Tag: Bureau of Internal Revenue

  • Pagbawi ng Labis na Withholding Tax: Kailangan Ba ang Invoice Number sa General Ledger?

    Kailangan Bang Ipakita ang Invoice Number sa General Ledger Para Makapag-Claim ng Tax Refund?

    TULLETT PREBON (PHILIPPINES), INC. VS. COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE, G.R. No. 257219, July 15, 2024

    Imagine, ikaw ay isang negosyante na nagbabayad ng buwis nang tama. Ngunit, napansin mong may labis kang nabayaran na withholding tax. Syempre, gusto mong mabawi ito, di ba? Ang kasong ito ay tungkol sa isang kumpanya, ang Tullett Prebon, na nag-claim ng refund para sa kanilang labis na withholding tax. Ang tanong, sapat ba ang kanilang mga dokumento para maaprubahan ang kanilang claim?

    Ang Batas Tungkol sa Withholding Tax at Refund

    Ang withholding tax ay isang sistema kung saan kinakaltas ng nagbabayad (payor) ang buwis mula sa kanyang babayaran sa pinagkakautangan (payee). Ito ay binabayaran sa gobyerno. Kapag ang kumpanya ay may labis na withholding tax, maaari itong i-credit sa susunod na buwis na babayaran o kaya ay i-refund. Ayon sa National Internal Revenue Code (NIRC), partikular sa Section 229, may dalawang taon ka lamang para mag-file ng claim para sa refund mula sa araw na binayaran mo ang buwis.

    Ayon sa Revenue Regulation No. 2-98, kailangan mong patunayan na ang income payment na pinagkaltasan ng buwis ay idineklara bilang bahagi ng gross income. Kailangan din ng withholding tax statement na nagpapakita ng halaga na binayaran at ang halaga ng buwis na kinakaltas.

    Narito ang sipi mula sa Revenue Regulation No. 2-98:

    SECTION 2.58.3. Claim for Tax Credit or Refund. —

    (B) Claims for tax credit or refund of any creditable income tax which was deducted and withheld on income payments shall be given due course only when it is shown that the income payment has been declared as part of the gross income and the fact of withholding is established by a copy of the withholding tax statement duly issued by the payor to the payee showing the amount paid and the amount of tax withheld therefrom.

    Ibig sabihin, hindi sapat na basta may withholding tax statement ka. Kailangan mo ring patunayan na naideklara mo ang kinita na pinagkaltasan ng buwis bilang bahagi ng iyong gross income.

    Ang Kwento ng Kaso ni Tullett Prebon

    Ang Tullett Prebon ay isang broker market participant. Noong 2013, nag-file sila ng kanilang annual income tax return at nagdeklara ng labis na bayad sa buwis. Nag-claim sila ng refund para sa kanilang excess at unutilized creditable withholding tax (CWT).

    • Nag-file sila ng administrative claim sa BIR.
    • Dahil walang aksyon, nag-file sila ng judicial claim sa Court of Tax Appeals (CTA).
    • Sinabi ng CIR na ang claim nila ay subject pa rin sa administrative investigation at hindi sapat ang dokumento.

    Dito nagsimula ang problema. Sinabi ng CTA na bagamat napapanahon ang pag-file ng claim, hindi lahat ng CWT na kanilang kinlaim ay may sapat na dokumento. Ang pinakamahalaga, sinabi ng CTA na hindi nila matunton ang income payments na may kaugnayan sa CWT dahil walang invoice number sa general ledger.

    Ayon sa CTA:

    Based on its own determination, it found that the evidence adduced by Tullett Prebon was insufficient to prove its entitlement to a refund of its supposed excess and unutilized CWT.

    Hindi sumang-ayon ang Tullett Prebon. Sinabi nila na ang kanilang mga dokumento, kasama ang report ng independent certified public accountant (ICPA), ay sapat na katibayan na ang kanilang CWT ay naireport bilang bahagi ng kanilang gross revenues. Dagdag pa nila, walang batas na nag-uutos na kailangan ilagay ang invoice number sa general ledger.

    Ang Desisyon ng Korte Suprema

    Nagpasya ang Korte Suprema na bahagyang paboran ang Tullett Prebon. Sinabi ng Korte Suprema na nagkamali ang CTA sa pag-reject ng claim ng Tullett Prebon dahil lamang sa walang invoice number sa general ledger. Ayon sa Korte, walang specific na patunay na kailangan para ipakita na ang income payment ay idineklara bilang bahagi ng gross income. Ang kailangan lamang ay preponderance of evidence, ibig sabihin, mas nakakakumbinsi ang ebidensya ng Tullett Prebon.

    Ayon sa Korte Suprema:

    To the Court’s mind, Tullett Prebon’s evidence, particularly the source documents sifted and evaluated by the ICPA, taken cumulatively, warranted a more judicious appreciation from the CTA, rather than being disregarded wholesale on the sole ground that the general ledger presented did not itemize the billing invoice numbers.

    Ipinadala muli ng Korte Suprema ang kaso sa CTA para payagan ang Tullett Prebon na magpresenta ng expanded general ledger bilang ebidensya.

    Ano ang Ibig Sabihin Nito Para Sa’yo?

    Ang kasong ito ay nagpapakita na hindi dapat ibasura agad ang claim para sa tax refund dahil lamang sa isang technicality. Bagamat mahalaga ang kumpletong dokumentasyon, dapat tingnan ng CTA ang kabuuan ng ebidensya. Hindi kailangan ng invoice number sa general ledger para mapatunayan na ang income payment ay naideklara bilang bahagi ng gross income.

    Key Lessons:

    • Hindi kailangan ng invoice number sa general ledger para mapatunayan na ang income payment ay naideklara bilang bahagi ng gross income.
    • Ang preponderance of evidence ay sapat na para mapatunayan ang claim para sa tax refund.
    • Dapat tingnan ng CTA ang kabuuan ng ebidensya, hindi lamang ang isang partikular na dokumento.

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    1. Ano ang ibig sabihin ng withholding tax?

    Ang withholding tax ay ang buwis na kinakaltas ng nagbabayad mula sa kanyang babayaran sa pinagkakautangan.

    2. Paano ako makapag-claim ng refund para sa aking labis na withholding tax?

    Kailangan mong mag-file ng claim sa BIR sa loob ng dalawang taon mula sa araw na binayaran mo ang buwis. Kailangan mo ring patunayan na ang income payment na pinagkaltasan ng buwis ay idineklara bilang bahagi ng iyong gross income.

    3. Kailangan ko bang ilagay ang invoice number sa aking general ledger para makapag-claim ng refund?

    Hindi. Ayon sa kasong ito, hindi kailangan ang invoice number sa general ledger para mapatunayan na ang income payment ay naideklara bilang bahagi ng gross income.

    4. Ano ang preponderance of evidence?

    Ang preponderance of evidence ay nangangahulugang mas nakakakumbinsi ang iyong ebidensya kaysa sa ebidensya ng kabilang partido.

    5. Ano ang dapat kong gawin kung hindi ako sigurado kung paano mag-claim ng tax refund?

    Magandang humingi ng tulong sa isang abogado o accountant na eksperto sa buwis.

    Eksperto ang ASG Law sa mga usaping may kinalaman sa buwis. Kung kailangan mo ng konsultasyon o tulong, huwag mag-atubiling makipag-ugnayan sa amin. Para sa karagdagang impormasyon, maaari kang mag-email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming website dito. Kaya naming tulungan kang maging maayos ang iyong tax compliance at mabawi ang iyong nararapat!

  • Pagpapawalang-bisa sa Buwis sa Importasyon: Kailan Ito Maaaring Makuha?

    Ang Kahalagahan ng Pagpapatunay ng Paggamit at Lokal na Pagkakaroon para sa Tax Exemption

    n

    G.R. Nos. 245330-31, April 01, 2024

    n

    Ang pag-unawa sa mga kinakailangan para sa pagkuha ng tax exemption sa mga imported na produkto ay mahalaga para sa mga negosyo. Sa kasong ito, ating susuriin ang desisyon ng Korte Suprema tungkol sa Philippine Airlines (PAL) at ang kanilang paghingi ng refund para sa mga buwis na binayaran sa pag-import ng Jet A-1 aviation fuel. Ang kasong ito ay nagbibigay-linaw sa kung paano dapat patunayan ang paggamit ng mga imported na produkto at ang kanilang lokal na pagkakaroon upang makakuha ng tax exemption.

    nn

    INTRODUKSYON

    n

    Isipin na ikaw ay isang negosyante na nag-iimport ng mga materyales para sa iyong negosyo. Umaasa kang makakuha ng tax exemption upang mabawasan ang iyong gastusin. Ngunit paano mo ito sisiguraduhin? Ang kaso ng Commissioner of Internal Revenue vs. Philippine Airlines ay nagtuturo sa atin ng mga mahahalagang aral tungkol sa mga kinakailangan upang makakuha ng tax exemption sa mga imported na produkto. Sa madaling salita, kailangan patunayan na ang mga imported na produkto ay ginamit sa operasyon ng negosyo at hindi ito basta-basta makukuha sa lokal na merkado.

    n

    Sa kasong ito, hiniling ng PAL ang refund ng specific taxes na binayaran nila para sa pag-import ng Jet A-1 aviation fuel. Ayon sa kanilang franchise, sila ay exempt sa pagbabayad ng buwis sa mga imported na aviation gas, fuel, at oil kung ito ay gagamitin sa kanilang transport operations at hindi ito available locally sa reasonable quantity, quality, o price. Ang Korte Suprema ay nagdesisyon na pabor sa PAL, ngunit hindi ito nangyari nang walang pagsubok.

    nn

    LEGAL CONTEXT

    n

    Ang Presidential Decree No. 1590, Section 13 (2) ay nagbibigay ng tax exemption sa PAL sa mga importasyon ng aviation gas, fuel, at oil kung ang mga ito ay gagamitin sa kanilang transport operations at hindi ito available locally sa reasonable quantity, quality, o price. Narito ang sipi ng probisyon:

    n

  • Pagpapawalang-Bisa ng VAT: Kailan Ito Maaari at Paano Ito Gagawin?

    Mga Kumpanya ng Pagpapadala na Nagbibigay ng Serbisyo sa Ibang Bansa, Maaari Pa Ring Mag-claim ng VAT Refund

    G.R. No. 261171, October 04, 2023

    Madalas tayong nakakarinig ng Value Added Tax (VAT) sa ating pang-araw-araw na buhay. Ito ay buwis na ipinapataw sa mga produkto at serbisyo na ating binibili. Ngunit, alam mo ba na may mga pagkakataon kung saan maaaring mag-claim ng VAT refund, lalo na kung ang iyong negosyo ay nagbibigay ng serbisyo sa mga kumpanya sa ibang bansa? Ang kaso ng Commissioner of Internal Revenue vs. BW Shipping Philippines, Inc. ay nagbibigay linaw sa paksang ito. Sa kasong ito, tinalakay kung ang isang kumpanya na nagbibigay ng serbisyo sa mga shipping company sa ibang bansa ay maaaring mag-claim ng VAT refund para sa kanilang mga biniling produkto at serbisyo na may VAT.

    Ang Batas Tungkol sa VAT Zero-Rating

    Ang VAT zero-rating ay isang espesyal na probisyon sa batas na nagpapahintulot sa ilang mga transaksyon na hindi patawan ng VAT. Ito ay nangangahulugan na ang nagbebenta ay hindi kailangang magbayad ng VAT sa gobyerno, at maaari pa silang mag-claim ng refund para sa VAT na kanilang binayaran sa kanilang mga biniling produkto at serbisyo. Ayon sa Section 108 (B) (2) ng National Internal Revenue Code (NIRC), mayroong mga serbisyo na maaaring maging VAT zero-rated. Narito ang mga kailangan para maging VAT zero-rated ang isang serbisyo:

    • Ang serbisyo ay hindi dapat “processing, manufacturing, o repacking ng mga produkto.”
    • Ang serbisyo ay ginawa sa Pilipinas.
    • Ang tumatanggap ng serbisyo ay dapat: (a) isang tao na may negosyo sa labas ng Pilipinas; o (b) isang hindi residente na walang negosyo na nasa labas ng Pilipinas kapag ginawa ang serbisyo.
    • Ang bayad sa serbisyo ay dapat sa foreign currency at dapat sundin ang mga alituntunin ng Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP).

    Sa madaling salita, kung ang iyong negosyo ay nagbibigay ng serbisyo sa isang kumpanya sa ibang bansa, at ang bayad ay sa foreign currency, maaari kang mag-claim ng VAT refund. Ngunit, mahalagang tandaan na dapat mong sundin ang lahat ng mga alituntunin at regulasyon ng BIR upang matiyak na ang iyong claim ay maaprubahan.

    Ang Kwento ng Kaso: CIR vs. BW Shipping Philippines, Inc.

    Ang BW Shipping Philippines, Inc. ay isang kumpanya na nagbibigay ng serbisyo sa mga shipping company sa ibang bansa. Noong 2014, nag-claim sila ng VAT refund sa halagang PHP 7,346,268.45. Sabi nila, ang kanilang mga serbisyo ay VAT zero-rated dahil ang mga tumatanggap nito ay mga kumpanya sa ibang bansa at ang bayad ay sa foreign currency. Ngunit, tinanggihan ng BIR ang kanilang claim.

    Dahil dito, nag-file ang BW Shipping ng Petition for Review sa Court of Tax Appeals (CTA). Narito ang mga pangyayari:

    • CTA Division: Pinaboran ang BW Shipping at inutusan ang BIR na magbayad ng VAT refund sa halagang PHP 5,503,628.95.
    • CTA En Banc: Kinumpirma ang desisyon ng CTA Division.

    Ang pangunahing argumento ng BIR ay ang mga shipping company ay “doing business” sa Pilipinas dahil mayroon silang mga ahente dito. Ngunit, hindi ito pinaniwalaan ng CTA. Ayon sa CTA, ang pagkuha ng mga crew member ay hindi nangangahulugan na ang mga shipping company ay “doing business” sa Pilipinas. Ang mahalaga ay ang mga shipping company ay nagpapadala ng mga produkto, at hindi sila kumikita sa pagkuha ng crew member.

    Ayon sa Korte Suprema, para maging VAT zero-rated ang sales sa isang non-resident foreign corporation, dapat mapatunayan na:

    1. Ang kliyente ay itinatag sa ilalim ng mga batas ng isang bansa na hindi Pilipinas, o hindi isang domestic corporation.
    2. Hindi ito nakikipag-ugnayan sa kalakalan o negosyo sa Pilipinas.

    Ayon sa Korte Suprema, “dapat may sapat na patunay ng parehong mga bahagi: na nagpapakita hindi lamang na ang mga kliyente ay mga dayuhang korporasyon, kundi pati na rin na hindi sila nagnenegosyo sa Pilipinas.”

    Ano ang Kahulugan Nito Para sa Iyo?

    Ang desisyon na ito ay mahalaga para sa mga negosyo na nagbibigay ng serbisyo sa mga kumpanya sa ibang bansa. Ipinapakita nito na maaari kang mag-claim ng VAT refund kahit na mayroon kang mga ahente sa Pilipinas. Ngunit, mahalagang tandaan na dapat mong sundin ang lahat ng mga alituntunin at regulasyon ng BIR upang matiyak na ang iyong claim ay maaprubahan.

    Mahahalagang Aral

    • Kung ang iyong negosyo ay nagbibigay ng serbisyo sa mga kumpanya sa ibang bansa, alamin kung maaari kang mag-claim ng VAT refund.
    • Siguraduhin na sundin ang lahat ng mga alituntunin at regulasyon ng BIR.
    • Maghanda ng mga dokumento na magpapatunay na ang iyong mga serbisyo ay VAT zero-rated.

    Mga Madalas Itanong (FAQ)

    1. Ano ang VAT zero-rating?

    Ito ay isang espesyal na probisyon sa batas na nagpapahintulot sa ilang mga transaksyon na hindi patawan ng VAT.

    2. Sino ang maaaring mag-claim ng VAT refund?

    Ang mga negosyo na nagbibigay ng serbisyo sa mga kumpanya sa ibang bansa at ang bayad ay sa foreign currency.

    3. Ano ang mga kailangan upang maging VAT zero-rated ang isang serbisyo?

    Ang serbisyo ay hindi dapat “processing, manufacturing, o repacking ng mga produkto;” ang serbisyo ay ginawa sa Pilipinas; ang tumatanggap ng serbisyo ay dapat isang tao na may negosyo sa labas ng Pilipinas; at ang bayad sa serbisyo ay dapat sa foreign currency.

    4. Paano ako mag-claim ng VAT refund?

    Dapat mong sundin ang lahat ng mga alituntunin at regulasyon ng BIR at maghanda ng mga dokumento na magpapatunay na ang iyong mga serbisyo ay VAT zero-rated.

    5. Ano ang dapat kong gawin kung tinanggihan ng BIR ang aking claim?

    Maaari kang mag-file ng Petition for Review sa Court of Tax Appeals (CTA).

    Naging malinaw ba ang mga impormasyon tungkol sa VAT refund? Kung mayroon kang mga karagdagang katanungan o nangangailangan ng tulong legal, huwag mag-atubiling kumonsulta sa ASG Law. Kami ay eksperto sa mga usaping pang-buwis at handang tumulong sa iyo. Para sa konsultasyon, maaari kang mag-email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming website sa Contact Us. ASG Law: Eksperto sa batas, maaasahan sa serbisyo.

  • Jurisdiksyon ng Hukuman: Kailan Dapat Dumulog sa Court of Tax Appeals?

    Huwag Balewalain ang Jurisdiksyon ng Court of Tax Appeals sa Usapin ng Buwis

    DEPARTMENT OF FINANCE AND DEPARTMENT OF ENERGY, PETITIONERS, VS. PHILIPPINE AIRLINES, INC., RESPONDENT. G.R. Nos. 198609-10, April 26, 2023

    INTRODUKSYON

    Isipin na ikaw ay isang negosyante na nakatanggap ng isang ruling mula sa Bureau of Internal Revenue (BIR) na hindi mo gusto. Ang unang mong reaksyon ay maaaring maghain ng kaso sa regular na hukuman upang kwestyunin ito. Ngunit, tama ba ang iyong gagawin? Ang kasong ito ay nagtuturo sa atin ng mahalagang aral tungkol sa tamang pagdulog sa hukuman pagdating sa usapin ng buwis.

    Ang kasong ito ay nagmula sa isang certification na inisyu ng Department of Energy (DOE) tungkol sa availability ng aviation fuel. Batay dito, nag-isyu ang BIR ng ruling na nagpapataw ng excise tax sa Philippine Airlines (PAL). Kinuwestyon ng PAL ang certification ng DOE sa Regional Trial Court (RTC), na nagbigay ng injunction laban sa pagpapatupad nito. Ang isyu: Tama ba ang ginawa ng PAL na dumulog sa RTC sa halip na sa Court of Tax Appeals (CTA)?

    LEGAL CONTEXT

    Ang Court of Tax Appeals (CTA) ay isang espesyal na hukuman na may eksklusibong hurisdiksyon sa mga usapin ng buwis. Ayon sa Republic Act No. 1125, na sinusugan ng Republic Act No. 9282, may kapangyarihan ang CTA na dinggin ang mga apela mula sa mga desisyon ng Commissioner of Internal Revenue (CIR) sa mga usapin tulad ng assessment, refund, at collection ng buwis.

    Mahalaga ring tandaan na ang mga ruling ng BIR ay may bisa hanggang sa mapawalang-bisa o mabago ng Secretary of Finance. Kaya, kung hindi ka sang-ayon sa isang BIR ruling, dapat mo munang iapela ito sa Secretary of Finance bago mo ito kwestyunin sa hukuman.

    Halimbawa, kung ang isang negosyo ay hindi sumasang-ayon sa isang assessment ng buwis na inisyu ng BIR, dapat itong maghain ng protesta sa BIR. Kung hindi pa rin ito nasiyahan sa desisyon ng BIR, maaari itong mag-apela sa CTA. Hindi maaaring balewalain ang prosesong ito at dumiretso sa regular na hukuman.

    Sabi nga ng Korte Suprema sa kasong ito, “The power to interpret the provisions of this Code and other tax laws shall be under the exclusive and original jurisdiction of the Commissioner, subject to review by the Secretary of Finance…”

    CASE BREAKDOWN

    Narito ang mga pangyayari sa kaso:

    • 2002: Nagtanong ang Department of Finance (DOF) sa Department of Energy (DOE) tungkol sa availability ng aviation fuel.
    • Nag-isyu ang DOE ng certification na nagsasabing available ang aviation fuel.
    • Batay dito, nag-isyu ang BIR ng ruling na nagpapataw ng excise tax sa PAL.
    • Kinuwestyon ng PAL ang certification ng DOE sa RTC.
    • Nagbigay ang RTC ng injunction laban sa pagpapatupad ng certification.
    • Umapela ang DOF at DOE sa Court of Appeals (CA).
    • Ipinawalang-bisa ng CA ang desisyon ng RTC.
    • Umapela ang DOF at DOE sa Korte Suprema.

    Ayon sa Korte Suprema, ang pangunahing isyu sa kaso ay kung may hurisdiksyon ba ang RTC na dinggin ang petisyon ng PAL. Sinabi ng Korte Suprema na walang hurisdiksyon ang RTC dahil ang usapin ay may kinalaman sa buwis. Ang tunay na layunin ng PAL ay upang maiwasan ang pagbabayad ng excise tax.

    Binigyang-diin ng Korte Suprema na ang certification ng DOE ay “inextricably related to BIR Ruling No. 001-03 and the collection of taxes.” Kaya, ang tamang forum para sa PAL ay ang CTA, hindi ang RTC.

    “It is therefore clear that the ultimate relief sought from and granted by the Regional Trial Court, either through its injunctive orders or final disposition of the case, pertained to respondent’s excise tax liability. This is beyond the jurisdiction of the Regional Trial Court,” dagdag pa ng Korte Suprema.

    PRACTICAL IMPLICATIONS

    Ang desisyon na ito ay nagpapaalala sa lahat na dapat sundin ang tamang proseso sa pagdulog sa hukuman. Kung ang usapin ay may kinalaman sa buwis, ang tamang forum ay ang CTA, hindi ang regular na hukuman. Ang pagbalewala sa hurisdiksyon ng CTA ay maaaring magresulta sa pagpapawalang-bisa ng iyong kaso.

    Key Lessons:

    • Alamin ang hurisdiksyon ng iba’t ibang hukuman.
    • Sundin ang tamang proseso sa pagdulog sa hukuman.
    • Kung ang usapin ay may kinalaman sa buwis, dumulog sa CTA.
    • Iapela muna ang BIR ruling sa Secretary of Finance bago ito kwestyunin sa hukuman.

    FREQUENTLY ASKED QUESTIONS

    1. Ano ang Court of Tax Appeals (CTA)?

    Ang CTA ay isang espesyal na hukuman na may eksklusibong hurisdiksyon sa mga usapin ng buwis.

    2. Kailan dapat dumulog sa CTA?

    Dapat dumulog sa CTA kung ang usapin ay may kinalaman sa assessment, refund, o collection ng buwis.

    3. Maaari bang dumiretso sa regular na hukuman kung hindi ako sang-ayon sa isang BIR ruling?

    Hindi. Dapat mo munang iapela ang BIR ruling sa Secretary of Finance bago mo ito kwestyunin sa hukuman.

    4. Ano ang mangyayari kung dumulog ako sa maling hukuman?

    Maaaring ipawalang-bisa ang iyong kaso.

    5. Ano ang dapat kong gawin kung hindi ako sigurado kung saan ako dapat dumulog?

    Kumunsulta sa isang abogado.

    Kung mayroon kang katanungan tungkol sa usapin ng buwis o kailangan mo ng legal na representasyon, huwag mag-atubiling makipag-ugnayan sa ASG Law. Bisitahin ang aming website sa ASG Law Contact o mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com.

  • Paglabag sa Karapatan sa Pagkapribado: Kailan Ito Labag sa Konstitusyon?

    Pagbabawal sa Pagpaparehistro ng Appointment Book ng mga Propesyunal: Isang Paglabag sa Karapatan sa Pagkapribado

    G.R. No. 211772, April 18, 2023

    Ang pagkapribado ay isang karapatang mahalaga sa bawat indibidwal. Ngunit, hanggang saan ang sakop nito, lalo na kung may kinalaman sa kapangyarihan ng estado na mangolekta ng buwis? Ipinakita ng kasong ito na may mga limitasyon ang kapangyarihan ng gobyerno pagdating sa paglabag sa karapatan sa pagkapribado, lalo na kung ito ay may kinalaman sa mga propesyunal at kanilang mga kliyente.

    Sa kasong Integrated Bar of the Philippines vs. Secretary Cesar V. Purisima, kinuwestiyon ang legalidad ng Revenue Regulations No. 4-2014 (RR 4-2014) na nag-uutos sa mga self-employed professionals na magsumite ng affidavit ng kanilang mga singil at iparehistro ang kanilang mga appointment book sa Bureau of Internal Revenue (BIR). Ang pangunahing isyu dito ay kung labag ba sa Konstitusyon ang pag-uutos na ito, lalo na sa karapatan sa pagkapribado ng mga propesyunal at kanilang kliyente.

    Ang Legal na Konteksto ng Karapatan sa Pagkapribado at Kapangyarihan ng Pagbubuwis

    Ang karapatan sa pagkapribado ay protektado ng Artikulo III, Seksyon 3 ng Konstitusyon ng Pilipinas, na nagsasaad na hindi dapat labagin ang pagiging pribado ng komunikasyon at korespondensya maliban sa legal na utos ng korte, o kung kinakailangan para sa kaligtasan o kaayusan ng publiko.

    Bukod dito, mayroon ding tinatawag na “zones of privacy” na kinikilala ng jurisprudence, kung saan ang ilang mga karapatan ay lumilikha ng mga karagdagang proteksyon para sa pagkapribado. Kabilang dito ang informational privacy, na tumutukoy sa karapatan ng isang indibidwal na kontrolin ang pagproseso ng kanyang personal na impormasyon.

    Sa kabilang banda, ang estado ay may kapangyarihan na magpataw ng buwis, na kinikilala bilang mahalagang instrumento para sa pagpapatakbo ng gobyerno. Gayunpaman, ang kapangyarihang ito ay hindi rin walang limitasyon. Dapat itong gamitin nang naaayon sa batas at hindi dapat lumalabag sa mga karapatan ng mga mamamayan.

    Ayon sa Seksyon 244 ng National Internal Revenue Code (NIRC), ang Kalihim ng Pananalapi, sa rekomendasyon ng Komisyoner ng BIR, ay may kapangyarihang maglabas ng mga panuntunan at regulasyon para sa mabisang pagpapatupad ng mga probisyon ng NIRC. Ngunit, ang kapangyarihang ito ay dapat na naaayon lamang sa mga layunin ng batas at hindi dapat sumasalungat dito.

    Seksyon 244. Awtoridad ng Kalihim ng Pananalapi na Maglagda ng mga Panuntunan at Regulasyon. – Ang Kalihim ng Pananalapi, sa rekomendasyon ng Komisyoner, ay dapat maglagda ng lahat ng kinakailangang panuntunan at regulasyon para sa mabisang pagpapatupad ng mga probisyon ng Kodigong ito.

    Ang Kwento ng Kaso: IBP vs. Purisima

    Nagsimula ang kaso nang ihain ng Integrated Bar of the Philippines (IBP), kasama ang iba pang mga propesyunal na organisasyon, ang petisyon laban kay Secretary Purisima at Commissioner Henares dahil sa pagpapalabas ng RR 4-2014. Iginiit ng mga petisyoner na ang regulasyon ay lumalabag sa karapatan sa pagkapribado ng kanilang mga miyembro at kliyente, at na ito ay labag sa kapangyarihan ng BIR.

    Narito ang mga pangyayari sa kaso:

    • Ipinasa ang RR 4-2014 na nag-uutos sa mga self-employed professionals na magsumite ng affidavit ng kanilang mga singil at iparehistro ang kanilang mga appointment book.
    • Nagmosyon ang IBP at iba pang organisasyon para pigilan ang pagpapatupad ng regulasyon.
    • Naglabas ang Korte Suprema ng Temporary Restraining Order (TRO) laban sa pagpapatupad ng RR 4-2014, ngunit para lamang sa mga abogado na kinakatawan ng IBP.
    • Kinonsolida ang mga petisyon at naghain ng mga komento at reply ang mga partido.

    Sa kanilang argumento, sinabi ng Korte Suprema:

    “Mandating the registration of appointment books to monitor tax compliance would be an unreasonable State intrusion into their right to privacy.”

    Dagdag pa nila:

    “[T]he content of any client communication to a lawyer lies within the privilege if it is relevant to the subject matter of the legal problem on which the client seeks legal assistance.”

    Ang Desisyon ng Korte Suprema

    Pinagpasyahan ng Korte Suprema na bahagyang pagbigyan ang mga petisyon. Ipinahayag na labag sa Konstitusyon ang mga bahagi ng Seksyon 2(1) at 2(2) ng RR 4-2014 na nag-uutos sa mga self-employed professionals na magsumite ng affidavit ng kanilang mga singil at iparehistro ang kanilang mga appointment book. Sinabi ng Korte na ang mga probisyong ito ay labag sa karapatan sa pagkapribado at na ang DOF ay lumampas sa kanilang kapangyarihan sa pagpapalabas ng mga ito.

    Praktikal na Implikasyon ng Kaso

    Ang desisyong ito ay may malaking epekto sa mga propesyunal at sa kanilang mga kliyente. Hindi na kailangang mag-alala ang mga propesyunal na ilantad ang kanilang mga singil at listahan ng mga kliyente sa BIR. Higit pa rito, protektado na ang karapatan sa pagkapribado ng mga kliyente, na nagbibigay-daan sa kanila na humingi ng payo at serbisyo nang hindi nangangamba na malalaman ng gobyerno ang kanilang mga personal na detalye.

    Mga Mahalagang Aral:

    • Ang karapatan sa pagkapribado ay protektado ng Konstitusyon at hindi dapat basta-basta na lamang na nilalabag.
    • Ang kapangyarihan ng gobyerno na magpataw ng buwis ay may limitasyon at hindi dapat lumalabag sa mga karapatan ng mga mamamayan.
    • Ang mga regulasyon na ipinapalabas ng mga ahensya ng gobyerno ay dapat na naaayon sa batas at hindi dapat lumampas sa kanilang kapangyarihan.

    Mga Madalas Itanong (Frequently Asked Questions)

    Tanong: Ano ang ibig sabihin ng “zones of privacy”?
    Sagot: Ito ay tumutukoy sa mga karagdagang proteksyon para sa pagkapribado na nilikha ng iba’t ibang karapatan na ginagarantiya ng Konstitusyon.

    Tanong: Ano ang informational privacy?
    Sagot: Ito ay ang karapatan ng isang indibidwal na kontrolin ang pagproseso ng kanyang personal na impormasyon.

    Tanong: Bakit mahalaga ang karapatan sa pagkapribado para sa mga propesyunal at kanilang kliyente?
    Sagot: Upang mapanatili ang tiwala at kumpiyansa sa pagitan ng propesyunal at kliyente, at upang matiyak na malaya ang mga kliyente na humingi ng payo at serbisyo nang hindi nangangamba na malalaman ng gobyerno ang kanilang mga personal na detalye.

    Tanong: Ano ang epekto ng desisyong ito sa mga self-employed professionals?
    Sagot: Hindi na sila kailangang magsumite ng affidavit ng kanilang mga singil at iparehistro ang kanilang mga appointment book sa BIR.

    Tanong: Ano ang dapat gawin kung sa tingin ko ay nilalabag ng gobyerno ang aking karapatan sa pagkapribado?
    Sagot: Kumunsulta sa isang abogado upang malaman ang iyong mga karapatan at ang mga legal na hakbang na maaari mong gawin.

    Kung mayroon kang katanungan tungkol sa karapatan sa pagkapribado o iba pang isyung legal, ang ASG Law ay handang tumulong. Kami ay eksperto sa larangan na ito, at handa kaming magbigay ng konsultasyon. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito para sa karagdagang impormasyon. Eksperto kami dito sa ASG Law, kaya huwag mag-atubiling kumonsulta sa amin!

  • Ang Retroaktibong Aplikasyon ng Pagpapakahulugan sa Buwis: San Miguel Corporation vs. Commissioner of Internal Revenue

    Sa kasong ito, muling binisita ng Korte Suprema ang doktrinang inilatag sa Commissioner of Internal Revenue v. Filinvest, kung saan napagdesisyunan na ang mga liham-tagubilin, gayundin ang mga voucher ng journal at cash na nagpapatunay ng mga advance na ginawa ng Filinvest Development Corporation (FDC) sa mga kaanib nito, ay kwalipikado bilang mga kasunduan sa pautang kung saan maaaring ipataw ang Documentary Stamp Tax (DST). Ang pagpapasya na ang interpretasyon ng Korte sa isang batas ay bahagi na nito mula nang ito ay ipasa, maliban kung ang isang naunang doktrina ay binawi. Samakatuwid, ang desisyon sa Filinvest ay maaaring ilapat nang retroaktibo, na nakakaapekto sa mga transaksyon bago ang desisyon na iyon.

    Kung Paano Nakaapekto ang Bagong Interpretasyon ng Korte Suprema sa mga Nakaraang Transaksyon ng San Miguel Corporation

    Ang kaso ay nagsimula nang makatanggap ang San Miguel Corporation (SMC) ng Preliminary Assessment Notice (PAN) mula sa Bureau of Internal Revenue (BIR) noong Mayo 14, 2014, na nagpapaalam sa kanila na mayroon silang kakulangan sa buwis para sa taong 2009. Ang kakulangan sa DST ay ibinase sa mga advance ng SMC sa mga kaugnay na partido. Sumagot ang SMC, na sinasabing ang mga advance na ito ay hindi dapat ituring na mga pautang at ang pag-aaplay ng Filinvest nang retroaktibo ay makakasama sa kanila. Naghain ang SMC ng petisyon para sa refund sa Court of Tax Appeals (CTA) Division, na bahagyang pinagbigyan ang kanilang hiling, na nag-utos sa CIR na ibalik ang mga multa na binayaran ng SMC, ngunit hindi ang DST mismo.

    Sa pag-apela sa CTA En Banc, pinagtibay nito ang desisyon ng CTA Division na ang Filinvest ay maaaring ilapat nang retroaktibo, dahil ang interpretasyon ng Korte sa Seksyon 179 ng National Internal Revenue Code of 1997 (NIRC) ay bahagi na nito mula pa noong Disyembre 23, 1993. Hindi sumang-ayon dito ang SMC at CIR kaya’t naghain sila ng kani-kanilang petisyon sa Korte Suprema.

    Sa pagpapasya ng Korte Suprema, kinatigan nito ang aplikasyon ng Filinvest nang retroaktibo. Ayon sa Korte, ang interpretasyon nito sa isang batas ay nagiging bahagi ng batas mula sa petsa na ito ay ipinasa, maliban kung ang isang naunang doktrina ay binawi. Sinabi ng Korte na ang Filinvest ay hindi nagpabago ng anumang dating desisyon, kaya ang aplikasyon nito nang retroaktibo ay hindi makakasama sa mga nagbabayad ng buwis.

    Idinagdag pa ng Korte na nabigo ang SMC na patunayan na mayroong naunang ruling na nagdedeklara na ang mga pautang at advance ng kumpanya sa pamamagitan ng mga memo at voucher ay hindi bumubuo ng mga instrumentong pangutang na napapailalim sa DST sa ilalim ng Seksyon 179 ng NIRC. Ang pag-asa ng SMC sa isang resolusyon ng Korte Suprema sa Commissioner of Internal Revenue v. APC Group, Inc. ay hindi tinanggap dahil ito ay isang Minute Resolution lamang at hindi isang binding precedent.

    Kaugnay nito, binigyang-diin ng Korte na hindi maaaring gamitin ng isang nagbabayad ng buwis para sa kanilang sarili ang mga tukoy na BIR Ruling na ginawa para sa iba. Dahil nabigo ang SMC na makakuha ng isang paborableng ruling mula sa BIR na nagsasaad na ang kanilang mga advance sa mga kaugnay na partido ay hindi itinuturing na mga pautang, at samakatuwid, ay hindi napapailalim sa DST, hindi maaaring humingi ng kanlungan ang SMC sa ilalim ng isang BIR Ruling na inisyu para sa ibang entity.

    Kaugnay ng pananagutan ng SMC para sa interes, ang CIR ay nagtalo na nagkamali ang CTA En Banc sa pagpapasya na dapat nitong ibalik ang interes na binayaran ng SMC dahil ang huli ay kumilos nang may mabuting pananampalataya nang umasa ito sa mga nakaraang pagpapalabas ng BIR na nagsasaad na ang mga intercompany na pautang at advance na sakop ng mga inter-office memorandum ay hindi napapailalim sa DST. Sumang-ayon ang Korte sa CIR na hindi maaaring gamitin ng SMC ang mabuting pananampalataya batay sa mga nakaraang pagpapalabas ng BIR dahil ang parehong ay hindi inisyu para sa pabor nito. Sa wakas, ang Korte Suprema ay nag-utos sa CIR na ibalik sa SMC ang halaga ng P50,000.00, na kumakatawan sa compromise penalty dahil ang pagkakompromiso ay dapat mutual sa kalikasan, ngunit tinanggihan ang hiling ng SMC na ibalik ang interes.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung maaaring ilapat ang desisyon sa Commissioner of Internal Revenue v. Filinvest nang retroaktibo, na nagpapataw ng Documentary Stamp Tax (DST) sa mga advance sa pagitan ng mga kaugnay na kumpanya. Ang Korte Suprema ay nagpasiya na ito ay maaaring ilapat nang retroaktibo dahil ito ay isang interpretasyon ng umiiral nang batas.
    Ano ang Documentary Stamp Tax (DST)? Ang DST ay isang buwis na ipinapataw sa mga dokumento, instrumento, kasunduan sa pautang, at iba pang papel na ebidensya ng transaksyon. Sa kasong ito, tinutukoy nito kung ang mga inter-company advances ay dapat ituring na mga pautang na napapailalim sa DST.
    Ano ang naging basehan ng BIR sa pagtasa ng kakulangan ng SMC sa DST? Ibinase ng BIR ang pagtasa sa kakulangan ng SMC sa DST sa Commissioner of Internal Revenue v. Filinvest. Ang desisyon na iyon ay nagsasaad na ang mga liham-tagubilin, journal, at cash vouchers na nagpapatunay ng mga advance na ginawa ng Filinvest Development Corporation (FDC) sa mga kaanib nito ay kwalipikado bilang mga kasunduan sa pautang kung saan maaaring ipataw ang DST.
    Bakit sinasabi ng SMC na hindi dapat ipataw sa kanila ang DST nang retroaktibo? Nagpahayag ng argumento ang SMC na ang pag-aaplay ng Filinvest nang retroaktibo ay makakasama sa kanila. Ikinatwiran ng SMC na noong panahong ginawa nila ang mga advance, ang nangingibabaw na patakaran ay ang mga inter-company advance na sakop ng mga inter-office memo ay hindi mga kasunduan sa pautang na napapailalim sa DST sa ilalim ng NIRC.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa argumento ng SMC? Tinanggihan ng Korte Suprema ang argumento ng SMC, na sinasabing ang pagpapakahulugan nito sa batas ay bahagi nito mula nang ito ay ipasa. Dahil walang naunang desisyon na sumasalungat sa Filinvest, hindi ito maaaring ituring na nagbabago ng isang umiiral nang patakaran.
    Bakit hindi nagtagumpay ang pag-asa ng SMC sa BIR Ruling [DA (C-035) 127-2008]? Hindi matagumpay ang pag-asa ng SMC sa BIR Ruling [DA (C-035) 127-2008] dahil ang mga BIR Ruling ay tiyak sa nagbabayad ng buwis. Ang SMC ay hindi maaaring gumamit ng ruling na inisyu para sa ibang entity.
    Bakit iniutos ng Korte Suprema na ibalik ang compromise penalty sa SMC? Iniutos ng Korte Suprema na ibalik ang compromise penalty sa SMC dahil ang pagkakompromiso ay likas na mutual. Dahil pinagtatalunan ng SMC ang pagtasa, hindi ipinakita ng mga rekord na sumang-ayon ang SMC sa penalty.
    Ano ang kahalagahan ng desisyon ng Korte Suprema sa mga kahalintulad na kaso? Itinataguyod ng desisyon ng Korte Suprema ang prinsipyo na ang interpretasyon ng Korte sa isang batas ay bahagi nito mula nang ito ay ipasa, maliban kung binago nito ang isang naunang desisyon. Ipinapahiwatig nito na ang mga pagtasa sa buwis ay maaaring ibase sa mga kasalukuyang interpretasyon kahit na ang transaksyon ay naganap bago ang desisyon na nagtataguyod ng interpretasyong iyon.

    Sa madaling salita, ang kasong ito ay nagpapatibay sa kapangyarihan ng mga interpretasyon ng Korte Suprema sa batas sa buwis, at kung paano ito maaaring makaapekto sa mga nagbabayad ng buwis nang retroaktibo. Ito ay nagpapakita rin ng kahalagahan ng pagkuha ng patnubay sa buwis at pagtiyak na ang mga transaksyon ay sumusunod sa kasalukuyang interpretasyon.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: SAN MIGUEL CORPORATION VS. COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE, G.R. No. 257697, April 12, 2023

  • Pagpapawalang-bisa ng Buwis: Kailan Hindi Kailangan ang Direktang Ugnayan sa Zero-Rated na Benta

    Sa isang mahalagang desisyon, pinagtibay ng Korte Suprema na ang mga negosyong naghahabol ng VAT (Value-Added Tax) refund o tax credit certificate para sa kanilang mga unutilized input tax ay hindi kailangang patunayan na ang mga buwis na ito ay direktang nauugnay sa kanilang zero-rated na benta. Ang desisyon na ito ay nagbibigay linaw sa Section 112 ng Tax Reform Act of 1997, na nagsasaad na ang mahalaga ay ang pagpapakita ng ugnayan sa pagitan ng input VAT at ng zero-rated na benta. Ito ay nagpapagaan sa proseso para sa mga negosyo at nagbibigay kasiguruhan na ang kanilang mga karapatan sa VAT refund ay kinikilala, na nagtataguyod ng patas at tumpak na pagbubuwis.

    VAT Refund: Gaano Kalapit ang Ugnayan sa Pagitan ng Buwis at Benta?

    Ang kasong ito ay nagsimula nang humiling ang Toledo Power Company (respondent) ng VAT refund para sa unang quarter ng 2003. Ang Commissioner of Internal Revenue (petitioner) ay tumanggi sa refund, iginiit na kailangang patunayan ng Toledo Power Company na ang mga input tax nito ay direktang nauugnay sa kanilang mga zero-rated na benta. Ito ang naging basehan ng legal na laban – kailangan bang maging direktang konektado ang input tax sa zero-rated sales para maaprubahan ang refund? Ito ang tanong na sinagot ng Korte Suprema, nagbigay linaw sa interpretasyon ng batas, at nagtakda ng pamantayan para sa mga susunod na kaso.

    Sa pagsusuri, binigyang diin ng Korte Suprema na ang batayan ng kaso ay ang Tax Code, na ipinatupad bago ang mga pagbabago ng Republic Act No. 9337. Ayon sa Section 112(A) ng Tax Code, ang mga VAT-registered na negosyong may zero-rated o effectively zero-rated sales ay maaaring humiling ng refund o tax credit certificate para sa kanilang input tax na nauugnay sa mga bentang ito. Ang mahalagang punto dito ay ang salitang “attributable,” na ang ibig sabihin ay ang input VAT ay kailangang may ugnayan o sanhi sa zero-rated sales, ngunit hindi kailangang maging bahagi ng mga produktong ibinebenta.

    Ipinaliwanag ng Korte Suprema na ang requirement ng “direkta at buong” ugnayan ay nalalapat lamang sa mga negosyong may mixed transactions, kung saan mayroon silang zero-rated o effectively zero-rated sales kasabay ng VAT-taxable o VAT-exempt sales. Sa ganitong sitwasyon, kung hindi maaaring direktang maiugnay ang input tax sa isang partikular na transaksyon, ito ay dapat ilaan ayon sa dami ng benta ng bawat transaksyon. Ito ay nagbibigay ng flexibility para sa mga negosyong may iba’t ibang uri ng benta.

    Para suportahan ang interpretasyon na ito, tinalakay ng Korte Suprema ang Section 110 ng Tax Code, na nagpapaliwanag kung ano ang mga “creditable input tax.” Ayon dito, hindi limitado ang mga creditable input tax sa mga buwis lamang sa mga produktong bumubuo sa finished product ng taxpayer. Maaari ring i-credit ang mga input tax na binayaran sa mga local purchases o importations na may VAT invoice, basta’t ang mga ito ay may kaugnayan sa negosyo ng VAT-registered taxpayer.

    Nilinaw rin ng Korte Suprema ang naunang mga desisyon nito sa kasong Atlas Consolidated Mining and Development Corporation v. CIR at CIR v. Team Sual Corporation, na binanggit ng petitioner para suportahan ang kanilang argumento. Sinabi ng Korte Suprema na ang mga kasong ito ay hindi nagtakda ng requirement na ang input tax ay kailangang “direkta at buong” nauugnay sa zero-rated sales. Sa halip, binigyang diin ng mga kasong ito ang kahalagahan ng pagpapakita na ang input tax ay hindi pa nagagamit sa output tax liability.

    Bukod pa rito, tinalakay ng Korte Suprema ang Revenue Regulation No. 5-87, na sinusugan ng Revenue Regulation No. 3-88, at ang Revenue Regulation No. 9-89. Ipinaliwanag ng Korte Suprema na bagama’t ang Revenue Regulation No. 5-87 ay tila naglilimita sa refund ng input tax sa mga direktang nauugnay sa zero-rated transaction, ang Revenue Regulation No. 9-89 ay nagbigay linaw na ang mga negosyong eksklusibong nagbebenta ng zero-rated o effectively zero-rated na produkto ay maaaring humiling ng refund para sa buong halaga ng input tax na binayaran.

    Sa madaling salita, ang desisyon ay nagpapakita na ang susi sa pag-aprubar ng VAT refund ay hindi ang mahigpit na pagpapatunay na ang input tax ay direktang nagamit sa zero-rated sales. Bagkus, sapat na naipakita ang ugnayan nito at napatunayan na ang iba pang mga requirement ay natugunan. Sa huli, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Tax Appeals (CTA) at pinaboran ang Toledo Power Company.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung kailangan bang patunayan ng isang taxpayer na naghahabol ng VAT refund na ang kanilang mga input tax ay direktang nauugnay sa kanilang zero-rated sales. Ang Commissioner ng Internal Revenue ay iginiit na kailangan ang direktang ugnayan.
    Ano ang desisyon ng Korte Suprema? Nagdesisyon ang Korte Suprema na hindi kailangan ang direktang ugnayan. Sapat na ang ipakita ang ugnayan (attributable) sa pagitan ng input VAT at zero-rated sales.
    Paano nakaapekto ang desisyong ito sa mga negosyo? Ang desisyon ay nagpapagaan sa proseso ng paghahabol ng VAT refund para sa mga negosyo. Hindi na kailangang patunayan ang mahigpit na direktang ugnayan, sapat na ang ugnayan.
    Ano ang ibig sabihin ng “attributable” sa kasong ito? Ang ibig sabihin ng “attributable” ay ang input VAT ay kailangang may ugnayan o sanhi sa zero-rated sales, ngunit hindi kailangang maging bahagi ng mga produktong ibinebenta.
    Kailan kailangan ang “direkta at buong” ugnayan? Ang “direkta at buong” ugnayan ay kailangan lamang sa mga negosyong may mixed transactions (may parehong zero-rated at taxable/exempt sales).
    Anong mga batas at regulasyon ang tinalakay sa kaso? Tinalakay ang Section 112(A) at 110 ng Tax Code, Revenue Regulation No. 5-87 (as amended), at Revenue Regulation No. 9-89.
    Paano nilinaw ng Korte Suprema ang naunang mga desisyon nito? Nilinaw ng Korte Suprema na ang kasong Atlas at Team Sual ay hindi nagtakda ng requirement na ang input tax ay kailangang direktang nauugnay sa zero-rated sales.
    Ano ang papel ng Revenue Regulation No. 9-89 sa kaso? Binigyang-diin ng RR 9-89 na ang mga negosyong eksklusibong nagbebenta ng zero-rated na produkto ay maaaring humiling ng refund para sa buong halaga ng input tax na binayaran.

    Sa kabuuan, ang desisyon na ito ay nagbibigay kasiguruhan sa mga negosyo at nagpapagaan sa proseso ng VAT refund, na nagtataguyod ng patas na pagbubuwis. Ang Korte Suprema ay nagbigay ng malinaw na interpretasyon ng batas. Hindi na kailangang patunayan ang mahigpit na direktang ugnayan para sa VAT refund.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Commissioner of Internal Revenue vs. Toledo Power Company, G.R. Nos. 255324 & 255353, April 12, 2023

  • Pag-refund ng VAT: Kailan Nagiging Huli na ang Pag-file?

    Ang Tamang Pagkalkula at Pag-aplay para sa VAT Refund: Isang Gabay

    COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE, PETITIONER, VS. DEUTSCHE KNOWLEDGE SERVICES, PTE. LTD., RESPONDENT.

    G.R. NOS. 226682-83

    DEUTSCHE KNOWLEDGE SERVICES, PTE. LTD., PETITIONER, VS. COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE, RESPONDENT.

    D E C I S I O N

    Bakit mahalaga ang tamang pag-file ng VAT refund? Isipin na lang ang isang negosyo na nag-e-export ng produkto. Bawat singko na ma-refund mula sa Value Added Tax (VAT) ay malaking tulong para mapalago ang kanilang kita. Pero paano kung hindi nila alam ang tamang proseso at napalampas nila ang deadline? Dito pumapasok ang kaso ng Commissioner of Internal Revenue vs. Deutsche Knowledge Services, PTE. LTD., kung saan tinalakay ang mga patakaran at limitasyon sa pag-claim ng VAT refund.

    Ano ang VAT Refund at Bakit Ito Mahalaga?

    Ang VAT refund ay isang proseso kung saan ang isang negosyo na nagbayad ng VAT sa mga biniling produkto o serbisyo ay maaaring humiling ng ibalik sa kanila ang halagang ito. Ito ay lalong mahalaga para sa mga negosyong nag-e-export o may zero-rated sales, dahil hindi sila naniningil ng VAT sa kanilang mga benta, ngunit nagbabayad sila ng VAT sa kanilang mga gastusin.

    Ang Batas at mga Regulasyon Tungkol sa VAT Refund

    Ayon sa Section 112(C) ng National Internal Revenue Code (NIRC), mayroong mahigpit na patakaran tungkol sa panahon kung kailan dapat i-file ang VAT refund. Ayon sa batas, ang Commissioner of Internal Revenue (CIR) ay may 120 araw mula sa petsa ng pagsumite ng kumpletong dokumento para magdesisyon sa refund o pag-isyu ng Tax Credit Certificate (TCC). Kung hindi magdesisyon ang CIR sa loob ng 120 araw, o kung tanggihan ang claim, mayroon lamang 30 araw ang taxpayer para mag-apela sa Court of Tax Appeals (CTA).

    Seksyon 112(C) ng Tax Code:

    (C) Period within which Refund or Tax Credit of Input Taxes shall be Made. – In proper cases, the Commissioner shall grant a refund or issue the tax credit certificate for creditable input taxes within one hundred twenty (120) days from the date of submission of complete documents in support of the application filed in accordance with Subsection (A) hereof.

    In case of full or partial denial of the claim for tax refund or tax credit, or the failure on the part of the Commissioner to act on the application within the period prescribed above, the taxpayer affected may, within thirty (30) days from the receipt of the decision denying the claim or after the expiration of the one hundred twenty day-period, appeal the decision or the unacted claim with the Court of Tax Appeals.

    Paano Nagsimula ang Kaso ng Deutsche Knowledge Services?

    Ang Deutsche Knowledge Services (DKS) ay isang kumpanya na nag-operate bilang isang regional operating headquarters (ROHQ) sa Pilipinas. Noong 2011, nag-file sila ng claim para sa VAT refund para sa ika-apat na quarter ng 2009. Nang hindi maaksyunan ng BIR ang kanilang claim, nag-file sila ng judicial claim sa CTA.

    • August 3, 2011: Nag-file ang DKS ng administrative claim sa BIR.
    • December 28, 2011: Nag-file ang DKS ng judicial claim sa CTA dahil hindi nagdesisyon ang BIR sa loob ng 120 araw.
    • Setyembre 16, 2014: Nagdesisyon ang CTA Division na bahagyang aprubahan ang claim ng DKS.

    Ang Desisyon ng Korte at ang mga Aral Nito

    Ang Korte Suprema ay nagbigay linaw sa ilang mahalagang punto sa kasong ito:

    1. Jurisdiction ng CTA: Ang CTA ay may jurisdiction sa kaso dahil nag-file ang DKS ng judicial claim sa loob ng 30 araw pagkatapos lumipas ang 120-araw na palugit para magdesisyon ang CIR.
    2. Kumpletong Dokumento: Ang taxpayer ang nagdedetermina kung kailan naisumite na ang kumpletong dokumento.
    3. Burden of Proof: Responsibilidad ng taxpayer na patunayan na sila ay karapat-dapat sa refund.

    Ayon sa Korte Suprema, “…it is the taxpayer who ultimately determines when complete documents have been submitted for the purpose of commencing and continuing the running of the 120-day period.”

    Dagdag pa nila, “After a1l, in a claim for tax credit or refund, it is the taxpayer who has the burden to prove his cause of action. As such, he enjoys relative freedom to submit such evidence to prove his claim.”

    Ano ang mga Praktikal na Implikasyon ng Desisyong Ito?

    Ang kasong ito ay nagbibigay ng ilang mahahalagang aral para sa mga negosyo:

    • Mahalaga ang pag-file ng VAT refund claim sa loob ng takdang panahon.
    • Responsibilidad ng taxpayer na magsumite ng kumpletong dokumento para suportahan ang kanilang claim.
    • Kung hindi magdesisyon ang BIR sa loob ng 120 araw, dapat mag-file ng judicial claim sa CTA sa loob ng 30 araw.

    Key Lessons

    • Alamin ang Deadline: Tiyakin na alam mo ang eksaktong deadline para sa pag-file ng VAT refund.
    • Kumpletong Dokumento: Siguraduhin na kumpleto ang iyong mga dokumento bago mag-file ng claim.
    • Konsultasyon: Kung hindi sigurado sa proseso, kumonsulta sa isang abogado o accountant.

    Mga Madalas Itanong (Frequently Asked Questions)

    1. Ano ang mangyayari kung hindi ako nakapag-file ng VAT refund sa loob ng takdang panahon?

    Mawawalan ka ng karapatan na mag-claim ng refund.

    2. Ano ang mga dokumento na kailangan para sa pag-file ng VAT refund?

    Kabilang dito ang VAT invoices, official receipts, at iba pang dokumento na nagpapatunay sa iyong mga transaksyon.

    3. Paano kung hindi ako sigurado kung kumpleto ang aking mga dokumento?

    Kumonsulta sa isang abogado o accountant para masuri ang iyong mga dokumento.

    4. Ano ang dapat kong gawin kung hindi magdesisyon ang BIR sa loob ng 120 araw?

    Mag-file ng judicial claim sa CTA sa loob ng 30 araw pagkatapos lumipas ang 120 araw.

    5. Maaari bang i-refund ang VAT kahit hindi ako nag-e-export?

    Oo, kung ikaw ay may zero-rated sales.

    Naging mas malinaw ba ang proseso ng VAT refund? Kung mayroon kang katanungan o nangangailangan ng tulong sa pag-file ng iyong VAT refund, huwag mag-atubiling kumonsulta sa eksperto. Ang ASG Law ay handang tumulong sa iyo sa lahat ng iyong pangangailangang legal. Para sa konsultasyon, maaari kang mag-email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming website dito. Kami sa ASG Law ay eksperto sa mga usaping ito at handang tumulong sa inyo!

  • Kawalan ng Awtoridad sa Pagtatasa ng Buwis: Ang Kahalagahan ng Letter of Authority

    Sa kasong ito, pinagtibay ng Korte Suprema na walang bisa ang pagtatasa ng buwis kung ang Revenue Officer (RO) na nagsagawa ng pagsisiyasat ay walang wastong Letter of Authority (LOA). Ipinunto ng Korte na ang LOA ay mahalaga upang bigyang-kapangyarihan ang isang RO na magsagawa ng pag-audit, at ang anumang pagtatasa na ginawa nang walang LOA o lampas sa sakop nito ay walang bisa. Dagdag pa rito, kinatigan ng Korte ang desisyon ng Court of Tax Appeals (CTA) na ang Warrant of Distraint or Levy (WDL) ay maaaring kuwestiyunin sa CTA kahit na mayroong Final Decision on Disputed Assessment (FDDA) na hindi natanggap ng taxpayer. Ang desisyong ito ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pagsunod sa tamang proseso sa pagtatasa ng buwis at pinoprotektahan ang karapatan ng mga taxpayer na magkaroon ng wastong awtorisadong mga opisyal na magsiyasat sa kanilang mga libro.

    Liham ng Awtoridad: Susi sa Balidong Pagtatasa ng Buwis

    Ang kasong ito ay tungkol sa petisyon ng Commissioner of Internal Revenue (CIR) laban sa Manila Medical Services, Inc. (MMS), na kilala rin bilang Manila Doctors Hospital. Ang pangunahing isyu dito ay kung may bisa ba ang Final Assessment Notice (FAN) at Warrant of Distraint or Levy (WDL) na inisyu ng CIR laban sa MMS. Nagsimula ang lahat nang makatanggap ang MMS ng Preliminary Assessment Notice (PAN) at kalaunan, isang FAN. Matapos kuwestiyunin ng MMS ang FAN, isang WDL ang ipinadala sa kanila, na nag-uutos na magbayad ng malaking halaga para sa diumano’y kakulangan sa Income Tax at Value-Added Tax. Dahil dito, naghain ang MMS ng Petition for Review sa Court of Tax Appeals (CTA).

    Ayon sa CIR, ang dapat na naging batayan ng apela sa CTA ay ang Final Decision on Disputed Assessment (FDDA) at hindi ang WDL. Subalit, iginiit ng MMS na hindi nila natanggap ang FDDA. Dahil dito, naging responsibilidad ng CIR na patunayan na talagang natanggap ng MMS ang FDDA. Ngunit, nabigo ang CIR na magpakita ng sapat na ebidensya upang patunayan ito.

    Kahit na ipagpalagay na natanggap ng MMS ang FDDA, idiniin ng Korte na mananatili itong walang bisa dahil hindi nito sinusunod ang mga kinakailangan ng Section 3.1.6 ng Revenue Regulations No. (RR) 12-99. Ayon sa regulasyong ito, dapat isaad sa isang administrative decision ang mga katotohanan, ang mga naaangkop na batas, mga tuntunin at regulasyon, o jurisprudence na pinagbabatayan ng desisyon. Kapag hindi ito nagawa, ang desisyon ay magiging walang bisa. Kaya kahit na natanggap ng MMS ang FDDA, depektibo pa rin ito at hindi maaaring maging batayan ng validong pagtatasa.

    Maliban dito, ang isa pang mahalagang isyu ay ang Letter of Authority (LOA). Ipinunto ng CTA na walang validong LOA na ibinigay kay Revenue Officer (RO) Ethel C. Evangelista para magsagawa ng pagsusuri sa mga libro ng account ng MMS para sa taong 2008. Ayon sa Section 13 ng National Internal Revenue Code (NIRC), ang isang revenue officer ay dapat na may validong awtorisasyon bago magsagawa ng audit sa isang taxpayer. Ang LOA ay ang awtoridad na ibinibigay sa isang revenue officer upang magsagawa ng assessment functions.

    Pinagtibay ng Korte na ang LOA ay mahalaga upang matiyak na ang revenue officer na nagsasagawa ng pagsisiyasat ay may wastong awtoridad. Sa kasong ito, ang LOA ay inisyu sa ibang mga revenue officer, at hindi kay RO Evangelista. Dahil dito, walang awtoridad si RO Evangelista na magsiyasat sa mga libro ng MMS, at ang anumang pagtatasa na ginawa niya ay walang bisa. Mahalagang tandaan na ang pagsunod sa tamang proseso sa pagtatasa ng buwis ay mahalaga upang maprotektahan ang karapatan ng mga taxpayer.

    Ang desisyon ng Korte ay nagbigay-diin din sa hurisdiksyon ng CTA sa mga kasong tulad nito. Ayon sa Section 7(a)(1) ng Republic Act No. (RA) 1125, na sinusugan ng RA 9282, may hurisdiksyon ang CTA na dinggin ang mga kaso hindi lamang tungkol sa mga pinagtatalunang pagtatasa at refund ng mga buwis, kundi pati na rin ang “iba pang mga bagay” na nagmumula sa ilalim ng NIRC. Kasama rito ang pagtukoy sa validity ng warrant of distraint and levy.

    SEC. 7. Jurisdiction. — The CTA shall exercise:

    (a) Exclusive appellate jurisdiction to review by appeal, as herein provided:

    (1) Decisions of the Commissioner of Internal Revenue in cases involving disputed assessments, refunds of internal revenue taxes, fees or other charges, penalties in relation thereto, or other matters arising under the National Internal Revenue [Code] or other laws administered by the Bureau of Internal Revenue[.]

    Dahil dito, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng CTA na kanselahin ang FAN at WDL na inisyu ng CIR laban sa MMS, dahil sa kawalan ng validong LOA at ang hindi pagtanggap ng MMS ng validong FDDA.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung may bisa ba ang Final Assessment Notice (FAN) at Warrant of Distraint or Levy (WDL) na inisyu ng Commissioner of Internal Revenue (CIR) laban sa Manila Medical Services, Inc. (MMS).
    Bakit kinansela ng Korte Suprema ang FAN at WDL? Kinansela ng Korte Suprema ang FAN at WDL dahil walang validong Letter of Authority (LOA) na ibinigay sa revenue officer na nagsagawa ng pagsisiyasat, at hindi napatunayan na natanggap ng MMS ang Final Decision on Disputed Assessment (FDDA).
    Ano ang Letter of Authority (LOA) at bakit ito mahalaga? Ang LOA ay ang awtoridad na ibinibigay sa isang revenue officer upang magsagawa ng assessment functions. Mahalaga ito upang matiyak na ang opisyal na nagsasagawa ng pagsisiyasat ay may wastong awtoridad.
    Ano ang sinasabi ng Revenue Regulations No. (RR) 12-99 tungkol sa administrative decision? Ayon sa RR 12-99, dapat isaad sa isang administrative decision ang mga katotohanan, ang mga naaangkop na batas, mga tuntunin at regulasyon, o jurisprudence na pinagbabatayan ng desisyon. Kapag hindi ito nagawa, ang desisyon ay magiging walang bisa.
    May hurisdiksyon ba ang Court of Tax Appeals (CTA) sa kasong ito? Oo, ayon sa Section 7(a)(1) ng Republic Act No. (RA) 1125, na sinusugan ng RA 9282, may hurisdiksyon ang CTA na dinggin ang mga kaso hindi lamang tungkol sa mga pinagtatalunang pagtatasa at refund ng mga buwis, kundi pati na rin ang “iba pang mga bagay” na nagmumula sa ilalim ng NIRC.
    Ano ang implikasyon ng desisyong ito para sa mga taxpayer? Pinoprotektahan ng desisyong ito ang karapatan ng mga taxpayer na magkaroon ng wastong awtorisadong mga opisyal na magsiyasat sa kanilang mga libro. Nagbibigay-diin din ito sa kahalagahan ng pagsunod sa tamang proseso sa pagtatasa ng buwis.
    Paano dapat umakto ang isang taxpayer kung makatanggap sila ng assessment na hindi nila pinaniniwalaan na wasto? Dapat agad na kuwestiyunin ng taxpayer ang assessment sa pamamagitan ng paghahain ng protesta. Mahalaga ring tiyakin na ang revenue officer na nagsasagawa ng pagsisiyasat ay may validong LOA.
    Ano ang mangyayari kung ang isang assessment ay ginawa nang walang validong LOA? Ang assessment ay magiging walang bisa at hindi maipapatupad.

    Ang kasong ito ay nagpapaalala sa Bureau of Internal Revenue (BIR) na sundin ang tamang proseso sa pagtatasa ng buwis, lalo na sa pagbibigay ng Letter of Authority (LOA). Para naman sa mga taxpayer, mahalagang malaman nila ang kanilang mga karapatan at maging mapagmatyag sa mga dokumentong natatanggap mula sa BIR. Sa pamamagitan nito, mapoprotektahan nila ang kanilang sarili mula sa mga di-wastong pagtatasa ng buwis.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Commissioner of Internal Revenue vs. Manila Medical Services, Inc. (Manila Doctors Hospital), G.R. No. 255473, February 13, 2023

  • Hindi Maaaring Gamitin ang Most Favored Nation Clause Kung Hindi Magkatulad ang Pagpapataw ng Buwis: Isang Pagsusuri

    Sa desisyong ito, ipinaliwanag ng Korte Suprema na hindi maaaring gamitin ang most favored nation clause para makakuha ng mas mababang buwis kung hindi pareho ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa pagitan ng dalawang bansa. Ang kasong ito ay mahalaga dahil binibigyang-diin nito na kailangan munang matugunan ang mga kondisyon bago makakuha ng benepisyo mula sa mga kasunduan sa pagbubuwis, lalo na ang pagkakapareho sa paraan ng pagpapataw ng buwis. Ang desisyong ito ay nagpapaalala sa mga korporasyon na maging maingat sa pag-unawa at pag-comply sa mga kinakailangan sa pagbubuwis upang maiwasan ang hindi kinakailangang pagkakagastusan at legal na problema.

    Kasunduan sa Buwis: Pareho Ba ang Batas ng U.S. at Czech Republic?

    Ang Cargill Philippines, Inc. ay naghain ng petisyon para sa refund ng buwis, sinasabing sila ay nagbayad ng labis na withholding tax sa royalties na binayaran nila sa CAN Technologies, Inc., isang kumpanya sa Estados Unidos. Ayon sa Cargill, dapat daw silang magbayad ng mas mababang buwis (10%) dahil sa most favored nation clause sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos, na may kaugnayan sa kasunduan sa pagitan ng Pilipinas at Czech Republic. Ang legal na tanong dito ay kung ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa Estados Unidos at Czech Republic ay pareho, upang magamit ang mas mababang buwis sa ilalim ng kasunduan.

    Ang Korte Suprema ay nagpaliwanag na para magamit ang most favored nation clause, dapat matugunan ang dalawang kondisyon. Una, ang royalties na nagmumula sa Pilipinas papunta sa Estados Unidos at sa ikatlong bansa (sa kasong ito, Czech Republic) ay dapat na parehong uri. Ikalawa, ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa ilalim ng kasunduan sa Estados Unidos at sa ikatlong bansa ay dapat na magkatulad. Ang layunin ng mga kasunduan sa pagbubuwis ay upang maiwasan ang dobleng pagbubuwis.

    The most favored nation clause speaks of the “lowest rate of Philippine tax that may be imposed on royalties of the same kind paid under similar circumstances to a resident of a third State.”

    Upang maiwasan ang dobleng pagbubuwis, ang mga kasunduan ay gumagamit ng dalawang pamamaraan: una, sa pamamagitan ng pag-allocate ng karapatan sa pagbubuwis sa pagitan ng mga bansang nagkasundo; at pangalawa, kung ang bansa kung saan nagmula ang kita ay may karapatang magpataw ng buwis, ang bansa kung saan residente ang nagbabayad ay dapat magbigay ng tax relief sa pamamagitan ng exemption o tax credit. Ang exemption method ay kung saan ang kita na binubuwisan sa bansa kung saan ito nagmula ay hindi na binubuwisan sa bansa kung saan residente ang nagbabayad, habang ang credit method ay kung saan ang buwis na binayaran sa bansa kung saan nagmula ang kita ay ibabawas sa buwis na babayaran sa bansa kung saan residente ang nagbabayad. Dapat na ipakita na ang dalawang bansa ay gumagamit ng parehong mekanismo sa pagpapagaan ng epekto ng dobleng pagbubuwis.

    Sa kasong ito, parehong gumagamit ng credit method ang Estados Unidos at Czech Republic. Gayunpaman, natuklasan ng Korte Suprema na ang kasunduan sa pagitan ng Pilipinas at Czech Republic ay nagbibigay ng detalye kung paano ipapatupad ang tax credit at ang limitasyon nito. Sa kabilang banda, ang kasunduan sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos ay tumutukoy sa batas ng Estados Unidos para sa limitasyon ng tax credit. Dahil dito, kinailangan ng Korte na tingnan ang batas ng Estados Unidos upang malaman kung pareho ba ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa dalawang bansa.

    Dahil hindi naipakita ng Cargill ang mga probisyon ng batas ng Estados Unidos, hindi napatunayan na pareho ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa royalties sa ilalim ng dalawang kasunduan. Hindi maaaring ipagpalagay na pareho ang batas ng Estados Unidos at Pilipinas (processual presumption) dahil ang pag-claim ng mas mababang buwis ay dapat patunayan. Sa madaling salita, mahigpit na sinusuri ang mga pag-claim para sa tax exemption at dapat itong patunayan ng nagke-claim.

    Dahil dito, hindi maaaring gamitin ang most favored nation clause. Hindi maaaring makuha ng Cargill ang mas mababang 10% na buwis dahil hindi nila napatunayang ang buwis sa royalties sa ilalim ng kasunduan sa Estados Unidos ay binabayaran sa parehong sitwasyon tulad ng buwis sa royalties sa ilalim ng kasunduan sa Czech Republic. Kaya, walang labis na pagbabayad ng buwis, at tama ang Court of Tax Appeals sa pagtanggi sa claim ng Cargill para sa refund.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung maaaring gamitin ang most favored nation clause para makakuha ng mas mababang buwis sa royalties.
    Ano ang most favored nation clause? Ito ay probisyon sa kasunduan na nagbibigay ng pinakamababang buwis na ipinapataw sa isang bansa sa isang third state.
    Ano ang dalawang kondisyon para magamit ang most favored nation clause? Dapat pareho ang uri ng royalties at dapat magkatulad ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa ilalim ng dalawang kasunduan.
    Bakit hindi nagtagumpay ang Cargill sa kanilang claim? Hindi nila napatunayan na pareho ang paraan ng pagpapataw ng buwis sa Estados Unidos at Czech Republic.
    Anong pamamaraan ang ginagamit ng Estados Unidos at Czech Republic para maiwasan ang dobleng pagbubuwis? Parehong ginagamit nila ang credit method.
    Ano ang kahalagahan ng kasunduan sa pagitan ng Pilipinas at Czech Republic sa kasong ito? Ito ang nagtatakda ng mas mababang 10% na buwis na gustong makuha ng Cargill.
    Bakit kailangang ipakita ang mga probisyon ng batas ng Estados Unidos? Upang malaman kung pareho ang limitasyon sa tax credit sa Estados Unidos at Czech Republic.
    Ano ang ibig sabihin ng processual presumption? Ito ay ang pagpapalagay na ang batas ng ibang bansa ay pareho sa batas ng Pilipinas.

    Ang desisyong ito ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pagsunod sa mga kondisyon na itinakda sa mga kasunduan sa pagbubuwis. Ito rin ay nagpapaalala na ang pag-claim ng tax benefits ay dapat na may matibay na basehan at dapat patunayan nang may sapat na ebidensya.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: CARGILL PHILIPPINES, INC. VS. COMMISSIONER OF INTERNAL REVENUE, G.R. No. 203346, September 09, 2020