Tag: Act 3135

  • Bilateral na Kasunduan sa Mortgage: Kailangan ba ang Personal na Abiso sa Pag-foreclose?

    Kahalagahan ng Kontrata: Personal na Abiso sa Pag-foreclose, Dapat Sundin!

    G.R. No. 177050, July 01, 2013


    Sa mundo ng pautang at mortgage, madalas na nagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan pagdating sa proseso ng foreclosure. Marami ang nagtatanong, lalo na kapag pinag-uusapan ang extrajudicial foreclosure, kung kailangan ba talagang personal na abisuhan ang umuutang bago isagawa ang pag-foreclose ng kanyang ari-arian. Ang kaso ng Carlos Lim, et al. vs. Development Bank of the Philippines ay nagbibigay linaw sa usaping ito, at nagtuturo ng mahalagang aral tungkol sa kahalagahan ng mga nakasulat sa kontrata, lalo na pagdating sa usapin ng abiso sa foreclosure.

    Introduksyon

    Isipin na lamang ang sitwasyon ni Juan na nangutang sa bangko at ginawang collateral ang kanyang lupa. Sa paglipas ng panahon, hindi niya nakayanan ang bayarin sa utang. Bigla na lamang siyang nakatanggap ng balita na ipo-foreclose na ang kanyang lupa. Ang tanong, tama ba ang ginawa ng bangko kung hindi siya personal na inabisuhan, kahit na nakasaad sa kontrata ng mortgage na kailangan siyang abisuhan? Ito ang sentro ng usapin sa kaso ng Lim vs. DBP. Ang pamilya Lim ay umutang sa Development Bank of the Philippines (DBP) at ginawang mortgage ang kanilang mga ari-arian. Nang hindi sila nakabayad, ipina-foreclose ng DBP ang mga ari-arian. Ang pangunahing argumento ng pamilya Lim ay hindi sila nabigyan ng personal na abiso tungkol sa foreclosure sale, kahit na mayroong probisyon sa kontrata ng mortgage na nagsasaad na dapat silang abisuhan.

    Legal na Konteksto: Batas at Kontrata ang Sandigan

    Sa Pilipinas, ang extrajudicial foreclosure ay pinamamahalaan ng Act No. 3135, na may pamagat na “An Act to Regulate the Sale of Property Under Special Powers Inserted In or Annexed To Real-Estate Mortgages.” Ayon sa Section 3 ng Act No. 3135, ang kailangan lamang para sa abiso ng sale ay ang pagpoposte ng mga abiso sa tatlong pampublikong lugar at paglalathala nito sa isang pahayagan na may general circulation. Hindi kinakailangan ang personal na abiso sa umuutang maliban kung ito ay espesipikong nakasaad sa kontrata ng mortgage. Ang probisyong ito ng batas ay naglalayong mapabilis ang proseso ng foreclosure, ngunit hindi nito inaalis ang karapatan ng mga partido na magkasundo sa mas mahigpit na mga rekisito pagdating sa abiso.

    Mahalaga ring banggitin ang prinsipyo ng kontrata bilang batas sa pagitan ng mga partido. Ito ay isang pundamental na konsepto sa batas sibil na nakasaad sa Artikulo 1159 ng Civil Code, na nagsasabing “Obligations arising from contracts have the force of law between the contracting parties and should be complied with in good faith.” Kapag ang dalawang partido ay pumasok sa isang kontrata, sila ay obligado na sundin ang mga termino nito. Ang korte ay may tungkuling ipatupad ang kontrata ayon sa mga literal na termino nito, maliban kung ito ay labag sa batas, moralidad, o pampublikong polisiya.

    Sa kaso ng Metropolitan Bank and Trust Company v. Wong, na binanggit din sa kaso ng Lim vs. DBP, idineklara ng Korte Suprema na bagama’t hindi kailangan ng Act 3135 ang personal na abiso, maaaring magtakda ang mga partido sa kontrata ng karagdagang rekisito, tulad ng personal na abiso. Sa madaling salita, kung nakasulat sa kontrata ng mortgage na dapat bigyan ng personal na abiso ang umuutang, dapat itong sundin ng nagpapautang. Ang pagkabigong sumunod sa nakasaad sa kontrata ay sapat na dahilan upang mapawalang-bisa ang foreclosure sale.

    Pagbusisi sa Kaso: Lim vs. DBP

    Nagsimula ang usapin noong 1969 at 1970 nang umutang ang pamilya Lim sa DBP ng dalawang magkahiwalay na loan. Bilang seguridad, nag-mortgage sila ng ilang ari-arian. Dahil sa kaguluhan sa Mindanao noong dekada 70, bumagsak ang kanilang negosyo at hindi sila nakabayad sa utang. Noong 1978, nakapagbayad sila ng bahagi ng utang, ngunit hindi pa rin sapat para mabayaran ang buong obligasyon.

    Mula 1989 hanggang 1994, sinubukan ng pamilya Lim na makipag-ayos sa DBP para ma-restructure ang kanilang utang. Nagbayad pa sila ng downpayment para sa restructuring agreement. Ngunit, hindi natuloy ang restructuring agreement dahil sa hindi pagkakasundo sa mga termino. Kalaunan, ipina-foreclose ng DBP ang mga ari-arian ng pamilya Lim noong 1994.

    Dito na nagsampa ng kaso ang pamilya Lim sa Regional Trial Court (RTC), humihiling na mapawalang-bisa ang foreclosure. Ipinanalo nila ang kaso sa RTC. Ayon sa RTC, bukod sa iba pang mga dahilan, nagkulang ang DBP sa pagbibigay ng sapat na abiso sa pamilya Lim tungkol sa foreclosure sale at nagpataw ng mga interes at penalty na hindi nakasaad sa promissory notes.

    Hindi sumang-ayon ang Court of Appeals (CA) sa desisyon ng RTC at binaliktad ito. Ayon sa CA, valid ang foreclosure. Dahil dito, umakyat ang kaso sa Korte Suprema.

    Sa Korte Suprema, sinuri nila ang kontrata ng mortgage. Napansin nila ang probisyon sa kontrata na nagsasabing:

    “11. All correspondence relative to this mortgage, including demand letters, summons, subpoenas, or notification of any judicial or extra-judicial action shall be sent to the Mortgagor at xxx or at the address that may hereafter be given in writing by the Mortgagor or the Mortgagee;”

    Base sa probisyong ito, malinaw na nagkasundo ang DBP at pamilya Lim na dapat bigyan ng abiso ang pamilya Lim tungkol sa anumang extrajudicial action, kabilang na ang foreclosure. Kinatigan ng Korte Suprema ang argumento ng pamilya Lim. Ayon sa Korte Suprema:

    “When petitioner failed to send the notice of foreclosure sale to respondent, he committed a contractual breach sufficient to render the foreclosure sale on November 23, 1981 null and void.”

    Dahil dito, ibinalik ng Korte Suprema ang desisyon ng RTC na nagdedeklarang void ab initio ang foreclosure sale. Gayunpaman, hindi ibinasura ng Korte Suprema ang obligasyon ng pamilya Lim na bayaran ang utang. Ipinag-utos ng Korte Suprema na ibalik ang kaso sa RTC para muling kalkulahin ang tamang halaga ng utang base lamang sa mga interes at penalty na nakasaad sa promissory notes, at hindi kasama ang mga unilateral na ipinataw ng DBP.

    Praktikal na Implikasyon: Basahin at Unawain ang Kontrata!

    Ang kasong Lim vs. DBP ay nagbibigay diin sa napakahalagang aral: ang kontrata ay batas sa pagitan ng mga partido, at dapat itong sundin sa titik ng batas. Para sa mga umuutang at nagpapautang, napakahalaga na basahin at unawain ang lahat ng termino at kondisyon ng kontrata ng mortgage. Huwag basta pumirma nang hindi naiintindihan ang mga nakasulat. Lalo na pagdating sa usapin ng abiso sa foreclosure, siguraduhing malinaw kung ano ang nakasaad sa kontrata.

    Para sa mga umuutang, siguraduhing:

    • Basahin at unawain ang kontrata ng mortgage bago pumirma.
    • Alamin kung may probisyon tungkol sa personal na abiso sa foreclosure.
    • Itago ang kopya ng kontrata at iba pang importanteng dokumento.
    • Makipag-ugnayan agad sa bangko kung nahihirapan nang magbayad para humanap ng solusyon.

    Para sa mga nagpapautang (bangko at iba pang financial institutions), siguraduhing:

    • Sundin ang lahat ng nakasaad sa kontrata ng mortgage, lalo na pagdating sa abiso sa foreclosure.
    • Magbigay ng malinaw at kumpletong impormasyon sa umuutang tungkol sa kanilang obligasyon.
    • Maging bukas sa pakikipag-ayos sa mga umuutang na nahihirapan nang magbayad.

    Mga Pangunahing Aral

    • Kontrata ang Batas: Ang kontrata ng mortgage ay siyang batas sa pagitan ng nagpapautang at umuutang. Dapat itong sundin nang tapat.
    • Personal na Abiso: Kung nakasaad sa kontrata na kailangan ang personal na abiso sa foreclosure, dapat itong sundin, kahit hindi ito hinihingi ng Act 3135.
    • Unilateral na Interes at Penalty: Hindi maaaring magpataw ng nagpapautang ng mga interes at penalty na hindi nakasulat sa kontrata at pinagkasunduan ng umuutang.
    • Kahalagahan ng Komunikasyon: Mahalaga ang maayos na komunikasyon sa pagitan ng nagpapautang at umuutang para maiwasan ang hindi pagkakaunawaan at maprotektahan ang karapatan ng bawat isa.

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    Tanong 1: Kailangan ba talaga ng personal na abiso sa extrajudicial foreclosure?
    Sagot: Hindi kinakailangan sa ilalim ng Act 3135, maliban na lamang kung ito ay espesipikong nakasaad sa kontrata ng mortgage.

    Tanong 2: Ano ang mangyayari kung hindi ako nabigyan ng personal na abiso kahit nakasaad sa kontrata?
    Sagot: Maaaring mapawalang-bisa ang foreclosure sale dahil sa paglabag sa kontrata.

    Tanong 3: Maaari bang magpataw ang bangko ng interes at penalty na hindi nakasulat sa kontrata?
    Sagot: Hindi. Ayon sa Artikulo 1956 ng Civil Code, walang interes na dapat bayaran maliban kung ito ay nakasulat at pinagkasunduan.

    Tanong 4: Ano ang dapat kong gawin kung hindi ko na kayang bayaran ang utang ko?
    Sagot: Makipag-ugnayan agad sa bangko para makipag-ayos at humanap ng paraan para ma-restructure ang utang o iba pang solusyon.

    Tanong 5: Paano kung mali ang pagkalkula ng bangko sa utang ko?
    Sagot: May karapatan kang magtanong at magpa-recompute ng iyong account. Kung may hindi pagkakasundo, maaaring kumonsulta sa abogado.

    Tanong 6: Ano ang void ab initio?
    Sagot: Ito ay nangangahulugang walang bisa mula pa sa simula. Kung dineklara ng korte na void ab initio ang isang foreclosure sale, parang hindi ito nangyari.

    Tanong 7: May karapatan ba akong mag-redeem ng ari-arian ko pagkatapos ma-foreclose?
    Sagot: Oo, mayroon kang redemption period na karaniwang isang taon mula sa petsa ng foreclosure sale. Sa loob ng panahong ito, maaari mong tubusin ang ari-arian sa pamamagitan ng pagbabayad ng redemption price.

    Naranasan mo ba ang ganitong sitwasyon o may katanungan ka pa tungkol sa foreclosure? Huwag mag-atubiling kumonsulta sa mga eksperto ng ASG Law. Kami sa ASG Law ay may malawak na karanasan sa mga usaping real estate at foreclosure. Para sa konsultasyon, maaari kang mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com o makipag-ugnayan dito.




    Source: Supreme Court E-Library

    This page was dynamically generated

    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Huwag Magpadala sa Teknikalidad: Ang Mahalagang Aral sa Pagharap sa Ekstrahudisyal na Pag-foreclose

    Huwag Magpadala sa Teknikalidad: Ang Mahalagang Aral sa Pagharap sa Ekstrahudisyal na Pag-foreclose

    G.R. No. 141809, 147186, 173641 – JOSEFINA F. INGLES, ET AL. VS. HON. ESTRELLA T. ESTRADA, ET AL.

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na bang mawalan ng ari-arian dahil sa hindi inaasahang pangyayari? Marami ang nakakaranas nito, lalo na pagdating sa usapin ng pagkakautang at pag-foreclose. Madalas, sa gitna ng kaguluhan at pagkabahala, maaaring mapunta ang atensyon sa mga teknikalidad ng proseso, umaasang dito makakaligtas. Ngunit, tulad ng kaso ng Ingles vs. Estrada, ipinapakita na hindi laging sapat ang teknikalidad para manalo sa labanang legal, lalo na sa ekstrahudisyal na pag-foreclose.

    Sa tatlong pinagsamang petisyon na ito sa Korte Suprema, hinamon ng pamilya Ingles ang pag-foreclose ng kanilang ari-arian. Ang sentro ng argumento nila? Mga teknikal na pagkakamali sa dokumento ng mortgage at mga procedural na isyu sa korte. Ngunit, sa huli, nanaig ang prinsipyo na ang hustisya ay hindi dapat maligaw dahil lamang sa mga teknikalidad. Alamin natin ang kwento sa likod ng kasong ito at kung anong mahalagang aral ang mapupulot natin.

    KONTEKSTONG LEGAL: ANG BATAS SA EKSTRAHUDISYAL NA PAG-FORECLOSE

    Ang ekstrahudisyal na pag-foreclose ay isang proseso kung saan ang nagpautang (mortgagee) ay maaaring ipagbili sa publiko ang ari-arian na ginawang kolateral (mortgaged property) upang mabawi ang kanyang ipinautang, nang hindi na kailangang dumaan sa mahabang proseso ng korte. Ito ay pinapayagan sa ilalim ng Act No. 3135, na siyang batas na nagtatakda ng mga patakaran dito.

    Ano ang Act No. 3135? Ito ang batas na nagbibigay-daan sa ekstrahudisyal na pag-foreclose ng real estate mortgage. Mahalaga itong malaman dahil dito nakasaad ang mga hakbang at kondisyon para maisagawa ang foreclosure nang legal.

    Ayon sa Act No. 3135, kailangan ang sumusunod para sa valid na ekstrahudisyal na pag-foreclose:

    • May probisyon sa Deed of Mortgage: Dapat nakasaad sa kontrata ng mortgage na maaaring gawin ang ekstrahudisyal na foreclosure.
    • Paglabas ng Notice of Sale: Kailangang ilathala sa pahayagan at ipaskil sa mga pampublikong lugar ang Notice of Sale ng ari-arian.
    • Public Auction: Isasagawa ang public auction kung saan maaaring bumili ang sinuman, kabilang ang mortgagee, sa pinakamataas na bid.

    Ang Papel ng Executive Judge: Bagama’t ekstrahudisyal, may papel pa rin ang korte. Ang executive judge ng Regional Trial Court (RTC) ang nag-aatas sa Clerk of Court na magsagawa ng public auction. Ang papel niya ay administratibo, tinitiyak lang na nasusunod ang proseso, hindi siya naghuhusga sa merito ng kaso.

    Writ of Possession: Pagkatapos ng public auction at kung walang redemption sa loob ng takdang panahon, ang bumili (madalas ang mortgagee mismo) ay may karapatang mag-apply para sa Writ of Possession. Ito ay utos ng korte para mapaalis ang dating may-ari at maipasa ang possession sa bagong may-ari.

    Sa kasong ito, mahalagang tandaan ang mga teknikalidad na binanggit ng pamilya Ingles: ang pagkakamali sa numero ng titulo sa Deed of Mortgage at ang alegasyon na hindi sila pumayag sa ekstrahudisyal na foreclosure. Tatalakayin natin kung paano ito tinugunan ng Korte Suprema.

    PAGLALAHAD NG KASO: INGLES VS. ESTRADA

    Nagsimula ang lahat nang mangutang sina Jose Ingles, Sr. at Josefina Ingles kay Charles Esteban ng P6.2 milyon noong 1993. Bilang kolateral, isinangla nila ang kanilang lupa sa Quezon City. May Promissory Note at Deed of Real Estate Mortgage na pinirmahan.

    Ang Problema sa Titulo: May mali sa Deed of Mortgage. Imbes na TCT No. 125341 PR-17485, nakasulat TCT No. 125141 PR-17485. Pero, tama naman ang technical description ng lupa sa deed.

    Pagkabigo sa Pagbabayad at Kamatayan ni Jose Sr.: Nag-isyu ng tseke ang mga Ingles pero bumaliktad. Namatay si Jose Sr. noong Oktubre 1993. Nagpadala ng demand letter si Esteban kay Josefina para bayaran ang utang, ngunit hindi nakabayad.

    Ekstrahudisyal na Pag-foreclose: Noong 1997, nag-petisyon si Esteban sa Executive Judge Estrella Estrada para sa ekstrahudisyal na pag-foreclose. Pinayagan ito ni Judge Estrada. Nag-file ng motion for reconsideration ang mga Ingles pero denied.

    Legal na Laban ng mga Ingles:

    • Annulment of Mortgage (Civil Case No. Q-98-33277): Nag-file ng kaso ang mga Ingles para mapawalang-bisa ang Deed of Mortgage, sinasabing niloko sila ni Esteban at blankong dokumento ang pinapirmahan.
    • Petisyon para sa Writ of Possession (LRC Case No. Q-10766 (98)): Nag-file naman si Esteban ng petisyon para makuha ang possession ng ari-arian.
    • Consolidation: Ipinag-utos na pagsamahin ang dalawang kaso sa Branch 225 ng RTC.
    • Annulment of Final Orders sa Court of Appeals (CA-G.R. SP No. 56292): Hinamon ng mga Ingles ang orders ni Executive Judge Estrada, sinasabing walang jurisdiction dahil sa mali sa titulo at hindi sila pumayag sa ekstrahudisyal na foreclosure. Dismissed ng CA dahil walang jurisdiction ang CA sa annulment ng orders ng executive judge sa ekstrahudisyal na foreclosure.
    • Certiorari sa Court of Appeals (CA-G.R. SP No. 58790): Kinontesta ng mga Ingles ang order ng RTC na payagan si Esteban na mag-presenta ng ex-parte evidence para sa writ of possession. Dismissed din dahil sa technicality (defective verification and certification against forum shopping).
    • Mandamus sa Court of Appeals (CA-G.R. SP No. 84738): Nag-file si Esteban ng mandamus para utusan ang RTC na resolbahin ang mga motions ng mga Ingles na nakabinbin. Granted ng CA.

    Desisyon ng Korte Suprema: Dineklara ng Korte Suprema na walang merito ang lahat ng petisyon ng mga Ingles. Binigyang-diin ng Korte na:

    “Verily, the Orders dated 8 October 1997, 20 November 1997 and 27 July 1998 of Executive Judge Estrada cannot be the subject of a petition for annulment before the Court of Appeals. Such orders, issued as they were by an executive judge in connection with a proceeding for the extrajudicial foreclosure of a mortgage, evidently do not fall within the type of issuances so carefully identified under Section 1 of Rule 47.”

    Ipinaliwanag ng Korte na ang orders ng executive judge sa ekstrahudisyal na foreclosure ay hindi “final orders in a ‘civil action’ of ‘Regional Trial Courts’” na maaaring i-annul sa Court of Appeals. Administratibo lamang ang papel ng executive judge.

    Tungkol naman sa technicality sa verification at certification against forum shopping sa CA-G.R. SP No. 58790, sinabi ng Korte Suprema na:

    “The Court of Appeals ought to have given due course to the certiorari petition because there was, in this case, substantial compliance with the said requirements by the Ingleses.”

    Bagama’t may technical error ang CA, idiniretso na rin ng Korte Suprema ang pagresolba sa merito ng kaso para maiwasan ang pagkaantala. Sa huli, pinaboran pa rin si Esteban at inutusan ang RTC na mag-isyu ng Writ of Possession.

    PRAKTICAL NA IMPLIKASYON: ARAL PARA SA MANGUNGUTANG AT NAGPAPAUTANG

    Ang kasong Ingles vs. Estrada ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na sa mga sangkot sa usapin ng real estate mortgage at foreclosure:

    1. Teknikalidad vs. Substantibo: Hindi laging panalo ang teknikalidad. Mas binibigyang-halaga ng korte ang substantibo – ang tunay na intensyon at kasunduan ng mga partido. Sa kasong ito, kahit may mali sa numero ng titulo, malinaw naman sa technical description na ang lupa ng mga Ingles ang isinangla.
    2. Administratibong Papel ng Executive Judge: Limitado ang kapangyarihan ng executive judge sa ekstrahudisyal na foreclosure. Hindi siya naghuhusga sa merito ng kaso. Kaya, ang pag-apela sa kanyang orders sa Court of Appeals para sa annulment ay hindi tamang remedyo.
    3. Substantial Compliance: Sa procedural rules, pinapayagan ang substantial compliance, lalo na kung walang malaking prejudice na idinudulot. Pinakita ito sa usapin ng verification at certification against forum shopping.
    4. Kahalagahan ng Aksyon: Hindi sapat ang magreklamo lang. Kailangang kumilos nang tama at sa tamang panahon. Kung may problema sa mortgage, dapat agad itong tugunan. Kung na-foreclose na, sundin ang tamang legal na proseso.

    SUSING ARAL:

    • Alamin ang Proseso: Unawain ang batas sa ekstrahudisyal na foreclosure (Act No. 3135).
    • Kumilos Nang Mabilis: Huwag patagalin ang problema. Agad kumonsulta sa abogado kung may legal na isyu.
    • Huwag Umasa sa Teknikalidad: Maghanda ng matibay na argumento na nakabatay sa merito ng kaso, hindi lang sa teknikalidad.
    • Magkonsulta sa Abogado: Mahalaga ang legal advice para malaman ang tamang hakbang at estratehiya.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Ano ba talaga ang ekstrahudisyal na pag-foreclose?
    Sagot: Ito ay paraan ng pag-foreclose ng mortgage sa labas ng korte. Mas mabilis ito kumpara sa judicial foreclosure dahil hindi na kailangan ng mahabang litigation sa korte.

    Tanong 2: Ano ang papel ng Executive Judge sa ekstrahudisyal na pag-foreclose?
    Sagot: Ang papel niya ay administratibo lang. Tinitiyak niya na nasusunod ang mga requirements ng batas para sa public auction.

    Tanong 3: Ano ang Writ of Possession at bakit ito mahalaga?
    Sagot: Ito ay utos ng korte para mapaalis ang dating may-ari at maibigay ang possession ng ari-arian sa bumili sa foreclosure sale. Mahalaga ito para makuha na ng bumili ang ari-arian.

    Tanong 4: Maaari bang maantala o mapigilan ang ekstrahudisyal na foreclosure dahil lang sa teknikalidad?
    Sagot: Hindi laging sapat ang teknikalidad. Mas tinitingnan ng korte ang substantibo. Kung malinaw naman ang intensyon at walang malaking prejudice, maaaring hindi paboran ang technical arguments.

    Tanong 5: Ano ang dapat kong gawin kung na-foreclose ang ari-arian ko nang ekstrahudisyal?
    Sagot: Agad kumonsulta sa abogado. Alamin ang iyong mga karapatan, lalo na ang right of redemption. Kung may basehan, maaaring magsampa ng kaso sa korte, pero huwag umasa lang sa teknikalidad.

    Tanong 6: Ano ang ibig sabihin ng

  • Writ of Possession: Kailan Ministerial ang Utos ng Hukuman sa Pagpapatalsik?

    Ang Writ of Possession: Obligasyon ng Hukuman Kahit May Nakabinbing Kaso

    G.R. No. 183058, April 03, 2013

    Ang pagbili ng ari-arian sa pamamagitan ng extrajudicial foreclosure sale ay may karapatan sa writ of possession bilang isang bagay na ministerial matapos makonsolida ang pagmamay-ari dahil sa pagkabigo ng  mortgagor na tubusin ang ari-arian.[1] Ang mga eksepsiyon sa panuntunang ito ang sentro ng petisyon para sa certiorari sa ilalim ng Rule 45 ng Rules of Court, na pangunahing kumukuwestiyon sa Desisyon noong 31 Mayo 2007[2] na ipinalabas ng Nineteenth Division ng Court of Appeals (CA) sa CA-G.R. SP No. 00593,[3] na ang decretal portion ay nagsasaad:

    WHEREFORE, in view of all the foregoing premises, the Orders dated December 1, 2004, and January 31, 2005, issued by the Honorable public respondent are hereby ANNULLED and SET ASIDE, and a new one is issued granting the issuance of writ of possession in favor of petitioner UCPB for the properties now covered by TCT Nos. T-30403 and T-30404 and Tax Declaration Nos. ARP/TD No. 2054 (PIN 038-12-006-04-050) and ARP/TD No. 2056 (PIN 038-12-006-04-051).

    SO ORDERED.[4]

    Ang Mga Katotohanan

    Noong 7 Abril 1997, ang mga petisyoner na sina Spouses Montano at Merlinda Tolosa (Spouses Tolosa) ay pumasok sa isang Credit Agreement kasama ang respondent na United Coconut Planters Bank (UCPB) para sa layunin ng paggamit ng mga pasilidad sa kredito ng huli.[5] Upang masiguro ang kanilang mga credit availment, ang Spouses Tolosa ay nagpatupad ng mga deed of real estate mortgage sa apat na ari-arian sa Barangay Caticlan, Malay, Aklan, na nakarehistro at/o idineklara para sa mga layunin ng pagbubuwis sa kanilang mga pangalan sa ilalim ng sumusunod na mga sertipiko ng titulo at/o deklarasyon ng buwis, sa makatuwid: (a) Transfer Certificate of Title (TCT) Nos. T-23589; (b) Original Certificate of Title (OCT) No. P-14743; (c) Tax Declaration No. ARP-TD 1561 (038-12-006-04-051); at Tax Declaration No. ARP-TD 93-006-0362 (038-12-006-04-050).[6] Dahil sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na bayaran ang kanilang pangunahing obligasyon na umabot sa P13,300,000.00, hindi kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, inilipat ng UCPB ang mortgage sa nasabing mga realties at nagsampa ng petisyon para sa extra-judicial sale nito sa Office of the Clerk of Court at Ex-Officio Sheriff ng Kalibo, Aklan noong 22 Oktubre 1999.[7]

    Matapos ang nararapat na abiso at publikasyon, ang mga ari-ariang nakasanla ay ibinenta noong 4 Enero 2000 sa isang pampublikong auction kung saan nag-tender ang UCPB ng pinakamataas na bid na P17,240,000.00. Ang mga nalikom mula sa pagbebenta ay kinredito patungo sa bahagyang kasiyahan ng obligasyon sa mortgage ng Spouses Tolosa na, kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, ay tinatayang P24,253,847.64.[8] Ipinagkaloob ang kaukulang sertipiko ng pagbebenta,[9]  Ipinarehistro ng UCPB ang pareho sa Office of the Register of Deeds ng Aklan noong 5 Enero 2000.[10]  Dahil sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption sa loob ng iniresetang isang taong panahon, nagpatuloy ang UCPB upang mapagsama ang pagmamay-ari nito sa mga nasabing realties noong 22 Enero 2001.[11]  Sa pagkansela ng mga nasa pangalan ng Spouses Tolosa, ang sumusunod na mga sertipiko ng titulo at deklarasyon ng buwis ay kasunod na inisyu sa pangalan ng UCPB, sa makatuwid: (a) TCT No. T-30403; (b) TCT No. T-30404; (c) Tax Declaration No. ARP-TD 2054 (038-12-006-04-050); at (d) Tax Declaration No. ARP-TD 2056 (038-12-006-04-051).[12]

    Noong 2 Setyembre 2004, ang UCPB ay nagsampa ng ex-parte petisyon para sa pagpapalabas ng writ of possession sa cadastral case na nakatala bilang Cadastral Case No. 3028 sa harap ng Regional Trial Court (RTC), Branch 5, Kalibo Aklan.[13] Nang maabisuhan sa paghahain ng petisyon,[14] ang Spouses Tolosa ay nagsampa ng kanilang 8 Nobyembre 2004 na Pagsalungat, na tinatawag ang pansin ng RTC sa pagpapatuloy ng reklamo para sa deklarasyon ng nullity ng promissory notes, foreclosure ng mortgage at sertipiko ng pagbebenta pati na rin ang accounting at damages na kanilang isinampa laban sa UCPB. Nakatala bilang Civil Case No. 6180 sa harap ng Branch 8 ng RTC, ang reklamo ay nagsasaad na ang Spouses Tolosa ay nalinlang ng UCPB sa pagpirma sa Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na inihabla. Bukod sa hindi pagpapalabas ng buong halaga ng kanilang mga pautang, pinuna din ang UCPB dahil sa diumano’y pagkabigo na ibunyag ang aktwal na interes na sinisingil nito at para sa pagdudulot ng extrajudicial foreclosure ng mortgage sa kabila ng labis na pagbabayad ng Spouses Tolosa sa kanilang mga pautang.[15]  Sa pag-aangkin na mayroong prima facie na pagpapakita ng kawalang-bisa ng kanilang obligasyon sa mortgage, ang foreclosure ng mortgage at ang pagbebenta ng kanilang mga ari-arian, hiniling ng Spouses Tolosa na ang pagpapalabas ng writ of possession ay ipagpaliban at ang petisyon ng UCPB para dito ay pagsamahin sa Civil Case No. 6180.[16]

    Noong 1 Disyembre 2004, naglabas ang RTC ng isang utos, na humahawak sa abeyance sa pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Binabanggit ang equity at substantial justice bilang mga dahilan para sa disposisyon nito, pinasiyahan ng RTC na ang pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180 ay kinakailangan ang suspensyon ng pagbibigay ng petisyon ng UCPB dahil may posibilidad na ang foreclosure ng mortgage ng huli ay maaaring hatulan na lumalabag sa mga karapatan ng Spouses Tolosa bilang mga mortgagor. Habang kinikilala na ang pagpapalabas ng writ of possession ay ministerial bilang isang pangkalahatang tuntunin, pinasiyahan ng RTC na ang nasabing tungkulin ay tumitigil na maging ng nasabing kalikasan kung saan ang pagbibigay ng writ “ay makakasama sa isa pang nakabinbing kaso para sa nullification ng auction sale” at “maaaring magdulot ng kawalan ng katarungan at kawalan ng katarungan sa mga mortgagor.”[17]  Sa motion for reconsideration nito sa naunang utos[18] na karagdagang tinanggihan dahil sa kawalan ng merito sa Utos ng RTC na may petsang 31 Enero 2005,[19] nagsampa ang UCPB ng Rule 65 petisyon para sa certiorari na nakatala bilang CA-G.R. SP No. 00593 sa harap ng CA.[20]

    Noong 31 Mayo 2007, ipinalabas ng CA ang pinagtatalunang desisyon dito, na nagpapawalang-bisa sa 1 Disyembre 2004 na Desisyon ng RTC at nagbibigay ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Sa paghahanap na ang ministerial na kalikasan ng pagpapalabas ng writ of possession ay walang iniwan na diskresyon sa bahagi ng RTC hanggang sa pagbibigay ng aplikasyon ng UCPB, pinasiyahan ng CA na ang mga katanungan tungkol sa validity ng foreclosure sale pati na rin ang kaangkupan ng pagbibigay ng writ ay maaaring itaas ng Spouses Tolosa sa parehong paglilitis alinsunod sa Seksyon 8 ng Act 3135. Ang katotohanan na ang Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na isinagawa ng Spouses Tolosa ay hindi pa naideklara na invalid ay humantong din sa CA upang ipahayag na ang simpleng pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180 ay hindi maaaring talunin ang karapatan sa isang writ of possession na iginagawad ng batas sa UCPB bilang absolute at registered na mga may-ari ng mga nasabing realties.[21] Ang mga mosyon para sa reconsideration ng Spouses Tolosa[22] ng desisyong ito ay tinanggihan dahil sa kawalan ng merito sa pangalawang pinagtatalunang Resolusyon ng CA na may petsang 21 Mayo 2008,[23] kaya, ang petisyong ito.

    Ang Mga Isyu
    Hinahangad ng Spouses Tolosa ang pagbaliktad sa pinagtatalunang desisyon at resolusyon ng CA sa sumusunod na mga batayan, sa makatuwid:

    1. MALI ANG CA SA HINDI PAGHAHANAP NA ANG PRIMA FACIE NULLITY NG MORTGAGE OBLIGATION  AT  ANG  FORECLOSURE  SALE AY NAGBIGAY KATWIRAN SA UTOS NG RTC NA IPAGPALIBAN ANG PAGPAPALABAS NG WRIT OF POSSESSION NA HINAHANAP NG UCPB.
    2. MALI ANG CA SA PAG-UUTOS NG PAGBIBIGAY NG WRIT OF POSSESSION NA HINAHANAP NG UCPB KAHIT NA ANG TUNTUNAN NA ANG KALABISAN SA BID PRICE AY DAPAT MUNANG BAYARAN SA MORTGAGOR BAGO SIYA MAAARING MAAGAWAN NG POSSESSION NG PROPERTY MORTGAGED.[24]

    Ang Pasya ng Korte

    Walang merito ang petisyon.

    Ang writ of possession ay simpleng isang utos kung saan ang sheriff ay inuutusan ng korte na ilagay ang isang tao sa pag-aari ng isang real o personal na ari-arian.[25] Sa ilalim ng Seksyon 7 ng Act No. 3135, na sinusugan, ang writ of possession ay maaaring ibigay pabor sa isang bumibili sa isang foreclosure sale alinman sa (1) sa loob ng isang taong redemption period, sa paghahain ng isang bond; o (2) pagkatapos lumipas ang redemption period, nang hindi nangangailangan ng bond. Sa loob ng isang taong redemption period, ang bumibili ay maaaring mag-aplay para sa isang writ of possession sa pamamagitan ng paghahain ng isang petisyon sa anyo ng isang ex parte motion sa ilalim ng panunumpa,[26] sa mga paglilitis sa rehistro o cadastral ng rehistradong ari-arian.[27] Ang batas ay nangangailangan lamang na ang wastong mosyon ay isampa, ang bond ay inaprubahan at walang ikatlong tao na kasangkot.[28] Matapos ang pagsasama-sama ng titulo sa pangalan ng bumibili dahil sa pagkabigo ng mortgagor na tubusin ang ari-arian, ang karapatan sa writ of possession ay nagiging isang bagay ng karapatan.[29]  Sa huling kaso, ang karapatan sa possession ay nagiging absolute dahil ang batayan nito ay ang pagmamay-ari ng bumibili sa ari-arian.[30]

    Ang tuntunin ay nanatili rin na ang paglilitis sa isang petisyon para sa isang writ of possession ay ex-parte at summary sa kalikasan.[31] Bilang isa na dinala para sa kapakinabangan ng isang partido lamang at walang abiso ng korte sa sinumang tao na salungat sa interes, ito ay isang paglilitis sa hukuman kung saan ang kaluwagan ay ipinagkaloob nang hindi binibigyan ang taong laban sa kanino ang kaluwagan ay hinahangad ng isang pagkakataon na marinig.[32] Ang pagpapalabas ng writ of possession ay, bilang kapalit, isang ministerial na tungkulin sa paggamit kung saan ang mga trial court ay hindi binibigyan ng anumang diskresyon.[33]  Dahil ang hukom kung kanino ang aplikasyon para sa writ of possession ay isinampa ay hindi kailangang tingnan ang validity ng mortgage o ang paraan ng foreclosure nito,[34] pinasiyahan na ang ministerial na tungkulin ng trial court ay hindi nagiging discretionary sa paghahain ng isang reklamo na kumukuwestiyon sa mortgage.[35] Corollarily, anumang katanungan tungkol sa validity ng extrajudicial foreclosure sale at ang resultang pagkansela ng writ ay maaari ding matukoy sa isang kasunod na paglilitis gaya ng nakabalangkas sa Seksyon 8[36] ng Act No. 3135.[37]

    Sinukat mula sa mga naunang prinsipyo, natuklasan namin na ang CA ay hindi nakagawa ng reversible error sa pag-uutos ng pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Ipinapakita ng rekord na ang UCPB ay nagdulot ng extrajudicial foreclosure ng mortgage sa mga nasabing realties bilang resulta ng default ng Spouses Tolosa sa kanilang obligasyon sa mortgage. Bilang pinakamataas na bidder sa 4 Enero 2000 foreclosure sale, pinagsama ng UCPB ang pagmamay-ari nito noong 22 Enero 2001 o sa pagkabigo ng Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption sa loob ng isang taong panahon na inireseta para dito. Kasunod ng pagpapalabas ng mga sertipiko ng titulo at deklarasyon ng buwis sa parehong mga ari-arian sa pangalan nito, sumunod ang UCPB sa mga kinakailangan sa ilalim ng Act 3135 sa pamamagitan ng paghahain ng ex-parte petisyon para sa pagpapalabas ng isang writ of possession sa harap ng RTC noong 2 Setyembre 2004. Dahil ang UCPB ay naging absolute at registered na may-ari na ng nasabing mga ari-arian, tama ang pinasiyahan ng CA na ito ay ministerial na tungkulin ng RTC na mag-isyu ng writ of possession pabor sa nauna.

    Sa paghimok sa pagbaliktad ng pinagtatalunang desisyon at resolusyon, pinangatwiranan ng Spouses Tolosa na ang prima facie merito ng kanilang reklamo sa Civil Case No. 6180 ay nagbigay katwiran, kahit man lang, sa pagpapaliban ng pagpapalabas ng writ of possession. Para sa layuning ito, tinatawag nila ang aming pansin sa dapat na katotohanan na hindi lamang nabigo ang UCPB na ipalabas ang kabuuan ng mga nalikom mula sa kanilang mga pautang kundi lumabag din sa Republic Act No. 3765[38] sa pamamagitan ng hindi pagtukoy sa mga rate ng interes na sinisingil nito sa kanilang obligasyon sa mortgage. Sa pagpipilit na sila ay nalinlang ng UCPB sa pagpirma sa Credit Agreement, Promissory Notes at Real Estate Mortgage na kanilang tinutulan sa Civil Case No. 6180, inaangkin din ng Spouses Tolosa na, hindi isinasaalang-alang ang mga ilegal na interes at singil na ipinataw dito, ang kanilang obligasyon sa mortgage ay umabot lamang sa P14,041,000.00 at higit pa sa sapat na naibigay ng P17,240,000.00 na nalikom sa foreclosure sale.

    Dahil sa ministerial na kalikasan ng tungkulin ng RTC na mag-isyu ng writ of possession matapos na makonsolida ng bumibili ang pagmamay-ari nito, pinasiyahan din, bukod dito, na ang anumang katanungan tungkol sa regularity at validity ng mortgage o foreclosure nito ay hindi maaaring itaas bilang katwiran para sa pagsalungat sa pagpapalabas ng writ.[39] Higit pa rito, ang isang nakabinbing aksyon para sa pagpapawalang-bisa ng mortgage o foreclosure ay hindi nagpapahinto sa pagpapalabas ng isang writ of possession.[40] Hindi alintana ang pagpapatuloy ng nasabing suit, ang bumibili ay nananatiling may karapatan sa isang writ of possession, nang walang pagkiling, siyempre, sa kalaunan na kinalabasan ng nakabinbing annulment case.[41] Sa madaling salita, ang pagpapalabas ng writ of possession ay nananatiling ministerial na tungkulin ng RTC hanggang sa ang mga isyu na itinaas sa annulment case ay, minsan at para sa lahat, mapagpasyahan ng isang korte ng may kakayahang hurisdiksyon.[42]

    Para sigurado, ang naunang tuntunin ay umaamin ng ilang jurisprudential na eksepsiyon. Sa Cometa v. Intermediate Appellate Court,[43] ang judgment debtor ay nagsampa ng isang hiwalay na aksyon upang ipawalang-bisa ang auction sale ng mga ari-arian na tinatayang nagkakahalaga ng P500,000.00 para sa hindi pangkaraniwang mababang presyo na P57,396.85. Binabanggit ang equitable considerations, pinagtibay ng Korte na ito ang pagpapaliban ng pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng judgment creditor sa batayan na ang validity ng auction sale ay isang isyu na nangangailangan ng pre-emptive resolution upang maiwasan ang kawalan ng katarungan. Sa kaso ng Barican v. Intermediate Appellate Court,[44] sa kabilang banda, pinasiyahan ng Korte na ang tungkulin ay tumitigil na maging ministerial kung saan ang ari-arian na nakasanla ay, sa pansamantala, naibenta sa mga ikatlong partido na umako sa pagkakautang ng mortgagor at kumuha ng possession ng ari-arian. Sa Sulit v. Court of Appeals,[45] ang pagkabigo ng mortgagee na ihatid ang surplus mula sa mga nalikom mula sa foreclosure sale na katumbas ng hindi bababa sa 40% ng utang sa mortgage ay natagpuan din na sapat na katwiran para sa hindi pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad.

    Ang Spouses Tolosa ay nagpatawag sa pasya ng Korte sa Barican na hindi naman, gayunpaman, sa lahat ng apat na sulok sa kaso sa bangko. Bukod sa katotohanan na ang Spouses Tolosa ay tila nanatili sa possession ng mga nasabing realties, walang pagpapakita sa rekord na ang mga ari-ariang ito ay, sa pansamantala, nakuha o inilipat sa mga ikatlong tao na ang adverse possession at/o interes ay magbibigay katwiran sa hindi pagpapalabas ng writ of possession na hinahangad ng UCPB. Wala ring pagpapakita na ang mga ari-ariang nakasanla ay naibenta sa isang hindi pangkaraniwang mababang presyo o na ang foreclosure sale ay dinaluhan ng mga iregularidad, ang pasya sa Cometa ay maliit din ang pakinabang sa layunin ng Spouses Tolosa. Sa kabila ng pagpipilit ng huli sa dapat na prima facie invalidity ng kanilang obligasyon sa mortgage at ang mga paglilitis sa foreclosure, natuklasan namin na tama ang CA na umiwas sa nasabing mga isyu dahil hindi pa sila definitively naresolba sa Case No. 6180.

    Ang Spouses Tolosa ay parehong wala sa sanga sa pag-asa sa Sulit na nakabatay sa pagkakaroon ng surplus mula sa mga nalikom na nalikom sa foreclosure sale. Dahil isinasaalang-alang na ang kanilang obligasyon sa mortgage ay kinompyut ng UCPB sa isang aggregate na P24,253,847.64, kasama ang mga interes, multa at iba pang mga singil, ang P17,240,000.00 na nalikom sa foreclosure sale ng mga ari-ariang nakasanla ay malinaw na walang iniwang surplus na pag-usapan sa kaso. Ang Spouses Tolosa ay, siyempre, nais nating maniwala na, kung wala ang invalid na mga interes at singil na ipinataw ng UCPB, ang kanilang obligasyon ay umabot lamang sa P14,041,000.00 at mangangahulugan ng isang surplus na P3,199,000.00 mula sa mga nalikom na nalikom sa foreclosure sale.[46]  Tulad ng usapin ng invalidity ng kanilang obligasyon sa mortgage kung saan ito ay hindi maiiwasang nakaugnay, gayunpaman, ang isyung ito ay hindi pa naresolba sa Case No. 6180 at, para sa nasabing dahilan, ay hindi maaaring magbigay katwiran sa hindi pagpapalabas ng writ of possession pabor sa UCPB.

    Sa anumang rate, ang eksepsiyon na ginawa sa Sulit ay naging hindi naaangkop kung saan, tulad dito, ang panahon upang tubusin ay nag-expire na o kapag ang pagmamay-ari sa ari-arian ay napagsama na pabor sa mortgagee-purchaser.[47] Sa pagkakaroon ng consolidated na pagmamay-ari nito sa mga nasabing ari-arian matapos mabigo ang Spouses Tolosa na gamitin ang kanilang karapatan sa redemption, ang UCPB ay tama na natagpuan ng CA na may karapatan sa isang writ of possession. Dahil ang anumang katanungan tungkol sa validity ng mortgage o foreclosure nito ay hindi maaaring maging isang legal na batayan para sa pagtanggi sa isang writ of possession,[48] ang ministerial na tungkulin ng RIC na mag-isyu ng parehong writ ay hindi sa anumang paraan ginawang discretionary ng pagpapatuloy ng Civil Case No. 6180. Habang mayroong, ipinagkaloob, mga eksepsiyon sa mga naunang tuntunin gaya ng tinalakay sa itaas, wala sa kanila ang sapat na naitatag sa petisyon ng Spouses Tolosa.

    WHEREFORE, premises considered, ang petisyon ay DENIED dahil sa kawalan ng merito. Alinsunod dito, ang pinagtatalunang 31 Mayo 2007 na Desisyon at 21 Mayo 2008 na Resolusyon ng CA ay AFFIRMED in toto.

    SO ORDERED.

    Carpio, (Chairperson), Velasco, Jr.,* Brion, at Del Castillo,  JJ., sumasang-ayon.


    * Per Special Order No. 1437 dated 25 March 2013.

    [1] Lam v. Metropolitan Bank and Trust Company, G.R. No. 178881, 18 February 2008, 546 SCRA 200, 206.

    [2] Penned by CA Associate Justice Stephen C. Cruz and concurred in by Associate Justices Isaias P. Dicdican and Antonio L Villamor.

    [3] CA rollo, 31 May 2007 Decision in CA-G.R. SP No. 00593, pp. 226-235.

    [4] Id. at 234.

    [5] Records, CAD Case No. 3028, Parties’ 7 April 1997 Credit Agreement, pp. 38-44.

    [6] Deeds of Real Estate Mortgage, id. at 57-67.

    [7] UCPB’s 9 August 1999 Petition for Sale Under Act No. 3135, As Amended, id. at 53-55.

    [8] Spouses Tolosa’s 16 June 2000 Letter, id. at 72.

    [9] 4 January 2000 Certificate of Sale, id. at 6-8.

    [10] Id. at 163.

    [11] UCPB’s 22 January 2001 Affidavit of Consolidation, id. at 163-164.

    [12] UCPB’s TCTs and Tax Declarations, id. at 9-12.

    [13] UCPB’s 30 July 2004 Ex-Parte Petition, id. at 2-5.

    [14] RTC’s 23 September 2004 Notice of hearing, id. at 16.

    [15] Spouses Tolosa’s 29 May 2002 Amended Complaint, id. at 24-34.

    [16] Spouses Tolosa’s 8 November 2004 Opposition, id. at 20-23.

    [17] RTC’s 1 December 2004 Order, id. at 75-76.

    [18] UCPB’s 28 December 2004 Motion for Reconsideration, id. at 84-87.

    [19] RTC’s 31 January 2005 Order, id. at 88.

    [20] CA rollo, CA-G.R. SP No. 00593, UCPB’s 14 April 2005 Petition for Certiorari, pp. 2-11.

    [21] CA’s 31 May 2007 Decision, id. at 226-235.

    [22] Spouses Tolosa’s 22 June 2007 Motions for Reconsideration, id. at 242-255; 280-297.

    [23] CA’s 21 May 2008 Resolution, id. at 343-345.

    [24] Rollo, Spouses Tolosa’s 21 July 2008 Petition for Review, pp. 20-21.

    [25] Motos v. Real Bank (A Thrift Bank), Inc., G.R. No. 171386, 17 July 2009, 593 SCRA 216, 224.

    [26] Sagarbarria v. Philippine Business Bank, G.R. No. 178330, 23 July 2009, 593 SCRA 645, 651-652.

    [27] Metropolitan Bank & Trust Company v. Santos, G.R. No. 157867, 15 December 2009, 608 SCRA 222, 233.

    [28] Motos v. Real Bank (A Thrift Bank), Inc., supra, note 25 at 225 citing Metropolitan Bank and Trust Company v. Tan, G.R. No. 159934, 26 June 2008, 555 SCRA 502, 512.

    [29] Spouses Alex and Julie Lam v. Metropolitan Bank & Trust Company, G.R. No. 178881, 18 February 2008, 546 SCRA 200, 206.

    [30] Torbela v. Rosario, G.R. No. 140528, 7 December 2011, 661 SCRA 633, 683.

    [31] Fernandez v. Espinoza, G.R. No. 156421, 14 April 2008, 551 SCRA 136, 150.

    [32] Oliveros v. The Hon. Presiding Judge, RTC, Branch 24, Biñan, Laguna, G.R. No. 165963, 3 September 2007, 532 SCRA 109, 119.

    [33] Esperidion v. Court of Appeals, 523 Phil. 664, 667-668.

    [34] Idolor v. Court of Appeals, 490 Phil. 808, 814 (2005).

    [35] Metropolitan Bank and Trust Company v. Tan, G.R. No. 159934, 26 June 2008, 555 SCRA 502, 512.

    [36] SECTION 8. The debtor may, in the proceedings in which possession was requested, but not later than thirty days after the purchaser was given possession, petition that the sale be set aside and the writ of possession cancelled, specifying the damages suffered by him, because the mortgage was not violated or the sale was not made in accordance with the provisions hereof, and the court shall take cognizance of this petition in accordance with the summary procedure provided for in section one hundred and twelve of Act Numbered Four hundred and ninety-six; and if it finds the complaint of the debtor justified, it shall dispose in his favor of all or part of the bond furnished by the person who obtained possession. Either of the parties may appeal from the order of the judge in accordance with section fourteen of Act Numbered Four hundred and ninety-six; but the order of possession shall continue in effect during the pendency of the appeal.

    [37] Cua Lai Chu v. Laqui, G.R. No. 169190, 11 February 2010, 612 SCRA 227, 235.

    [38] The Truth in Lending Act.

    [39] Fortaleza v. Lapitan, G.R. No. 178288, 15 August 2012, 678 SCRA 469, 484.

    [40] Spouses Rempson & Milagros Samson v. Judge Mauricio M. Rivera, G.R. No. 154355, 20 May 2004, 428 SCRA 759, 769.

    [41] Torbela v. Spouses Andres Rosario and Lena Duque-Rosario, supra, note 30.

    [42] Fortaleza v. Lapitan, supra, note 39 at 485.

    [43] 235 Phil. 569 (1987).

    [44] 245 Phil. 316 (1988).

    [45] 335 Phil. 914 (1997).

    [46] Rollo, pp. 38-39.

    [47] Metropolitan Bank & Trust Co. v. Lamb Construction Consortium Corporation, G.R. No. 170906, 27 November 2009, 606 SCRA 159, 171, citing Saguan v. Philippine Bank of Communications, G.R. No. 159882, 23 November 2007, 538 SCRA 390.

    [48] Torhela v. Spouses Rosario, supra note 30.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Pagpapanatili ng Karapatan sa Pag-aari at Upa sa Panahon ng Redemption: Ano ang Dapat Malaman ng mga Nagpapaupa at Umuupa?

    Pananatili ng Karapatan ng Nagpautang sa Pag-aari at Upa sa Panahon ng Redemption

    G.R. No. 174436, January 23, 2013

    Sa mundo ng batas at ari-arian, maraming usapin ang maaaring pagtalunan, lalo na pagdating sa karapatan sa pag-aari. Paano kung ang ari-arian ay naisanla, na-foreclose, at mayroong umuupa? Sino ang may karapatan sa pag-aari at sa upa sa panahon ng redemption? Ito ang sentro ng kaso ng Juanita Ermitaño vs. Lailanie M. Paglas, kung saan tinukoy ng Korte Suprema ang mga karapatan ng nagpautang (mortgagor) at bumibili (purchaser) sa panahon ng redemption pagkatapos ng foreclosure sale. Ang kasong ito ay nagbibigay linaw sa umiiral na batas patungkol sa unlawful detainer at estoppel laban sa umuupa, at nagtuturo ng mahalagang aral para sa mga nagpapaupa, umuupa, at bumibili ng ari-arian sa foreclosure sale.

    Ang Legal na Konteksto ng Redemption at Unlawful Detainer

    Upang lubos na maunawaan ang kasong ito, mahalagang alamin ang ilang pangunahing konsepto sa batas ng Pilipinas. Una, ang redemption period ay ang panahon kung saan ang dating may-ari ng ari-arian na na-foreclose ay may karapatang bawiin ang kanyang ari-arian sa pamamagitan ng pagbabayad sa bumili sa foreclosure sale ng halagang kanyang ibinayad, kasama ang interes at gastos. Ayon sa Act No. 3135, na siyang batas na namamahala sa extrajudicial foreclosure ng real estate mortgages, karaniwang isang taon ang redemption period mula sa petsa ng rehistro ng sertipiko ng pagbebenta.

    Pangalawa, ang unlawful detainer ay isang uri ng kasong ejectment na isinusampa kapag ang isang tao ay ilegal na nagmamay-ari ng ari-arian pagkatapos mapaso o matapos ang kanyang karapatan na humawak nito. Sa konteksto ng pagpapaupa, ito ay karaniwang isinusampa kapag ang umuupa ay tumangging umalis sa ari-arian pagkatapos ng expiration ng kontrata ng upa o paglabag sa mga kondisyon nito.

    Pangatlo, ang estoppel laban sa umuupa ay isang legal na prinsipyo na nakasaad sa Section 2(b), Rule 131 ng Rules of Court. Ayon dito:

    Sec. 2. Conclusive presumptions. – The following are instances of conclusive presumptions:
    (b) The tenant is not permitted to deny the title of his landlord at the time of the commencement of the relation of landlord and tenant between them.

    Ibig sabihin, hindi maaaring itanggi ng umuupa ang titulo ng nagpapaupa sa simula ng kanilang relasyon bilang nagpapaupa at umuupa. Gayunpaman, mahalagang tandaan na limitado lamang ang estoppel na ito sa titulo ng nagpapaupa sa panahon ng simula ng relasyon. Hindi ito nangangahulugan na hindi maaaring itanggi ng umuupa ang titulo ng nagpapaupa kung ito ay nagbago o nagwakas pagkatapos ng simula ng relasyon.

    Ang Kwento ng Kaso Ermitaño vs. Paglas

    Nagsimula ang kaso sa isang kontrata ng upa sa pagitan ni Juanita Ermitaño (nagpapaupa) at Lailanie Paglas (umuupa) noong Nobyembre 1999. Umuupa si Paglas sa isang residential lot at bahay sa Davao City na pag-aari ni Ermitaño. Ang kontrata ay para sa isang taon, na may buwanang upa na P13,500.00. Nagbayad si Paglas ng P27,000.00 bilang security deposit.

    Hindi nagtagal, nalaman ni Paglas na isinangla ni Ermitaño ang ari-arian kay Charlie Yap noong Marso 1999, at na-foreclose na ito. Si Yap ang bumili sa foreclosure sale na nairehistro noong Pebrero 2000. Inalok ng kapatid ni Yap kay Paglas na bilhin ang ari-arian, at pumayag si Paglas. Noong Hunyo 2000, binili ni Paglas ang ari-arian mula kay Yap sa halagang P950,000.00, kahit na may karapatan pa si Ermitaño sa redemption.

    Bago pa man bumili si Paglas, nagsampa na si Ermitaño ng kaso para ipawalang-bisa ang mortgage kay Yap at ang sertipiko ng pagbebenta sa foreclosure. Samantala, nagpadala si Ermitaño ng demand letter kay Paglas noong Mayo 2000 at Marso 2001 para magbayad ng upa at umalis sa ari-arian. Hindi pinansin ni Paglas ang mga demand letter.

    Kaya naman, noong Agosto 2001, nagsampa si Ermitaño ng kasong unlawful detainer laban kay Paglas sa Municipal Trial Court in Cities (MTCC) ng Davao City.

    Ang Desisyon ng MTCC, RTC, at Court of Appeals

    • MTCC: Ibinasura ang kaso ni Ermitaño at pinagbayad si Ermitaño ng attorney’s fees at appearance fee kay Paglas.
    • RTC: Pinagtibay ang desisyon ng MTCC na ibasura ang unlawful detainer, ngunit binago ang desisyon sa pamamagitan ng pag-aalis ng attorney’s fees para kay Paglas at pag-uutos kay Paglas na magbayad kay Ermitaño ng 10 buwang upa (P135,000.00). Sinabi ng RTC na may karapatan si Paglas sa redemption at siya ang may karapatang tumanggap ng upa habang hindi pa tapos ang redemption period.
    • Court of Appeals (CA): Pinagtibay ang desisyon ng RTC, ngunit binago ulit. Inalis ang utos kay Paglas na magbayad ng P135,000.00, ngunit ibinalik ang attorney’s fees at litigation expenses para kay Paglas (binawasan ang halaga). Sang-ayon ang CA na hindi bad faith si Paglas sa pagbili ng ari-arian at may karapatan siyang umasa sa validity ng mortgage at foreclosure.

    Umapela si Ermitaño sa Korte Suprema.

    Ang Pasiya ng Korte Suprema

    Sa Korte Suprema, ang pangunahing tanong ay kung tama ba ang Court of Appeals sa pagbasura sa unlawful detainer case. Sinagot ito ng Korte Suprema sa pamamagitan ng paglilinaw sa karapatan sa pag-aari at upa sa panahon ng redemption.

    Binigyang-diin ng Korte Suprema na sa kasong unlawful detainer, ang tanging isyu ay kung sino ang may karapatan sa pisikal na pagmamay-ari ng ari-arian, hindi ang de jure na pagmamay-ari. Gayunpaman, maaaring talakayin ng korte ang isyu ng pagmamay-ari upang malaman kung sino ang may karapatang magmay-ari.

    Sinabi ng Korte Suprema na tama ang mga lower courts sa pag-presume ng validity ng mortgage at foreclosure sale. Para sa layunin ng unlawful detainer case, ito ang mananaig.

    Tinalakay din ng Korte Suprema ang argumento ni Ermitaño na hindi maaaring itanggi ni Paglas ang kanyang titulo bilang nagpapaupa dahil sa estoppel. Sumang-ayon ang Korte Suprema na limitado lamang ang estoppel sa titulo ng nagpapaupa sa simula ng relasyon. Dahil ang titulo ni Paglas ay nakuha niya pagkatapos ng simula ng relasyon sa pag-upa, hindi sakop ng estoppel ang kanyang pagbili ng ari-arian.

    Gayunpaman, sinabi ng Korte Suprema na kahit hindi estoppel si Paglas, hindi sapat na dahilan ang kanyang pagbili ng ari-arian para hindi siya magbayad ng upa kay Ermitaño sa panahon ng redemption. Binanggit ng Korte Suprema ang Section 7 ng Act No. 3135 at Section 32, Rule 39 ng Rules of Court. Ayon sa Korte Suprema:

    Pending expiration of the period of redemption, Section 7 of Act No. 3135…allows the purchaser at the foreclosure sale to take possession of the property only upon the filing of a bond…In Cua Lai Chu v. Laqui…this Court reiterated…that the purchaser at an extrajudicial foreclosure sale has a right to the possession of the property even during the one-year redemption period provided the purchaser files an indemnity bond.

    Dagdag pa:

    Sec. 32. Rents, earnings and income of property pending redemption. –…All rents, earnings and income derived from the property pending redemption shall belong to the judgment obligor until the expiration of his period of redemption.

    Kaya, sa panahon ng redemption, ang nagpautang pa rin ang may-ari at may karapatan sa possession at upa, maliban kung ang bumibili ay nag-file ng petition at bond para makuha ang possession. Dahil walang ebidensya na nag-file si Paglas ng petition at bond, at hindi rin siya nagbayad ng upa, wala siyang karapatang magmay-ari sa ari-arian sa panahon ng redemption.

    Ngunit, pagkatapos ng expiration ng redemption period noong Pebrero 23, 2001, at dahil hindi na-redeem ni Ermitaño ang ari-arian, naging ganap na ang pagmamay-ari ni Paglas. Kaya, naging moot na ang unlawful detainer case.

    Sa huli, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals na ibasura ang unlawful detainer, ngunit binago ang desisyon sa pamamagitan ng pag-uutos kay Paglas na magbayad kay Ermitaño ng 10 buwang upa (mula Mayo 2000 hanggang Pebrero 2001), binawasan ng security deposit na P27,000.00. Inalis din ang attorney’s fees at litigation expenses para kay Paglas.

    Praktikal na Implikasyon ng Kaso

    Ang kasong Ermitaño vs. Paglas ay nagbibigay ng mahalagang gabay sa mga sumusunod:

    • Mga Nagpapautang (Mortgagors): Sa panahon ng redemption pagkatapos ng foreclosure, mananatili kayo bilang may-ari at may karapatan sa possession at upa ng ari-arian, maliban kung ang bumibili ay nag-file ng petition at bond sa korte. Mahalagang malaman ang inyong karapatan sa redemption at gamitin ito kung kinakailangan.
    • Mga Bumibili (Purchasers) sa Foreclosure Sale: Kung nais ninyong magmay-ari ng ari-arian sa panahon ng redemption, kailangan ninyong mag-file ng petition at bond sa korte. Kung hindi, hindi kayo entitled sa possession o upa hanggang matapos ang redemption period at maging ganap na ang inyong pagmamay-ari.
    • Mga Umuupa (Tenants): Ang estoppel laban sa inyo ay limitado lamang sa titulo ng nagpapaupa sa simula ng relasyon sa pag-upa. Kung magbago ang pagmamay-ari ng ari-arian pagkatapos nito, maaari ninyong itanggi ang dating titulo ng nagpapaupa. Gayunpaman, kailangan pa rin ninyong magbayad ng upa sa may karapatan sa upa sa panahon ng redemption.

    Mga Mahalagang Aral Mula sa Kaso

    • Karapatan sa Redemption: Ang nagpautang ay may mahalagang karapatan sa redemption na dapat protektahan.
    • Posisyon sa Panahon ng Redemption: Ang nagpautang ang may karapatan sa possession at upa sa panahon ng redemption, maliban kung may court order na nag-uutos na ibigay ito sa bumibili.
    • Estoppel ng Umuupa: Ang estoppel laban sa umuupa ay limitado lamang sa titulo ng nagpapaupa sa simula ng relasyon.
    • Mootness ng Unlawful Detainer: Ang unlawful detainer case ay maaaring maging moot kung magbago ang sitwasyon ng pagmamay-ari habang nakabinbin ang kaso.

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    Tanong 1: Ano ang ibig sabihin ng redemption period?
    Sagot: Ito ang panahon kung saan ang dating may-ari ng ari-arian na na-foreclose ay may karapatang bawiin ang ari-arian sa pamamagitan ng pagbabayad sa bumibili sa foreclosure sale.

    Tanong 2: Sino ang may karapatan sa upa sa panahon ng redemption?
    Sagot: Ang dating may-ari (nagpautang) ang may karapatan sa upa sa panahon ng redemption, maliban kung may court order na nagbibigay nito sa bumibili.

    Tanong 3: Maaari bang paalisin ang umuupa sa panahon ng redemption?
    Sagot: Oo, kung may valid ground para sa unlawful detainer, tulad ng hindi pagbabayad ng upa o pagpaso ng kontrata. Ngunit, kailangan sundin ang tamang proseso ng batas.

    Tanong 4: Ano ang dapat gawin ng bumibili sa foreclosure sale kung gusto niyang magmay-ari agad sa ari-arian?
    Sagot: Kailangan mag-file ng petition at magbigay ng bond sa korte upang makuha ang possession sa panahon ng redemption.

    Tanong 5: Paano kung binili ng umuupa ang ari-arian sa foreclosure sale? Kailangan pa rin ba niyang magbayad ng upa sa dating may-ari sa panahon ng redemption?
    Sagot: Oo, maliban kung may court order na nag-aalis ng obligasyon na magbayad ng upa. Hanggang hindi pa tapos ang redemption period at hindi pa ganap ang kanyang pagmamay-ari, maaaring may obligasyon pa rin siyang magbayad ng upa sa dating may-ari.

    Naranasan mo ba ang ganitong sitwasyon o may katanungan ka pa tungkol sa karapatan sa ari-arian at redemption? Huwag mag-atubiling kumonsulta sa eksperto. Ang ASG Law ay may mga abogado na dalubhasa sa real estate litigation at handang tumulong sa iyo. Makipag-ugnayan dito o mag-email sa amin sa hello@asglawpartners.com para sa konsultasyon. Kami sa ASG Law ay handang magbigay ng legal na gabay na kailangan mo.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Stay Order sa Corporate Rehabilitation: Hindi Umaatras sa Nakaraang Foreclosure

    Hindi Naaapektuhan ng Stay Order ang Foreclosure na Nauna Pa

    G.R. No. 173610 at G.R. No. 174132 – Town and Country Enterprises, Inc. vs. Metropolitan Bank and Trust Co.

    Sa mundo ng negosyo, hindi maiiwasan ang mga pagsubok pinansyal. Minsan, ang isang kumpanya ay nahaharap sa sitwasyon kung saan hindi na nito kayang bayaran ang mga utang nito, na maaaring humantong sa corporate rehabilitation. Sa kabilang banda, ang mga nagpapautang ay may karapatang mabayaran, at ang foreclosure ay isang paraan para mabawi ang kanilang pondo kung hindi makabayad ang umutang. Ngunit ano ang mangyayari kung ang isang kumpanya na nasa proseso ng rehabilitation ay mayroon nang na-foreclose na ari-arian bago pa man magsimula ang rehabilitation? Maaari bang pigilan ng stay order sa rehabilitation ang pag-isyu ng writ of possession para sa na-foreclose na ari-arian?

    Sa kaso ng Town and Country Enterprises, Inc. vs. Metropolitan Bank and Trust Co., nilinaw ng Korte Suprema ang sagot. Ang pangunahing isyu dito ay kung ang stay order na inisyu sa rehabilitation proceedings ng Town and Country Enterprises, Inc. (TCEI) ay maaaring humadlang sa Metropolitan Bank and Trust Co. (Metrobank) na makakuha ng writ of possession para sa mga ari-arian na na-foreclose na bago pa man ang rehabilitation. Aalamin natin ang detalye ng kasong ito at ang mahalagang aral na mapupulot dito.

    Ang Legal na Konteksto: Corporate Rehabilitation, Foreclosure, at Writ of Possession

    Mahalagang maunawaan ang mga legal na prinsipyo na nakapaloob sa kasong ito. Ang corporate rehabilitation ay isang proseso kung saan tinutulungan ang isang kumpanya na nahihirapan sa pinansyal na muling ayusin ang kanyang operasyon at utang upang maiwasan ang tuluyang pagkalugi. Isa sa mga pangunahing kasangkapan sa rehabilitation ay ang stay order. Ayon sa Interim Rules of Procedure on Corporate Rehabilitation, ang stay order ay nagpapahinto sa lahat ng paghahabol at aksyon laban sa kumpanya na nasa rehabilitation simula sa petsa ng pag-isyu nito hanggang sa matapos ang proseso ng rehabilitation.

    Sa kabilang banda, ang foreclosure ay ang legal na proseso kung saan binabawi ng nagpautang ang ari-arian na ginawang collateral (sangla) dahil hindi nakabayad ang umutang. Sa kaso ng extrajudicial foreclosure, na isinagawa sa ilalim ng Act No. 3135 (An Act to Regulate the Sale of Property Under Special Powers Inserted In or Annexed to Real-Estate Mortgages), hindi na kailangan ang pormal na demanda sa korte para ma-foreclose ang ari-arian. Pagkatapos ng foreclosure sale at kung walang redemption na naganap sa loob ng takdang panahon, ang bumili sa foreclosure sale ay may karapatan sa writ of possession. Ito ay isang utos ng korte na nag-uutos sa sheriff na ibigay ang pisikal na pagmamay-ari ng ari-arian sa bumili.

    Ayon sa Section 7 ng Act No. 3135, ang bumibili sa foreclosure sale ay maaaring humiling sa korte ng writ of possession kahit pa sa loob ng redemption period. Pagkatapos ng redemption period, lalo na kung walang redemption na naganap, ang karapatan ng bumibili sa writ of possession ay nagiging absolute at ministerial na tungkulin na lamang ng korte na i-isyu ito. Ibig sabihin, hindi na kailangan pang patunayan ang karapatan sa writ of possession maliban sa pagpapakita ng titulo at certificate of sale.

    Mahalaga ring tandaan ang Section 47 ng Republic Act No. 8791 (General Banking Law of 2000) na nagtatakda ng mas maikling redemption period para sa mga juridical persons (tulad ng korporasyon) na nagmamay-ari ng ari-arian na na-foreclose. Ayon dito, ang redemption period para sa mga korporasyon ay tatlong (3) buwan lamang mula sa petsa ng foreclosure sale o registration ng certificate of foreclosure sale, alinman ang mas maaga.

    Sa kaso ng TCEI, ang batas na umiiral noong panahon ng foreclosure ay ang RA 8791. Kaya naman, ang redemption period na dapat sundin ay ang tatlong buwan na itinakda ng batas na ito.

    Paghimay sa Kaso ng Town and Country Enterprises vs. Metrobank

    Ang Town and Country Enterprises, Inc. (TCEI) ay umutang ng P12,000,000.00 sa Metropolitan Bank and Trust Co. (Metrobank). Bilang seguridad sa utang, isinangla ng TCEI ang 20 parsela ng lupa. Dahil hindi nakabayad ang TCEI, na-foreclose ng Metrobank ang mga ari-arian at binili ito sa public auction noong November 7, 2001. Nairehistro ang Certificate of Sale noong April 10, 2002.

    Hindi ibinigay ng TCEI ang pagmamay-ari ng ari-arian sa Metrobank, kaya nag-file ang Metrobank ng petisyon para sa writ of possession sa Regional Trial Court (RTC) sa Imus, Cavite. Samantala, nag-file naman ang TCEI ng petisyon para sa corporate rehabilitation sa parehong korte, na umuupo bilang Special Commercial Court, dahil umano sa hirap na pinansyal na dulot ng Asian financial crisis. Nag-isyu ang Rehabilitation Court ng stay order noong October 8, 2002.

    Dahil sa stay order, hiniling ng TCEI na suspindihin ang proceedings para sa writ of possession. Pinagbigyan ito ng RTC. Umapela ang Metrobank sa Court of Appeals (CA), at pinaboran ng CA ang Metrobank, na nag-uutos sa RTC na ipagpatuloy ang proceedings para sa writ of possession. Samantala, inaprubahan naman ng Rehabilitation Court ang rehabilitation plan ng TCEI noong March 29, 2004, na nagbibigay sa TCEI ng moratorium (palugit) sa pagbabayad ng utang.

    Sa kabila ng stay order at rehabilitation plan, nagpatuloy ang Metrobank sa pagproseso ng writ of possession. Nag-isyu ang RTC ng order na nagbibigay ng writ of possession sa Metrobank noong January 11, 2005. Umapela muli ang TCEI sa CA, ngunit muling natalo. Umapela pa sila sa Korte Suprema, na kinatigan din ang Metrobank.

    Ayon sa Korte Suprema, mahalaga na ang foreclosure sale ay naganap noong November 7, 2001, at ang redemption period ay nag-expire noong February 6, 2002, bago pa man nag-file ang TCEI ng petisyon para sa rehabilitation noong October 1, 2002 at nag-isyu ng stay order noong October 8, 2002. Dahil dito, noong inisyu ang stay order, ang Metrobank ay ganap nang may-ari ng mga ari-arian. Binigyang-diin ng Korte Suprema ang sumusunod:

    “By the time that the Rehabilitation Court issued the 8 October 2002 Stay Order in SEC Case No. 023-02, it cannot, therefore, be gainsaid that Metrobank had long acquired ownership over the subject realties.”

    Idinagdag pa ng Korte Suprema na ang tungkulin ng korte na mag-isyu ng writ of possession ay ministerial, lalo na pagkatapos ng redemption period at kung walang redemption na naganap. Hindi rin umano makakahadlang ang rehabilitation receiver sa pag-isyu ng writ of possession dahil ang kanyang tungkulin ay protektahan ang interes ng korporasyon at mga creditors, at hindi maging “third party” na may adverse claim sa ari-arian.

    “If the purchaser at the foreclosure sale, upon posting of the requisite bond, is entitled to a writ of possession even during the redemption period under Section 7 of Act 3135, as amended, it has been consistently ruled that there is no reason to withhold said writ after the expiration of the redemption period when no redemption is effected by the mortgagor.”

    Praktikal na Implikasyon: Ano ang Aral Mula sa Kaso?

    Ang kasong ito ay nagbibigay ng mahalagang aral para sa mga negosyo at mga nagpapautang. Para sa mga negosyo, mahalagang maging maingat sa pagkuha ng utang at siguraduhing kayang bayaran ito. Kung nahaharap sa problema sa pananalapi, mas maiging kumunsulta agad sa mga eksperto upang makahanap ng solusyon bago pa man umabot sa foreclosure.

    Para naman sa mga nagpapautang, ang kasong ito ay nagpapatibay sa kanilang karapatan na mabawi ang kanilang pondo sa pamamagitan ng foreclosure kung hindi makabayad ang umutang. Mahalaga ring sundin ang tamang proseso ng foreclosure at tiyakin na naipatutupad ang mga legal na deadlines, tulad ng redemption period.

    Mahahalagang Aral:

    • Ang stay order sa corporate rehabilitation ay hindi retroaktibo. Hindi nito maaapektuhan ang mga legal na proseso na kumpleto na bago pa man magsimula ang rehabilitation proceedings, tulad ng foreclosure at pag-expire ng redemption period.
    • Ang karapatan sa writ of possession pagkatapos ng redemption period ay absolute at ministerial. Hindi ito maaaring hadlangan ng stay order sa rehabilitation kung ang foreclosure ay nauna pa.
    • Mahalaga ang timeline sa mga legal na proseso. Ang mga aksyon na naisagawa bago ang stay order ay mananatiling valid at enforceable.

    Mga Madalas Itanong (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang corporate rehabilitation?
    Sagot: Ito ay isang legal na proseso para tulungan ang isang kumpanya na nahihirapan sa pananalapi na muling ayusin ang kanyang operasyon at utang para maiwasan ang tuluyang pagkalugi.

    Tanong 2: Ano ang stay order?
    Sagot: Ito ay isang utos ng korte sa rehabilitation proceedings na nagpapahinto sa lahat ng paghahabol at aksyon laban sa kumpanya na nasa rehabilitation.

    Tanong 3: Ano ang foreclosure?
    Sagot: Ito ang legal na proseso kung saan binabawi ng nagpautang ang ari-arian na ginawang sangla dahil hindi nakabayad ang umutang.

    Tanong 4: Ano ang writ of possession?
    Sagot: Ito ay isang utos ng korte na nag-uutos sa sheriff na ibigay ang pisikal na pagmamay-ari ng ari-arian sa bumili sa foreclosure sale.

    Tanong 5: Maaari bang pigilan ng stay order ang writ of possession?
    Sagot: Hindi, kung ang foreclosure at expiration ng redemption period ay naganap na bago pa man ang stay order.

    Tanong 6: Ano ang redemption period sa foreclosure?
    Sagot: Ito ang panahon kung saan maaaring tubusin ng umutang ang kanyang ari-arian pagkatapos ng foreclosure sale. Para sa mga korporasyon, ito ay tatlong (3) buwan sa ilalim ng RA 8791.

    Tanong 7: Ano ang mangyayari kung hindi natubos ang ari-arian sa loob ng redemption period?
    Sagot: Mawawalan ng karapatan ang umutang sa ari-arian, at magiging ganap na ang pagmamay-ari ng bumili.

    Naranasan mo ba ang ganitong sitwasyon o may katanungan ka tungkol sa corporate rehabilitation, foreclosure, o writ of possession? Huwag mag-atubiling kumonsulta sa eksperto. Ang ASG Law ay may mga abogado na dalubhasa sa mga usaping ito at handang tumulong sa iyo. Makipag-ugnayan sa amin ngayon para sa konsultasyon. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming contact page dito.




    Source: Supreme Court E-Library

    This page was dynamically generated

    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)

  • Proteksyon Mo sa Writ of Possession: Gabay Mula sa Madriaga vs. China Bank

    Ang Importansya ng Due Process sa Ex Parte Writ of Possession

    n

    G.R. No. 192377, July 25, 2012

    n

    Naranasan mo na bang mawala ang iyong ari-arian dahil sa isang utos ng korte na parang biglaan lang dumating? Sa Pilipinas, may proseso na tinatawag na writ of possession, isang legal na instrumento na nagbibigay-daan sa isang partido na mabawi ang pagmamay-ari ng ari-arian. Ngunit paano kung ikaw ay naapektuhan nito nang hindi ka nabigyan ng pagkakataong magpaliwanag? Ito ang sentrong isyu sa kaso ng Cesar V. Madriaga, Jr. v. China Banking Corporation, kung saan tinalakay ng Korte Suprema ang limitasyon at tamang proseso sa pag-isyu ng ex parte writ of possession, lalo na kung mayroong ibang partido na nagke-claim ng karapatan sa ari-arian.

    nn

    Ang Legal na Konteksto ng Writ of Possession

    n

    Ang writ of possession ay isang utos ng korte na nag-uutos sa sheriff na ibigay ang pagmamay-ari ng isang ari-arian sa taong may karapatan dito. Madalas itong ginagamit sa mga kaso ng foreclosure, kung saan ang bangko o nagpautang ay naghahabol ng ari-arian matapos mabigo ang umutang na bayaran ang kanyang obligasyon. Ayon sa Section 7 ng Act 3135, pinapayagan ang bumibili sa auction sale na maghain ng ex parte na petisyon para sa writ of possession. Ang ex parte ay nangangahulugang isang panig lamang, at hindi kinakailangan ang pahintulot o pagdinig mula sa kabilang partido.

    n

    Ayon sa Section 7 ng Act 3135:

    n

    Sec. 7. Possession during redemption period. – In any sale made under the provisions of this Act, the purchaser may petition the Court of First Instance of the province or place where the property or any part thereof is situated, to give him possession thereof during the redemption period, furnishing bond in an amount equivalent to the use of the property for a period of twelve months, to indemnify the debtor in case it be shown that the sale was made without violating the mortgage or without complying with the requirements of this Act. Such petition shall be made under oath and filed in form of an ex parte motion…

    n

    Gayunpaman, may limitasyon ang ex parte writ of possession. Hindi ito maaaring gamitin kung mayroong third party na humahawak sa ari-arian na may sariling karapatan na iba sa umutang. Ito ay nakasaad sa Section 33, Rule 39 ng Rules of Court:

    n

    “Sec. 33. Deed and possession to be given at expiration of redemption period; by whom executed or given. – x x x The possession of the property shall be given to the purchaser or last redemptioner by the same officer unless a third party is actually holding the property adversely to the judgment obligor.”

    n

    Ang third party na tinutukoy dito ay hindi lamang basta nakatira sa ari-arian, kundi mayroong legal na basehan para dito, tulad ng co-owner, tenant, o usufructuary. Sa madaling salita, kung ang iyong pag-angkin sa ari-arian ay hindi lamang nagmula sa dating may-ari (ang umutang), kundi mayroon kang sariling titulo o karapatan, hindi basta-basta ka maaalis sa pamamagitan ng ex parte writ of possession.

    nn

    Ang Kwento ng Kaso: Madriaga vs. China Bank

    n

    Nagsimula ang lahat noong 1991 nang magkasundo ang mag-asawang Trajano at si Cesar Madriaga, Sr. na bilhin ng huli ang dalawang ari-arian sa Bulacan. Matapos mabayaran ni Madriaga, Sr. ang buong halaga, nagpirmahan ng Deed of Absolute Sale noong 1992. Ngunit hindi naibigay ng mga Trajano ang titulo, kaya kinasuhan sila ni Madriaga, Sr. para sa specific performance.

    n

    Nagkasundo ang mga partido sa korte at inaprubahan ito noong 1994. Napagkasunduan na kukuha ng loan ang mga Trajano sa bangko gamit ang ari-arian bilang mortgage, at gagamitin ang pera para bayaran si Madriaga, Sr. Ngunit muling nabigo ang mga Trajano na tumupad sa kasunduan. Kaya, nag-isyu ang korte ng writ of execution at na-levy ang ari-arian. Sa auction sale, si Madriaga, Sr. ang nanalo at nabigyan ng titulo noong 1997.

    n

    Samantala, noong 1995, bago pa man manalo si Madriaga, Sr. sa auction, umutang din pala ang mga Trajano sa China Bank at ginamit muli ang parehong ari-arian bilang mortgage! Hindi nakabayad ang mga Trajano, kaya ipina-foreclose ng China Bank ang mortgage noong 1997 at nakuha rin ang titulo.

    n

    Noong 2002, nag-file ang China Bank ng ex parte na petisyon para sa writ of possession sa korte sa Malolos. Ito ay laban sa “Sps. Trajano and/or all persons claiming rights under their name.” Naaprubahan ang petisyon at na-serve kay Madriaga, Sr. Nag-oppose si Madriaga, Sr., ngunit hindi siya pinakinggan ng korte. Kaya, nag-file ang kanyang anak na si Cesar Madriaga, Jr. (bilang kapalit ng kanyang ama na namatay na) ng certiorari sa Court of Appeals, ngunit natalo rin sila.

    n

    Umabot ang kaso sa Korte Suprema. Ang pangunahing argumento ni Madriaga, Jr. ay hindi siya dapat basta-basta paalisin sa ari-arian gamit ang ex parte writ of possession dahil mayroon siyang sariling karapatan na nakuha mula sa execution sale, hindi lamang nagmula sa mga Trajano. Iginiit niya na hindi nabigyan ng due process ang kanyang ama dahil hindi ito naabisuhan sa petisyon ng China Bank.

    n

    Ayon sa Korte Suprema:

    n

    “Indeed, the proceeding in a petition for a writ of possession is ex parte and summary in nature. It is a judicial proceeding brought for the benefit of one party only and without notice by the court to any person adversely interested. It is a proceeding wherein relief is granted without affording the person against whom the relief is sought the opportunity to be heard. No notice is needed to be served upon persons interested in the subject property.”

    n

    Gayunpaman, binigyang-diin din ng Korte na kahit ex parte ang proseso, hindi nangangahulugang walang remedyo ang apektadong partido. Maaari pa rin silang magsampa ng hiwalay na kaso para kwestyunin ang mortgage at foreclosure sale. Sa kasong ito, kinatigan ng Korte Suprema ang China Bank.

    n

    Paliwanag ng Korte, bagama’t nasa posesyon si Madriaga, Sr. ng ari-arian, ang kanyang karapatan ay nagmula pa rin sa transaksyon nila ng mga Trajano. Hindi siya maituturing na third party na humahawak ng ari-arian adversely o salungat sa karapatan ng mga Trajano bilang umutang. Dahil dito, tama lang na nag-isyu ang korte ng ex parte writ of possession.

    n

    Dagdag pa ng Korte, moot na rin ang isyu dahil naipatupad na ang writ of possession at naalis na si Madriaga, Sr. sa ari-arian. Ang tanging natitirang lunas para kay Madriaga, Jr. ay ang kasong isinampa niya para sa specific performance, nullification of title, at reconveyance, kung saan maaaring plantsahin ang lahat ng isyu sa pagmamay-ari.

    nn

    Praktikal na Implikasyon: Ano ang Dapat Mong Gawin?

    n

    Ang kasong Madriaga vs. China Bank ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na sa mga may ari-arian at mga nagpapautang:

    n

      n

    • Para sa mga Bumibili ng Ari-arian: Siguraduhing malinis at walang problema ang titulo ng ari-arian bago bumili. Mag-imbestiga at alamin kung mayroong naka-rehistrong mortgage o ibang pag-angkin sa ari-arian.
    • n

    • Para sa mga Nagpapautang (Banks): Maging maingat sa pag-apruba ng loan na may collateral na ari-arian. Suriin ang titulo at kasaysayan ng ari-arian. Kung mayroong lis pendens o ibang abiso, mag-imbestiga nang mas malalim.
    • n

    • Para sa mga May Ari-arian na Nasa Foreclosure: Alamin ang iyong mga karapatan. Kung mayroong writ of possession, huwag basta sumuko. Kumonsulta agad sa abogado upang malaman kung may legal na batayan para kontrahin ito.
    • n

    • Para sa mga Third Party na Nagke-claim ng Ari-arian: Kung ikaw ay isang third party na may sariling karapatan sa ari-arian na ipina-foreclose, mahalagang mapatunayan mo na ang iyong pag-angkin ay adverse o salungat sa karapatan ng umutang. Maghanda ng mga dokumento at ebidensya para suportahan ang iyong posisyon.
    • n

    nn

    Mahahalagang Aral Mula sa Kaso

    n

      n

    • Ex Parte Writ of Possession: Ito ay mabilisang proseso para mabawi ang pagmamay-ari sa foreclosure, ngunit may limitasyon.
    • n

    • Due Process: Kahit ex parte, hindi nangangahulugang walang remedyo ang apektadong partido. Maaaring magsampa ng hiwalay na kaso.
    • n

    • Third Party Claim: Kung mayroong third party na may adverse claim, maaaring hindi sapat ang ex parte writ of possession.
    • n

    • Importansya ng Imbestigasyon: Para sa mga bangko at bumibili ng ari-arian, mahalaga ang due diligence sa pag-imbestiga ng titulo.
    • n

    nn

    Mga Madalas Itanong (FAQs)

    n

    Tanong 1: Ano ang eksaktong ibig sabihin ng

  • Limitasyon sa Redemption Price: Ano ang Dapat Mong Malaman Tungkol sa Foreclosure sa Pilipinas

    Proteksyon Mo sa Redemption Price: Bakit Hindi Basta-basta Dapat Magbayad ng Sobra sa Foreclosure

    G.R. No. 183987, July 25, 2012

    INTRODUKSYON

    Naranasan mo na bang mangutang sa bangko gamit ang iyong ari-arian bilang kolateral? Marami sa atin ang dumadaan dito para matupad ang pangarap na bahay o makapagpatayo ng negosyo. Pero paano kung hindi natin kayang bayaran ang utang at mapunta sa foreclosure ang ating ari-arian? Kalimitan, mas mataas ang sisingilin ng bangko sa redemption price, at dito pumapasok ang tanong: tama ba ang lahat ng singilin na ito? Sa kaso ng Asiatrust Development Bank vs. Carmelo H. Tuble, nilinaw ng Korte Suprema ang limitasyon sa redemption price at pinrotektahan ang mga umuutang laban sa labis na singilin ng mga bangko.

    Ang kasong ito ay nagpapakita kung paano pinangalagaan ng Korte Suprema ang karapatan ng isang umuutang na tubusin ang kanyang ari-arian sa tamang halaga, at kung paano hindi maaaring basta-basta magdagdag ang bangko ng iba pang utang o interes na hindi dapat kasama sa redemption price.

    LEGAL NA KONTEKSTO

    Kapag ang isang umuutang ay hindi nakabayad sa kanyang obligasyon sa bangko na ginarantiyahan ng real estate mortgage, maaaring magsagawa ng foreclosure ang bangko. May dalawang uri ng foreclosure: judicial foreclosure, na dumadaan sa korte, at extrajudicial foreclosure, na isinasagawa sa labas ng korte batay sa kontrata ng mortgage at Act No. 3135. Sa kasong ito, extrajudicial foreclosure ang ginawa ng Asiatrust Bank.

    Ang Act No. 3135, o “An Act to Regulate the Sale of Property under Special Powers Inserted in or Annexed to Real Estate Mortgages,” ang pangunahing batas na namamahala sa extrajudicial foreclosure. Ayon sa batas na ito, ang umuutang ay may karapatang tubusin (right of redemption) ang ari-arian sa loob ng isang taon mula sa petsa ng pagpaparehistro ng certificate of sale. Ang halaga na dapat bayaran sa redemption price ay nakasaad sa Section 28, Rule 39 ng Rules of Court, na nagsasabing:

    “The judgment obligor, or redemptioner, may redeem the property from the purchaser, at any time within one (1) year from the date of the registration of the certificate of sale, by paying the purchaser the amount of his purchase, with one per centum per month interest thereon in addition, up to the time of redemption, together with the amount of any assessments or taxes which the purchaser may have paid thereon after purchase, and interest on such last named amount at the same rate; and if the purchaser be also a creditor having a prior lien to that of the redemptioner, other than the judgment under which such purchase was made, the amount of such other lien, with interest.”

    Ibig sabihin, ang redemption price ay binubuo ng: (1) halaga ng pagkakabili ng bangko sa ari-arian sa foreclosure sale (bid price), (2) interes na 1% kada buwan mula sa bid price hanggang sa redemption, at (3) anumang buwis o assessments na binayaran ng bangko pagkatapos ng foreclosure sale.

    Gayunpaman, dahil ang Asiatrust Bank ay isang bangko, binigyang-diin ng Korte Suprema na ang mas espesyal na batas, ang General Banking Law (Republic Act No. 337 noong panahon na iyon), ang dapat sundin pagdating sa redemption price. Ayon sa General Banking Law, ang redemption price ay ang halaga ng utang sa mortgage deed kasama ang interes na nakasaad sa mortgage.

    Bukod pa rito, may konsepto ng dragnet clause sa mortgage contract. Ito ay probisyon na nagpapahintulot na ang isang mortgage ay magsilbing seguridad hindi lamang sa kasalukuyang utang kundi pati na rin sa mga susunod pang utang ng umuutang sa bangko. Sa kasong ito, ginamit ng Asiatrust Bank ang dragnet clause para isama sa redemption price ang ibang utang ni Mr. Tuble maliban sa real estate loan.

    Ang mahalagang tanong dito ay: hanggang saan ang limitasyon ng bangko sa pagtukoy ng redemption price, lalo na kung may dragnet clause sa mortgage contract?

    PAGBUKAS NG KASO

    Si Carmelo Tuble ay dating vice-president ng Asiatrust Development Bank. Nang siya ay nagretiro, mayroon siyang iba’t ibang utang sa bangko, kabilang ang real estate loan, consumption loan, at salary loan. Ang real estate loan niya ay may mortgage sa kanyang ari-arian.

    Nang hindi nabayaran ni Tuble ang real estate loan, nagsagawa ng extrajudicial foreclosure ang Asiatrust Bank. Ang bid price ng bangko sa foreclosure sale ay P421,800. Ninais ni Tuble na tubusin ang kanyang ari-arian, ngunit nagulat siya nang singilin siya ng P1,318,401.91 bilang redemption price. Kasama sa redemption price na ito, bukod sa orihinal na utang at interes, ang 18% na taunang interes sa bid price, interes sa ibang promissory note (kahit walang nakasaad na interes dito), halaga ng sasakyan na Nissan Vanette na kinuha sa kanya ng bangko, at iba pang charges.

    Hindi sumang-ayon si Tuble sa redemption price na ito dahil sobra-sobra ang mga idinagdag na singilin. Nagsampa siya ng kaso sa Regional Trial Court (RTC) para mabawi ang labis na binayad niya.

    DESISYON NG RTC AT COURT OF APPEALS

    Pumabor ang RTC kay Tuble. Ayon sa RTC, labis at arbitraryo ang redemption price na sinisingil ng bangko. Hindi dapat isama sa redemption price ang halaga ng sasakyan dahil nabawi na ito ng bangko. Hindi rin dapat isama ang salary loan at car insurance dahil walang pruweba na mayroon siyang mga utang na ito. Hindi rin tama ang interes at penalty charges dahil walang nakasaad na interes sa Promissory Note para sa real estate loan. At pinakahuli, mali na singilin ang 18% na taunang interes sa bid price dahil ayon sa Act 3135 at Rules of Court, 1% lang kada buwan ang dapat na interes.

    Inapela ng Asiatrust Bank ang desisyon ng RTC sa Court of Appeals (CA), ngunit pinagtibay ng CA ang desisyon ng RTC.

    DESISYON NG KORTE SUPREMA

    Umakyat ang kaso sa Korte Suprema. Sinang-ayunan ng Korte Suprema ang desisyon ng CA at RTC. Ayon sa Korte Suprema, mali ang Asiatrust Bank sa pagdagdag ng 18% na taunang interes sa bid price at interes sa Promissory Note No. 0142.

    Binigyang-diin ng Korte Suprema na bagamat tama ang bangko na ang General Banking Law ang dapat sundin pagdating sa redemption price, hindi ito nangangahulugan na malaya na silang magdagdag ng kahit anong singilin.

    Ayon sa Korte Suprema, “Once the proceeds from the sale of the property are applied to the payment of the obligation, the obligation is already extinguished.” Ibig sabihin, nang na-foreclose na ang ari-arian at naibenta sa foreclosure sale, ang mortgage contract ay tapos na. Hindi na maaaring gamitin ng bangko ang dragnet clause sa mortgage contract para isama ang ibang utang sa redemption price. Kung may iba pang utang si Tuble, dapat hiwalay na itong singilin ng bangko sa pamamagitan ng ibang legal na aksyon.

    Dagdag pa ng Korte Suprema, kahit na ipagpalagay na may bisa pa ang dragnet clause, hindi pa rin nito papayagan ang 18% na taunang interes. Ayon sa Korte, ang mortgage contract ay kontrata ng adhesion, ibig sabihin, ang bangko ang naghanda nito at ang umuutang ay pumirma na lamang. Kaya, dapat itong bigyan ng interpretasyon na pabor sa umuutang.

    Sabi ng Korte Suprema, “any ambiguity is to be taken contra proferent[e]m, that is, construed against the party who caused the ambiguity which could have avoided it by the exercise of a little more care.” Dahil walang malinaw na nakasaad sa mortgage contract tungkol sa interes sa redemption price, hindi maaaring basta-basta magdagdag ang bangko ng 18% na interes.

    Sa huli, pinagtibay ng Korte Suprema ang desisyon na dapat ibalik ng Asiatrust Bank kay Tuble ang P845,805.49 na labis niyang binayad sa redemption price. Pinagtibay rin ang award ng moral at exemplary damages kay Tuble dahil sa hindi makatarungang pagtrato sa kanya ng bangko.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON

    Ang desisyon na ito ng Korte Suprema ay mahalaga para sa mga umuutang at mga bangko. Para sa mga umuutang, lalo na sa mga may real estate mortgage, mahalagang malaman ang mga sumusunod:

    • Limitado ang Redemption Price: Hindi maaaring basta-basta magdagdag ang bangko ng mga singilin sa redemption price. Ang dapat lang isama ay ang halaga ng utang sa mortgage deed, interes na nakasaad sa mortgage, at mga legal na gastos na may kaugnayan sa foreclosure.
    • Dragnet Clause ay Hindi Walang Limitasyon: Hindi maaaring gamitin ang dragnet clause para isama ang lahat ng utang sa redemption price, lalo na pagkatapos ng foreclosure sale.
    • Proteksyon ng Batas: May proteksyon ang batas para sa mga umuutang laban sa labis na singilin ng mga bangko sa redemption price. Kung sa tingin mo ay sobra ang sinisingil sa iyo, kumunsulta agad sa abogado.

    Para naman sa mga bangko, kailangan nilang maging maingat sa pagtukoy ng redemption price at sundin ang batas. Hindi dapat abusuhin ang dragnet clause para makapaningil ng labis sa mga umuutang.

    MGA MAHAHALAGANG ARAL

    • Alamin ang iyong karapatan sa redemption price.
    • Huwag basta-basta pumayag sa redemption price na sinisingil ng bangko kung sa tingin mo ay sobra ito.
    • Kumunsulta sa abogado kung may problema sa foreclosure at redemption.
    • Para sa mga bangko, sundin ang batas at maging makatarungan sa pagtukoy ng redemption price.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang ibig sabihin ng foreclosure?
    Sagot: Ang foreclosure ay isang legal na proseso kung saan kinukuha ng nagpautang (tulad ng bangko) ang ari-arian ng umuutang dahil hindi nakabayad sa utang na ginarantiyahan ng ari-arian na ito.

    Tanong 2: Ano ang redemption price?
    Sagot: Ito ang halaga na dapat bayaran ng umuutang para matubos niya ang kanyang ari-arian pagkatapos ma-foreclose. Kasama dito ang orihinal na utang, interes, at ilang gastos.

    Tanong 3: Maaari bang isama ng bangko ang lahat ng utang ko sa redemption price?
    Sagot: Hindi. Ayon sa kasong Asiatrust vs. Tuble, limitado lamang ang maaaring isama sa redemption price. Hindi maaaring basta-basta isama ang lahat ng utang, lalo na kung hindi ito direktang konektado sa mortgage.

    Tanong 4: Ano ang dragnet clause?
    Sagot: Ito ay probisyon sa mortgage contract na nagpapahintulot na ang mortgage ay magsilbing seguridad hindi lamang sa kasalukuyang utang kundi pati sa mga susunod pang utang.

    Tanong 5: Ano ang dapat kong gawin kung sa tingin ko ay labis ang sinisingil sa akin na redemption price?
    Sagot: Kumunsulta agad sa abogado. May karapatan kang kuwestyunin ang redemption price kung ito ay labis at hindi makatarungan.

    Tanong 6: Gaano katagal ang panahon para tubusin ang ari-arian pagkatapos ng foreclosure?
    Sagot: Karaniwan, isang taon mula sa petsa ng pagpaparehistro ng certificate of sale.

    Eksperto ang ASG Law sa mga usapin tungkol sa foreclosure at redemption. Kung mayroon kang katanungan o nangangailangan ng legal na tulong, huwag mag-atubiling makipag-ugnayan sa amin. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming contact page dito para sa konsultasyon.



    Source: Supreme Court E-Library
    This page was dynamically generated
    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)