Kategorya: Law on Contracts

  • Pagbabayad sa Kontrata: Kailan Dapat Bayaran ang Kontratista?

    Sa isang desisyon ng Korte Suprema, ipinaliwanag nito ang mga kondisyon para sa pagbabayad sa isang kontratista sa ilalim ng mga kasunduan sa konstruksyon. Pinagtibay ng Korte na kailangan munang matapos ang mga proyekto sa konstruksyon at maipasa ang mga kinakailangang dokumento bago ganap na maobliga ang may-ari na bayaran ang buong halaga ng kontrata. Gayunpaman, binigyang-diin din ng Korte na ang pagtanggap sa isang proyekto, kahit may mga iregularidad, ay nagpapawalang-bisa sa anumang mga pagtutol dito, at ang pagkabigong magbayad sa takdang panahon ay magreresulta sa pagbabayad ng liquidated damages.

    Kailan Dapat Magbayad: Usapin ng Kumpletong Trabaho at Usapan sa Kontrata

    Ang kasong ito ay nagsimula sa tatlong magkakahiwalay na kasunduan sa konstruksyon sa pagitan ng Southstar Construction and Development Corporation (Southstar) at Philippine Estates Corporation (PHES). Kinontrata ng PHES ang Southstar upang magsagawa ng iba’t ibang proyekto sa konstruksyon sa Jaro Estates, Iloilo City. Matapos makumpleto ng Southstar ang trabaho, naghain ito ng karaingan laban sa PHES nang tumanggi ang PHES na bayaran ang buong balanseng halaga ng kontrata, na sinasabing hindi nakumpleto ng Southstar ang trabaho at ang substandard work. Sa kasong ito, kailangan linawin ang mga obligasyon ng bawat partido sa mga kasunduan sa konstruksyon, kabilang ang pagkumpleto ng trabaho, mga kinakailangang dokumento, at angkop na pagbabayad.

    Ang unang isyu na tinalakay ay ang pagkumpleto ng apat na Eunice Units sa Chateaux Geneva. Naglabas ang PHES ng sertipiko ng pagkumpleto na nagpapahayag na ang mga unit ay 100% tapos na. Binigyang-diin ng Korte na ang pagkilala sa pagkumpleto ng PHES ay nagbigay-karapatan sa Southstar sa pagbabayad ng balanse, na epektibong nagwawaksi sa anumang mga pagtutol hinggil sa pagkumpleto. Ayon sa Artikulo 1235 ng Civil Code, “When the obligee accepts the performance, knowing its incompleteness or irregularity, and without expressing any protest or objection, the obligation is deemed fully complied with.” Dahil dito, ang PHES ay obligadong bayaran ang balanse na P623,732.95 para sa proyektong ito.

    Gayunpaman, para sa tatlong Model Houses sa Coastal Villas at sa Development of the Phase Entry sa Coastal Villas, hindi naglabas ang PHES ng anumang sertipikasyon ng pagkumpleto. Iginiit ng Korte ang mga pangangailangan sa Artikulo IV ng mga Kasunduan sa Konstruksyon, na tumutukoy na dapat magbigay ng sworn statement, guarantee bond, at mga guhit na “As-Built” ang Southstar. Nabanggit sa mga probisyon sa artikulong ito, partikular sa mga probisyon ng Article IV ng mga kasunduan sa konstruksyon, tinutukoy na:

    ARTICLE IV-TERMS OF PAYMENT

    x x x x
    4.2
    Ten Percent (10%) of each progress payment shall be retained by the OWNER until the full completion of the contract.
    4.3
    The full amount of retention shall be released by the OWNER to the CONTRACTOR, Thirty (30) days after the completion and acceptance of the works by the OWNER and submission by the contractor of the following:
    a)
    Contractor’s Sworn Statement showing that all taxes due from the CONTRACTOR, and all obligations on materials used and labor employed in connection with this contract have been duly paid.
    b)
    Guarantee Bond equivalent to Ten Percent (10%) of the Contract Price covering the period of one year after final completion and acceptance to answer for faulty and/or defective materials or workmanship as stated in Article IX.
    c)
    Three (3) Original, signed and sealed sets of prints of “As- Built” drawings.[68] (Emphasis and underscoring supplied)

    Bagama’t nabigo ang Southstar na ipakita ang pagsunod sa mga obligasyong ito, pinaninindigan ng Korte na karapat-dapat pa rin ang PHES na ipagpaliban ang 10% na retention money at pagbayaran ang balanseng kontrata ng kabuuang halaga para sa bawat nabanggit na pagtatayo.

    Binigyang-diin din ng Korte na ang pagkabigong kumpletuhin ang mga proyekto sa oras ay nagdulot ng liquidated damages. Ang Southstar ay naantala sa pagkumpleto ng tatlong Model Houses at ang Phase Entry, na nagbubunga ng P295,504.00 at P149,400.00, ayon sa pagkakabanggit. Ang mga damages na ito ay kinakalkula batay sa 0.1% ng halaga ng kontrata para sa bawat araw ng pagkaantala, tulad ng tinukoy sa Artikulo VII ng mga Kasunduan sa Konstruksyon. Sa madaling salita, ang Article VII ng nabanggit na mga kasunduan sa konstruksyon ay nagsasaad:

    ARTICLE VII – FAILURE TO COMPLETE WORK

    For failure to complete work, on completion dates, plus extension granted if any, the CONTRACTOR shall pay the OWNER liquidated damages equivalent to One Tenth of One Percent (0.1%) of the Total Contract Amount per calendar day of delay (including Sundays and Holidays) until the work is completed by the CONTRACTOR or a third party. Any sum which may be payable to the OWNER for such loss may be deducted from the amounts retained under Article VI.

    Bukod pa rito, ibinasura ng Korte ang mga karagdagang counterclaim ng PHES, kabilang ang para sa isang hiwalay na proyekto sa Lapu-Lapu City, Cebu, dahil ang mga counterclaim na ito ay pinahihintulutan at hindi nagbayad ang PHES para sa kinakailangang docket fees. Pinagtibay din ng Korte na walang mga karapat-dapat na claims para sa abugado fees dahil parehong nabigo ang Southstar at PHES na ganap na matupad ang kanilang mga obligasyon. Dahil ang Southstar at PHES ay kapwa nagkasala, walang sinuman ang maaaring gumana mula sa pagpapatupad ng stipulasyon sa pagbabayad ng abugado. Ito ay napaka kritikal, samakatuwid, ang mga pag-iintindi na may kaugnayan sa katuparan ng responsibilidad at mga kahihinatnan ng kabiguan na magsagawa o makumpleto ay inilalarawan at malinaw na kinikilala sa bahagi ng alinman sa mga partido sa kasunduan.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung dapat bang bayaran ng Philippine Estates Corporation (PHES) ang Southstar Construction and Development Corporation para sa balanseng halaga ng mga proyekto sa konstruksyon na isinagawa ng Southstar. Mayroon din itong kaugnayan kung ang mga probisyon na isinasaad sa kontrata ay dapat itaguyod sa mga bagay tungkol sa mga kasunduan ng partido at ligal na responsibilidad sa ganitong usapin.
    Ano ang epekto ng paglalabas ng PHES ng sertipiko ng pagkumpleto para sa mga Eunice Units? Nang maglabas ang PHES ng sertipiko ng pagkumpleto, epektibo nitong tinanggap ang trabaho na tapos na at isinuko ang karapatang tumutol sa anumang iregularidad. Ayon sa Korte Suprema, ginawang obligasyon ang PHES na bayaran ang balanse na P623,732.95 para sa proyektong ito.
    Ano ang mga kinakailangan na kailangang gawin ng Southstar upang makatanggap ng buong bayad? Ayon sa mga kasunduan sa konstruksyon, kailangang magbigay ang Southstar ng sworn statement, guarantee bond, at mga “As-Built” drawing. Sa partikular na probisyon na tumutukoy rito, hindi dapat tanggalin sa sinumang partido na magsagawa, itatag, at sundin ang nabanggit na partikular na mga tuntunin para sa pakikipag-ugnayan sa kontrata.
    Ano ang mangyayari kung nabigong kumpletuhin ng Southstar ang lahat ng mga kinakailangan? Ang PHES ay karapat-dapat na ipagpaliban ang 10% retention money hanggang sa makumpleto ng Southstar ang lahat ng mga kinakailangan. Gayunpaman, nananatiling obligadong bayaran ng PHES ang balanse ng mga halaga ng kontrata sa partikular na konstruksyon.
    Anong halaga ang pinaglilingkuran ng artikulo sa loob ng mga tuntunin at kundisyon ng kasunduan sa konstruksiyon kaugnay ng pagkakaroon ng katiyakan para sa paghahatid at serbisyo? May layunin ang kondisyong iyon na siguraduhin na makukumpleto nang buong husay ng Southstar ang nasabing pakikipag-ugnayan sa partikular na konstruksiyon. Gayundin, nag-iisyu ng babala upang maiwasan ang alinmang mga partido na maiwasan na isagawa o itatag, sundin ang nabanggit na mga partikular na tuntunin para sa usapin na nasa pakikipag-ugnayan.
    Bakit hindi iginawad ng Korte ang anumang bayad sa abugado sa alinmang partido? Ipinasiya ng korte na parehong nabigo ang Southstar at PHES na tuparin ang kanilang mga obligasyon. Dahil sa pagiging responsable sa magkabilang panig, hindi ipinagkaloob ang anumang bayad sa abugado, na nag-highlight sa kritikal na obligasyon at kinakailangan na ang parehong partido ay magsagawa ng mga responsibilidad sa ilalim ng mga tuntunin ng kasunduan.
    Sa ilalim ng ganitong usapin, anong posisyon ang isinasaad sa kabuuan ng pagkakapahintulot hinggil sa usapin na nangangailangan ng katiyakan na nakabalangkas sa kasunduan at probisyon para sa kapakinabangan o proteksyon ng isang usapin hinggil sa ganitong bagay? Tulad ng pinuna sa ilang bagay hinggil sa kasunduan at probisyon, isang konsiderasyon ng responsibilidad sa bahagi ni Southstar kaugnay sa karapatan sa paggampan sa loob ng probisyon kaugnay sa proteksyon na dapat dinisenyo nang eksklusibo at para lamang makinabang ang dalawang indibidwal sa pagbuo ng alinmang kategorya sa loob ng nabanggit na legal na obligasyon. Bagkus, ang lahat ng claim kaugnay ng gayong kategorya ay hindi pinapayagang malampasan.
    Ano ang ginawa sa mga karagdagang counterclaim ng PHES? Dahil ang karagdagang counterclaim para sa isang proyekto sa Cebu ay permissive at ang mga bayarin sa docket ay hindi binayaran, ibinasura ito ng Korte. Ipinagbigay-alam ng nasabing partikular na mga legal at konsiderasyon kaugnay ng responsibilidad kung bakit natutukoy ng Korte at nagkaloob ng pagsukat ng isang usapin sa anumang nabanggit na pakikipag-ugnayan sa batas ng kaso, at karagdagang ibinukod dito kaugnay ng alinman sa mga claim ng mga magkaibigan ay napapailalim sa gayong patakaran o desisyon sa bahagi ng iba pang claim.

    Ang desisyon na ito ay nagbibigay ng napakahalagang mga pananaw tungkol sa mga obligasyon at karapatan ng mga partido sa loob ng mga kasunduan sa konstruksyon. Nagbibigay-diin ito sa kahalagahan ng malinaw na dokumentasyon, pagsunod sa mga probisyon sa kontrata, at napapanahong komunikasyon sa pagitan ng mga kontratista at mga may-ari ng proyekto.

    Para sa mga katanungan tungkol sa aplikasyon ng ruling na ito sa mga partikular na pangyayari, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay ibinibigay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na patnubay na iniayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abugado.
    Source: Southstar Construction and Development Corporation v. Philippine Estates Corporation, G.R. No. 218966, August 01, 2022

  • Kawalang-Kakayahan sa Pagbasa at Kontrata: Proteksyon Laban sa Panloloko

    Ang kasong ito ay nagpapakita kung paano pinoprotektahan ng batas ang mga taong hindi marunong bumasa at sumulat sa mga kontratang maaaring mapanlinlang. Ipinasiya ng Korte Suprema na ang isang kasulatan ng bilihan ay walang bisa dahil napatunayang hindi naiintindihan ng nagbenta, na hindi marunong bumasa, ang nilalaman nito nang lagdaan niya ito. Ang desisyon na ito ay nagbibigay-diin sa responsibilidad ng mga taong nagpapatupad ng kontrata na tiyakin na ang lahat ng partido, lalo na ang mga may limitadong edukasyon, ay lubos na nakakaunawa sa kanilang pinapasok.

    Lola Fausta at ang Kasulatan: Kailan Nagiging Biktima ang Hindi Marunong Bumasa?

    Ang kaso ay nagsimula nang si Fausta Catungal, isang matandang babae na hindi marunong bumasa, ay naghain ng reklamo laban sa mag-asawang Eugenio de Vera at Rosalia Padilla. Ayon kay Fausta, niloko umano siya ng mag-asawa na lagdaan ang isang Deed of Extrajudicial Settlement Among Heirs with Absolute Sale, na naglilipat ng kanyang mga lupa sa kanila. Iginiit ni Fausta na sinamantala ng mag-asawa ang kanyang edad at kawalan ng kakayahan sa pagbasa upang siya ay papirmahin sa kasulatan. Ang Korte Suprema ay kinailangan na pagtibayin kung ang paglagda ni Fausta, sa kanyang kalagayan, ay malayang pagpapasya o resulta ng panlilinlang.

    Ang Artikulo 1332 ng Civil Code ay nagtatakda na kung ang isa sa mga partido ay hindi marunong bumasa, o kung ang kontrata ay nasa wikang hindi niya naiintindihan, at may alegasyon ng pagkakamali o panloloko, ang taong nagpapatupad ng kontrata ay dapat ipakita na ang mga tuntunin nito ay lubos na ipinaliwanag sa kanya. Kaugnay nito, sinabi sa kasong Leonardo v. Court of Appeals:

    Kung ang isa sa mga partido sa isang kontrata ay hindi marunong bumasa at may alegasyon ng panloloko, ang taong nagpapatupad ng kontrata ay dapat ipakita na ang mga tuntunin nito ay lubos na ipinaliwanag sa kanya. Kung ang isang partido ay hindi marunong bumasa, at siya ay nagpahayag sa kanyang tugon na nilagdaan niya ang voucher na pinag-uusapan nang hindi alam ang nilalaman nito na hindi ipinaliwanag sa kanya, ang kanyang pagmamakaawa ay katumbas ng pagkakamali o panloloko sa pagpapatupad ng voucher at ang bigat ng patunay ay naililipat sa kabilang partido. Kung hindi niya napatunayan ito, ang presumption ng pagkakamali ay mananatiling hindi napapabulaanan at controlling.

    Sa kasong ito, napatunayan ni Fausta na siya ay hindi marunong bumasa sa panahon ng pagpapatupad ng Deed. Nagbigay siya ng testimonya na sinuportahan ng kanyang anak na si Lourdes, at inamin din ng mga nasasakdal na alam nilang hindi marunong bumasa si Fausta. Samakatuwid, ayon sa Artikulo 1332, ang presumption ng panloloko o pagkakamali ay lumitaw. Kaya, responsibilidad na ng mag-asawang De Vera na patunayan na ipinaliwanag nila kay Fausta ang nilalaman ng Deed, bago siya pumirma rito.

    Sa kabila nito, nabigo ang mag-asawang De Vera na ipakita na lubos nilang ipinaliwanag kay Fausta ang nilalaman ng Deed. Hindi nila napatunayan na naintindihan ni Fausta ang kanyang pinapirmahan. Dahil dito, kinatigan ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals na walang bisa ang kasulatan ng bilihan. Ang kawalan ng kakayahan ni Fausta na maunawaan ang nilalaman ng dokumento ay sapat na upang mapawalang-bisa ang kanyang paglagda, at dahil dito, ang buong transaksyon.

    Bagamat ang mga notarized na dokumento ay may presumption ng regularidad, maaari pa rin itong pabulaanan kung may malinaw na ebidensya ng panloloko o pagkakamali. Sa kasong ito, dahil napatunayan ni Fausta na hindi niya naintindihan ang nilalaman ng Deed nang siya ay pumirma, nawala ang presumption ng regularidad ng kasulatan. Dahil dito, kinailangan ng mag-asawang De Vera na patunayan na ang Deed ay wastong ipinaliwanag kay Fausta, ngunit sila ay nabigo.

    Bilang resulta ng pagpawalang-bisa ng Deed, inutusan ng Korte Suprema ang mag-asawang De Vera na ibalik ang mga lupa sa mga tagapagmana ni Fausta at ni Genaro Catungal, ang kanyang kapatid na kasama rin sa Deed. Dagdag pa rito, pinagbayad din sila ng attorney’s fees at gastos sa paglilitis.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Kung wasto ba ang paglagda ni Fausta Catungal sa Deed of Extrajudicial Settlement Among Heirs with Absolute Sale, lalo na’t siya ay hindi marunong bumasa.
    Ano ang Artikulo 1332 ng Civil Code? Ito ay nagpoprotekta sa mga hindi marunong bumasa at nagtatakda na ang taong nagpapatupad ng kontrata ay dapat patunayan na ipinaliwanag niya ang nilalaman nito sa hindi marunong bumasa.
    Paano nakaapekto ang kawalan ng kakayahan ni Fausta sa kaso? Dahil hindi marunong bumasa si Fausta, lumitaw ang presumption ng panloloko o pagkakamali sa kanyang paglagda sa kasulatan.
    Ano ang kailangang patunayan ng mag-asawang De Vera? Kailangan nilang patunayan na lubos nilang ipinaliwanag kay Fausta ang nilalaman ng Deed bago siya pumirma rito.
    Bakit hindi nakatulong ang pagiging notarized ng Deed? Dahil napatunayan na may depekto ang consent ni Fausta, nawala ang presumption ng regularidad ng kasulatan.
    Ano ang naging resulta ng kaso? Pinawalang-bisa ng Korte Suprema ang Deed at inutusan ang mag-asawang De Vera na ibalik ang mga lupa sa mga tagapagmana ni Fausta at ni Genaro.
    Sino si Genaro Catungal? Siya ay kapatid ni Fausta na kasama rin sa Deed of Extrajudicial Settlement.
    Ano ang kahalagahan ng kasong ito? Nagpapakita ito kung paano pinoprotektahan ng batas ang mga hindi marunong bumasa laban sa panloloko sa mga kontrata.

    Ang kasong ito ay nagpapaalala sa atin na ang batas ay dapat maging instrumento ng katarungan at proteksyon, lalo na sa mga pinaka-mahina. Ang pag-unawa sa mga karapatan at responsibilidad sa paggawa ng kontrata ay mahalaga upang maiwasan ang mapagsamantalang sitwasyon.

    Para sa mga katanungan tungkol sa pag-aaplay ng ruling na ito sa mga partikular na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuri na ito ay ibinigay para sa layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na iniayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: Spouses Eugenio De Vera and Rosalia Padilla vs Fausta Catungal, G.R. No. 211687, February 10, 2021

  • Pananagutan sa Kontrata: Kailan ang Panloloko ay Nagbubunga ng Pagbabayad-pinsala

    Nilinaw ng Korte Suprema na hindi lahat ng paglabag sa kontrata ay nagbubunga ng pananagutan para sa panloloko. Sa kasong ito, binawi ng Korte ang naunang desisyon ng Court of Appeals, na nagpawalang-sala kina Rolando Navarro, Jaime Gonzales, at Chemical Industries of the Philippines, Inc. Mula sa pananagutan at pinagtibay ang desisyon ng RTC. Ang desisyong ito ay nagbibigay diin sa kahalagahan ng pagpapatunay ng panloloko nang may malinaw at nakakakumbinsing ebidensya upang magpataw ng pananagutan sa ilalim ng isang kontrata.

    Kasunduan sa Pagbili ng Stock: Panloloko nga ba ang Hindi Pagbubunyag ng Lien?

    Ang kaso ay nagsimula sa isang hindi pagkakaunawaan tungkol sa pagbebenta ng mga shares of stock sa pagitan ng Ferro Chemicals at Antonio Garcia. Ferro Chemicals ay nagdemanda laban kay Antonio Garcia, Rolando Navarro, Jaime Gonzales, at Chemical Industries of the Philippines, Inc., dahil sa umano’y panloloko sa pagbebenta ng shares of stock. Iginiit ng Ferro Chemicals na nagkasala ang mga nasasakdal sa pandaraya sa paghikayat sa kanilang bumili ng shares sa pamamagitan ng maling paggarantiya na malaya ang mga shares mula sa mga lien, kahit na alam nilang na-garnish na ito ng mga bangko. Ang pangunahing isyu dito ay kung si Antonio Garcia ba ay nagkasala ng panloloko at paglabag sa kanyang mga obligasyon sa ilalim ng kasunduan sa pagbili sa pamamagitan ng hindi pagbubunyag ng mga nakaraang lien sa mga shares ng stock.

    Ang hindi pagkakaunawaan ay nag-ugat nang si Antonio Garcia at Ferro Chemicals ay pumasok sa isang Deed of Absolute Sale and Purchase of Shares of Stock, na sumasaklaw sa 1,717,678 shares ng Chemical Industries. Sa kasunduan, ginarantiyahan ni Garcia na ang mga shares ay walang anumang mga lien at pagpigil, maliban sa Security Bank at Insular Bank. Matapos ang kasunduan, sinubukan ng Ferro Chemicals na bayaran ang obligasyon ni Garcia sa Security Bank ngunit tinanggihan dahil sa hindi sapat na halaga. Kasunod nito, si Garcia ay pumasok sa isang Compromise Agreement sa Consortium Banks, na nagreresulta sa pag-isyu ng isang Notice of Garnishment sa mga shares upang secure ang anumang posibleng claims pabor sa mga bangko. Bagaman, ang Corporate Secretary ay hindi isinama ang claim ng mga bangko sa talaan ng mga shares. Maya-maya pa, pumayag sina Garcia at Ferro Chemicals sa isang Deed of Right to Repurchase, ngunit hindi natuloy ang intensyon ni Garcia na bawiin ang shares nang tumanggi ang Ferro Chemicals, na nag-assign ng mga karapatan nito sa Chemphil Export and Import Corporation.

    Dahil sa pagkabigo na sumunod sa compromise agreement, nag-file ang Consortium Banks ng Motion for Execution, na nagresulta sa writ of execution at isang public auction kung saan ang mga bangko ay idineklarang highest bidders para sa mga shares. Ang Ferro Chemicals, sa pamamagitan ng Chemphil Export, ay sumalungat sa konsolidasyon ng mga pag-aari sa pamamagitan ng pagsasabing mayroon silang mas mataas na karapatan. Sa kasamaang palad para sa Ferro Chemicals, nagpasiya ang Korte Suprema pabor sa Consortium Banks, na idineklara na ang kanilang attachment lien ay may bisa. Sa paghaharap ng claim para sa halaga ng mga shares, nagpasya ang Chemphil Export na isuko ang karapatan nito sa chrome plant nito bilang kabayaran. Iginiit ng Ferro Chemicals na nakaranas sila ng pagkalugi dahil sa mga mapanlinlang na representasyon at pananagutan na iniuugnay sa mga nasasakdal.

    Ang Korte Suprema, na nagbabago sa naunang mga hatol, ay nakatagpo ng mga kakulangan sa pagpapatunay ng pandaraya laban kay Antonio Garcia. Itinampok ng korte ang katotohanan na si Garcia ay gumawa ng mga bonafide pagsisikap na bawiin ang shares matapos ang orihinal na pagbebenta, na inaalok pa na bilhin muli ang mga ito mula sa Ferro Chemicals. Ang pagkakaroon ng Deed of Right to Repurchase at mga kasunod na pagtatangka ni Garcia na gamitin ang karapatang iyon ay nagsilbing mahalagang ebidensya na nagpapabulaanan sa pag-aangkin ng intensyong manlinlang. Tinanggihan ng korte ang paniwala na itinatago ni Garcia ang attachment ng consortium bank upang mapadali ang pagbebenta dahil dito ito ay labag sa kanyang mga susunod na alok upang muling bilhin ang mga shares. Ang karagdagang pagtutol ay may kaugnayan sa pagsang-ayon na pagtanggi ng Ferro Chemicals na payagan ang pagbili muli na sumasalamin sa maingat na desisyon na ginawa ni Ramon Garcia na sukatin ang mga kita laban sa posibilidad na pagkalugi sa ilalim ng kaso ng konsortium bangko.

    Bukod pa rito, hiniling ng Korte Suprema na ang pandaraya ay hindi maaaring ipalagay ngunit dapat na patunayan nang may malinaw at nakakakumbinsing ebidensya. Bagamat iginiit na ginamit ni Garcia ang mga panlilinlang para ilihim ang umiiral na lien upang maakit ang transaksyon, walang kinikilingan na naipalabas na may katotohanan dito. Nanindigan din ang Korte na si Rolando Navarro, sa pagiging Corporate Secretary ng Chemical Industries, ay walang obligasyon na itala ang attachment ng Consortium Banks dahil ito ay hindi absolute transfer at kinakailangan lamang magtala ng absolute transfers. Kaya, ang hatol ay nagpawalang-sala kay Antonio Garcia at itinaguyod ang hatol ng Court of Appeals, kasama ang Court of Appeals na hindi tinukoy ang tiyak na basehan para sa ₱12,000,000 na inaangkin para sa paggasta sa demanda at ginantimpalaan na bayarin ng abogado dahil walang katwiran ang hatol para sa mga pondong ito. Ang pinal na hatol, gayundin, ay nagtanggal kina Rolando Navarro, Jaime Y. Gonzales, at Chemical Industries of the Philippines, Inc., mula sa lahat ng pananagutan.

    FAQs

    Ano ang pangunahing isyu sa kasong ito? Ang pangunahing isyu ay kung nagkasala ba si Antonio Garcia ng panloloko at paglabag sa kanyang mga obligasyon sa ilalim ng kontrata sa pamamagitan ng hindi pagbubunyag ng umiiral na lien sa mga shares of stock.
    Bakit nagpasya ang Korte Suprema pabor kay Antonio Garcia? Nalaman ng Korte Suprema na si Garcia ay gumawa ng mga tapat na pagtatangka na bilhin muli ang mga shares matapos ang orihinal na pagbebenta, na binawi ang claim ng layunin na manlinlang. Karagdagan pa, ang pandaraya ay dapat na patunayan ng malinaw at nakakakumbinsing ebidensya, na hindi ibinigay sa kasong ito.
    Ano ang papel ni Rolando Navarro sa transaksyon, at bakit siya pinawalang-sala? Si Rolando Navarro ang Corporate Secretary ng Chemical Industries. Siya ay pinawalang-sala dahil wala siyang obligasyon na i-record ang attachment ng Consortium Banks, dahil ang mga record ay para lamang sa absolute transfers.
    Bakit ang pagtanggi ng Ferro Chemicals na magbenta pabalik ng shares ay mahalaga sa kaso? Ang pagtanggi ng Ferro Chemicals na ibenta pabalik ang shares ay ipinahiwatig na isang sinadyang paglipat ng korporasyon, na sumasalamin sa pagtatasa ng korporasyon sa mga pakinabang laban sa isang potensyal na pagkawala at nag-aalis ng panloloko.
    Anong mga karagdagang bayad ang tinanggihan ng Korte Suprema? Ibinasura ng Korte Suprema ang ipinagkaloob sa litigasyon at sinabing bayarin ng abogado dahil walang katwiran ang anumang hurisdiksyon at basehan nito at ipinakita sa talaan ng kaso kung bakit sila ganito, ipinawalang-sala ni Rolando Navarro na dati ring Corporate Secretary, na nagsabing si Navarro ay nakahanay na walang kasalanan kaya si Jaime Y. Gonzales ang ginawa niyang lahat kaya nabasura ang kaso laban kay Ginoong Garcia kasama na si Jaime dahil ang ginawa noon ni Garcia at dinagdag ng Corte ang ginawa na desisyon niya noon ay ginawa pala ni Drilon noon ang gintong na yun tapos pinayagan ni Atty. Gonzales sa mga papeles dati ay hindi makatotohanan o may sala doon at walang naipakita naman para ituro sa kaniya o kung hindi man siya dati. Sa pagkawala nito bilang korporasyon ay malalagay ito para kay Rolando dati pero ngayon hindi na kaya malalagay ang pagkawala sa dati kung walang ginawa para tanggalin iyon.
    Ano ang kahalagahan ng absolute transfers? Kinakailangan ang Absolute transfers upang maitala at maisagawa na nakalantad din ang paksang hindi ganap ang kapangyarihan at makita niya iyon, habang ang pagsunod ay naglalabas sa tungkuling ipataw kay Ginong Gonzales

    Para sa mga katanungan tungkol sa pag-apply ng pasyang ito sa mga partikular na sitwasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa ASG Law sa pamamagitan ng contact o sa pamamagitan ng email sa frontdesk@asglawpartners.com.

    Disclaimer: Ang pagsusuring ito ay ibinigay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang at hindi bumubuo ng legal na payo. Para sa tiyak na legal na gabay na iniayon sa iyong sitwasyon, mangyaring kumunsulta sa isang kwalipikadong abogado.
    Source: Ferro Chemicals, Inc. v. Antonio M. Garcia, G.R. No. 168134, October 5, 2016

  • Kontrata Mo Ba Ay Balido? Pagtalakay sa Duress at Pwersahan sa Kontrata sa Pilipinas

    Kailan Maituturing na Pwersahan ang Kontrata at Walang Bisa Ito?

    G.R. No. 207176, June 18, 2014

    Ang kasong Spouses Victor and Edna Binua v. Lucia P. Ong ay nagbibigay linaw sa mahalagang aspeto ng batas kontrata sa Pilipinas: ang konsepto ng duress o pwersa. Madalas, ang mga kontrata ay pinapasok dahil sa pangangailangan o kagustuhan, ngunit paano kung ang isa sa mga partido ay napilitan lamang dahil sa takot o pananakot? Ang kasong ito ay sumusuri kung kailan maituturing na walang bisa ang isang kontrata dahil sa pwersahan at nagbibigay gabay kung paano ito maiiwasan.

    INTRODUKSYON

    Isipin ang isang sitwasyon kung saan ang isang negosyante ay nangangailangan ng agarang pondo upang maiwasan ang pagkalugi ng kanyang negosyo. Sa desperasyon, pumayag siyang magpautang sa isang nagpapautang na nagpataw ng napakataas na interes at hinihinging magsangla ng kanyang ari-arian bilang seguridad. Dahil sa pangangailangan at takot na mawala ang negosyo, pumirma siya sa kontrata ng pautang at sanglaan. Sa ganitong sitwasyon, maitatanong natin: Malaya ba ang kanyang kalooban nang pumirma siya sa kontrata? Balido ba ang kontrata kahit na parang napilitan lamang siya?

    Sa kaso ng Binua v. Ong, tinalakay ng Korte Suprema ang usapin ng pwersahan o duress sa konteksto ng real estate mortgage. Ang mga mag-asawang Binua ay nagsampa ng kaso upang ipawalang-bisa ang mga kontrata ng sanglaan na pinirmahan ni Victor Binua zugod umano sa pwersa at pananakot. Ang pangunahing tanong sa kasong ito ay: Maituturing bang pwersahan ang pagpirma sa kontrata ng sanglaan dahil lamang sa takot na makulong ang asawa?

    ANG BATAS UKOL SA PWERSAHAN O DURESS

    Ang batas na sumasaklaw sa pwersahan sa kontrata ay nakasaad sa Artikulo 1335 ng Civil Code of the Philippines. Ayon dito:

    “There is intimidation when one of the contracting parties is compelled by a reasonable and well-grounded fear of an imminent and grave evil upon his person or property, or upon the person or property of his spouse, descendants or ascendants, to give his consent.”

    Ibig sabihin, may pwersahan kung ang isa sa mga partido ay napilitang pumayag sa kontrata dahil sa makatwirang takot sa isang napipinto at malubhang panganib sa kanyang sarili, ari-arian, o sa kanyang asawa o mga kaanak. Ngunit, mahalagang tandaan ang susunod na pangungusap sa Artikulo 1335:

    “A threat to enforce one’s claim through competent authority, if the claim is just or legal, does not vitiate consent.”

    Ito ay nangangahulugan na hindi maituturing na pwersahan ang pananakot na gagamitin ang legal na proseso upang ipatupad ang isang lehitimo at legal na karapatan o paghahabol. Halimbawa, kung may utang ka sa isang tao at sinabihan ka niyang kakasuhan ka niya kung hindi ka magbabayad, hindi ito maituturing na pwersahan dahil may karapatan siyang maningil ng kanyang utang sa pamamagitan ng legal na paraan.

    Upang maituring na may pwersahan na nagpapawalang-bisa sa kontrata, kailangang magkaroon ng mga sumusunod na elemento ayon sa jurisprudence:

    • Determinadong Sanhi: Ang pwersa ang dapat na pangunahing dahilan kung bakit pumayag ang isang partido sa kontrata.
    • Hindi Makatarungan o Labag sa Batas na Pananakot: Ang pananakot ay dapat na may kasamaang hindi makatarungan o labag sa batas. Hindi sapat na basta may pananakot lamang.
    • Realistiko at Seryosong Pananakot: Ang pananakot ay dapat na seryoso at makatotohanan, na nagdudulot ng makatwirang takot sa isang tao.
    • Kakayahan na Isakatuparan ang Pananakot: Ang nananakot ay dapat may kakayahan o paraan upang isakatuparan ang kanyang banta.

    Kung wala ang alinman sa mga elementong ito, hindi maituturing na pwersahan ang kontrata at mananatili itong balido.

    PAGSUSURI SA KASO NG BINUA V. ONG

    Ang kaso ng Binua v. Ong ay nagsimula nang mapatunayang nagkasala si Edna Binua sa kasong Estafa at hinatulan ng Regional Trial Court (RTC). Upang maiwasan ang pagkabilanggo, nag-alok si Edna na bayaran ang kanyang utang kay Lucia Ong sa pamamagitan ng pagsasangla ng mga ari-arian ng kanyang asawang si Victor. Pumayag si Victor at pinirmahan ang dalawang kontrata ng real estate mortgage.

    Pagkatapos nito, naghain si Edna ng motion for new trial at pinagbigyan ito ng RTC. Sa bagong desisyon, binago ng RTC ang hatol at sinabing ang obligasyon ni Edna ay civil na lamang at hindi na criminal dahil sa isang promissory note na lumitaw. Gayunpaman, hindi pa rin nakabayad si Edna, kaya ipina-foreclose ni Lucia Ong ang mga isinanglang ari-arian.

    Dahil dito, nagsampa ang mag-asawang Binua ng kaso sa korte upang ipawalang-bisa ang mga kontrata ng sanglaan. Ayon sa kanila, pinirmahan daw ni Victor ang mga kontrata dahil sa duress o pwersa. Sabi nila, “executed under duress, as the [petitioners] at the time of the execution of said deeds were still suffering from the effect of the conviction of [petitioner] Edna, and could not have been freely entered into said contracts.”

    Ang RTC at Court of Appeals (CA) ay parehong ibinasura ang kaso ng mga Binua. Ayon sa kanila, kahit na may takot si Victor na makulong ang kanyang asawa, hindi ito maituturing na duress na nagpapawalang-bisa sa kontrata. Binigyang-diin ng CA na “[T]he claim of [petitioner] Victor that he executed the real estate mortgages for fear that his wife would go to jail is obviously not the intimidation referred to by law. In asserting that the above-mentioned circumstance constituted fear, duress and threat, [the petitioners] missed altogether the essential ingredient that would qualify the act complained of as intimidation, that the threat must be of an unjust act.”

    Umapela ang mga Binua sa Korte Suprema. Ngunit, kinatigan ng Korte Suprema ang desisyon ng CA at RTC. Ayon sa Korte Suprema, ang pananakot na makukulong si Edna ay hindi maituturing na unjust act o hindi makatarungang pananakot. Ang pagkakulong ni Edna ay bunga ng legal na proseso dahil sa kanyang pagkakasala sa Estafa. Hindi rin napatunayan ng mga Binua na ginamit ni Lucia Ong ang kanyang posisyon upang pilitin si Victor na pumirma sa kontrata. Sinabi pa ng Korte Suprema na “[a] threat to prosecute for estafa not being an unjust act, but rather a valid and legal act to enforce a claim, cannot at all be considered as intimidation.”

    Bukod pa rito, binigyang-diin ng Korte Suprema ang prinsipyo ng immutability of a final judgment. Ang desisyon ng RTC na nagsasabing civil na lamang ang obligasyon ni Edna ay pinal na at hindi na maaaring baguhin pa. Kaya, hindi na maaaring talakayin pa ang isyu kung criminal o civil ang obligasyon ni Edna dahil ito ay napagdesisyunan na sa naunang kaso.

    PRAKTIKAL NA APLIKASYON AT ARAL NG KASO

    Ang kasong Binua v. Ong ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral tungkol sa kontrata at pwersahan:

    • Hindi Lahat ng Takot ay Pwersahan: Hindi lahat ng takot na nararamdaman ng isang partido ay maituturing na duress na nagpapawalang-bisa sa kontrata. Kailangang ang takot ay makatwiran, malubha, at bunga ng isang unjust act o hindi makatarungang pananakot.
    • Legal na Pananakot ay Hindi Pwersahan: Ang pananakot na gagamitin ang legal na proseso upang ipatupad ang isang legal na karapatan ay hindi maituturing na duress. May karapatan ang isang tao na magsampa ng kaso sa korte upang maningil ng utang o ipagtanggol ang kanyang karapatan.
    • Importansya ng Malayang Kalooban: Mahalaga na ang bawat partido sa kontrata ay pumirma nang malaya at walang pwersa. Kung may pwersahan, maaaring mapawalang-bisa ang kontrata.
    • Finality of Judgment: Ang mga pinal na desisyon ng korte ay hindi na maaaring baguhin pa. Mahalagang igalang ang mga desisyon ng korte upang magkaroon ng katiyakan sa batas.

    Mahahalagang Aral:

    • Alamin ang iyong mga karapatan at obligasyon bago pumirma sa anumang kontrata.
    • Huwag magpadalos-dalos sa pagpirma ng kontrata dahil lamang sa takot o pangamba.
    • Kumonsulta sa isang abogado kung may pagdududa ka sa legalidad o bisa ng isang kontrata.
    • Kung ikaw ay nakakaranas ng pwersahan o pananakot sa pagpirma ng kontrata, huwag mag-atubiling humingi ng tulong legal.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang ibig sabihin ng

  • Pagpigil sa Kontrata: Kailan Mo Magagamit ang Injunction?

    Ang Injunction ay Hindi Laging Solusyon sa Paglabag sa Kontrata

    G.R. No. 175284, September 19, 2012

    INTRODUKSYON

    Sa mundo ng negosyo, madalas na nagkakaroon ng mga kasunduan. Ngunit paano kung ang isang partido ay hindi sumusunod sa kontrata, lalo na kung may ibang partido na nakikialam? Kadalasan, iniisip natin agad na ang paghingi ng injunction o pagpigil sa korte ang agarang lunas. Sa kaso ng BP Philippines, Inc. vs. Clark Trading Corporation, ating tatalakayin kung kailan nga ba talaga epektibo ang injunction at kung sakop ba nito ang mga hindi direktang partido sa kontrata.

    Ang BP Philippines, Inc., bilang eksklusibong distributor ng Castrol products sa Pilipinas, ay nagsampa ng kaso laban sa Clark Trading Corporation dahil sa pagbebenta ng imported Castrol products sa loob ng Clark Special Economic Zone (CSEZ). Iginiit ng BP Philippines na nilalabag nito ang kanilang eksklusibong karapatan sa ilalim ng kanilang kasunduan sa Castrol Limited, U.K. Ang pangunahing tanong: Maaari bang pigilan ng korte ang Clark Trading, na hindi partido sa kontrata, sa pagbebenta ng mga produktong ito sa pamamagitan ng injunction?

    LEGAL NA KONTEKSTO: ANG INJUNCTION AT ANG PRINSIPYO NG PRIVITY OF CONTRACT

    Ang injunction ay isang utos ng korte na nagbabawal sa isang tao na gumawa ng isang partikular na aksyon. Sa konteksto ng kontrata, madalas itong ginagamit upang pigilan ang isang partido na lumabag sa kasunduan. Ayon sa Rules of Court, ang injunction ay maaaring maging pangunahing aksyon o pansamantalang remedyo lamang habang hinihintay ang desisyon sa pangunahing kaso.

    Mahalaga ring maunawaan ang prinsipyo ng privity of contract. Sinasabi nito na ang kontrata ay nagbubuklod lamang sa mga partido na lumagda rito, at sa kanilang mga tagapagmana at assignee, maliban kung iba ang nakasaad sa kontrata, batas, o natural na katangian ng obligasyon. Ito ay nakasaad sa Artikulo 1311 ng Civil Code:

    Art. 1311. Contracts take effect only between the parties, their assigns and heirs, except in case where the rights and obligations arising from the contract are not transmissible by their nature, or by stipulation or by provision of law. The heir is not liable beyond the value of the property he received from the decedent.

    Gayunpaman, mayroong eksepsiyon sa prinsipyong ito. Artikulo 1314 ng Civil Code ay nagbibigay proteksyon sa mga partido ng kontrata laban sa wrongful interference ng mga third person:

    Art. 1314. Any third person who induces another to violate his contract shall be liable for damages to the other contracting party.

    Sa madaling salita, kahit hindi ka direktang partido sa kontrata, maaari kang managot kung ikaw ay nakialam at nagdulot ng paglabag dito. Ngunit kailangan patunayan na mayroong sadyang panghihimasok at pag-udyok na lumabag sa kontrata.

    Sa konteksto naman ng duty-free zones tulad ng CSEZ, mahalagang tandaan na ang mga negosyo dito ay may espesyal na pribilehiyo, kabilang ang pag-import at pagbenta ng mga produkto nang walang buwis. Ito ay pinahihintulutan ng Executive Order No. 250, na nagpapahintulot sa operasyon ng duty-free stores sa loob ng mga special economic zones.

    PAGSUSURI SA KASO: BP PHILIPPINES VS. CLARK TRADING

    Nagsimula ang kaso nang magsampa ng reklamo ang BP Philippines laban sa Clark Trading sa RTC Angeles City. Iginiit ng BP Philippines na sila ang eksklusibong distributor ng Castrol products sa buong Pilipinas, kasama na ang duty-free zones, batay sa kanilang kasunduan sa Castrol Limited, U.K.

    Ayon sa BP Philippines, ang pagbebenta ng Clark Trading ng Castrol products na hindi galing sa kanila ay paglabag sa kanilang eksklusibong karapatan at nagdudulot ng pinsala sa kanilang reputasyon. Nagpakita pa sila ng ebidensya na ang mga produktong binibili sa Parkson Duty Free (pag-aari ng Clark Trading) ay may label na “may not be resold outside North America,” na nagpapahiwatig na hindi ito dapat ibenta sa Pilipinas.

    Sa kabilang banda, depensa ng Clark Trading na hindi sila partido sa kasunduan ng BP Philippines at Castrol Limited. Sila ay legal na nag-ooperate sa loob ng CSEZ at sumusunod sa mga batas tungkol sa duty-free operations. Iginiit din nila na hindi sila nakikipagkumpitensya nang hindi patas dahil legal ang kanilang negosyo sa loob ng CSEZ.

    Ang Desisyon ng RTC at Court of Appeals: Parehong ibinasura ng RTC at Court of Appeals ang kaso ng BP Philippines. Ayon sa korte, hindi napatunayan ng BP Philippines na mayroon silang malinaw na legal na karapatan na dapat protektahan sa pamamagitan ng injunction laban sa Clark Trading. Binigyang-diin ng Court of Appeals na hindi katulad ng kaso ng Yu v. Court of Appeals, walang ebidensya na ang Clark Trading ay gumagawa ng “nefarious scheme” o masamang balak para makipagkumpitensya nang hindi patas.

    Ang Desisyon ng Korte Suprema: Kinatigan ng Korte Suprema ang desisyon ng Court of Appeals. Sinabi ng Korte Suprema na hindi sapat ang argumento ng BP Philippines na sila ay may eksklusibong karapatan. Kailangan nilang patunayan na mayroong “clear and actual right” na nilalabag at ang aksyon ng Clark Trading ay ilegal at nagdudulot ng pinsala sa kanila sa labas ng legal na operasyon ng duty-free zone. Dahil hindi napatunayan ito, hindi maaaring mag-isyu ng injunction.

    lockquote>“Respondent not being able to prove and establish the existence of a clear and actual right that ought to be protected, injunction cannot issue as a matter of course. Consequently, the Court does not find any ground for the award of damages.”

    Binigyang-diin din ng Korte Suprema na ang operasyon ng Clark Trading sa loob ng CSEZ ay legal at pinahihintulutan ng batas. Hindi maituturing na paglabag sa kontrata ang kanilang pagbebenta ng imported Castrol products sa loob ng duty-free zone.

    PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON: ANO ANG MAAARING MATUTUNAN?

    Ang kasong ito ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na para sa mga negosyante at abogado:

    1. Hindi Laging Garantisado ang Injunction: Hindi porke’t may kontrata kang pinanghahawakan, awtomatiko kang makakakuha ng injunction laban sa sinumang makakasagabal dito. Kailangan mong patunayan sa korte na mayroon kang malinaw at aktwal na karapatan na nilalabag, at ang injunction ang nararapat na remedyo.

    2. Privity of Contract: Ang kontrata ay nagbubuklod lamang sa mga partido nito. Kung nais mong protektahan ang iyong karapatan laban sa mga third person, kailangan mong magpakita ng sapat na ebidensya na sila ay sadyang nakikialam at nag-uudyok ng paglabag sa kontrata, o kaya naman, mayroong ibang legal na basehan para sila ay mapanagot.

    3. Espesyal na Katayuan ng Duty-Free Zones: Ang mga negosyo sa loob ng duty-free zones ay may espesyal na pribilehiyo at proteksyon. Ang pag-operate sa loob ng legal na parameters ng duty-free zone ay hindi maituturing na paglabag sa karapatan ng iba, maliban na lamang kung may mapatunayang malinaw na pag-abuso o paglabag sa batas.

    MGA MAHAHALAGANG ARAL:

    • Ang injunction ay extraordinary remedy na nangangailangan ng malinaw na legal na karapatan.
    • Hindi lahat ng paglabag sa kontrata ay maaaring pigilan ng injunction, lalo na kung sangkot ang third persons na hindi direktang partido sa kontrata.
    • Ang legal na operasyon sa loob ng duty-free zones ay may proteksyon ng batas.
    • Kailangan ng matibay na ebidensya para mapatunayan ang “wrongful interference” ng third person sa kontrata.

    MGA KARANIWANG TANONG (FAQ)

    Tanong 1: Ano ang eksaktong ibig sabihin ng “injunction”?

    Sagot: Ang injunction ay isang legal na utos mula sa korte na nag-uutos sa isang tao o negosyo na pigilan ang isang partikular na aksyon. Ito ay maaaring pansamantala (preliminary injunction) habang hinihintay ang paglilitis ng kaso, o permanente (permanent injunction) pagkatapos mapatunayan ang karapatan ng nagrereklamo.

    Tanong 2: Kailan ako maaaring humingi ng preliminary injunction?

    Sagot: Maaari kang humingi ng preliminary injunction kung mayroon kang malinaw na karapatan na nanganganib na labagin, at kailangan mo ng agarang aksyon para maprotektahan ito habang dinidinig pa ang kaso. Kailangan mong patunayan sa korte na may “urgency” at “irreparable injury” kung hindi agad maipagkakaloob ang injunction.

    Tanong 3: Ano ang pagkakaiba ng preliminary injunction at permanent injunction?

    Sagot: Ang preliminary injunction ay pansamantala lamang at naglalayong mapanatili ang “status quo” habang hinihintay ang desisyon sa pangunahing kaso. Ang permanent injunction naman ay bahagi na ng pinal na desisyon ng korte at pangmatagalan ang epekto nito.

    Tanong 4: Maaari ba akong humingi ng injunction laban sa isang taong hindi ko kapartido sa kontrata?

    Sagot: Oo, maaari, ngunit mas mahirap patunayan. Kailangan mong ipakita na ang third person ay sadyang nakikialam at nag-uudyok sa kapartido mo na lumabag sa kontrata, o kaya naman, ang kanilang aksyon ay direktang lumalabag sa iyong legal na karapatan kahit wala kang direktang kontrata sa kanila.

    Tanong 5: Ano ang dapat kong gawin kung sa tingin ko ay nilalabag ang aking kontrata?

    Sagot: Kumunsulta agad sa isang abogado. Mahalagang masuri ang iyong kasunduan at ang mga pangyayari para malaman kung ano ang pinakamabisang legal na aksyon na dapat gawin. Maaaring injunction ang isa sa mga opsyon, ngunit hindi ito laging angkop o garantisado.

    Dalubhasa ang ASG Law sa mga usaping kontrata at komersyal. Kung mayroon kang katanungan o nangangailangan ng konsultasyon tungkol sa injunction o paglabag sa kontrata, huwag mag-atubiling makipag-ugnayan sa amin. Magpadala ng email sa hello@asglawpartners.com o bisitahin ang aming website dito para sa karagdagang impormasyon.





    Source: Supreme Court E-Library

    This page was dynamically generated

    by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)