Tag: Corporate Law

  • Pagpapawalang-bisa ng Pagpaparehistro ng Seguridad: Kailan Ito Labag sa Due Process?

    Nagdesisyon ang Korte Suprema na ang Securities and Exchange Commission (SEC) ay maaaring magpawalang-bisa ng pagpaparehistro ng seguridad ng isang kumpanya kung hindi ito sumunod sa mga kinakailangang ulat, ngunit dapat itong gawin nang may tamang abiso at pagkakataong marinig ang panig ng kumpanya. Ipinapakita ng desisyong ito na ang mga kumpanya ay dapat sumunod sa mga regulasyon ng SEC, ngunit binibigyang-diin din nito ang kahalagahan ng pagsunod sa due process bago ipataw ang mga parusa. Ang SEC ay dapat magbigay ng malinaw na abiso at pagkakataon para sa pagdinig, upang matiyak na ang mga karapatan ng kumpanya ay protektado. Ang desisyong ito ay nagbibigay ng gabay sa kung paano dapat isagawa ang pagpapawalang-bisa ng pagpaparehistro ng seguridad upang matiyak ang pagiging patas at legalidad.

    Kapag Hindi Pagsumite ng Ulat ay Humantong sa Pagkawala ng Karapatan: Nasunod Ba ang Proseso?

    Ang kasong ito ay tungkol sa Universal Rightfield Property Holdings, Inc. (URPHI), isang kumpanya na nakarehistro sa Securities and Exchange Commission (SEC). Nagsimula ang problema nang hindi makapagsumite ang URPHI ng mga kinakailangang ulat sa SEC, isang paglabag sa Securities Regulation Code (SRC). Dahil dito, pinawalang-bisa ng SEC ang pagpaparehistro ng seguridad at permit ng URPHI na magbenta ng seguridad sa publiko. Ang URPHI ay umapela sa Court of Appeals (CA), na nagpawalang-bisa sa kautusan ng SEC, dahil hindi umano nabigyan ng tamang abiso at pagdinig ang URPHI bago ang pagpapawalang-bisa. Ang pangunahing tanong sa kasong ito ay kung nasunod ba ang due process sa pagpapawalang-bisa ng SEC sa pagpaparehistro ng seguridad ng URPHI.

    Tinalakay ng Korte Suprema ang kahulugan ng due process, na ang pangunahing elemento ay ang pagkakaroon ng pagkakataong marinig ang iyong panig. Sa konteksto ng mga paglilitis pang-administratibo, sapat na ang pagkakataong magpaliwanag o humiling ng muling pagsasaalang-alang sa aksyon o pasyang pinoproblema. Idinagdag pa ng Korte na ang anumang pagkukulang sa pagtalima sa due process ay madaling maitama sa pamamagitan ng paghahain ng mosyon para sa muling pagsasaalang-alang, at hindi maaaring magtagumpay na umapela ang isang partido ng paglabag sa due process kung nagkaroon naman siya ng pagkakataong marinig sa mosyong iyon. Ang hindi pinahihintulutan ng batas ay hindi ang kawalan ng naunang abiso, kundi ang ganap na kawalan nito at ang kakulangan ng pagkakataong marinig ang panig ng isang partido.

    Sa kasong ito, sinabi ng Korte na ang SEC Order noong July 27, 2004 ay nagsisilbing abiso sa URPHI na ipagpapatuloy ang proseso ng pagpapawalang-bisa kung hindi nito makukumpleto ang mga kinakailangang ulat pagkatapos ng 60-araw na suspensyon. Itinuring ng Korte Suprema na hindi na kailangan ang hiwalay na abiso para sa pagdinig dahil nakasaad na sa order na ito na magpapatuloy ang pagpapawalang-bisa kung hindi makakasunod ang URPHI. Ang “due notice” ay nangangahulugan lamang na dapat ipaalam sa isang partikular na tao o sa publiko sa loob ng isang takdang panahon upang magkaroon ng pagkakataong tumugon sa isang sitwasyon o mga alegasyon na makakaapekto sa kanyang mga legal na karapatan o obligasyon.

    Dagdag pa rito, kahit na walang pormal na pagdinig bago ang pagpapalabas ng Order of Revocation, natuklasan ng Korte na mayroong malaking pagsunod sa mga kinakailangan ng due process nang bigyan ng pagkakataong marinig ang URPHI. Matapos matanggap ang SEC Order noong Hulyo 27, 2004, naghain ang URPHI ng mga sulat noong Setyembre 13 at 28, 2004, humihingi ng huling ekstensyon upang isumite ang mga kinakailangang ulat at inamin na ang kanilang pagkabigo na isumite ang kanilang ika-2 Quarterly Report para sa 2004 ay dahil sa parehong mga dahilan kung kaya’t hindi nila naisumite ang kanilang 2003 Annual Report at ika-1 Quarterly Report para sa 2004. Ang mga sulat na ito ay isinaalang-alang ng SEC sa pagpapawalang-bisa ng pagpaparehistro.

    Kahit na nangangailangan ang Seksyon 13.1 ng SRC ng due notice and hearing bago mag-isyu ng order ng pagpapawalang-bisa, ang SEC ay hindi gumaganap ng mga quasi-judicial functions at nagsasagawa ng pagpapasya ng isang hudisyal na kalikasan sa paggamit ng nasabing kapangyarihan sa regulasyon. Hindi ito nag-aayos ng mga tunay na kontrobersiya na kinasasangkutan ng mga karapatan na legal na hinihingi at maipapatupad, o naghuhusga sa mga pribadong karapatan at obligasyon sa mga kaso ng kalaban na kalikasan. Sa halip, kapag ginamit ng SEC ang incidental power nito upang magsagawa ng mga pagdinig pang-administratibo at gumawa ng mga desisyon, ginagawa nito ito sa kurso ng pagganap ng pagpapatupad ng regulasyon nito.

    Sinabi rin ng Korte Suprema na ang revocation ay hindi isang parusa kundi isang pag-withdraw ng pribilehiyo, na ginamit ng SEC nang may wastong abiso at pagkakataong marinig ang panig ng URPHI. Dahil sa paulit-ulit na paglabag ng URPHI sa mga kinakailangang ulat, hindi nagkamali ang SEC sa pagpapawalang-bisa sa pagpaparehistro nito ng seguridad at permit na magbenta sa publiko. Ang mga kinakailangang ulat ay alinsunod sa mga patakaran ng estado sa ilalim ng Seksyon 2 ng SRC, na naglalayong protektahan ang mga mamumuhunan at tiyakin ang ganap at patas na pagsisiwalat ng impormasyon tungkol sa mga seguridad at sa nag-isyu nito.

    Sa kabuuan, binawi ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals at ibinalik ang resolusyon at kautusan ng pagpapawalang-bisa ng SEC. Napagdesisyunan ng Korte na ang mga kinakailangan ng due notice at hearing sa ilalim ng SRC ay nasunod, at ang SEC ay may karapatang ipawalang-bisa ang pagpaparehistro ng seguridad ng URPHI dahil sa paulit-ulit na pagkabigo nitong sumunod sa mga kinakailangang ulat.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung nasunod ba ang due process sa pagpapawalang-bisa ng SEC sa pagpaparehistro ng seguridad ng URPHI dahil sa hindi pagsunod sa mga kinakailangang ulat.
    Ano ang desisyon ng Korte Suprema? Binali ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals at ibinalik ang resolusyon at kautusan ng pagpapawalang-bisa ng SEC, na nagsasaad na nasunod ang mga kinakailangan ng due process.
    Ano ang due process? Ang due process ay ang karapatan ng isang tao na magkaroon ng pagkakataong marinig ang kanyang panig bago tanggalan ng kanyang mga karapatan o ari-arian. Sa kasong ito, nangangahulugan ito na dapat bigyan ng SEC ang URPHI ng abiso at pagkakataong magpaliwanag bago ipawalang-bisa ang pagpaparehistro nito.
    Anong dokumento ang nagsilbing abiso sa URPHI? Ang SEC Order noong Hulyo 27, 2004, na nagsasaad na ipagpapatuloy ang proseso ng pagpapawalang-bisa kung hindi makakasunod ang URPHI sa mga kinakailangang ulat.
    Nagkaroon ba ng pormal na pagdinig? Hindi, ngunit sinabi ng Korte Suprema na mayroong sapat na pagsunod sa due process dahil binigyan ang URPHI ng pagkakataong magpaliwanag sa pamamagitan ng mga sulat nito.
    Bakit hindi itinuring na parusa ang revocation? Ang revocation ay itinuring na pag-withdraw ng pribilehiyo, hindi parusa, dahil sa kapangyarihan ng SEC na pangalagaan ang interes ng publiko at tiyakin ang pagsunod sa mga regulasyon.
    Ano ang batayan ng SEC sa pagpapawalang-bisa? Ang paulit-ulit na pagkabigo ng URPHI na sumunod sa mga kinakailangang ulat, na isang paglabag sa Securities Regulation Code.
    Ano ang layunin ng pagpapasa ng SRC? Ang layunin ng pagpapasa ng SRC ay protektahan ang mga mamumuhunan at tiyakin ang ganap at patas na pagsisiwalat ng impormasyon tungkol sa mga seguridad at sa nag-isyu nito.

    Ang kasong ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagsunod sa mga regulasyon ng SEC at ng pagsunod sa due process bago ipataw ang mga parusa. Ang mga kumpanya ay dapat tiyakin na sumusunod sila sa lahat ng kinakailangang ulat, at ang SEC ay dapat tiyakin na sinusunod nito ang tamang proseso bago ipawalang-bisa ang pagpaparehistro ng seguridad.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: SEC vs. URPHI, G.R No. 181381, July 20, 2015

  • Derivative Suit: Kailan Ka Pwedeng Kumilos Bilang Stockholder Para sa Korporasyon?

    Ang Aral ng Ang vs. Ang: Hindi Lahat ng Reklamo ng Stockholder ay Derivative Suit

    G.R. No. 201675, June 19, 2013

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na bang makaramdam ng kawalan ng kontrol kahit may-ari ka naman? Para sa mga stockholders ng korporasyon, mahalagang malaman na hindi porke’t may bahagi ka sa negosyo, pwede ka nang basta-basta magdesisyon para rito. Ang ‘derivative suit’ ay isang legal na hakbang na nagbibigay-daan sa isang stockholder na kumilos para sa ngalan ng korporasyon, ngunit may mga limitasyon ito. Sa kaso ng Juanito Ang vs. Spouses Roberto and Rachel Ang, tinalakay ng Korte Suprema kung kailan masasabing isang tunay na ‘derivative suit’ ang isang kaso at kung kailan ito maituturing lamang na panggugulo o ‘harassment suit.’ Nais ni Juanito Ang, bilang stockholder ng Sunrise Marketing (Bacolod), Inc. (SMBI), na magsampa ng kaso para sa korporasyon laban sa kanyang mga kapatid na sina Roberto at Rachel. Ang sentrong tanong: tama ba ang ginawa niyang ‘derivative suit’ o personal lamang itong interes?

    LEGAL NA KONTEKSTO: ANO ANG DERIVATIVE SUIT?

    Bago natin talakayin ang detalye ng kaso, mahalagang maunawaan muna natin kung ano ba talaga ang ‘derivative suit.’ Sa simpleng salita, ito ay isang kaso na isinasampa ng isang stockholder para sa kapakanan ng korporasyon mismo. Karaniwan itong ginagawa kapag ang mga opisyal o direktor ng korporasyon, na dapat sanang mangalaga sa interes nito, ay mismong gumagawa ng aksyon o nagpapabaya na nakakasama sa korporasyon. Isipin mo na lang na parang may sakit ang isang bata (ang korporasyon), pero ang mga magulang (direktor) ay walang ginagawa o kaya’y sila pa mismo ang nagpapalala. Sa sitwasyong ito, ang isang concerned na kamag-anak (stockholder) ay maaaring kumilos para sa ikagagaling ng bata.

    Ayon sa Korte Suprema, sa desisyong Yu v. Yukayguan, ang karapatan ng stockholder na magsampa ng derivative suit ay hindi direktang nakasaad sa Corporation Code o Securities Regulation Code. Gayunpaman, kinikilala ito dahil ang mga batas na ito ay nagpapataw ng pananagutan sa mga direktor at opisyal ng korporasyon para sa pinsalang idinulot sa korporasyon at stockholders dahil sa paglabag sa kanilang ‘fiduciary duties.’ Ibig sabihin, may tungkulin ang mga direktor na pangalagaan ang korporasyon at ang interes ng mga stockholders nito. Kapag nabigo sila rito, maaaring kumilos ang isang stockholder.

    Mahalagang tandaan na ang ‘derivative suit’ ay hindi para sa personal na interes ng stockholder. Bagkus, ito ay para protektahan ang korporasyon mula sa mga maling gawain ng mga nasa posisyon. Ang stockholder dito ay kumikilos lamang bilang ‘nominal party,’ ibig sabihin, kinakatawan niya ang korporasyon, na siyang ‘real party in interest.’

    May mga rekisito na kailangang sundin bago makapagsampa ng isang ‘derivative suit.’ Ayon sa Section 1, Rule 8 ng Interim Rules of Procedure for Intra-Corporate Controversies, kailangan na:

    • Ang nagsasampa ng kaso ay stockholder na noong panahon na nangyari ang mga aksyon o transaksiyon na pinagbasehan ng kaso, at stockholder pa rin hanggang sa isampa ang kaso.
    • Sinikap na niya ang lahat ng makatuwirang paraan para malutas ang problema sa loob mismo ng korporasyon—sa pamamagitan ng articles of incorporation, by-laws, o iba pang internal na proseso—bago dumulog sa korte. Dapat itong isinasaad nang malinaw sa reklamo.
    • Walang ‘appraisal rights’ na available para sa mga aksyon o transaksiyon na inirereklamo. (Ang ‘appraisal right’ ay karapatan ng stockholder na humingi ng bayad sa kanyang shares kapag may ilang importanteng corporate actions na hindi niya sinang-ayunan.)
    • Ang kaso ay hindi isang ‘nuisance’ o ‘harassment suit.’

    Ang mga rekisitong ito ay mahalaga para masigurong hindi inaabuso ang ‘derivative suit’ at ginagamit lamang ito sa tamang layunin—ang protektahan ang interes ng korporasyon.

    PAGHIMAY SA KASO: JUANITO ANG VS. SPOUSES ANG

    Sa kasong ito, si Juanito Ang, para sa ngalan ng SMBI, ay nagsampa ng ‘stockholder derivative suit’ laban sa kanyang mga kapatid na sina Roberto at Rachel Ang. Ayon kay Juanito, ang hindi pagbabayad ng mag-asawang Roberto at Rachel sa kanilang ‘share’ sa utang ng pamilya ay makakasama sa SMBI. Dagdag pa niya, ilegal siyang tinanggal sa pamamahala ng korporasyon at kinuha umano nina Roberto at Rachel ang mga importanteng dokumento ng SMBI.

    Narito ang mga pangunahing punto ng kaso:

    • Ang Utang: Noong 1995, humiram ang pamilya Ang (kabilang sina Juanito at Roberto) mula sa kanilang kapatid na si Nancy at asawa nitong si Theodore ng $1,000,000.00. Ang pautang ay personal na ibinigay sa magkakapatid at kanilang mga asawa, hindi direkta sa SMBI. Ginamit ang pera para sa iba’t ibang negosyo ng pamilya, pati na rin sa pagbili ng ilang ari-arian.
    • Pagtaas ng Kapital: Noong 2005, tinaasan ang kapital ng SMBI. Ayon kay Juanito, ito ay ginawa nang hindi sumusunod sa Corporation Code at manipulahin umano siya nina Roberto at Rachel.
    • Demandahan: Nang hindi nababayaran ang utang, nagpadala ng demand letter sina Nancy at Theodore sa mag-asawang Juanito at Anecita, at mag-asawang Roberto at Rachel. Tumanggi sina Roberto at Rachel na magbayad, dahil hindi naman daw sila personal na umutang.
    • Settlement Agreement at Mortgage: Si Juanito at Anecita, para mabayaran ang utang, ay gumawa ng ‘Settlement Agreement’ at ‘Extra-Judicial Real Estate Mortgage.’ Ipinangako nilang ipaparenta ang ilang ari-arian, kabilang ang bahagi nila sa lupa ng SMBI. Mahalaga ring tandaan na walang Special Power of Attorney na naipakita para kay Kenneth Locsin na lumagda para kina Nancy at Theodore.
    • Derivative Suit: Nagsampa si Juanito ng derivative suit sa RTC Bacolod, humihingi ng ‘writ of attachment’ at ‘receivership.’ Ayon sa kanya, dahil hindi nagbabayad sina Roberto at Rachel, maaapektuhan ang SMBI. Sinabi rin niyang ilegal siyang tinanggal sa pamamahala.

    Ang Desisyon ng Korte Suprema: Hindi Derivative Suit, Kundi Nuisance Suit

    Matapos dumaan sa iba’t ibang korte, pumabor ang Korte Suprema sa desisyon ng Court of Appeals-Cebu. Ayon sa Korte Suprema, hindi isang tunay na ‘derivative suit’ ang isinampa ni Juanito. Narito ang ilan sa mga pangunahing dahilan:

    1. Walang Pinsala sa Korporasyon: Hindi napatunayan ni Juanito na ang hindi pagbabayad ng utang nina Roberto at Rachel ay makakasama sa SMBI. “The Complaint failed to show how the acts of Rachel and Roberto resulted in any detriment to SMBI.” Ang utang ay personal na obligasyon ng pamilya Ang, hindi ng SMBI. Ang tseke ng pautang ay nakapangalan kina Juanito, Anecita, Roberto, at Rachel, hindi sa SMBI. Hindi rin partido ang SMBI sa ‘Settlement Agreement’ o ‘Mortgage.’
    2. Personal na Utang, Hindi Corporate Obligation: Malinaw na ang utang ay personal na utang ng magkakapatid at kanilang asawa. “The CA-Cebu correctly concluded that the loan was not a corporate obligation, but a personal debt of the Ang brothers and their spouses.” Hindi obligasyon ng SMBI na bayaran ito. Kahit na sinubukan ni Juanito na iparenta ang bahagi niya sa ari-arian ng SMBI, hindi ito nangangahulugan na obligasyon na ito ng korporasyon. Hindi rin maaaring iparenta ng isang stockholder ang ari-arian ng korporasyon maliban kung siya ay may awtoridad bilang direktor o opisyal. “Juanito and Anecita, as stockholders of SMBI, are not co-owners of SMBI assets. They do not own pro-indiviso shares, and therefore, cannot mortgage the same except in their capacity as directors or officers of SMBI.”
    3. Hindi Sinubukan ang Internal Remedies: Hindi rin napatunayan ni Juanito na sinubukan niyang lutasin ang problema sa loob mismo ng korporasyon bago siya dumulog sa korte. “The Complaint also failed to allege that all available corporate remedies under the articles of incorporation, by-laws, laws or rules governing the corporation were exhausted, as required under the Interim Rules.” Hindi siya nagpadala ng demand letter sa board of directors ng SMBI o sinubukang gamitin ang internal na proseso ng korporasyon.
    4. Nuisance Suit: Dahil dito, itinuring ng Korte Suprema na ang kaso ay isang ‘nuisance suit’ o panggugulo lamang. “The CA-Cebu correctly ruled that the Complaint should be dismissed since it is a nuisance or harassment suit under Section 1(b) of the Interim Rules.” Ibinase ito sa ilang factors, tulad ng laki ng share ni Juanito, subject matter ng kaso, at kawalan ng pinsala sa korporasyon. “Records show that Juanito, apart from being Vice President, owns the highest number of shares, equal to those owned by Roberto. Also, as explained earlier, there appears to be no damage to SMBI if the loan extended by Nancy and Theodore remains unpaid.”

    PRAKTICAL NA IMPLIKASYON: ARAL PARA SA MGA STOCKHOLDER

    Ano ang mga aral na mapupulot natin mula sa kasong ito? Para sa mga stockholders at korporasyon, narito ang ilang mahahalagang puntos:

    • Hindi porke’t Stockholder Ka, Awtomatiko Kang Makakapagsampa ng Derivative Suit: May mga rekisito na kailangang sundin. Kailangan mong patunayan na ang aksyon ay para sa kapakanan ng korporasyon, hindi lamang sa personal mong interes.
    • Kailangan Munang Subukan ang Internal Remedies: Bago dumulog sa korte, sikapin munang lutasin ang problema sa loob ng korporasyon. Magpadala ng demand letter sa board of directors, gamitin ang internal na proseso na nakasaad sa by-laws, atbp.
    • Alamin ang Pagkakaiba ng Personal at Corporate Obligation: Hindi lahat ng utang ng mga stockholders ay obligasyon din ng korporasyon. Kailangan malinaw kung sino talaga ang may pananagutan sa utang.
    • Iwasan ang Nuisance Suit: Kung ang kaso ay maituturing lamang na panggugulo o ‘harassment suit,’ maaari itong agad na ibasura ng korte. Mas makabubuti na siguraduhing malakas ang legal at factual basis ng kaso bago ito isampa.

    MGA KARANIWANG TANONG (FREQUENTLY ASKED QUESTIONS)

    1. Kailan masasabing isang ‘derivative suit’ ang isang kaso?
    Masasabing derivative suit ang isang kaso kung ito ay isinampa ng isang stockholder para sa ngalan at kapakanan ng korporasyon, laban sa mga direktor, opisyal, o insiders ng korporasyon na gumawa ng aksyon o nagpabaya na nakakasama sa korporasyon.

    2. Ano ang mga rekisito para makapagsampa ng ‘derivative suit’?
    Ayon sa Interim Rules, kailangan na ang nagsasampa ay stockholder noong nangyari ang problema at hanggang sa pagsampa ng kaso, sinubukan na niya ang internal remedies, walang appraisal rights available, at hindi ito nuisance suit.

    3. Ano ang ‘nuisance suit’ o ‘harassment suit’?
    Ito ay kaso na isinampa hindi para sa tunay na layunin ng paglutas ng legal na problema, kundi para lamang manggulo, manakot, o magpahamak sa kalaban. Sa corporate context, maaaring gamitin ito para panggigipit sa mga opisyal o direktor.

    4. Paano maiiwasan ang ma-dismiss ang isang derivative suit bilang ‘nuisance suit’?
    Siguraduhing malinaw na may pinsala sa korporasyon, malakas ang legal at factual basis ng kaso, at sinunod ang lahat ng rekisito para sa derivative suit, kabilang na ang pag-exhaust ng internal remedies.

    5. Ano ang kahalagahan ng pag-exhaust ng ‘internal remedies’ bago magsampa ng derivative suit?
    Ito ay nagbibigay pagkakataon sa korporasyon mismo na lutasin ang problema sa sarili nitong pamamaraan. Pinapakita rin nito na seryoso ang stockholder sa paghahanap ng solusyon at hindi lang basta nanggugulo.

    6. Kung stockholder ako ng isang family corporation, iba ba ang rules sa derivative suit?
    Hindi. Ayon sa Korte Suprema sa kasong ito, walang pinagkaiba ang rules para sa family corporation at ibang uri ng korporasyon pagdating sa derivative suit. Kailangan pa ring sundin ang lahat ng rekisito.

    7. Ano ang dapat kong gawin kung sa tingin ko ay may maling ginagawa ang mga direktor ng korporasyon namin?
    Kung stockholder ka, maaari kang magpadala ng formal na reklamo sa board of directors. Subukan mong gamitin ang internal na proseso ng korporasyon. Kung hindi pa rin naaaksyunan at may sapat kang basehan, konsultahin ang abogado para malaman kung angkop ba ang derivative suit.

    8. Maaari bang iparenta ng isang stockholder ang ari-arian ng korporasyon para bayaran ang personal na utang niya?
    Hindi. Ang ari-arian ng korporasyon ay pagmamay-ari ng korporasyon mismo, hindi ng mga stockholders bilang indibidwal. Maliban kung ang stockholder ay may awtoridad bilang direktor o opisyal na kumilos para sa korporasyon, hindi niya basta-basta maipaparenta o magagamit ang ari-arian nito para sa personal na layunin.

    Naging malinaw sa kasong Juanito Ang vs. Spouses Roberto and Rachel Ang na hindi basta-basta ang paghahain ng derivative suit. Kailangan itong pag-isipang mabuti at siguraduhing tunay na para sa kapakanan ng korporasyon. Kung ikaw ay isang stockholder at nangangailangan ng legal na payo tungkol sa iyong mga karapatan at responsibilidad, huwag mag-atubiling kumonsulta sa mga eksperto sa corporate law. Ang ASG Law ay may mga abogado na bihasa sa mga usaping korporasyon at handang tumulong sa iyo. Para sa konsultasyon, makipag-ugnayan sa amin sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming contact page dito.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)