Pagpapatunay ng Negligence sa Medical Malpractice: Hindi Laging Pananagot ng Doktor
G.R. No. 167366, September 26, 2012
INTRODUKSYON
Sa panahon ngayon, madalas nating marinig ang tungkol sa mga kaso ng medical malpractice. Kapag may nangyaring hindi maganda sa kalusugan ng isang pasyente matapos ang medikal na atensyon, agad na pumapasok sa isip natin ang tanong kung may kapabayaan ba ang doktor o ospital. Ngunit, kailan nga ba masasabing nagkaroon ng medical negligence, at kailan naman masasabing kahit pa may masamang resulta, hindi agad nangangahulugan ng pananagutan ng doktor? Ang kasong Dr. Pedro Dennis Cereno at Dr. Santos Zafe v. Court of Appeals ay nagbibigay linaw sa mga katanungang ito, at nagtuturo sa atin ng mahalagang aral tungkol sa pagpapatunay ng medical negligence sa Pilipinas.
Ang kasong ito ay nag-ugat sa pagkamatay ni Raymond Olavere, isang biktima ng pananaksak na dinala sa ospital. Ang mga magulang ni Raymond ay nagsampa ng kaso laban sa mga doktor na sina Dr. Cereno at Dr. Zafe, na nagsagawa ng operasyon sa kanilang anak, dahil umano sa kapabayaan ng mga doktor na naging sanhi ng pagkamatay ni Raymond. Ang pangunahing isyu sa kaso ay kung napatunayan ba na nagkaroon ng medical negligence ang mga doktor, at kung ang kanilang kapabayaan ang direktang sanhi ng pagkamatay ng pasyente.
LEGAL NA KONTEKSTO
Sa ilalim ng batas Pilipinas, partikular sa Civil Code, ang medical negligence ay pumapasok sa kategorya ng torts, o quasi-delicts. Artikulo 2176 ng Civil Code ay nagsasaad:
“Whoever by act or omission causes damage to another, there being fault or negligence, is obliged to pay for the damage done. Such fault or negligence, if there is no pre-existing contractual relation between the parties, is called a quasi-delict and is governed by the provisions of this Chapter.”
Para mapatunayan ang medical negligence, kailangang ipakita ang dalawang bagay: (1) na nagkaroon ng kapabayaan ang doktor, at (2) na ang kapabayaang ito ang naging direktang sanhi ng pinsala o kamatayan ng pasyente. Ang kapabayaan, sa konteksto ng medical malpractice, ay nangangahulugang ang doktor ay hindi gumawa ng nararapat na aksyon na gagawin ng isang ordinaryong doktor sa parehong sitwasyon, o kaya naman ay gumawa siya ng isang bagay na hindi dapat gawin ng isang ordinaryong doktor.
Mahalaga ring tandaan na hindi garantiya ng doktor ang tagumpay ng isang medikal na pamamaraan. Hindi sila insurer laban sa lahat ng maaaring mangyari. Ayon sa Korte Suprema sa kasong Dr. Cruz v. CA, “Doctors are protected by a special law. They are not guarantors of care. They do not even warrant a good result. They are not insurers against mishaps or unusual consequences. Furthermore, they are not liable for honest mistake of judgment…” Kaya naman, ang pagpapatunay ng medical negligence ay nangangailangan ng sapat na ebidensya, hindi lamang basta hinala o palagay.
PAGBUBUOD NG KASO
Noong gabi ng Setyembre 16, 1995, si Raymond Olavere ay dinala sa Bicol Regional Medical Center (BRMC) matapos masaksak. Inatasan si Dr. Ruel Levy Realuyo, ang resident physician, na magsagawa ng “emergency exploratory laparotomy.” Humingi siya ng dugo na Type “O” para sa operasyon. Habang hinihintay ang dugo, abala naman sina Dr. Zafe at Dr. Cereno sa operasyon ng isa pang pasyente, si Charles Maluluy-on, na biktima naman ng baril. Katulong nila si Dr. Rosalina Tatad, ang nag-iisang senior anesthesiologist at head ng Anesthesiology Department ng BRMC nang gabing iyon.
Matapos ang operasyon kay Maluluy-on, dumating naman ang emergency case ni Lilia Aguila, isang babaeng manganganak ng triplets. Dahil si Dr. Tatad ay kinailangan sa operasyon ni Aguila, nagdesisyon sina Dr. Zafe at Dr. Cereno na ipagpaliban muna ang operasyon kay Raymond. Sinuri nila si Raymond at napansin nilang normal ang blood pressure nito at walang “significant” na problema. Ayon kay Dr. Cereno, minimal lang din ang fluid sa thoracic cavity ni Raymond base sa X-ray.
Nang dumating ang dugo bandang 11:15 P.M., nagsimula ang operasyon kay Raymond bandang 12:15 A.M. Natuklasan nilang 3,200 cc ng dugo ang naipon sa thoracic cavity ni Raymond dahil sa puncture sa kanyang baga. Hindi agad nag-transfuse ng dugo si Dr. Cereno dahil kinailangan muna niyang kontrolin ang pagdurugo. Bandang 1:40 A.M. na nang ma-transfuse ng dugo si Raymond, ngunit nag-cardiac arrest siya at binawian ng buhay bandang 2:30 A.M.
Nagsampa ng kaso ang mga magulang ni Raymond sa Regional Trial Court (RTC), Naga City, laban kina Nurse Balares, Dr. Realuyo, Dr. Cereno, at Dr. Zafe. Pinaboran ng RTC ang mga magulang ni Raymond, na nagdesisyong nagkaroon ng negligence sina Dr. Cereno at Dr. Zafe dahil sa pagkaantala ng operasyon at blood transfusion. Inapela ito sa Court of Appeals (CA), ngunit kinatigan din ng CA ang desisyon ng RTC.
Umabot ang kaso sa Korte Suprema. Sa kanilang desisyon, binaliktad ng Korte Suprema ang desisyon ng CA at RTC. Ayon sa Korte Suprema, hindi napatunayan na nagkaroon ng medical negligence sina Dr. Cereno at Dr. Zafe. Binigyang diin ng Korte Suprema na:
“In order to successfully pursue such a claim, a patient must prove that a health care provider, in most cases a physician, either failed to do something which a reasonably prudent health care provider would have done, or that he or she did something that a reasonably prudent provider would not have done; and that the failure or action caused injury to the patient.“
Sinabi ng Korte Suprema na walang sapat na ebidensya na nagpapakita na ang pagpapaliban ng operasyon at ang pagkaantala ng blood transfusion ay kapabayaan. Binigyang-diin na ang mga doktor ay nagbase sa kanilang medikal na paghuhusga sa mga panahong iyon, at walang expert witness na nagtestigo na ang ginawa nilang aksyon ay labag sa standard of care ng isang doktor sa parehong sitwasyon.
Dagdag pa ng Korte Suprema:
“Causation must be proven within a reasonable medical probability based upon competent expert testimony… The parents of Raymond failed in this respect. Aside from their failure to prove negligence on the part of the petitioners, they also failed to prove that it was petitioners’ fault that caused the injury.”
PRAKTIKAL NA IMPLIKASYON
Ang kasong ito ay nagtuturo ng ilang mahahalagang aral, lalo na sa konteksto ng medical malpractice sa Pilipinas. Una, hindi sapat ang masamang resulta para masabing may medical negligence. Kailangang mapatunayan na ang doktor ay nagkulang sa standard of care na inaasahan sa kanya, at ang kapabayaang ito ang direktang sanhi ng pinsala o kamatayan ng pasyente.
Pangalawa, ang burden of proof ay nasa complainant. Ang mga magulang ni Raymond ang nagsampa ng kaso, kaya responsibilidad nilang patunayan na nagkaroon ng medical negligence. Hindi sapat ang kanilang paghihinagpis at palagay na sana’y nailigtas ang kanilang anak kung mas mabilis ang operasyon o blood transfusion. Kailangan nila ng expert testimony na magpapatunay na ang aksyon ng mga doktor ay hindi naaayon sa standard medical practice.
Pangatlo, ang expert testimony ay mahalaga sa mga kaso ng medical malpractice. Ang Korte Suprema ay nagbigay diin sa kahalagahan ng opinyon ng mga eksperto sa larangan ng medisina. Ang mga hukom ay hindi eksperto sa medisina, kaya kailangan nila ang gabay ng mga doktor para maunawaan kung ano ang standard of care at kung nilabag ba ito.
SUSING ARAL
- Hindi lahat ng masamang resulta sa medikal na pamamaraan ay nangangahulugan ng medical negligence.
- Kailangan ng sapat na ebidensya, lalo na ang expert testimony, para mapatunayan ang medical negligence.
- Ang doktor ay hindi insurer ng tagumpay ng medikal na pamamaraan.
FREQUENTLY ASKED QUESTIONS (FAQ)
1. Ano ang medical negligence?
Ang medical negligence ay kapabayaan ng isang health care provider, tulad ng doktor, na hindi sumunod sa standard of care na inaasahan sa kanyang propesyon, at ang kapabayaang ito ay nagdulot ng pinsala sa pasyente.
2. Kailan mananagot ang doktor sa medical negligence?
Mananagot ang doktor kung mapapatunayan na nagkaroon siya ng kapabayaan, at ang kapabayaang ito ang direktang sanhi ng pinsala sa pasyente.
3. Ano ang standard of care sa medical practice?
Ito ang antas ng kasanayan at pag-iingat na inaasahan sa isang ordinaryong doktor na may parehong training at karanasan, sa parehong sitwasyon.
4. Paano pinapatunayan ang medical negligence sa korte?
Karaniwang pinapatunayan ito sa pamamagitan ng expert testimony, medikal na rekord, at iba pang ebidensya na nagpapakita ng kapabayaan at causation.
5. Ano ang pagkakaiba ng medical negligence sa hindi inaasahang resulta?
Ang medical negligence ay kapabayaan, samantalang ang hindi inaasahang resulta ay maaaring mangyari kahit pa ginawa ng doktor ang lahat ng nararapat. Hindi lahat ng masamang resulta ay dahil sa negligence.
6. Kung sa tingin ko ay naging biktima ako ng medical negligence, ano ang dapat kong gawin?
Kumonsulta agad sa isang abogado na eksperto sa medical malpractice para masuri ang iyong kaso at malaman ang iyong mga legal na opsyon.
Eksperto ang ASG Law sa mga usapin ng medical malpractice at handang tumulong sa iyo. Kung ikaw ay may katanungan o nangangailangan ng legal na konsultasyon tungkol sa medical negligence, makipag-ugnayan sa amin o bisitahin ang aming contact page.
Source: Supreme Court E-Library
This page was dynamically generated
by the E-Library Content Management System (E-LibCMS)
Mag-iwan ng Tugon