Tag: Beneficial Use

  • Pagpapataw ng Buwis sa MWSS: Paglilinaw sa Exemption at Beneficial Use

    Nilinaw ng Korte Suprema na ang Metropolitan Waterworks and Sewerage System (MWSS) ay exempt sa pagbabayad ng real property tax, maliban kung ang benepisyo ng paggamit ng kanilang mga ari-arian ay ipinagkaloob sa isang taxable entity. Ibinasura ng Korte ang desisyon ng Court of Appeals, na nagsasabing hindi naubos ng MWSS ang lahat ng remedyong administratibo. Ang paglilitis ay ibinatay sa usapin kung may awtoridad ba ang lokal na pamahalaan na magpataw ng buwis sa MWSS, na isang usaping legal at hindi nangangailangan ng pagdaan sa proseso ng protesta sa lokal na antas. Ang desisyong ito ay nagbibigay linaw sa estado ng MWSS bilang isang government instrumentality na may corporate powers at ang saklaw ng kanilang tax exemption sa ilalim ng Local Government Code.

    Kapag ang Tubig ay May Halaga: Sino ang Dapat Magbayad ng Buwis sa Ari-arian?

    Ang kasong ito ay nag-ugat sa pagpapataw ng Pasay City ng real property tax sa MWSS para sa taong 2008. Iginiit ng MWSS na sila ay exempt dahil sila ay isang public utility at government instrumentality, batay sa desisyon sa kasong Manila International Airport Authority v. CA (MIAA). Hindi sumang-ayon ang Pasay City, sinasabing ang MWSS ay isang government-owned or controlled corporation (GOCC) at nang pumasok sila sa kasunduan sa Maynilad, ang aktwal na paggamit ng kanilang ari-arian ay nailipat sa isang taxable person. Ito ang nagtulak sa MWSS na umapela hanggang sa Korte Suprema, para linawin kung sila nga ba ay may obligasyon magbayad ng buwis sa Pasay City.

    Pinanindigan ng Korte Suprema na ang MWSS ay isang government instrumentality na may corporate powers, at hindi GOCC. Ibig sabihin, saklaw sila ng exemption sa ilalim ng Section 133(o) at Section 234(a) ng Local Government Code (LGC). Binigyang-diin ng Korte na limitado ang kapangyarihan ng lokal na pamahalaan na magpataw ng buwis sa mga ahensya ng pambansang pamahalaan. Ang kapangyarihang ito ay ipinagkaloob lamang sa kanila ng Kongreso, at dapat ipatupad nang may pag-iingat at pagsunod sa mga limitasyon.

    SEC. 133. Common Limitations on the Taxing Powers of Local Government Units. – Unless otherwise provided herein, the exercise of the taxing powers of provinces, cities, municipalities, and barangays shall not extend to the levy of the following:

    x x x x
    (o) Taxes, fees or charges of any kind on the National Government, its agencies and instrumentalities, and local government units.

    Gayunpaman, hindi nangangahulugan na tuluyang ligtas ang MWSS sa pagbabayad ng buwis. Ayon sa Section 234(a) ng LGC, ang exemption ay mawawala kung ang beneficial use ng real property ay ipinagkaloob sa isang taxable person. Ang beneficial use ay tumutukoy sa aktwal na paggamit o pagmamay-ari ng ari-arian. Sa kasong ito, inaakusahan ang MWSS na ipinagkaloob ang beneficial use ng kanilang mga ari-arian sa Maynilad sa pamamagitan ng concession agreement.

    SEC. 234. Exemptions from Real Property Tax. – The following are exempted from payment of the real property tax:

    (a) Real property owned by the Republic of the Philippines or any of its political subdivisions except when the beneficial use thereof has been granted, for consideration or otherwise, to a taxable person[.]

    Ngunit, binigyang diin ng Korte na kailangan itong mapatunayan. Hindi sapat ang basta akusasyon na lahat ng ari-arian ng MWSS ay nailipat sa Maynilad dahil sa kasunduan. Dahil hindi sapat ang ebidensya, hindi maaaring magdesisyon ang Korte tungkol dito. Ipinaliwanag pa ng Korte na kahit pa man ipagkaloob ang beneficial use sa isang taxable person, hindi pa rin nawawala ang tax-exempt status ng government instrumentality. Ang exemption lamang ng mismong ari-arian ang mawawala, at ang taxable beneficial user ang siyang mananagot sa pagbabayad ng real property tax.

    SEC. 205. Listing of Real Property in the Assessment Rolls. – x x x

    (d) Real property owned by the Republic of the Philippines, its instrumentalities and political subdivisions, the beneficial use of which has been granted, for consideration or otherwise, to a taxable person, shall be listed, valued and assessed in the name of the possessor, grantee.

    Samakatuwid, ang pagpapataw ng buwis ay dapat nakapangalan sa Maynilad, kung napatunayang sila nga ang nagbebenepisyo sa paggamit ng ari-arian. Kaya naman, dineklara ng Korte Suprema na walang bisa ang lahat ng tax assessments na ipinangalan sa MWSS. Hindi rin pinigilan ang Pasay City na magsagawa ng mga remedyo ayon sa batas upang magpataw at mangolekta ng buwis mula sa mga pribadong entidad na pinagkalooban ng MWSS ng beneficial use ng kanilang mga ari-arian.

    Kaugnay nito, may karapatan ang MWSS na humiling ng refund para sa mga real property taxes na naibayad na nila batay sa mga tax assessment na dineklarang walang bisa. Gayunpaman, ang refund ay hindi awtomatiko. Kailangang dumaan ito sa proseso na nakasaad sa Section 253 ng Local Government Code.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung may karapatan ba ang Pasay City na magpataw ng real property tax sa MWSS, isang government instrumentality na may corporate powers. Kasama rin dito kung ang pagpasok ng MWSS sa isang concession agreement sa Maynilad ay nangangahulugan na dapat nang magbayad ng buwis ang MWSS.
    Ano ang naging batayan ng MWSS sa kanilang pagtutol sa pagbabayad ng buwis? Iginiit ng MWSS na sila ay isang government instrumentality na may corporate powers, batay sa desisyon sa kasong MIAA. Dahil dito, naniniwala silang saklaw sila ng exemption sa pagbabayad ng real property tax sa ilalim ng Local Government Code.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa katayuan ng MWSS? Kinumpirma ng Korte Suprema na ang MWSS ay isang government instrumentality na may corporate powers. Dahil dito, sila ay saklaw ng exemption sa pagbabayad ng real property tax, maliban kung may ibang partido na gumagamit ng kanilang ari-arian.
    Kailan mawawala ang tax exemption ng MWSS? Mawawala lamang ang tax exemption ng MWSS kung mapatunayang ang beneficial use ng kanilang real properties ay ipinagkaloob sa isang taxable entity. Ibig sabihin, kung may pribadong kumpanya na nagbebenepisyo sa paggamit ng ari-arian ng MWSS, sila ang dapat managot sa pagbabayad ng buwis.
    Ano ang dapat gawin kung may taxable entity na gumagamit ng ari-arian ng MWSS? Kung mapatunayang may taxable entity na gumagamit ng ari-arian ng MWSS, dapat ipangalan sa kanila ang tax assessment at sila ang dapat managot sa pagbabayad ng real property tax. Kailangan itong patunayan ng lokal na pamahalaan na nagpataw ng buwis.
    Ano ang ibig sabihin ng beneficial use? Ang beneficial use ay tumutukoy sa aktwal na paggamit o pagmamay-ari ng ari-arian. Ibig sabihin, sino ang nagbebenepisyo at gumagamit sa ari-arian, sila ang dapat managot sa pagbabayad ng buwis, hindi lamang ang nagmamay-ari nito.
    May karapatan ba ang MWSS na humingi ng refund kung nakapagbayad na sila ng buwis? Oo, may karapatan ang MWSS na humingi ng refund para sa mga real property taxes na naibayad na nila batay sa mga tax assessment na dineklarang walang bisa. Kailangan nilang mag-file ng written claim sa city treasurer sa loob ng dalawang taon mula sa pagiging pinal ng desisyon ng Korte.
    Paano ang proseso ng paghingi ng refund? Dapat mag-file ang MWSS ng written claim para sa refund sa city treasurer ng Pasay City sa loob ng dalawang taon mula sa pagiging pinal ng desisyon ng Korte Suprema. Susuriin ng city treasurer ang claim at magdedesisyon dito sa loob ng 60 araw.

    Sa kabuuan, ang desisyon na ito ay naglilinaw sa responsibilidad ng MWSS at ng mga lokal na pamahalaan sa pagdating sa usapin ng pagbabayad ng real property tax. Mahalaga na maunawaan ng mga ahensya ng gobyerno at mga pribadong kumpanya ang kanilang mga obligasyon upang maiwasan ang hindi pagkakaunawaan at mapanatili ang maayos na koleksyon ng buwis.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: MWSS v. CBAA, G.R. No. 215955, January 13, 2021

  • Pagbabayad ng Buwis sa Ari-arian: Sino ang Dapat Magbayad sa mga Proyekto ng BOT?

    Ang kasong ito ay tumatalakay sa kung sino ang dapat magbayad ng buwis sa ari-arian sa ilalim ng isang Build-Operate-Transfer (BOT) na kasunduan. Ipinasiya ng Korte Suprema na ang National Power Corporation (NPC) ay hindi maaaring mag-claim ng exemption sa buwis sa ari-arian para sa mga makinarya at kagamitan na ginagamit ng Mirant Sual Corporation (Mirant) dahil ang Mirant ang tunay na gumagamit at may-ari ng mga ito hanggang sa ilipat ang mga ito sa NPC sa ilalim ng kasunduan ng BOT. Ang desisyon na ito ay nagpapatibay na ang mga exemption sa buwis ay dapat mahigpit na bigyang kahulugan at hindi maaaring gamitin upang makinabang ang isang entity na hindi direktang karapat-dapat dito.

    Pagmamay-ari Kumpara sa Paggamit: Sino ang Dapat Magbayad ng Buwis?

    Ang kasong ito ay nagmula sa isang alitan sa pagitan ng National Power Corporation (NPC) at ng Probinsya ng Pangasinan tungkol sa pagbabayad ng buwis sa ari-arian sa Sual Coal-Fired Thermal Power Plant. Noong 1994, pumasok ang NPC sa isang Energy Conversion Agreement (ECA) kasama ang CEPA Pangasinan Electric Limited (na naging Mirant Sual Corporation) para sa pagtatayo, pagpapatakbo, at pagpapanatili ng planta. Sa ilalim ng kasunduan, pumayag ang Mirant na magsuplay ng planta sa NPC sa isang Build-Operate-Transfer (BOT) na batayan. Responsibilidad ng NPC ang pagbabayad ng lahat ng buwis sa ari-arian na may kaugnayan sa planta.

    Mula 1998 hanggang sa unang quarter ng 2003, nagbayad ang NPC ng buwis sa ari-arian para sa lupa, mga gusali, makinarya, at kagamitan na may kaugnayan sa planta. Ngunit, noong ikalawang quarter ng 2003, huminto ang NPC sa pagbabayad ng buwis, na sinasabing karapat-dapat sila sa exemption sa ilalim ng Republic Act No. 7160 (Local Government Code). Nag-isyu ang Municipal Treasurer ng Sual, Pangasinan ng Notice of Assessment para sa pagbabayad ng buwis. Dahil dito, naghain ang NPC ng petisyon para sa exemption sa Local Board of Assessment Appeals (LBAA), na nagsasabing ang makinarya at kagamitan ay direktang ginagamit para sa paggawa ng kuryente at kaya’t exempted sa ilalim ng Seksiyon 234(c) ng R.A. No. 7160.

    Ipinasiya ng LBAA na hindi maaaring mag-claim ng exemption ang NPC dahil hindi sila naghain ng claim sa loob ng 30 araw mula nang ideklara ang ari-arian. Sinabi din ng LBAA na ang Mirant ang tunay na may-ari at gumagamit ng planta, hindi ang NPC. Nag-apela ang NPC sa Central Board of Assessment Appeals (CBAA), na nagpawalang-saysay din sa kanilang apela. Kinuwestiyon ng NPC ang desisyon ng CBAA sa Court of Tax Appeals (CTA), na nagpatibay sa naunang mga pagpapasya. Sa madaling salita, sinang-ayunan ng CTA ang mga naunang pagpapasya na walang legal na batayan ang NPC upang kuwestiyunin ang pagtasa at mag-assert ng mga exemption sa buwis.

    Ang pangunahing isyu sa kaso ay kung may legal na personalidad at interes ang NPC upang mag-claim ng mga exemption sa buwis at mga pribilehiyo. Tiningnan ng Korte Suprema ang mga naunang kaso at mga kasunduan sa pagitan ng NPC at Mirant sa ilalim ng BOT system. Sinabi ng Korte Suprema na ang NPC ay hindi ang tunay, direkta, at eksklusibong gumagamit ng mga pasilidad, makinarya at kagamitan. Binigyang-diin ng Korte na ang pagbubuwis ay ang pangkalahatang tuntunin, at ang exemption ay ang eksepsiyon lamang.

    Iginiit ng NPC na mayroon silang legal na interes sa planta bilang may-ari ng proyekto, ngunit hindi sinang-ayunan ng Korte Suprema. Binanggit ng Korte na ang tunay na pananagutan sa buwis sa ari-arian ay nakasalalay sa may-ari ng ari-arian o sa taong may kapakinabangang paggamit nito. Ngunit, sa kasong ito, ang NPC ay hindi ang may-ari o ang may kapakinabangang gumagamit ng mga pasilidad. Ang Energy Conversion Agreement (ECA) ay nagpapakita na ang Mirant ang may-ari ng planta hanggang sa petsa ng paglilipat.

    Ang NPC ay hindi rin maaaring ituring na tunay na gumagamit dahil ang Mirant ang may responsibilidad na pangasiwaan, patakbuhin, at panatilihin ang planta. Samakatuwid, sa panahon ng pagbubuwis, ang Mirant ang may-ari at tunay na gumagamit ng mga pasilidad. Ang argumento ng NPC na sila ay may beneficial use ng planta ay tinanggihan dahil itinuring silang hindi aktwal at hindi direkta ang paggamit nito. Kahit na sinuportahan ng NPC ang obligasyon sa buwis, hindi nito binibigyang-katwiran ang exemption dahil hindi maaaring gamitin ng isang exempt entity ang pribilehiyo nito upang paboran ang isang entity na hindi exempt.

    Sa madaling salita, upang magtagumpay sa pag-claim ng exemption sa ilalim ng Seksiyon 234(c) ng R.A. No. 7160, dapat patunayan ng nag-claim na ang makinarya at kagamitan ay aktwal, direkta, at eksklusibong ginagamit ng mga lokal na distrito ng tubig at mga korporasyong pag-aari o kontrolado ng gobyerno na nakikibahagi sa supply at distribusyon ng tubig at/o paggawa at pagpapadala ng kuryente. Dahil ang pag-aari, paggamit, pagpapatakbo, at pagpapanatili ay sa Mirant, hindi natugunan ng NPC ang mga kinakailangan.

    Dahil dito, ang Korte Suprema ay nagpasya na walang legal na personalidad ang NPC upang kuwestiyunin ang pagtasa o mag-claim ng exemption. Nagbabala rin ang Korte Suprema na ang matagal na paglilitis ay nagdudulot ng pagkawala ng kita para sa mga lokal na pamahalaan at binigyang-diin ang kahalagahan ng pagsuporta sa kanilang karapatang mangolekta ng mga buwis. Ang desisyon ng Court of Tax Appeals ay pinagtibay.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung ang National Power Corporation (NPC) ay may legal na personalidad upang mag-claim ng real property tax exemptions sa mga kagamitan na ginagamit ng Mirant sa ilalim ng isang Build-Operate-Transfer (BOT) agreement.
    Ano ang sinabi ng Korte Suprema tungkol sa pag-aari ng planta ng kuryente? Sinabi ng Korte Suprema na ang Mirant ang may-ari ng planta ng kuryente at mga kagamitan hanggang sa ilipat ang mga ito sa NPC sa ilalim ng terms ng kanilang BOT agreement.
    Sino ang itinuring na “beneficial user” ng planta ng kuryente sa panahon na tinutukoy sa kaso? Ang Mirant ang itinuring na “beneficial user” dahil sila ang nagpapatakbo, nagmamantine, at gumagamit ng mga kagamitan para sa paggawa ng kuryente sa panahon na tinutukoy sa kaso.
    Bakit hindi maaaring mag-claim ang NPC ng tax exemption? Hindi maaaring mag-claim ng tax exemption ang NPC dahil hindi sila ang aktwal, direkta, at eksklusibong gumagamit ng mga kagamitan sa planta, na kinakailangan para sa mga exemptions sa ilalim ng Section 234(c) ng R.A. 7160.
    May epekto ba ang MOA sa kaso? Hindi, walang epekto ang MOA na nakita ng CTA dahil walang anumang probisyon na nagsasabing kinikilala ng mga respondent ang NPC bilang may-ari at gumagamit ng power plant at mga kagamitan.
    Ano ang ibig sabihin ng “Build-Operate-Transfer” (BOT) agreement? Ang BOT agreement ay isang kasunduan kung saan ang project proponent (sa kasong ito, Mirant) ay nagtatayo at nagpapatakbo ng isang pasilidad, at pagkatapos ng isang tiyak na panahon, ililipat ang pagmamay-ari sa ahensya ng gobyerno (sa kasong ito, NPC).
    Ano ang implikasyon ng kasunduan ng NPC na magbayad ng real property taxes? Ang kasunduan ng NPC na magbayad ng real property taxes ay hindi nagbibigay-katwiran sa isang exemption, dahil hindi maaaring gamitin ng isang exempt entity ang pribilehiyo nito upang paboran ang isang non-exempt entity.
    Paano makakaapekto ang desisyon na ito sa mga lokal na pamahalaan? Sinabi ng Korte Suprema na mapanganib ang patagal at paligoy-ligoy na paglilitis dahil nagreresulta ito sa mga lokal na pamahalaan na mawalan ng revenue.

    Ang desisyon na ito ay nagpapakita ng mahigpit na pagbibigay-kahulugan sa mga exemption sa buwis at binibigyang-diin ang kahalagahan ng aktwal na pagmamay-ari at paggamit sa pagtukoy ng pananagutan sa buwis sa ari-arian. Nagbibigay ito ng gabay sa mga ahensya ng gobyerno at mga pribadong entity na nakikibahagi sa mga kasunduan ng BOT, lalo na tungkol sa kanilang mga obligasyon sa buwis. Ang lokal na awtonomiya sa pananalapi ay binigyang-diin sa pamamagitan ng pagpabor sa mga lokal na kita ng pamahalaan.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: National Power Corporation vs. The Province of Pangasinan, G.R. No. 210191, March 04, 2019

  • Pananagutan sa Real Property Tax: Sino ang Dapat Magbayad?

    Sa desisyon na ito, pinagtibay ng Korte Suprema na ang registered owner ng isang real property, na hindi tax-exempt, ay responsable sa pagbabayad ng real property tax (RPT), kahit na hindi siya ang aktwal na nagmamay-ari o gumagamit nito sa panahon ng accrual ng buwis. Ang pananagutan na ito ay nakakabit sa pagiging may-ari ng ari-arian maliban na lamang kung ito ay pag-aari ng gobyerno at ang benepisyo nito ay napunta sa pribadong sektor.

    Sino ang Dapat Magbayad? Kwento ng Lupa at Buwis

    Ang kasong ito ay nag-ugat sa hindi pagbabayad ng real property tax (RPT) sa Batangas. Ang Herarc Realty Corporation ang registered owner ng mga lupain na nasa pangangalaga ng ibang partido noong 2007 hanggang August 2009. Inutusan ng Provincial Treasurer ang Herarc na magbayad ng kulang sa RPT. Ngunit tutol ang Herarc dahil hindi naman daw sila ang nagmamay-ari o gumagamit ng lupa nang mga panahong iyon at ang mga taong nagmamay-ari ang dapat magbayad nito. Kaya’t ang legal na tanong ay: Sino nga ba ang dapat managot sa RPT: ang registered owner o ang aktwal na gumagamit ng ari-arian?

    Sinuri ng Korte Suprema ang hurisprudensya at ang Local Government Code (LGC) upang linawin ang pananagutan sa pagbabayad ng RPT. Sa pangkalahatan, ang unpaid tax ay nakakabit sa ari-arian. Ang personal na pananagutan para sa buwis ay karaniwang nakapatong sa kung sino ang may-ari ng real property sa panahon na ang buwis ay naipon. Samakatuwid, ang pagiging registered owner ang nagtatakda ng obligasyon na magbayad ng buwis.

    Gayunpaman, may mga eksepsyon. Kung ang pagbabayad ng buwis ay nakabatay sa beneficial use ng ari-arian (halimbawa, government property na pinapaupahan sa pribadong sektor), ang personal na pananagutan ay nakapatong sa gumagamit nito. Ayon sa Korte Suprema, ang “beneficial use” ay nangangahulugang may gamit at pag-aari ang isang tao o entidad sa ari-arian. Ito ay batay sa Section 234 ng Local Government Code.

    Section 234. Exemptions from Real Property Tax. The following are exempted from payment of the real property tax:
    (a) Real property owned by the Republic of the Philippines or any of its political subdivisions except when the beneficial use thereof has been granted, for consideration or otherwise, to a taxable person

    Sa kasong ito, ang Herarc Corporation ay hindi tax-exempt. Sila ang registered owner ng property kaya’t sila pa rin ang may pananagutan sa pagbabayad ng RPT sa panahong iyon. Bagama’t may ibang tao ang nagmay-ari ng lupa ng panahong iyon, ang benipisyal na pagmamay-ari ng isang ari-arian ng gobyerno na kung saan may usapan na paupahan ito sa ibang tao, ay iba sa kasong ito.

    Idinagdag pa ng Korte Suprema na nagkamali ang Herarc sa pag-apela sa RTC. Ang tamang hakbang sana ay umapela sa Court of Tax Appeals (CTA) dahil ito ang may hurisdiksyon sa mga kaso ng local tax. Kung hindi umapela sa tamang panahon, ang karapatan ng gobyerno na kolektahin ang buwis ay nagiging absolute at ang assessment ay nagiging final, executory, at demandable.

    Ang kahalagahan ng kasong ito ay nagbibigay-diin sa pananagutan ng registered owner sa pagbabayad ng RPT. Bagama’t may mga sitwasyon kung saan ang aktwal na gumagamit ng ari-arian ang mananagot, ang pagiging registered owner ang siyang nagtatakda ng pangunahing obligasyon, lalo na kung hindi tax-exempt ang registered owner.

    Bilang karagdagan, ang desisyon na ito ay nagpapaalala sa kahalagahan ng pagsunod sa tamang proseso ng pag-apela sa mga kaso ng buwis. Ang pagkabigong umapela sa tamang hukuman at sa loob ng itinakdang panahon ay maaaring magresulta sa pagkawala ng karapatang kwestiyunin ang assessment.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung sino ang dapat managot sa pagbayad ng real property tax (RPT): ang registered owner o ang aktwal na gumagamit ng ari-arian noong panahon na hindi nabayaran ang buwis.
    Sino ang registered owner ng ari-arian? Ang Herarc Realty Corporation ang registered owner ng lupain na pinag-uusapan.
    Sino ang gumamit ng ari-arian sa panahon na hindi nabayaran ang buwis? Ang ari-arian ay nasa pangangalaga ng mga assignees sa isang involuntary insolvency proceeding.
    Ano ang desisyon ng Korte Suprema? Pinagtibay ng Korte Suprema na ang Herarc Realty Corporation, bilang registered owner, ang dapat magbayad ng RPT.
    Bakit ang registered owner ang pinanagot? Dahil ang unpaid tax ay nakakabit sa ari-arian at ang Herarc ay hindi tax-exempt.
    May eksepsyon ba sa pananagutan ng registered owner? Oo, kung ang beneficial use ng ari-arian ay naibigay sa ibang partido, sila ang mananagot sa RPT.
    Saan dapat umapela ang taxpayer kung hindi sila sang-ayon sa desisyon ng RTC sa kaso ng local tax? Dapat umapela sa Court of Tax Appeals (CTA).
    Ano ang kahalagahan ng pagsunod sa tamang proseso ng pag-apela? Ang pagkabigong sumunod sa tamang proseso ay maaaring magresulta sa pagkawala ng karapatang kwestiyunin ang assessment.

    Ang kasong ito ay nagbibigay linaw sa mga tungkulin at pananagutan ng bawat partido pagdating sa real property tax. Mahalaga na malaman ang mga legal na batayan at proseso upang maiwasan ang mga problema sa hinaharap.

    For inquiries regarding the application of this ruling to specific circumstances, please contact ASG Law through contact or via email at frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: This analysis is provided for informational purposes only and does not constitute legal advice. For specific legal guidance tailored to your situation, please consult with a qualified attorney.
    Source: Herarc Corporation vs. The Provincial Treasurer of Batangas, G.R No. 210736, September 05, 2018