyon o kapabayaan.

    Depektibong Makina, Sirang Negosyo: Kailan nga ba Mananagot ang Opisyal ng Korporasyon?

    Nagsimula ang kaso nang bumili si Eduardo Atienza ng dalawang makina para sa kanyang barko mula sa GRESEC, na pinamumunuan ni Bartolome Torres. Pagkatapos ng ilang buwan, isa sa mga makina ay nasira, at natuklasan na mayroon itong depekto. Bagama’t may garantiya, hindi agad naayos o pinalitan ng GRESEC ang makina, na nagdulot ng pagkalugi kay Atienza. Ayon kay Atienza, pinabayaan ng mga respondente ang kanilang obligasyon na ayusin o palitan ang makina sa ilalim ng garantiya.

    Ang pangunahing isyu dito ay kung may pananagutan din ba si Bartolome Torres, bilang presidente ng GRESEC, sa paglabag sa garantiya. Ang unang desisyon ng korte ay pinanagot si Torres kasama ang korporasyon. Ngunit, binawi ito ng Court of Appeals, na nagsasabing walang sapat na ebidensya upang mapatunayang may masamang intensyon si Torres. Kaya naman, umakyat ang kaso sa Korte Suprema.

    Ang Korte Suprema ay nagpaliwanag na ang isang korporasyon ay may sariling personalidad na hiwalay sa mga taong bumubuo nito. Gayunpaman, ang mga opisyal ng korporasyon ay maaari ring managot kung sila ay nagpakita ng masamang intensyon o kapabayaan sa kanilang mga gawain. Ito ay naaayon sa prinsipyo na ang isang indibidwal ay dapat managot sa kanyang mga aksyon, lalo na kung ito ay nagdulot ng perwisyo sa iba.

    Sinuri ng Korte Suprema ang mga pangyayari at nakita na si Torres ay nagpakita ng masamang intensyon. Una, alam ni Torres na may problema sa makina, ngunit hindi niya ito agad naayos. Pangalawa, hindi niya ipinaalam kay Atienza ang mga detalye ng garantiya. At pangatlo, lumalabas na ang ipinadalang makina ay hindi bagong makina, kundi isang demo unit lamang. Dahil dito, pinanagot ng Korte Suprema si Torres kasama ang GRESEC.

    Ayon sa Korte, ang masamang intensyon ay hindi lamang simpleng kapabayaan. Ito ay nangangahulugan ng dishonest na layunin o pagkilos na may motibo, interes, o masamang hangarin. Sa kasong ito, nakita ng Korte na may masamang intensyon si Torres dahil sa kanyang mga aksyon at pagpapabaya sa kanyang mga obligasyon.

    “Moral damages are awarded if the following elements exist in the case: (1) an injury clearly sustained by the claimant; (2) a culpable act or omission factually established; (3) a wrongful act or omission by the defendant as the proximate cause of the injury sustained by the claimant; and (4) the award of damages predicated on any of the cases stated Article 2219 of the Civil Code. In addition, the person claiming moral damages must prove the existence of bad faith by clear and convincing evidence for the law always presumes good faith.”

    Sa madaling salita, ang Korte Suprema ay nagpawalang-bisa sa desisyon ng Court of Appeals at ibinalik ang unang desisyon na nagpapataw ng pananagutan kina Torres at GRESEC. Ang kasong ito ay isang babala sa mga korporasyon at mga opisyal nito na sila ay dapat gampanan ang kanilang mga obligasyon sa mabuting pananampalataya. Kung hindi, sila ay maaaring managot sa mga perwisyong idinulot nila.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung may pananagutan din ba ang presidente ng korporasyon, bukod sa korporasyon mismo, sa paglabag sa garantiya.
    Ano ang ginawa ng Korte Suprema sa kasong ito? Pinanagot ng Korte Suprema ang korporasyon at ang presidente nito dahil sa pagbebenta ng mga depektibong makina at dahil sa masamang intensyon ng presidente.
    Bakit pinanagot ang presidente ng korporasyon? Dahil nagpakita siya ng masamang intensyon at kapabayaan sa pagbebenta ng mga depektibong produkto, na nagdulot ng perwisyo sa mamimili.
    Ano ang ibig sabihin ng “masamang intensyon” ayon sa Korte Suprema? Ayon sa Korte, ito ay dishonest na layunin o pagkilos na may motibo, interes, o masamang hangarin.
    Ano ang epekto ng desisyong ito sa mga korporasyon at mga opisyal nito? Sila ay dapat gampanan ang kanilang mga obligasyon sa mabuting pananampalataya. Kung hindi, sila ay maaaring managot sa mga perwisyong idinulot nila.
    Ano ang ibig sabihin ng garantiya sa konteksto ng kasong ito? Ito ay pangako na ang produkto ay walang depekto at gagana nang maayos sa loob ng isang tiyak na panahon.
    Ano ang mga uri ng danyos na maaaring ibigay sa biktima ng paglabag sa garantiya? Kabilang dito ang aktwal na danyos, moral damages, at attorney’s fees.
    Kailan maaaring managot ang isang opisyal ng korporasyon? Maaaring managot ang isang opisyal ng korporasyon kung nagpakita siya ng masamang intensyon, kapabayaan, o paglabag sa batas.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: EDUARDO ATIENZA, PETITIONER, VS. GOLDEN RAM ENGINEERING SUPPLIES & EQUIPMENT CORPORATION AND BARTOLOME TORRES, RESPONDENTS., G.R. No. 205405, June 28, 2021

  • Pananagutan sa Kapabayaan: Kailan Responsable ang Tagapagproseso sa Depektibong Produkto?

    Sa madaling salita, pinagtibay ng Korte Suprema na ang isang kumpanya na gumagawa at nagbabalot ng mga produkto ay responsable para sa mga depekto sa pagbabalot na nagdulot ng pinsala sa kliyente nito. Ang kasong ito ay nagbibigay-linaw sa doktrina ng res ipsa loquitur, na nagsasaad na ang kapabayaan ay maaaring ipagpalagay kung ang isang pinsala ay nangyari na hindi sana mangyari kung hindi dahil sa kapabayaan ng taong may kontrol sa bagay o sitwasyon na nagdulot ng pinsala. Ang desisyon ay nagpapakita kung paano maaaring managot ang mga kumpanya para sa kanilang mga pagkakamali sa produksyon, at kung paano ito nakaaapekto sa kanilang mga relasyon sa negosyo at reputasyon. Mahalaga ito dahil nagtatakda ito ng pamantayan para sa mga kumpanya na tiyakin ang kalidad ng kanilang mga produkto at serbisyo, upang maiwasan ang pananagutan at protektahan ang kanilang mga customer. Pinagtibay nito ang desisyon ng Court of Appeals na nagpapanagot sa Interphil Laboratories, Inc. sa kapabayaan na nagresulta sa pagkasira ng produkto at pagkawala ng kita para sa OEP Philippines, Inc.

    Pagkakamali sa Pagbalot: Sino ang Dapat Magbayad?

    Ang kasong ito ay tungkol sa isang Manufacturing Agreement sa pagitan ng Interphil Laboratories, Inc. (Interphil), isang kumpanya na nagpoproseso at nagbabalot ng mga produkto, at OEP Philippines, Inc. (OEP), isang korporasyon na nagtitinda ng mga Diltelan capsules. Ayon sa kasunduan, ang Interphil ay magpoproseso at magbabalot ng mga Diltelan capsules para sa OEP. Noong Agosto 2000, natuklasan ng OEP na may depekto sa pagbabalot ng mga 90-mg Diltelan capsules. Ang mga kapsula ay nakabalot sa foil na may label na 120-mg Diltelan capsules at nakalagay sa mga kahon na may label na 90-mg Diltelan capsules.

    Dahil dito, kinailangan ng OEP na ipaalala at sirain ang lahat ng mga kapsula, na nagdulot ng malaking gastos. Nagdemanda ang OEP sa Interphil para mabayaran ang mga gastos na ito. Ang pangunahing argumento ng Interphil ay hindi sila responsable dahil ang depekto ay nagsimula sa paggawa ng mga packaging materials na ibinigay ng OEP. Dagdag pa rito, sinasabi nilang hindi sila binigyan ng pagkakataon na ayusin ang problema bago wasakin ng OEP ang mga produkto. Ngunit ang Korte Suprema ay hindi sumang-ayon sa kanila, at kinatigan ang desisyon ng Court of Appeals. Ito ang naging batayan ng desisyon ng korte.

    Ang sentro ng argumento ng korte ay ang doktrina ng res ipsa loquitur. Ayon sa doktrinang ito, ang isang kapabayaan ay maaaring ipagpalagay kung ang aksidente ay hindi sana nangyari maliban kung may kapabayaan; ang aksidente ay sanhi ng isang bagay na nasa eksklusibong kontrol ng akusado; at ang aksidente ay hindi dahil sa kusang-loob na pagkilos ng biktima. Sa kasong ito, natuklasan ng korte na ang mga elemento ng res ipsa loquitur ay naroroon. Ang Interphil ay may eksklusibong kontrol sa proseso ng pagbabalot; ang depekto sa pagbabalot ay hindi sana nangyari kung hindi dahil sa kapabayaan; at ang OEP ay walang kapabayaan dito.

    Higit pa rito, binigyang-diin ng korte na ang Interphil ay naniningil ng “packaging materials inspection fees”, kaya mayroon silang tungkulin na suriin ang mga materyales na kanilang tinatanggap. Ang desisyon na sirain ng OEP ang mga produkto nang walang pahintulot ng Interphil ay kinatigan din ng korte. Dahil sa panganib sa kalusugan ng publiko, sinabi ng korte na makatwiran para sa OEP na kumilos kaagad upang maiwasan ang mas malaking problema. Ang responsibilidad ng mga tagaproseso ay palaging nasa mataas na pamantayan at sa pangangalaga ng kanilang operasyon. Inaasahan sila na maglilikha ng purong produkto na sumusunod sa pamantayan na itinakda ng kanilang kasosyo, o mga produktong iyon.

    Ang desisyon ng korte ay nagpapakita ng mga responsibilidad at pananagutan sa ilalim ng isang manufacturing agreement. Hindi lamang responsable ang isang tagapagproseso para sa kanilang sariling kapabayaan, kundi pati na rin para sa pagtitiyak na ang kanilang mga aksyon ay hindi naglalagay sa panganib sa kalusugan ng publiko. Bilang karagdagan, binibigyang-diin nito ang kahalagahan ng malinaw na paglalarawan ng mga pamantayan at responsibilidad sa mga kontrata, upang maiwasan ang hindi pagkakaunawaan at mga legal na pagtatalo.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung responsable ba ang Interphil Laboratories, Inc. sa depektibong pagbabalot ng Diltelan capsules na nagdulot ng pinsala sa OEP Philippines, Inc.
    Ano ang res ipsa loquitur? Isang doktrina na nagsasabi na ang kapabayaan ay maaaring ipalagay kung ang pinsala ay nangyari na hindi sana nangyari maliban kung may kapabayaan, at ang akusado ay may eksklusibong kontrol sa sitwasyon.
    Bakit nanalo ang OEP sa kaso? Dahil napatunayan nila na ang Interphil ay may kapabayaan sa pagbabalot ng mga kapsula, at ang kanilang kapabayaan ang direktang sanhi ng kanilang pagkalugi.
    Mayroon bang pananagutan ang OEP sa pagkasira ng produkto nang walang pahintulot ng Interphil? Hindi. Kinatigan ng korte ang aksyon ng OEP dahil kinailangan nilang kumilos nang mabilis upang maiwasan ang panganib sa kalusugan ng publiko.
    Anong uri ng danyos ang natanggap ng OEP? Nakakuha sila ng actual damages para sa mga gastos na natamo nila at compensatory damages para sa nawalang kita. Nakakuha rin sila ng exemplary damages upang magsilbing babala sa publiko.
    Ano ang mga responsibilidad ng isang tagapagproseso sa ilalim ng isang manufacturing agreement? Dapat nilang tiyakin ang kalidad ng kanilang trabaho, sumunod sa mga pamantayan, at protektahan ang kalusugan ng publiko.
    Bakit mahalaga ang desisyong ito? Nagbibigay-linaw ito sa pananagutan sa mga kaso ng kapabayaan, at nagtatakda ng pamantayan para sa mga kumpanya na tiyakin ang kalidad ng kanilang mga produkto at serbisyo.
    Paano nakaaapekto ang desisyong ito sa ibang mga kumpanya? Dapat silang maging mas maingat sa kanilang mga operasyon upang maiwasan ang kapabayaan at ang legal na pananagutan. Dapat din silang magkaroon ng malinaw na kontrata na naglalarawan ng mga responsibilidad.

    Ang desisyon sa Interphil Laboratories, Inc. v. OEP Philippines, Inc. ay nagpapakita na ang mga kumpanya ay maaaring managot para sa kanilang mga pagkakamali sa produksyon. Dahil dito, mahalaga ang mahusay na pamamahala sa kalidad at pakikipag-ugnayan upang maprotektahan ang mga customer at maiwasan ang pagkalugi sa negosyo at ang posibilidad ng aksyon na sibil.

    Para sa mga katanungan patungkol sa paglalapat ng hatol na ito sa mga partikular na pangyayari, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuring ito ay ibinibigay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa partikular na legal na gabay na iniayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: Interphil Laboratories, Inc. v. OEP Philippines, Inc., G.R. No. 203697, March 20, 2019

  • Pananagutan sa Depektibong Patuka: Kailan May Pananagutan ang Supplier?

    Sa desisyong ito, pinagtibay ng Korte Suprema na ang isang kompanya ay hindi mananagot sa mga pagkalugi ng mga tagapag-alaga ng manok kung ang sanhi ng pagkabansot ng mga manok ay hindi mapatunayang dahil sa depektibong patuka na kanilang ibinigay. Ang kasong ito ay nagbibigay-linaw sa pananagutan ng mga supplier ng patuka at kung kailan sila maaaring managot sa mga perwisyo. Ang desisyon ay nagpapakita rin kung paano dapat patunayan ang mga pag-aangkin ng depektibong produkto sa korte, na nagbibigay ng aral sa mga negosyante at mga konsyumer. Ayon sa desisyon, dapat magpakita ng sapat na ebidensya na ang pagkalugi ay direktang resulta ng kapabayaan o pagkakamali ng supplier upang sila ay managot.

    Manok na Di Lumaki: Kaninong Sala Kung ang Patuka ang Sisi?

    Ang kasong ito ay nagsimula sa isang reklamo na inihain ng ilang magsasaka ng manok laban sa Universal Robina Corporation (URC). Ayon sa mga magsasaka, sila ay nagkaroon ng malaking pagkalugi dahil sa pagkabansot at mataas na bilang ng namatay na mga manok. Sabi nila, ang URC umano ang may kasalanan dahil nagsuplay sila ng mga patuka na may mababang kalidad at mataas na antas ng aflatoxin, kasama pa ang mga sisiw na hindi maganda ang lahi. Dahil dito, inireklamo nila ang URC at sinabing dapat silang bayaran sa kanilang mga perwisyo. Ang pangunahing tanong sa kasong ito ay kung napatunayan ba ng mga magsasaka na ang URC nga ang may kasalanan sa kanilang mga pagkalugi?

    Nagsimula ang lahat nang ang URC at ang mga magsasaka ay pumasok sa isang kasunduan na tinatawag na Continuing Credit Accommodation with Real Estate Mortgage (CCAREM). Sa ilalim ng CCAREM, nagbibigay ang URC ng mga sisiw at patuka sa mga magsasaka, na sila namang mag-aalaga hanggang sa handa nang anihin ang mga manok. Pagkatapos ng anihan, babayaran ng mga magsasaka ang URC mula sa kinita nila sa mga manok. Kung mas malaki ang halaga ng mga biniling sisiw at patuka kaysa sa kinita sa mga manok, magbabayad ang mga magsasaka ng balanse sa URC. Ngunit, kung mas malaki ang kinita, sila naman ang babayaran ng URC. Taon-taon ay nire-renew ang CCAREM, hanggang sa magkaroon ng problema noong 1993.

    Sabi ng mga magsasaka, napansin nila na ang mga sisiw ay hindi lumalaki nang normal at marami ang namamatay. Sinabi nila sa URC ang problema, at sinabi naman ng URC na posibleng depektibo ang mga patuka. Dahil dito, maraming manok ang kinondena, at hindi naibenta. Kaya, nagkaroon ng malaking utang ang mga magsasaka sa URC. Nagpadala ng demand letter ang URC para bayaran ang utang, pero hindi nagbayad ang mga magsasaka. Kaya, kinasuhan sila ng URC at sinubukang i-foreclose ang mga ari-arian na nakasangla sa CCAREM.

    Ang argumento ng mga magsasaka ay hindi sila dapat magbayad dahil ang URC ang may kasalanan sa pagkabansot ng mga manok. Pero, sabi naman ng URC, walang basehan ang reklamo dahil malinaw ang kasunduan sa CCAREM. Dagdag pa nila, hindi sila nag-utos na ikondena ang mga manok, at mataas ang kalidad ng kanilang mga patuka. Sa pagdinig ng kaso sa Regional Trial Court (RTC), nagdesisyon ito na pabor sa mga magsasaka. Sinabi ng RTC na ang CCAREM ay hindi makatarungan at labag sa public policy dahil isa itong kontrata kung saan mas pabor ang URC. Ipinag-utos din ng RTC na tanggalin na ang mga sangla sa mga ari-arian ng mga magsasaka.

    Hindi sumang-ayon ang URC sa desisyon ng RTC, kaya umapela sila sa Court of Appeals (CA). Binaliktad ng CA ang desisyon ng RTC, at sinabing dapat magbayad ang mga magsasaka sa URC. Ayon sa CA, pumayag ang mga magsasaka sa mga terms ng CCAREM, kaya dapat itong sundin. Sinabi pa ng CA na walang sapat na ebidensya na nagsuplay ang URC ng kontaminadong patuka. Dagdag pa rito, hindi rin nagpakita ng mga beterinaryo o nutritionist para patunayan ang mga alegasyon ng mga magsasaka.

    Ayon sa Korte Suprema, ang pananagutan ng URC ay nakadepende kung mapapatunayan ang kanilang pagkakamali o kapabayaan sa pagiging depektibo o pagkasira ng patuka. Kailangan patunayan sa pamamagitan ng preponderance of evidence o mas matimbang na ebidensya na ang pagkalugi o pagkasira ay dahil sa patuka ng URC. Kung hindi ito mapapatunayan, ang mga magsasaka ang mananagot sa kanilang mga obligasyon ayon sa kontrata. Kung tutuusin, dapat sana’y nagpakita ang mga magsasaka ng eksperto, tulad ng beterinaryo, para patunayan na ang patuka ay talagang may depekto. Wala ring pinakitang report na nagpapakita na may kontaminasyon nga ang mga patuka.

    Dahil sa mga ebidensyang iprinisinta, napatunayan ng URC na dumaan sa quality control ang kanilang patuka. Bukod pa rito, binanggit pa nga ni William Lim, National Sales Manager ng URC, na may mga pagkakataon na bumibili ng ibang ingredients ang mga growers mula sa ibang sources. May mga pagkakataon pa ngang nakita niya mismo na naghahalo ng ingredients ang mga growers sa patuka na galing sa URC. Dahil sa mga ito, hindi napatunayan na ang pagkabansot ng mga manok ay dahil sa patuka ng URC.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung ang Universal Robina Corporation (URC) ay dapat managot sa pagkalugi ng mga tagapag-alaga ng manok dahil sa diumano’y depektibong patuka.
    Ano ang desisyon ng Korte Suprema? Nagdesisyon ang Korte Suprema na hindi napatunayan ng mga magsasaka na ang URC ang may kasalanan sa pagkabansot ng mga manok, kaya sila ay mananagot sa kanilang obligasyon sa ilalim ng kontrata.
    Ano ang CCAREM? Ang CCAREM ay Continuing Credit Accommodation with Real Estate Mortgage, isang kasunduan kung saan ang URC ay nagbibigay ng sisiw at patuka sa mga magsasaka, at ang mga magsasaka naman ay nagtatanim ng lupa bilang seguridad.
    Anong ebidensya ang kailangan para mapatunayang depektibo ang patuka? Kailangan ng sapat na ebidensya tulad ng testimonyo ng eksperto (beterinaryo), report ng laboratoryo, at iba pang dokumento na magpapatunay na ang patuka ay may depekto at ito ang sanhi ng pagkalugi.
    Sino si William Lim sa kasong ito? Si William Lim ay ang National Sales Manager ng URC, at nagtestigo siya tungkol sa kalidad ng patuka at mga proseso ng URC.
    Ano ang preponderance of evidence? Ito ay ang mas matimbang na ebidensya. Para manalo sa kaso, kailangang ipakita ng complainant na mas matimbang ang kanilang ebidensya kaysa sa ebidensya ng defendant.
    Ano ang pananagutan ng isang supplier sa ganitong kaso? Ang supplier ay mananagot lamang kung mapapatunayang sila ay nagkaroon ng kapabayaan o nagbigay ng depektibong produkto na direktang nagdulot ng pagkalugi sa consumer.
    Ano ang implikasyon ng desisyon na ito sa mga negosyante at konsyumer? Nagpapakita ang desisyon na dapat maging maingat ang mga negosyante sa kanilang mga produkto at serbisyo. Kailangan din maging handa ang mga konsyumer na magpakita ng sapat na ebidensya kung mag-aakusa sila ng depektibong produkto.

    Sa huli, ang kasong ito ay nagtuturo sa atin na ang pagpapatunay ng kasalanan sa ilalim ng kontrata ay nangangailangan ng matibay na ebidensya. Kailangan ipakita na ang supplier ay nagpabaya o nagkamali. Kung hindi ito mapapatunayan, ang mga obligasyon sa kontrata ay mananatili.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Marianito Padilla and Alfredo Javaluyas v. Universal Robina Corporation, G.R. No. 214805, December 14, 2017

  • Paglabag sa Kontrata: Pananagutan ng Supplier sa Reklamong Produkto

    Sa isang paglabag sa kontrata, ang pagpapatunay ng paglabag at ang halaga ng pinsala ay mahalaga. Pinagtibay ng Korte Suprema na kung ang isang produkto ay may depekto, ang supplier ay mananagot sa mamimili. Ngunit, ang mamimili ay dapat magpakita ng sapat na katibayan na sila ay nagdusa ng aktwal na pinsala bilang resulta ng depekto upang makabawi. Ang desisyong ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagtatala at pagpapanatili ng mga transaksyon sa negosyo upang mapatunayan ang pagganap, ang paglabag, at ang halaga ng anumang pinsala na natamo.

    Sino ang Dapat Magbayad? Kwento ng Pintura, Kontrata, at Pananagutan

    Ang kasong ito ay nagmula sa isang kontrata sa pagitan ng Viking Metal Industries, Incorporated (VMI) at PNOC Energy Development Corporation (PNOC-EDC) para sa isang proyekto ng geothermal. Kinuha ng VMI ang Techno Development & Chemical Corporation upang magbigay ng anti-rust primer para sa mga gawaing bakal. Nang magkaroon ng problema sa pintura, sinisi ng VMI ang Techno sa depekto ng mga item, samantalang iginiit ng Techno na ang VMI ay may natitirang balanse sa kanila. Naghain ang VMI ng kaso laban sa PNOC-EDC para sa hindi pagbabayad at laban sa Techno para sa mga gastos sa pagkumpuni ng mga item. Ang pangunahing legal na tanong dito ay kung ang Techno, bilang supplier ng pintura, ay dapat managot sa VMI para sa mga gastos sa pagkumpuni dahil sa di-umano’y depektibong pintura.

    Ang Regional Trial Court (RTC) ay nagpabor sa VMI, na nag-uutos sa PNOC-EDC na bayaran ang balanse at sa Techno na bayaran ang VMI para sa mga gastos sa pagkukumpuni. Ang Court of Appeals (CA) ay nagbago sa desisyon, tinanggal ang parangal para sa mga gastos sa pagkukumpuni at bayad sa abugado na ibinigay sa VMI dahil sa kakulangan ng sapat na katibayan. Sa kanilang pagdinig, napagpasyahan ng CA na hindi napatunayan ng VMI ang kanilang aktwal na nagastos dahil hindi nila nagpakita ng sapat na dokumento. Gayunpaman, hindi hinarap ng CA ang kontra-claim ng Techno laban sa VMI para sa hindi nabayarang mga produktong pintura. Hindi rin pinansin ng CA ang mga ibinigay na katibayan ng Techno, tulad ng Statement of Account at iba pang mga invoices. Ang desisyon ng CA ay nag-udyok sa Techno na maghain ng petisyon sa Korte Suprema.

    Nang suriin ang kaso, sinabi ng Korte Suprema na limitado lamang ang hurisdiksyon nito sa pagsusuri ng mga pagkakamali sa batas, ngunit nagbigay ng diin sa mga eksepsiyon kung saan pinapayagan ang pagsusuri sa mga natuklasan ng CA, lalo na kung hindi napapansin ang mga mahalagang katotohanan. Nakita ng Korte Suprema na napalampas ng CA ang katibayan ng Techno na nagtatag ng isang may bisa at hindi nabayarang account ng VMI para sa mga pintura. Para magtagumpay ang isang counter-claim, kailangang ipakita ang preponderance of evidence, na ibig sabihin ang ebidensya ng isang panig ay nakahihigit sa kabuuan kaysa sa isa pa.

    Sa madaling salita, ang preponderance of evidence ay tumutukoy sa comparative weight ng ebidensyang iprinisinta ng magkabilang panig.

    Idinetalye ng Korte Suprema ang mga ebidensya, kabilang ang isang Statement of Account, invoices, delivery receipts, at patotoo mula sa Chief Accountant at President ng Techno, na hindi binawi ng VMI. Batay sa Korte, malinaw na napatunayan ng Techno na ang VMI ay bumili ng pintura, naihatid ito, at hindi nabayaran nang buo ang presyo. Sinabi ng Korte na ang kabiguang kontrahin ng VMI ang katibayan ng Techno, sa kabila ng sapat na pagkakataon, ay nagpabigat sa posisyon ng Techno. Ito ay kinakailangan, kapag ang isang may-katuturang isyu o katotohanan ay napatunayang naipakita nang maayos, ang katibayan ay dapat harapin o kontrahin, o ito ay malaya at walang pag-aalinlangan na tatanggapin.

    Ang Korte Suprema ay bumaling sa argumentong itinaas ng VMI. Una, ang argumentong sinasabi na ang counter-claim ng Techno ay walang basehan kapag iginawad ng trial court ang claim ng VMI. Ikalawa, ang claim na itinataguyod ng appellate court na ang desisyon ng trial court nang hindi sinasagot ang reklamo ng Techno. Ang korte ay hindi sumang-ayon sa VMI sa alinmang punto. Dahil dito, sinabi ng Korte Suprema na ang kabiguan na harapin ang counter-claim ay magiging unjust enrichment para sa VMI at sinabing “hindi maaaring pahintulutan ang pagpapayaman nang walang batayan.”

    Gayunpaman, ibinasura ng Korte Suprema ang kahilingan ng Techno para sa mga exemplary damages dahil hindi naipakita ang panloloko o masamang pananampalataya sa bahagi ng VMI sa hindi pagbabayad. Tinukoy din ng Korte na ang pagpataw ng bayad sa abogado ay dapat sundin ang nilalaman ng mga resibo sa pagpapadala at mga invoice ng paghahatid at nagbigay ng interest. Binigyang-diin ng Korte ang kahalagahan ng mga kontratang probisyon, na nagsasaad na dahil mayroong stipulation na one (1) Percent interest per month para sa lahat ng overdue account, mananagot ang respondent na magbayad ng one percent kada buwan, o twelve percent kada taon. Batay sa mga nabanggit, pinagtibay ng Korte na mananagot ang VMI na bayaran ang hindi nabayarang pintura sa Techno, mga bayarin sa abugado, at interes na magsisimula noong Enero 31, 1995.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung ang Techno, bilang supplier ng pintura, ay mananagot sa VMI para sa mga gastos sa pagkukumpuni at ang natitirang obligasyon dahil sa di-umano’y depektibong pintura.
    Ano ang preponderance of evidence? Preponderance of evidence ay nangangahulugang ang katibayan na ipinakita ng isang panig ay nakahihigit sa kabuuan kumpara sa kabilang panig. Ito ay batay sa bigat, kredibilidad, at halaga ng pinagsama-samang ebidensya sa magkabilang panig.
    Bakit ibinasura ng Korte Suprema ang kahilingan ng Techno para sa exemplary damages? Ibinasura ng Korte Suprema ang kahilingan para sa exemplary damages dahil walang ebidensya na nagpapakita na ang VMI ay nagpakita ng panloloko o masamang pananampalataya sa hindi pagbabayad.
    Ano ang kahalagahan ng pagtatala sa pagitan ng negosyo? Pinoprotektahan nito ang interes ng negosyo, tinitiyak ang transparency at accountability sa mga transaksyon sa pagitan ng dalawang partido, nagtatatag ng mga inaasahan at mga obligasyon sa bawat partido, tumutulong na maiwasan ang mga pagtatalo sa hinaharap, tumutulong na mabilis na lutasin ang mga pagtatalo kung maganap ang mga ito, sumusunod sa mga legal at regulasyon na kinakailangan, at panghuli ay bumubuo ng tiwala at pinahuhusay ang pangmatagalang relasyon.
    Sa ilalim ng batas, ano ang kailangan ng Korte upang gantimpalaan ang pinsala? Para mabigyan ng parangal ang danyos, ang kailangan ay mapatunayang ang claimant ay may karapatan sa moral, katamtaman, o compensatory na pinsala. Kailangan ding mapatunayan na ang maling gawain ay may kasamang masamang intensyon o pagkakasala, at ang parangal ng danyos ay ipapahintulot lamang kung ang may sala ay kumilos sa mapag-aksaya, mapanlinlang, pabaya, o masama na paraan.
    Ano ang implikasyon ng kaso sa hinaharap? Sa panghinaharap, ang kasong ito ay nagpapalakas sa kontrata upang panagutin ang isa’t isa upang sundin ang pinagkasunduan at pinirmahang kontrata. Kasama rin dito ang obligasyon ng Korte para hindi lang isipin kundi isaalang-alang at iresolba ang mga pagtatalo mula sa magkabilang partido.
    Paano maaapektuhan ng desisyong ito ang responsibilidad ng isang subcontractor sa isang proyekto? Pinapaalalahanan nito na ang subcontractor ay responsibilidad ng kanilang partner kung nakagawa ang mga ito ng damage sa pamamagitan ng masamang performance o negligent acts nila. Kapag nangyari ito, ang pangunahing partner ang mananagot sa damages o pagkukulang sa nagmamay-ari ng proyekto dahil tinanggap nila ang risk ng kalidad ng work o serbisyo mula sa sub-contrator nila.
    May bayad ba kung hihingi ng tulong sa mga abugado? Yes meron itong bayad at ito’y nasasaad sa mga Delivery Receipts at Invoices. Para maiwasan ito sa hinaharap, mas mabuting kumunsulta sa mga legal expert upang maintindihan ang nilalaman ng dokumento o kontrata upang protektado ang karapatan sa mga bagay tungkol sa obligasyon na nakasaad rito.

    Ang desisyon ng Korte Suprema sa kasong ito ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pagtataguyod ng isang counter-claim sa pamamagitan ng preponderance of evidence at pinaninindigan ang prinsipyo ng hindi pagpapayaman ng isa sa kapinsalaan ng iba. Dapat tiyakin ng mga negosyo na ang kanilang katibayan ng paghahabol ay handa na maipakita kung hinihiling.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: TECHNO DEVELOPMENT & CHEMICAL CORPORATION VS. VIKING METAL INDUSTRIES, INCORPORATED, G.R. No. 203179, July 04, 2016