Tag: banking law

  • Pagpigil sa Foreclosure: Kailan Hindi Nararapat ang Preliminary Injunction?

    Ang Preliminary Injunction ay Hindi Nararapat Para Pigilan ang Legal na Proseso ng Foreclosure Kung Walang Malinaw na Karapatan na Nalalabag

    G.R. No. 157163, June 25, 2014

    Ang paghingi ng injunction ay isang remedyo sa korte na dapat gamitin nang maingat. Hindi ito dapat basta-basta ipagkaloob maliban kung malinaw na may karapatan ang humihingi na nangangailangan ng proteksyon, at ang aksyon na pinipigilan ay lumalabag sa karapatang iyon. Ang preliminary injunction ay hindi dapat gamitin para maresolba ang merito ng kaso o pagdesisyunan ang pinagtatalunang mga katotohanan. Ito ay isang pansamantalang lunas na naglalayong pigilan ang banta ng pagkakamali, karagdagang pinsala, at hindi na maibabalik na kapinsalaan habang hinihintay ang pinal na desisyon sa karapatan ng mga partido.

    Introduksyon

    Maraming negosyo at indibidwal ang umaasa sa pautang mula sa mga bangko para sa kanilang operasyon o personal na pangangailangan. Bilang seguridad, madalas na isinasangla ang mga ari-arian. Ngunit paano kung sa paniniwala ng umuutang, hindi makatarungan ang pangingikil ng bangko at nais nilang pigilan ang foreclosure? Maaari ba silang humingi ng preliminary injunction para mapigilan ito?

    Sa kaso ng Bank of the Philippine Islands vs. Hontanosas, Jr., tinalakay ng Korte Suprema ang limitasyon sa paggamit ng preliminary injunction, lalo na sa konteksto ng foreclosure. Nilinaw ng korte na hindi dapat gamitin ang injunction para pigilan ang isang legal na proseso tulad ng foreclosure maliban kung may malinaw na karapatan ang humihingi na nalalabag. Ang kasong ito ay nagbibigay-linaw sa tamang paggamit ng preliminary injunction at nagbibigay babala laban sa paggamit nito bilang panangga sa legal at kontratawal na obligasyon.

    Legal na Konteksto: Preliminary Injunction at Aksyong Personal vs. Aksyong Real

    Ang preliminary injunction ay isang utos ng korte na nag-uutos sa isang partido na pigilan ang isang partikular na aksyon habang hinihintay ang desisyon sa pangunahing kaso. Ito ay isang pansamantalang remedyo na layuning mapanatili ang status quo at maiwasan ang hindi na maibabalik na pinsala. Ayon sa Rule 58, Seksyon 3 ng Rules of Court, maaaring mag-isyu ng preliminary injunction kung napatunayan:

    (a) Na ang aplikante ay may karapatan sa hinihinging lunas, at ang kabuuan o bahagi ng naturang lunas ay binubuo ng pagpigil sa komisyon o pagpapatuloy ng gawa o mga gawa na inirereklamo, o sa pag-uutos sa pagganap ng isang gawa o mga gawa, alinman sa limitadong panahon o magpakailanman;

    (b) Na ang komisyon, pagpapatuloy o hindi pagganap ng gawa o mga gawa na inirereklamo sa panahon ng litigasyon ay malamang na magdulot ng kawalan ng katarungan sa aplikante; o

    (c) Na ang isang partido, korte, ahensya o isang tao ay gumagawa, nagbabanta, o nagtatangkang gawin, o nag-uudyok o nagpapahintulot na gawin, ang ilang gawa o mga gawa na malamang na lumalabag sa mga karapatan ng aplikante patungkol sa paksa ng aksyon o paglilitis, at naglalayong gawing walang saysay ang paghatol sa kaso.

    Mahalaga ring maunawaan ang pagkakaiba ng aksyong personal at aksyong real pagdating sa venue o lugar kung saan isasampa ang kaso. Ayon sa Rule 4, Seksyon 1 ng Rules of Court, ang aksyong real ay nakakaapekto sa titulo o pagmamay-ari ng real property, o interes dito. Dapat itong isampa sa korte kung saan matatagpuan ang ari-arian. Samantala, ang aksyong personal ay lahat ng iba pang aksyon, kabilang ang paghingi ng bayad-pinsala, pagpapatupad ng kontrata, o pagpapawalang-bisa ng kontrata. Ang venue ng aksyong personal ay maaaring sa lugar kung saan nakatira ang plaintiff o defendant.

    Sa konteksto ng mga kaso sa bangko at foreclosure, mahalaga ang distinksyon na ito. Ang kasong pagpapawalang-bisa ng mortgage ay karaniwang itinuturing na aksyong personal dahil hindi naman nito direktang binabago ang pagmamay-ari ng ari-arian, maliban kung may nais nang bawiin ang ari-arian na naipagbili na. Ang foreclosure naman ay isang aksyong real dahil direktang nakakaapekto ito sa ari-arian.

    Paghimay sa Kaso: BPI vs. Hontanosas, Jr.

    Nagsimula ang kaso nang magsampa ng reklamo ang mga respondents (Borbon, mga Facultad, at XM Facultad & Development Corporation) laban sa BPI sa Regional Trial Court (RTC) ng Cebu City. Humingi sila ng deklarasyon ng nullity ng mga promissory notes, real estate at chattel mortgages, at continuing surety agreement na pinirmahan nila zugo sa pautang mula sa BPI. Kasama rin sa reklamo ang hiling na temporary restraining order (TRO) o preliminary injunction para pigilan ang BPI sa pag-foreclose ng kanilang mga ari-arian.

    Ayon sa mga respondents, umabot sa P17,983,191.49 ang kanilang utang, ngunit nakapagbayad lamang sila ng P13 milyon dahil sa krisis pinansyal noong 1997. Pinipilit umano sila ng BPI na mag-isyu ng postdated checks sa ilalim ng banta ng foreclosure. Kaya naman, humingi sila ng injunction.

    Nag-file ng motion to dismiss ang BPI, iginigiit na improper venue, hindi tamang docket fees, at walang cause of action ang reklamo. Gayunpaman, ibinasura ito ng RTC at pinagbigyan ang hiling na preliminary injunction ng mga respondents.

    Umapela ang BPI sa Court of Appeals (CA), ngunit kinatigan ng CA ang RTC. Dahil dito, umakyat ang kaso sa Korte Suprema.

    Desisyon ng Korte Suprema:

    Pinaboran ng Korte Suprema ang BPI sa bahagi ng injunction. Kinatigan nito ang CA at RTC na aksyong personal ang kaso kaya tama ang venue sa Cebu City kung saan matatagpuan ang principal office ng XM Facultad & Development Corporation. Gayundin, kinatigan nito na hindi dapat ibasura ang kaso dahil lamang sa technicalities tulad ng docket fees at pagkamatay ng isang plaintiff.

    Ngunit binawi ng Korte Suprema ang preliminary injunction. Ayon sa korte, nagkamali ang RTC at CA sa pag-isyu nito. Binigyang-diin ng Korte Suprema ang mga sumusunod:

    “Injunction should not issue except upon a clear showing that the applicant has a right in esse to be protected, and that the acts sought to be enjoined are violative of such right. A preliminary injunction should not determine the merits of a case, or decide controverted facts, for, being a preventive remedy, it only seeks to prevent threatened wrong, further injury, and irreparable harm or injustice until the rights of the parties can be settled.”

    Ipinaliwanag ng Korte Suprema na walang malinaw na karapatan ang mga respondents na dapat protektahan sa pamamagitan ng injunction. Sila mismo ang umamin na may utang sila at isinangla nila ang kanilang mga ari-arian bilang seguridad. Ang foreclosure ay isang legal na remedyo ng bangko para mabawi ang kanilang pera kung hindi makabayad ang umuutang. Hindi rin napatunayan ng mga respondents ang irreparable injury o hindi na maibabalik na pinsala na idudulot ng foreclosure. Ang pagkawala ng ari-arian ay hindi itinuturing na irreparable injury dahil may karapatan pa rin silang mag-redeem at may remedyo sa batas para mabawi ang anumang labis na halaga mula sa pagbebenta sa foreclosure.

    Dagdag pa rito, binanggit ng Korte Suprema na hindi rin nararapat na pigilan ang bangko sa pagsasampa ng kriminal na kaso para sa bouncing checks (Batas Pambansa Blg. 22). Hindi kabilang ang kaso sa mga eksepsyon kung kailan maaaring pigilan ang isang kriminal na prosecution.

    Praktikal na Implikasyon: Ano ang Dapat Malaman?

    Ang kasong ito ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na para sa mga negosyo at indibidwal na kumukuha ng pautang at nagbibigay ng seguridad:

    1. Hindi panangga sa obligasyon ang preliminary injunction. Hindi dapat gamitin ang injunction para pigilan ang foreclosure kung lehitimo ang karapatan ng bangko na mag-foreclose dahil sa hindi pagbabayad ng utang.
    2. Kailangan ng malinaw na karapatan para sa injunction. Hindi sapat ang basta pag-aakusa ng hindi makatarungang interes o kondisyon ng pautang. Kailangan patunayan na may malinaw na karapatan na nalalabag at nangangailangan ng agarang proteksyon.
    3. Hindi lahat ng pinsala ay “irreparable injury”. Ang pagkawala ng ari-arian sa foreclosure ay may remedyo pa rin sa batas (right of redemption, pagbawi ng surplus). Hindi ito basta-basta maituturing na hindi na maibabalik na pinsala para mapagbigyan ang injunction.
    4. Maingat na paggamit ng preliminary injunction. Dapat maingat ang mga korte sa pag-isyu ng injunction. Hindi ito dapat gamitin para pigilan ang legal na proseso maliban kung talagang kinakailangan at naaayon sa batas.

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    Tanong 1: Ano ang preliminary injunction at ano ang layunin nito?
    Sagot: Ang preliminary injunction ay isang pansamantalang utos ng korte na nagpipigil sa isang partido na gumawa ng isang aksyon habang hinihintay ang desisyon sa pangunahing kaso. Layunin nitong mapanatili ang status quo at maiwasan ang hindi na maibabalik na pinsala.

    Tanong 2: Kailan maaaring humingi ng preliminary injunction?
    Sagot: Maaaring humingi ng preliminary injunction kung may malinaw na karapatan na nangangailangan ng proteksyon, ang aksyon na pinipigilan ay lumalabag sa karapatang iyon, at may pangangailangan para pigilan ang hindi na maibabalik na pinsala.

    Tanong 3: Aksyong personal ba o aksyong real ang kaso para sa pagpapawalang-bisa ng mortgage?
    Sagot: Karaniwang itinuturing na aksyong personal ang kaso para sa pagpapawalang-bisa ng mortgage dahil hindi naman nito direktang binabago ang pagmamay-ari ng ari-arian.

    Tanong 4: Mapipigilan ba ng preliminary injunction ang foreclosure?
    Sagot: Hindi basta-basta mapipigilan ng preliminary injunction ang foreclosure. Kailangan ng malakas na batayan, kabilang na ang malinaw na karapatan na nalalabag at hindi na maibabalik na pinsala. Hindi ito dapat gamitin para pigilan ang legal na karapatan ng bangko na mag-foreclose kung may valid na mortgage at hindi nabayaran ang utang.

    Tanong 5: Ano ang “irreparable injury” sa konteksto ng preliminary injunction?
    Sagot: Ang “irreparable injury” ay pinsala na hindi na maibabalik o masukat sa pamamagitan ng pera. Sa konteksto ng foreclosure, ang pagkawala ng ari-arian ay hindi karaniwang itinuturing na irreparable injury dahil may mga remedyo pa rin sa batas.

    Tanong 6: Ano ang dapat gawin kung nakatanggap ng notice of foreclosure?
    Sagot: Agad kumunsulta sa abogado. Pag-aralan ang inyong mga opsyon, kabilang na ang pakikipag-negosasyon sa bangko, pagbabayad ng utang, o pagsampa ng kaso kung may valid na batayan.

    Eksperto ang ASG Law sa mga usapin ng banking law, mortgages, at preliminary injunctions. Kung kayo ay nahaharap sa katulad na sitwasyon o may katanungan tungkol sa inyong mga karapatan, huwag mag-atubiling kumonsulta sa amin. Maaari kayong makipag-ugnayan sa pamamagitan ng email sa hello@asglawpartners.com o mag-contact dito para sa konsultasyon.




    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Nang Hatiin ang Hustisya: Paghihiwalay ng Paghuhukom sa Magkahiwalay na Responsibilidad

    Hiwalay na Hukuman, Hiwalay na Pananagutan: Ang Leksyon sa PNB vs. San Miguel Corporation

    G.R. No. 186063, January 15, 2014

    INTRODUKSYON

    Isipin ang isang negosyo na umaasa sa linya ng kredito para mapatakbo ang operasyon nito. Nagtiwala sila sa bangko na magbibigay ng pondo, at sa kabilang panig, mayroon silang kasunduan sa isang malaking korporasyon para sa kanilang mga produkto. Ngunit paano kung magkaproblema sa pagbabayad at magkademanda? Mahalaga bang madamay ang lahat sa iisang kaso, o maaari bang magkaroon ng hiwalay na pagdinig para sa bawat panig? Ang kaso ng Philippine National Bank (PNB) laban sa San Miguel Corporation (SMC) ay nagbibigay linaw sa katanungang ito, partikular na sa konteksto ng letter of credit at hiwalay na paghuhukom.

    Sa kasong ito, sinampa ng SMC ang kaso laban sa PNB at kay Rodolfo Goroza, isang dealer ng produkto ng SMC na may credit line sa PNB. Ang sentro ng usapin ay kung maaari bang ituloy ang pagdinig laban sa PNB kahit na may desisyon na ang korte laban kay Goroza at nakaapela na ito. Ang pangunahing tanong: Nawalan ba ng hurisdiksyon ang korte sa PNB nang umapela si Goroza?

    LEGAL NA KONTEKSTO

    Ang konsepto ng letter of credit ay mahalaga sa kasong ito. Ano nga ba ang letter of credit? Ayon sa Korte Suprema, ang letter of credit ay isang kasulatan kung saan inaatasan ng isang bangko (issuing bank), sa kahilingan ng kliyente nito (applicant), ang isa pang bangko (honoring bank) o kaya mismo ang issuing bank, na magbayad sa isang benepisyaryo (beneficiary), karaniwan ay nagbebenta ng produkto o serbisyo, basta’t makapagsumite ang benepisyaryo ng mga dokumentong nakasaad sa letter of credit, tulad ng invoice at bill of lading.

    Ang pinakamahalagang prinsipyo sa letter of credit ay ang independence principle. Ayon dito, ang obligasyon ng bangko na magbayad ay hiwalay at malaya sa kontrata sa pagitan ng applicant at beneficiary. Hindi dapat makialam ang bangko sa usapan ng dalawang partido na ito. Ang tanging dapat tingnan ng bangko ay kung nakasunod ang benepisyaryo sa mga kondisyon ng letter of credit, partikular na sa pagsumite ng tamang dokumento. Mababasa natin sa desisyon ang sipi mula sa kasong Transfield Philippines, Inc. v. Luzon Hydro Corporation na nagpapaliwanag nito:

    “As the principle’s nomenclature clearly suggests, the obligation under the letter of credit is independent of the related and originating contract. In brief, the letter of credit is separate and distinct from the underlying transaction.”

    Maliban sa letter of credit, mahalaga ring maunawaan ang Rule 36, Section 4 at 5 ng Rules of Court tungkol sa paghuhukom laban sa maraming defendants at hiwalay na paghuhukom. Ayon sa Section 4, “In an action against several defendants, the court may, when a several judgment is proper, render judgment against one or more of them, leaving the action to proceed against the others.” Ibig sabihin, kung ang pananagutan ng bawat defendant ay magkahiwalay, maaaring magdesisyon ang korte laban sa isa o ilan sa kanila, at ituloy ang kaso laban sa iba. Samantala, ayon naman sa Section 5, “When more than one claim for relief is presented in an action, the court at any stage, upon a determination of the issues material to a particular claim and all counterclaims arising out of the transaction or occurrence which is the subject matter of the claim may render a separate judgment disposing of such claim.” Pinapayagan nito ang korte na maglabas ng hiwalay na desisyon para sa iba’t ibang claims sa isang kaso.

    Sa madaling salita, pinapayagan ng Rules of Court ang korte na magkaroon ng hiwalay na paghuhukom kung naaangkop, lalo na kung magkakaiba ang pananagutan ng mga defendant at mayroong iba’t ibang claims sa isang kaso.

    PAGBUKAS SA KASO

    Nagsimula ang lahat noong 1996 nang pumasok ang SMC sa isang kasunduan kay Rodolfo Goroza bilang eksklusibong dealer ng kanilang mga produkto. Para matustusan ang negosyo, kumuha si Goroza ng credit line sa PNB. Bilang bahagi ng kasunduan, obligasyon ng PNB na bayaran ang SMC para sa mga produktong binili ni Goroza, basta’t may maipakitang invoice at official receipt si SMC.

    Lumipas ang panahon, nakapagbayad naman si Goroza sa simula. Ngunit noong 1998, nagsimula siyang magkaproblema sa pagbabayad. Kinalaunan, umabot sa P3,722,440.88 ang utang niya. Nagpadala ng demand letter ang SMC sa parehong PNB at Goroza, ngunit walang nagbayad.

    Kaya noong 2003, nagsampa ng kaso ang SMC laban sa PNB at Goroza sa Regional Trial Court (RTC) sa Butuan City. Hindi sumagot si Goroza kaya idineklara siyang in default. Nagpatuloy ang pagdinig laban kay Goroza at nagdesisyon ang RTC noong Mayo 10, 2005, pabor sa SMC at inutusan si Goroza na magbayad ng principal na halaga, interes, attorney’s fees, at litigation expenses.

    Umapela si Goroza sa Court of Appeals (CA). Samantala, nag-motion for reconsideration naman ang SMC, na pinagbigyan ng RTC, kaya tumaas ang litigation expenses na dapat bayaran ni Goroza. Ang nakakalito, pinayagan ng RTC ang apela ni Goroza kahit na patuloy pa rin ang kaso laban sa PNB. Nag-mosyon ang PNB na itigil na ang pagdinig dahil may desisyon na laban kay Goroza, ngunit tinanggihan ito ng RTC.

    Naglabas pa ang RTC ng Supplemental Judgment at Amended Order para linawin na ang desisyon laban kay Goroza ay hindi pa kasama ang desisyon laban sa PNB. Umapela ang PNB sa CA sa pamamagitan ng certiorari, ngunit natalo rin sila. Kaya umakyat ang kaso sa Korte Suprema.

    Ang argumento ng PNB: Nawalan na ng hurisdiksyon ang RTC nang umapela si Goroza, kaya walang bisa ang Supplemental Judgment at Amended Order. Dagdag pa nila, dahil napagdesisyunan na ang pananagutan ni Goroza, tapos na rin dapat ang usapin laban sa PNB. Hindi raw dapat madoble ang bayad ng SMC.

    Ngunit hindi sumang-ayon ang Korte Suprema. Ayon sa Korte, tama ang CA at RTC. Mababasa sa desisyon:

    “It is clear from the proceedings held before and the orders issued by the RTC that the intention of the trial court is to conduct separate proceedings to determine the respective liabilities of Goroza and PNB, and thereafter, to render several and separate judgments for or against them.”

    Binigyang-diin ng Korte na pinapayagan ng Rule 36, Sections 4 at 5 ang hiwalay na paghuhukom. Magkaiba ang pananagutan ni Goroza (bilang dealer na hindi nagbayad) at ng PNB (bilang bangko na nag-isyu ng letter of credit). Hindi pa napagdedesisyunan ng RTC ang pananagutan ng PNB sa ilalim ng letter of credit. Dagdag pa ng Korte, may counterclaim pa ang PNB laban sa SMC na kailangan pang resolbahin.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON

    Ang desisyon sa PNB vs. SMC ay nagpapakita na sa mga kasong may maraming defendants na may magkahiwalay na pananagutan, maaaring magkaroon ng hiwalay na paghuhukom. Hindi nangangahulugan na kapag umapela ang isa sa mga defendants, awtomatiko nang mawawalan ng hurisdiksyon ang korte sa iba pa. Mahalaga ang intensyon ng korte na magsagawa ng hiwalay na pagdinig at pagdesisyon para sa bawat panig, lalo na kung pinapayagan ito ng Rules of Court at naaayon sa kalikasan ng kaso.

    Para sa mga negosyo, lalo na sa mga gumagamit ng letter of credit, mahalagang maunawaan ang independence principle. Ang obligasyon ng bangko ay nakabatay sa letter of credit mismo, hindi sa kontrata ng bentahan sa pagitan ng bumibili at nagbebenta. Hindi maaaring gamitin ng bangko ang depensa na may problema sa kontrata ng bentahan para hindi magbayad, basta’t nakasunod ang benepisyaryo sa kondisyon ng letter of credit.

    MGA MAHAHALAGANG ARAL

    • Hiwalay na Pananagutan, Hiwalay na Hukuman: Sa kasong may maraming defendants, maaaring magkaroon ng hiwalay na pagdinig at desisyon para sa bawat isa, lalo na kung magkakaiba ang kanilang pananagutan.
    • Manatiling Nakatutok sa Letter of Credit: Para sa mga transaksyon gamit ang letter of credit, ang bangko ay dapat tumuon lamang sa kung nakasunod ang benepisyaryo sa mga kondisyon ng letter of credit. Hindi dapat makialam ang bangko sa kontrata sa pagitan ng applicant at beneficiary.
    • Alamin ang Rules of Court: Mahalagang maunawaan ang Rules of Court, partikular na ang Rule 36, Sections 4 at 5, tungkol sa paghuhukom laban sa maraming defendants at hiwalay na paghuhukom.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    1. Ano ang letter of credit?

    Ang letter of credit ay isang kasulatan mula sa bangko na nagbibigay garantiya ng pagbabayad sa isang nagbebenta (beneficiary) basta’t makapagsumite ito ng mga dokumentong hinihingi, tulad ng invoice at bill of lading.

    2. Ano ang independence principle sa letter of credit?

    Ito ang prinsipyo na nagsasaad na ang obligasyon ng bangko na magbayad sa ilalim ng letter of credit ay hiwalay at malaya sa kontrata ng bentahan sa pagitan ng bumibili (applicant) at nagbebenta (beneficiary).

    3. Maaari bang umapela ang isang defendant kahit hindi pa tapos ang kaso laban sa ibang defendants?

    Oo, maaari, lalo na kung pinapayagan ng korte ang hiwalay na paghuhukom at ang apela ay patungkol lamang sa pananagutan ng umapelang defendant.

    4. Ano ang ibig sabihin ng several judgment?

    Ito ay isang desisyon ng korte laban sa isa o ilan sa maraming defendants, habang patuloy pa rin ang kaso laban sa iba.

    5. Paano makakatulong ang desisyong ito sa mga negosyo?

    Nagbibigay linaw ang desisyong ito tungkol sa hiwalay na paghuhukom at letter of credit, na makakatulong sa mga negosyo na mas maunawaan ang kanilang mga karapatan at obligasyon sa mga transaksyon at pagdinig sa korte.

    Naranasan mo na ba ang ganitong sitwasyon? Kung kailangan mo ng legal na payo tungkol sa letter of credit, hiwalay na paghuhukom, o iba pang usaping pangnegosyo, handa kang tulungan ng ASG Law. Eksperto kami sa mga usaping komersyal at banko. Makipag-ugnayan sa amin dito o mag-email sa hello@asglawpartners.com para sa konsultasyon. ASG Law: Kasama mo sa paghahanap ng hustisya.




    Source: Supreme Court E-Library

    This page was dynamically generated

    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Kasunduang Labag sa Batas? Bakit Hindi Ito Ipinapatupad ng Korte Suprema: Banco Filipino vs. Tala Realty

    Kasunduang Labag sa Batas? Bakit Hindi Ito Ipinapatupad ng Korte Suprema

    n

    G.R. No. 158866, G.R. No. 181933, G.R. No. 187551 (Banco Filipino Savings and Mortgage Bank vs. Tala Realty Services Corporation, et al.)

    nn

    INTRODUKSYON

    n

    Naranasan mo na bang pumasok sa isang kasunduan na tila pabor sa iyo, ngunit sa huli ay nauwi sa wala dahil sa mga legal na problema? Isipin mo na lang kung ang kasunduang iyon ay may bahid pa ng paglabag sa batas. Sa kaso ng Banco Filipino Savings and Mortgage Bank vs. Tala Realty Services Corporation, tinalakay ng Korte Suprema ang sitwasyon kung saan ang isang kasunduan, kahit pa may intensyon na magtiwala, ay hindi maaaring ipatupad dahil ito ay binuo para umiwas sa legal na restriksyon. Ang kasong ito ay nagtuturo sa atin ng mahalagang aral tungkol sa pagsunod sa batas at ang konsekwensya ng pagbalewala nito, lalo na sa mundo ng negosyo at ari-arian.

    nn

    Sa madaling salita, nagtayo ang Banco Filipino ng isang korporasyon, ang Tala Realty, para itago ang ilan sa kanilang mga ari-arian upang makaiwas sa limitasyon sa pagmamay-ari ng real estate na itinakda ng batas sa pagbabangko. Nang maglaon, binawi ng Tala Realty ang kasunduan, kaya nagsampa ng kaso ang Banco Filipino para mabawi ang mga ari-arian. Ang pangunahing tanong dito: Maaari bang pilitin ng korte na ipatupad ang ganitong uri ng kasunduan, kahit na ito ay may ilegal na layunin sa simula pa lang?

    nn

    KONTEKSTONG LEGAL: ANG DOCTRINE NG IN PARI DELICTO AT MGA IMPLICIT TRUST

    n

    Para maintindihan natin ang desisyon ng Korte Suprema, mahalagang alamin muna ang ilang importanteng konsepto sa batas. Una, nariyan ang implied trust o pahiwatig na pagtitiwala. Ito ay nabubuo hindi sa pamamagitan ng pormal na kasulatan, kundi dahil sa mga pangyayari at relasyon ng mga partido. Halimbawa, kung bumili ka ng lupa pero ipinangalan mo sa ibang tao dahil pinagkakatiwalaan mo siya, maaaring mabuo ang implied trust kung saan ikaw ang tunay na may-ari kahit iba ang nakapangalan sa titulo.

    nn

    Gayunpaman, may limitasyon ang implied trust, lalo na kung ito ay ginamit para labagin ang batas. Dito pumapasok ang prinsipyo ng in pari delicto. Ang in pari delicto ay isang Latin phrase na nangangahulugang “sa magkapantay na pagkakasala.” Sa legal na konteksto, ito ay nangangahulugan na kung parehong nagkasala ang mga partido sa isang ilegal na transaksyon, walang sinuman sa kanila ang maaaring humingi ng tulong sa korte para ipatupad ang kasunduan o mabawi ang kanilang nawala. Ito ay nakasaad sa Artikulo 1412 ng Civil Code:

    nn

    Art. 1412. If the act in which the unlawful or forbidden cause consists does not constitute a criminal offense, the following rules shall be observed:

    n

    (1) When the fault is on the part of both contracting parties, neither may recover what he has given by virtue of the contract, or demand the performance of the other’s undertaking; x x x.

    nn

    Sa madaling sabi, kung pareho kayong may ginawang mali, walang tutulong sa inyo sa korte. Para itong sitwasyon na pareho kayong nagtangkang manloko, kaya walang karapatan ang sinuman na magreklamo kung hindi nagtagumpay ang panloloko ninyo.

    nn

    Sa konteksto ng pagbabangko, ang General Banking Act (ngayon ay The General Banking Law of 2000) ay naglalagay ng limitasyon sa kung gaano karaming real estate ang maaaring mapasa-kamay ng isang bangko kumpara sa kanilang kapital. Ito ay para protektahan ang sistema ng pananalapi at siguraduhing hindi masyadong nakatuon ang mga bangko sa ari-arian kaysa sa kanilang pangunahing negosyo ng pagpapautang at pagtanggap ng deposito.

    nn

    PAGSUSURI NG KASO: BANCO FILIPINO VS. TALA REALTY

    n

    Ang kaso ay nagsimula noong 1979 nang magdesisyon ang Banco Filipino na magpalawak ng operasyon at magtayo ng mga bagong sangay. Dahil sa limitasyon sa pagmamay-ari ng real estate, naisip ng Banco Filipino na magtayo ng isang korporasyon na siyang hahawak sa mga ari-arian nila bilang “warehouse” o imbakan. Ito ang Tala Realty Services Corporation, na binuo sa tulong ni Nancy Ty at ng mga kapatid na Aguirre, na pawang mga stockholder din ng Banco Filipino.

    nn

    Sumunod na nangyari:

    n

      n

    • Pagbuo ng Tala Realty: Binuo ang Tala Realty para bilhin at panghawakan ang mga ari-arian ng Banco Filipino. Sina Nancy Ty, Tomas Aguirre, at Pedro Aguirre ang nanguna sa pagtatayo nito.
    • n

    • Trust Agreement: Pumasok ang Banco Filipino sa isang “trust agreement” sa Tala Realty. Ibinenta ng Banco Filipino ang mga ari-arian nila sa Tala Realty, at pagkatapos ay inuupahan din nila ang mga ari-arian na ito mula sa Tala Realty.
    • n

    • Pagbawi ng Tala Realty: Noong 1992, binawi ng Tala Realty ang trust agreement at inangkin ang pagmamay-ari sa mga ari-arian.
    • n

    • Reklamo ng Banco Filipino: Nagsampa ng 17 kaso ng reconveyance ang Banco Filipino laban sa Tala Realty at iba pang indibidwal sa iba’t ibang korte kung saan nakatayo ang mga ari-arian.
    • n

    nn

    Ilan sa mga kasong ito ay umakyat hanggang sa Korte Suprema, at pinagdesisyunan na ang implied trust agreement sa pagitan ng Banco Filipino at Tala Realty ay “inexistent and void for being contrary to law” o walang bisa dahil labag sa batas. Ayon sa Korte Suprema, hindi maaaring gamitin ng Banco Filipino ang depensa ng implied trust dahil ang layunin nito ay labag sa batas – ang umiwas sa limitasyon sa pagmamay-ari ng real estate.

    nn

    Sabi ng Korte Suprema: “[T]he Bank cannot use the defense of nor seek enforcement of its alleged implied trust with Tala since its purpose was contrary to law… Clearly, the Bank was well aware of the limitations on its real estate holdings under the General Banking Act and that its “warehousing agreement” with Tala was a scheme to circumvent the limitation.”

    nn

    Dahil parehong may pagkakasala ang Banco Filipino at Tala Realty sa pagtatangkang umiwas sa batas, pinanigan ng Korte Suprema ang prinsipyo ng in pari delicto. Walang sinuman sa kanila ang maaaring humingi ng affirmative relief o positibong aksyon mula sa korte. Ibig sabihin, hindi maaaring pilitin ng Banco Filipino ang Tala Realty na ibalik ang mga ari-arian, at hindi rin maaaring pilitin ng Tala Realty ang Banco Filipino na magbayad ng upa para sa panahon na arbitrarilyong isinara ang bangko.

    nn

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON: ARAL PARA SA NEGOSYO AT ARI-ARIAN

    n

    Ano ang ibig sabihin nito para sa atin? Ito ay isang malinaw na babala na hindi maaaring gamitin ang batas para labagin mismo ang batas. Hindi maaaring umasa ang sinuman na poprotektahan ng korte ang isang kasunduan kung ito ay binuo para umiwas sa legal na obligasyon o restriksyon. Sa kaso ng Banco Filipino, ang kanilang pagtatangkang umiwas sa limitasyon sa real estate ay nauwi sa pagkawala ng kontrol sa kanilang mga ari-arian.

    nn

    Mahahalagang Aral:

    n

      n

    • Sumunod sa Batas: Ang pinakamahalagang aral ay ang pagsunod sa batas. Hindi dapat subukang umiwas o lumabag sa batas para lang sa pansariling interes.
    • n

    • Wala Kang Maaasahan sa Ilegal na Kasunduan: Kung ang kasunduan ay ilegal, hindi ito ipapatupad ng korte. Hindi ka maaaring umasa sa proteksyon ng batas kung ikaw mismo ang lumalabag dito.
    • n

    • In Pari Delicto: Kung pareho kayong nagkasala, walang tutulong sa inyo. Matututo kayo sa inyong pagkakamali, pero walang remedyo sa korte.
    • n

    nn

    Para sa mga negosyo at indibidwal na may ari-arian, mahalagang maging maingat at kumonsulta sa abogado bago pumasok sa anumang kasunduan, lalo na kung ito ay kumplikado o may kinalaman sa malalaking halaga. Siguraduhing legal at wasto ang lahat ng transaksyon para maiwasan ang problema sa hinaharap.

    nn

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    nn

    Tanong 1: Ano ang ibig sabihin ng

  • Naloko sa Pautang? Alamin ang Kaibahan ng Simpleng Estafa at Syndicated Estafa Ayon sa Korte Suprema

    Huwag Magpaloko: Pagkakaiba ng Simpleng Estafa at Syndicated Estafa, Mahalagang Leksiyon Mula sa Korte Suprema

    G.R. No. 187919, G.R. No. 187979, G.R. No. 188030 (Pebrero 20, 2013)

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na bang maloko sa negosyo o pautang? Sa mundo ng pananalapi, ang panloloko o ‘estafa’ ay isang malaking problema. Madalas itong nangyayari sa mga transaksyon sa bangko, pautangan, o maging sa pang-araw-araw na bentahan. Ngunit alam mo ba na may iba’t ibang uri ng estafa, at mas mabigat ang parusa kung ito ay ‘syndicated estafa’? Ang kasong Galvez vs. Court of Appeals at Asia United Bank ay nagbibigay linaw sa pagkakaiba ng simpleng estafa at syndicated estafa, lalo na pagdating sa panloloko sa mga bangko. Sa kasong ito, tinalakay ng Korte Suprema kung kailan masasabing syndicated estafa ang panloloko sa isang bangko, at kailan ito maituturing lamang na simpleng estafa. Ang pangunahing tanong: Syndicated estafa ba ang ginawa ng mga akusado, o simpleng estafa lamang?

    LEGAL NA KONTEKSTO: ANO ANG ESTAFA AT SYNDICATED ESTAFA?

    Ayon sa ating Revised Penal Code, partikular sa Artikulo 315, ang estafa ay panloloko na ginagawa sa iba sa pamamagitan ng iba’t ibang paraan. Isa na rito ang paggamit ng “false pretenses or fraudulent acts,” o mga kasinungalingan at panlilinlang bago o kasabay ng panloloko. Kabilang dito ang pagpapanggap na may kapangyarihan, impluwensya, o kaya naman ay paggamit ng pekeng pangalan o negosyo para makapanloko. Sa madaling salita, ang estafa ay krimen ng panloloko para makakuha ng pera o pag-aari ng iba.

    Ngunit kung ang estafa ay ginawa ng isang grupo o sindikato, mas mabigat ang parusa. Dito pumapasok ang Presidential Decree No. 1689, na nagpapabigat sa parusa ng estafa kung ito ay syndicated estafa. Ayon sa Section 1 ng PD 1689:

    Section 1. Any person or persons who shall commit estafa or other forms of swindling as defined in Article 315 and 316 of the Revised Penal Code, as amended, shall be punished by life imprisonment to death if the swindling (estafa) is committed by a syndicate consisting of five or more persons formed with the intention of carrying out the unlawful or illegal act, transaction, enterprise or scheme, and the defraudation results in the misappropriation of moneys contributed by stockholders, or members of rural banks, cooperative, “samahang nayon(s)”, or farmers’ associations, or of funds solicited by corporations/associations from the general public.

    Para masabing syndicated estafa, kailangan na:

    • May krimen ng estafa na nagawa.
    • Ginawa ito ng sindikato, o grupo ng lima o higit pang tao.
    • Ang panloloko ay nagresulta sa paglustay ng pera mula sa mga miyembro ng rural banks, kooperatiba, samahang nayon, farmers’ associations, o pondo na nalikom mula sa publiko ng mga korporasyon o asosasyon.

    Ang tanong, sakop ba ng PD 1689 ang panloloko sa isang komersyal na bangko? Ayon sa Korte Suprema sa mga naunang kaso tulad ng People v. Balasa, People v. Romero, at People v. Menil, Jr., sakop din ang mga korporasyon o asosasyon na kumukuha ng pondo mula sa publiko. Kaya naman, sa unang desisyon sa kasong ito, sinabi ng Korte Suprema na posibleng syndicated estafa ang ginawa sa Asia United Bank (AUB).

    PAGBUKAS SA KASO: PAANO NANLOKO ANG MGA AKUSADO?

    Magsimula tayo sa Radio Marine Network Inc. (RMSI), na nag-apply ng credit line sa Asia United Bank (AUB) noong 1999. Para makuha ang pautang, ipinakita ng RMSI na malaki ang kapital nila at may prangkisa sila sa telekomunikasyon. Ang mga opisyal ng RMSI na humarap sa AUB ay sina Gilbert Guy, Philip Leung, Katherine Guy, Rafael Galvez, at Eugenio Galvez, Jr.

    Dahil sa kumpiyansa sa RMSI, binigyan sila ng AUB ng P250 milyong credit line, na pinangalanang Smartnet Philippines, dibisyon ng RMSI. Nang lumaon, itinaas pa ito sa P452 milyon. Kasabay nito, nagsumite ang RMSI ng dokumento na nagpapatunay na ang Smartnet Philippines, Inc. (SPI) ay dibisyon din ng RMSI. Ngunit ang hindi alam ng AUB, lihim na bumuo ng subsidiary corporation si Gilbert Guy at ang kanyang mga kasamahan, ang SPI, na may kapital lamang na P62,500.00.

    Sa paniniwalang iisa lang ang SPI at ang Smartnet Philippines na dibisyon ng RMSI, pinagbigyan ng AUB ang SPI ng Letter of Credit na nagkakahalaga ng $29,300.00. Para masiguro ang bayad, si Gilbert Guy ay nag-isyu ng promissory note sa pangalan ng SPI. Ito ay nirenew nang dalawang beses, minsan sa pangalan ng SPI, at huli sa pangalan ng Smartnet Philippines, lalong nagpatibay sa paniniwala ng AUB na ang RMSI ang responsable sa utang.

    Nang hindi makabayad ang RMSI, nagpadala ng demand letter ang AUB. Ngunit tumanggi ang RMSI, sinasabing ang SPI ang may utang at hiwalay itong korporasyon. Dito na nagduda ang AUB at nagsampa ng kasong syndicated estafa laban kina Gilbert Guy at iba pang opisyal ng RMSI at SPI.

    Ayon sa AUB, niloko sila ng mga akusado sa paniniwalang iisa lang ang SPI at ang dibisyon ng RMSI, para lang makatakas sa obligasyon sa bangko. Kung hindi raw dahil sa panloloko, hindi sana nagpautang ang AUB.

    DESISYON NG KORTE SUPREMA: SIMPLE ESTAFA, HINDI SYNDICATED ESTAFA

    Sa kanilang unang desisyon, kinatigan ng Korte Suprema ang prosecutor at Court of Appeals na may probable cause para kasuhan ng syndicated estafa ang mga akusado. Nakita ng Korte Suprema ang panlilinlang na ginawa ng mga akusado para makuha ang pera ng AUB. Ayon sa Korte Suprema:

    “x x x As early as the Penal Code of Spain, which was enforced in the Philippines as early as 1887 until it was replaced by the Revised Penal Code in 1932, the act of fraud through false pretenses or similar deceit was already being punished. Article 335 of the Penal code of Spain punished a person who defrauded another ‘by falsely pretending to possess any power, influence, qualification, property, credit, agency or business, or by means of similar deceit.’”

    Nakita ng Korte Suprema ang mga sumusunod na indikasyon ng panloloko:

    • Ipinakita ng mga akusado sa AUB na iisa lang ang Smartnet Philippines at SPI, kahit magkaiba ang mga ito.
    • Gumamit sila ng magkahawig na pangalan at halos parehong mga direktor para malito ang AUB.
    • Nagsumite sila ng dokumento ng RMSI para sa aplikasyon ng SPI, para magmukhang malaki at mapagkakatiwalaan ang SPI.
    • May intensyon talagang manloko mula pa simula, sa pamamagitan ng pagtatayo ng SPI na may maliit na kapital.
    • Hindi sana nagpautang ang AUB kung alam nilang hiwalay na entity ang SPI at walang kapasidad itong magbayad.
    • Nagdulot ng malaking pinsala sa AUB ang panloloko.

    Ngunit sa motion for reconsideration, muling sinuri ng Korte Suprema ang kaso, partikular na ang elemento ng syndicated estafa. Napagtanto ng Korte Suprema na bagama’t sakop ng PD 1689 ang bangko, ang krimen ng syndicated estafa ay dapat ginawa sa pamamagitan ng asosasyon o korporasyon na nangangalap ng pondo mula sa publiko. Sa madaling salita, ang mga nanloloko ay dapat iyong mga taong nasa loob mismo ng asosasyon o korporasyon, at ginamit nila ito para manloko ng publiko.

    Sa kasong ito, ang mga akusado ay outsiders, hindi sila miyembro o empleyado ng AUB. Ang AUB mismo ang biktima ng panloloko, hindi ang kasangkapan para manloko ng iba. Ito ang kaibahan sa mga kasong Balasa, Romero, at Menil, Jr., kung saan ang mga akusado ay mga opisyal mismo ng mga asosasyon na nanloko sa kanilang mga miyembro o sa publiko.

    Kaya naman, binago ng Korte Suprema ang kanilang desisyon. Simple estafa lamang ang dapat ikaso sa mga akusado, hindi syndicated estafa. Ayon sa Korte Suprema:

    “WHEREFORE, we MODIFY our 25 April 2012 Decision and RULE that Gilbert G. Guy, Rafael H. Galvez, Philip Leung, Katherine L. Guy and Eugenio H. Galvez, Jr., be charged for SIMPLE ESTAFA under Article 315 (2)(a) of the Revised Penal Code.”

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON: ANO ANG MAAARING MATUTUNAN DITO?

    Ang kasong ito ay nagtuturo ng mahalagang aral, lalo na sa mga negosyante at mga institusyon ng pananalapi. Narito ang ilang praktikal na implikasyon:

    • Mag-ingat sa pakikipagtransaksyon. Suriing mabuti ang background at kredibilidad ng iyong ka-transaksyon. Huwag basta magtiwala sa mga dokumento na ipinapakita, mag-verify at mag-double check.
    • Kilalanin ang iyong kliyente (Know Your Client o KYC). Para sa mga bangko at iba pang institusyon ng pananalapi, mahalaga ang KYC. Alamin ang tunay na pagkakakilanlan at kapasidad ng iyong kliyente bago magpautang o makipagtransaksyon. Huwag magpadala sa magagandang presentasyon o pangako.
    • Pagkakaiba ng Simple Estafa at Syndicated Estafa. Mahalagang maunawaan ang pagkakaiba ng dalawang uri ng estafa na ito. Ang syndicated estafa ay mas mabigat na krimen at mas mabigat ang parusa, ngunit mayroon itong specific na elemento na kailangang mapatunayan.
    • Proteksyon para sa mga Bangko. Bagama’t hindi syndicated estafa ang nangyari sa kasong ito, hindi ibig sabihin na walang proteksyon ang mga bangko laban sa panloloko. Maaari pa rin silang magsampa ng kasong simple estafa at iba pang kasong kriminal o sibil laban sa mga nanloloko.

    MGA MAHALAGANG ARAL:

    • Ang panloloko sa bangko ay maaaring maging simple estafa o syndicated estafa, depende sa mga detalye ng kaso.
    • Ang syndicated estafa ay nangyayari kung ang panloloko ay ginawa ng sindikato at nagresulta sa paglustay ng pondo mula sa publiko na nalikom ng isang asosasyon o korporasyon.
    • Kung ang bangko mismo ang biktima ng panloloko ng outsiders, at hindi ginamit ang bangko para manloko ng iba, ito ay maaaring simple estafa lamang.
    • Mahalaga ang due diligence at KYC para maiwasan ang panloloko sa negosyo at pananalapi.

    FREQUENTLY ASKED QUESTIONS (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang kaibahan ng simpleng estafa at syndicated estafa?
    Sagot: Ang simpleng estafa ay panloloko na ginawa ng isang tao o grupo na wala pang lima. Ang syndicated estafa ay ginawa ng sindikato na may limang tao o higit pa, at karaniwan itong sangkot ang panloloko sa publiko sa pamamagitan ng mga asosasyon o korporasyon.

    Tanong 2: Kailan masasabing syndicated estafa ang panloloko sa bangko?
    Sagot: Masasabing syndicated estafa ang panloloko sa bangko kung ang mga nanloko ay mga insiders ng bangko (tulad ng mga opisyal o empleyado) at ginamit nila ang bangko para manloko ng mga depositors o publiko.

    Tanong 3: Kung ako ay naloko sa negosyo, ano ang dapat kong gawin?
    Sagot: Kumonsulta agad sa abogado. Magtipon ng mga ebidensya tulad ng dokumento, komunikasyon, at iba pa. Maaaring magsampa ng kasong kriminal na estafa at/o kasong sibil para mabawi ang iyong pera o pag-aari.

    Tanong 4: Ano ang parusa sa simpleng estafa at syndicated estafa?
    Sagot: Ang parusa sa simpleng estafa ay depende sa halaga ng nakuha sa panloloko. Ang syndicated estafa ay may parusang habambuhay hanggang kamatayan.

    Tanong 5: Paano maiiwasan ang maloko sa pautang o negosyo?
    Sagot: Maging maingat at mapanuri. Kilalanin ang iyong ka-transaksyon. Huwag magpadala sa mabilisang yaman o sobrang ganda na alok. Kung hindi sigurado, kumonsulta sa eksperto o abogado.

    Eksperto ang ASG Law sa mga kaso ng estafa at iba pang krimen sa pananalapi. Kung ikaw ay biktima ng panloloko o nangangailangan ng legal na payo, huwag mag-atubiling kumonsulta sa amin. Bisitahin ang aming website dito o mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com para sa konsultasyon. Kami sa ASG Law ay handang tumulong sa iyo.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Pananagutan ng Bangko sa Pagbabayad ng Tsek: Kailan Sila Mananagot?

    Pagbabayad ng Tsek sa Maling Tao: Kailan Mananagot ang Bangko?

    n

    G.R. No. 141278, March 23, 2004

    n

    Ang pagbabayad ng tsek ay isang pangkaraniwang transaksyon sa negosyo at personal na buhay. Ngunit paano kung ang tsek ay na-deposito o na-encash ng maling tao? Kailan mananagot ang bangko sa ganitong sitwasyon? Ang kasong ito ay nagbibigay linaw sa mga tungkulin at pananagutan ng mga bangko sa pagproseso ng mga tseke.

    nn

    INTRODUKSYON

    n

    Isipin na ikaw ay nagbayad sa isang supplier gamit ang isang manager’s check. Pagkatapos, nalaman mo na ang tsek ay na-deposito sa account ng ibang tao, at hindi natanggap ng iyong supplier ang bayad. Maaari mo bang habulin ang bangko para mabawi ang iyong pera? Ang kasong ito ni Michael A. Osmeña laban sa Citibank, N.A., Associated Bank, at Frank Tan ay tumatalakay sa ganitong sitwasyon, kung saan ang nagpadala ng tsek ay humihingi ng bayad mula sa mga bangko dahil ang tsek ay na-deposito sa account ng ibang tao.

    n

    Ang pangunahing isyu sa kasong ito ay kung mananagot ba ang Citibank at Associated Bank sa pagbabayad ng manager’s check kay Julius Dizon, sa halip na sa dapat na payee na si Frank Tan. Ang kaso ay nagbibigay linaw sa mga responsibilidad ng mga bangko sa pagproseso ng mga tseke at kung kailan sila mananagot sa mga pagkakamali.

    nn

    LEGAL NA KONTEKSTO

    n

    Ang Negotiable Instruments Law (NIL) ay ang batas na namamahala sa mga negotiable instrument tulad ng tseke. Ayon sa NIL, ang isang bangko ay may tungkuling siguraduhin na ang tsek ay binabayaran sa tamang tao. Kung ang bangko ay nagbayad sa maling tao, maaari silang managot sa halaga ng tsek.

    n

    Narito ang ilang importanteng probisyon ng Negotiable Instruments Law na may kaugnayan sa kasong ito:

    n

      n

    • Section 23: Forged Signature; Effect Of. – When a signature is forged or made without the authority of the person whose signature it purports to be, it is wholly inoperative, and no right to retain the instrument, or to give a discharge therefor, or to enforce payment thereof against any party thereto, can be acquired through or under such signature, unless the party against whom it is sought to enforce such right is precluded from setting up the forgery or want of authority.
    • n

    • Section 62: Liability of acceptor. – The acceptor by accepting the instrument engages that he will pay it according to the tenor of his acceptance; and admits – (a) The existence of the drawer, the genuineness of his signature, and his capacity and authority to draw the instrument; and (b) The existence of the payee and his then capacity to indorse.
    • n

    n

    Sa madaling salita, kung ang pirma sa tsek ay peke, walang sinuman ang maaaring magkaroon ng karapatan sa tsek. Ang bangko na nagbayad sa pekeng tsek ay mananagot sa halaga nito.

    n

    Mayroon ding konsepto ng